Hey!~ This is one of my project in Filipino so I just wanted to share that's all! Gomen if didn't translate it into English! Gomen! *bows really* For those who understand my language... I hope you enjoy!~
Some reminders: In this story my Oc, Izumi Sarah is married to Gouenji Shuuya and their son, Gouenji Shuuji is a 18 year old boy. Again, for those who understand my language hope you enjoy and for those who not... I will try my best to translated it! ^^
Title: "City Jail"
Panahon: Gabi
Pook: Lalawigan
Tagpo: Nasa loob ng kulungan. Kanan ang higaan at sa kaliwa ang banyo.
Nag-iisip na naman si Shuuya. Nasa loob siya ng kaniyang kulungan. Nakahiga siya syempre. Naririnig niya ang mga hilik ng mga kasama niya.
Shuuya: Ang ingay! (Tinakpan ang kaniyang tenga gamit ang kaniyang dalawang kamay)
Naka puting t-shirt siya at naka Jail pants siya. Matutulog naman siya kaya kahit hindi niya soutin ang kaniyang Jail Uniform. Magulo ang kaniyang Spiky na buhok dahil nag-aalala siya sa kaniyang pamilya. Isa siyang tatay at inosente. Kinabukasan…
Shuuya: (Nakahiga sa higaan at nag-iisip) Hay!~ Musta na kaya sila. Namimiss ko na ang aking asawa, Si Sarah at si Shuuji, ang aking anak. Gusto ko na lumabas ditto at yakapin sila. (Luha handang lumabas) Sana okey lang sila…
Pulis: Shuuya Gouenji. May bisita ka.
Shuuya: (Nagulat at napaupo sa higaan) May. Bisita. Ako? (Hindi makapaniwala)
Pulis: Oo. (Binuksan ang kulungan ni Shuuya) Bilis! Hinihintay ka na nila. (Ngumiti)
Shuuya: (Ngumiti) Oo. (Tumayo at lumabas)
Sa waiting area ng Police Area, may babaeng nasa 24 ang edad ay naka ponytail ang buhok at nakasuot ng maong pants at puting t-shirt na makabalot ng asul na jacket. Meron rin siyang kasama. Isang binata naka maong pants at orange na jacket. Spiky ang buhok niya.
Babae: (Nag-iisip at nag-aalala) Musta na kaya siya?
Binata: Ma! Wag po kayo mag-alala. Magiging okey lang po si Papa. (Ngumiti)
Babae: (Ngumiti) Sana lang…
Pulis: Ma'am. Nandito na po ang hinahanap niyo po.
Babae: Salamat.
Pulis: (Nag-bow at umalis)
Babae: (Nagulat) Shu-Shuuya…?
Shuuya: (Umiyak) Sarah! (Niyakap ng mahigpit si Sarah)
Sarah: (Niyakap rin si Shuuya at umiiyak) Shuuya! I miss you…
Shuuya: (Umiiyak pa rin) I miss you too. Ang munting kong Sarah… (Hinigpitan ang yakap)
Sarah: (Ngumiti at tumawa ng kunti)
Binata: Papa?
Shuuya: (Tumigil sa pagyayakap kay Sarah) Shuuji? Ang laki mo na. (Ngumiti at lumapit kay Shuuji)
Shuuji: (Ngumiti) Opo, Papa! Malaki na po ako.
Shuuya: Musta na kayo?
Shuuji: Okey lang naman po kami ni Mama. (Ngumiti)
Sarah: Sorry kung ilang taon na rin kami hindi bumibisita sayo. (Malungkot)
Shuuya: (Hinalik ang kaliwang pisnge ni Sarah) Shh… Wag ka nga ganyan. Kasalanan ko rin naman kung bakit nandito ako at kung bakit ganito ang buhay natin. (Ngumiti)
Sarah: (Galit) Wag ka nga ganyan! Hindi lang ikaw ang may kasalanan!
Shuuya: Shh… Sarah. (Niyakap si Sarah)
Sarah: Miss na miss lang talaga kita. (Umiiyak)
Shuuya: (Ngumiti at niyayakap pa rin si Sarah)
Shuuji: Um… Papa! Meron po kami sopresa sa inyo! (Ngumiti ng malaki)
Shuuya: Eh!? (Nagulat) Ano yun?
Sarah: (Hindi makapagsalita)
Shuuji: (Tumingin kay Sarah) Ma! Sabihin niyo na po.
Sarah: (Huminga ng malaim) Shuuya… (Ngumiti) Makakalabas ka na!
Shuuya: (Hindi makapaniwala) A-Ano..?
Sarah: Oo! Makakalabas ka na! (Ngumiti)
Shuuya: Pero… (Hindi makapaniwala at napa isip) Ako… Makakalabas?
Shuuji: (Huminga ng malalim) Ito po kasi… Lumapit si Mama sa Judge at nagtanong kung paano kayo po makakalabas dahil wala naman po kayong kasalanan at sabi nito ay magbabayad kami ng malaking halaga para makalabas po kayo.
Shuuya: (Malapit na umiyak)
Sarah: Pinagtapos ko muna sa pag-aaral si Shuuji. (Lumiit ang ngiti) Ako, nagtatrabaho para makaipon ng pera para sa pag-aaral ni Shuuji at pang-araw-araw naming gastos katulad ng pagkain, tubig at iba pa.
Shuuya: (Umiiyak) Patawad… Sarah. Shuuji. Pinahirapan ko kayo.
Shuuji: Wag po kayo mag-alala, Papa. Okey lang naman kami ngayon. Salamat sa sipag ni Mama… (Tumingin kay Sarah) Tapos po ako sa pag-aaral at maganda ang pinasukan ko pong trabaho. (Ngumiti)
Shuuya: …
Sarah: (Tumingin kay Shuuya) Shuuya. Ayaw mo ba? (Sumimangot)
Shuuya: Hindi. Gusto ko nga eh. Pero, nahihinayan ako kasi… (Hindi makapagsalita)
Sarah: Hay!~ Shuuya! Wag ka nga mag-alala. Ang importante ay magkasama ulit tayo! (Ngumiti)
Shuuji: Oo nga! Papa! (Tumingin kay Shuuya at ngumiti)
Shuuya: (Ngumiti at malapit na umiyak) Sarah. Shuuji. (Tumingin kina Shuuji at Sarah)
Shuuji: (Niyakap si Shuuya) Magkasama ulit tayo, Papa. (Umiiyak)
Sarah: (Niyakap sina Shuuya at Shuuji) Oo nga. Magkasama ulit tayo, Shuuya.
Shuuya: Shuuji. Sarah. (Umiiyak at niyakap na lang sila) Oo. Magkasama ulit tayo. (Napaisip) Pero, Kailan?
Pulis: Shuuya Gouenji. Makakalabas ka na. (Inabot ang gamit ni Shuuya)
Shuuya: (Nagulat) A-Ano?
Sarah: Ah! Oo nga! Ngayun ka pala makakalabas! (Ngumiti at kinuha ang gamit ni Shuuya sa Pulis) Salamat.
Pulis: Walang anuman po at yung damit ni Gouenji kahit sa kaniya na po.
Shuuji: Opo. Maraming Salamat.
Pulis: (Nagbow at umalis)
Sarah: (Tumingin kay Shuuya) Ano, Shuuya. Nagustuhan mo ba ang sopresa namin? (Ngumiti)
Shuuya: (Umiiyak) Oo. Nagustuhan ko. (Ngumiti)
Shuuji: Yosh! Uwi na tayo! Mama. Papa.
Sarah: (Tumawa) Sige!
Shuuya: (Ngumiti)
Lumabas na sa Pulis Station ang Gouenji Family. Si Shuuya ay napakasaya dahil makakasama niya ulit ang pamilya niya. Mula ngayon ay nagiging masaya na ang Gouenji Family…
Hope you guys like it! Again, Sorry if I didn't translated in English... I will try my best to translated it!~ Please review! ^^
