Een gevaarlijk spel.
Inhoud
3 Inleiding
4 hoofdstuk 1: het begin.
6 hoofdstuk 2: De speelgoedmaker.
9 hoofdstuk 3: Hoe het spel gemaakt werd.
13 hoofdstuk 4: verstop het en zorg er voor dat geen ziel het vindt.
16 hoofdstuk 5: Gevonden.
25 hoofdstuk 6: Het weeshuis.
29 hoofdstuk 7: Op weg naar het weeshuis.
34 hoofdstuk 8: De speelzaal.
40 hoofdstuk 9: Geen Buffy in huis.
43 hoofdstuk 10: Het gesprek.
47 hoofdstuk 11: Het spel gaat verder.
55 hoofdstuk 12: De vreemde man.
Inleiding
Ik schrijf dit boek voor mijn zusje en omdat ik het leuk vind.
"Ik hoop dat je beter kan slapen als iemand je dit voorleest of als je dit zelf leest."
Geniet van het boek.
Een gevaarlijk spel.
Hoofdstuk 1: het begin
In het jaar 1795 geloofden niemand meer in de Germaanse of Noorse goden.
In de Germaanse goden werd niet gelooft, omdat het door wetenschappers bewezen was dat ze niet bestonden.
In Noorse goden werd niet meer gelooft, omdat de wetenschappers beweren dat er, maar 1 god is.
Maar wat niemand wist is dat de Noorse goden wel bestaan.
En die waren woest op de mensen, wat logisch is, want als niemand in jouw zou geloven zou je dat ook zijn.
De koning van de Noorse goden Bor die oranje haar heeft, een oranje baard met af en toe wat grijze haren, bruine ogen en een helm met bokken hoorns zei toen "ik ben woest op die stervelingen dat ze niet in ons geloven maar wel in die zogenaamde nep god van hun."
"De stervelingen zullen hier voor moeten boeten."
"Raadsleden! " En toen kwamen er meteen 7 oudere wijze mannen met brillen, grijze baarden 3 keer langer dan dat van sinterklaas, ze droegen een rode toga en een soort gouden matrozen petje op een kale hoofd.
Toen ze eindelijk binnen waren zei koning Bor "Raadsleden is er in Midgard nog 1 sterveling die in ons gelooft?"
De middelste, langste raadslid gaf toen als antwoord "Majesteit in heel Midgard is er slechtst 1 sterveling die nog in ons gelooft."
En toen werd koning Bor's gezicht zo rood als een tomaat en riep hij kwaad "En wie mag dat dan wel zijn"
Waarop de kleinste, jongste raadslid die toevallig heel verlegen en helderziend was als antwoord "Euh…. Majesteit dat is een… speelgoedmaker in … Engeland."
Toen hij was uitgesproken keek de raadslid verlegen naar de grond.
Toen werd Bor weer rustig en zei "geef die speelgoedmaker door dat hij een spel moet maken dat zo gevaarlijk is dat als ze er aan begonnen zijn dat ze er meteen mee willen stoppen, maar om te zorgen dat de nare dingen van het spel ophouden is om het spel af te maken" "Dat zullen we doen majesteit "
Hoofdstuk 2: De speelgoedmaker.
In een kleine straat in Londen stond een speelgoed winkel, een oud gebouw met kapotte ramen en een bord waar de verf er zo erg van was afgesleten dat je alleen het woord speel kon lezen. En in dat zelfde gebouw woonde een speelgoedmaker genaamd Hendrik Fool, een bleke man met zwart haar, blauwe ogen en kleren gemaakt van jutte zakken.
Daar woonden hij samen met zijn vrouw Rebecca Fool, een beeldschone vrouw met een huid dat lijkt op porselein, groen blauwe ogen, bloedrode lippen, rood haar, wat sproeten op de wangen en een jurk van jutte zakken.
Samen hadden ze 10 kinderen 5 jongens en 5 meisjes en door een bepaalde ziekte die nu niet meer voorkomt mogen ze alleen ,maar fruit eten, want anders gaan ze dood. Alle meisjes hadden rood haar, blauwe ogen, een huid dat lijkt op porselein en dragen ook jurken van jutte zakken en alle jongens hadden zwart haar, groen blauwe ogen, een bleke huid, wat sproetjes op de wangen en ook kleren van jutte zakken.
En als je het afvraagt, waarom ze allemaal kleren van jutte zakken dragen, want dat komt doordat ze heel erg arm zijn, want in die tijd was fruit heel erg duur, ze moesten namelijk ook voor elk kind 3 stukken fruit kopen en hoe hun lukt om toch het fruit te kunnen betalen terwijl ze arm zijn en 30 stukken fruit bij elkaar heel duur is, is een raadsel.
Op een rustige, warme dag in Juli was Hendrik bezig met een pop te maken tot er plotseling een felle licht van buiten zijn ogen voor 5 seconden verblinden, toen hij eindelijk weer kon zien stond er oude man voor hem met een bril, een baard 3 keer langer dat van sinterklaas, die een rode toga draagt en op zijn kale hoofd een soort gouden matrozen petje op zijn kale hoofd.
En wij weten natuurlijk wel dat het een van Bor's raadsleden is, maar voor Hendrik was het een raadsel wie hij was en hoe hij in eens voor hem stond.
Toen zij de raadslid "Hallo, sterveling ik kom uit Asgard en ben een van de raadsleden van onze koning oftewel de Noorse oppergod Bor. Ik ben hier met een boodschap van onze koning aan jouw en die luid; Dat jij een spel moet maken dat zo gevaarlijk is dat als ze er aan beginnen ze er meteen mee willen stoppen, maar om te zorgen dat de nare dingen ophouden ze het spel moeten uitspelen."
Toen de raadslid was uitgesproken kreeg Hendrik het gevoel dat als hij weigerde het te doen of als het hem niet lukte dat hij dan op de meest gruwelijke manier zou sterven, want ja wie doet er nou niet wat de oppergod jouw beveelt te doen.
Toen zei Hendrik "Oké, ik zal doen wat Bor mij opdraagt."
Toen was er weer een licht flits, maar dit keer in de winkel en weer 5 seconden was hij verblind.
Toen Hendrik weer kon zien was de raadslid verdwenen en nog steeds wist Hendrik niet hoe hij dat voor elkaar had gekregen.
Toen kwam zijn vrouw binnen met het eten voor hun kinderen en vertelde Hendrik alles wat er net was gebeurt over de raadslid van Bor, het spel wat hij moet maken en dat het onmogelijk is om te doen.
Toen zei zijn vrouw "Lieverd ik moet je iets vertellen, ik ben een heks en ik heb eigenlijk nooit geld uitgegeven aan fruit ik heb het gewoon op een rustige plek in het bos wat fruit in mijn mandje getoverd, maar verraad me asjeblieft niet, want anders kom ik op de brandstapel en als beloning betover ik je spel zodat jij niet dood gaat en de opdracht die je van Bor hebt gekregen precies zo is als hij het wil."
Toen nam Hendrik zijn vrouw in zijn armen en kuste zei hij "Deal" en kuste ze verder.
Hoofdstuk 3: Hoe het spel gemaakt werd.
Rebecca zei "Lieverd, dit hebben we nodig voor je spel,
1 zwarte diamant, 8 stukken versteend hout, 6 steentjes die er uit zien als dieren, wat linnen papier, een pot zwarte inkt en een pot rode inkt."
"Oké, schat" zei hij, want hij wist waar hij alles moest halen, omdat zijn vrouw het hem dat gisteren uit zijn hoofd had laten leren.
Als eerst ging hij naar het museum van edelstenen, want daarin lag de enige zwarte diamant die je van alle plekken over de hele wereld alleen daar kon vinden.
Het museum is eigenlijk niet zo'n bijzonder gebouw, het had naast de ingang 5 neppe, oude, Griekse palen die maar net het gewicht van de zijkant van het dak kunnen dragen en daardoor vind je vooral veel van die palen binnen je zou haast kunnen zeggen dat er meer palen zijn dan edelstenen.
Voor de rest is de rest van het museum wit, behalve dan de edelstenen en de gouden, krullige letters op het bord dat zegt "Edelstenen museum."
Gelukkige is het een drukke dag dus valt het minder op als hij de zwarte diamant stilt.
Als je wilt weten waarom het zo druk is, want dat komt, omdat het vandaag het museums vijfentwintigste jubileum en voor die gelegenheid is alles gratis.
Hendrik vroeg om een gratis kaartje, ging naar binnen en liep meteen door de drukke mensen massa naar de zwarte diamant pakte hem stiekem uit de doos terwijl vreemd genoeg niemand naar de zwarte diamant keek.
Deed het in zijn broekzak en ging er snel van door.
Toen ging hij meteen naar het enge, versteende bos net buiten Londen.
Na 1 uur lopen was hij eindelijk in het bos.
Het bos heeft alleen, maar versteende planten, de versteende planten geven je haast het gevoel dat ze je willen pakken zelfs de dieren zijn bang voor het bos, daarom zie je nooit een dier in het hele bos.
Hendrik had van zijn een magische mini bijl die kan uit groeien tot een grote bijl die overal door heen gaan.
Hendrik moest van zijn vrouw het engste, grootste boom in 8 stukken hakken en die in een zak stoppen waar alles in kan zonder dat het zwaar wordt, terwijl het van de buitenkant lijkt alsof er niks in zit.
Na een half uur zoeken vond hij eindelijk de engste, grootse boom van het hele bos.
Hendrik pakte zijn magische bijl en hakte de boom in 8 even grote stukken deed ze in zijn magische zak.
Toen hij het bos uitliep op weg naar de souvenir winkel kreeg hij een gevoel van opluchting, omdat hij eindelijk het enge bos uitkwam.
Na 1 uur lopen kwam hij eindelijk bij de souvenir winkel aan, eigenlijk is een kraampje met leuke steentjes, maar de eigenaar van het kraampje heeft een keer bijna iemand neer geslagen waardoor iedereen het geen souvenir kraampje durft te noemen noemt iedereen het, maar souvenir winkel noemt.
Toen hij voor het kraampje stond zei hij "Mag ik alstublieft, die er uit zien als dieren?"
Toen draaide de eigenaar zich om en kon je zien dat hij heel rijk is, want zijn tanden zijn van goud hij heeft zwart haar, grijze ogen, draagt dure kleren en stinkt verschrikkelijk uit zijn mond.
De eigenaar zei "Dat kost 36 pond", helaas is dat het enige wat hij heeft, maar als je niet op de gruwelijkste manier gedood wil worden en je vrouw een heks is die eten tevoorschijn kan toveren is al je geld geven zodat je niet dood gaat misschien wel heel erg geluk.
Toen gaf Hendrik hem de 36 pond pakte de steentjes en ging naar huis, want vorige maand had hij nog linnen papier, 1 potje zwarte inkt en een potje rode inkt van zijn vriend gekregen.
Na 5 minuten lopen was hij eindelijk thuis gekomen.
Toen zijn vrouw hem zag binnen stappen zei ze "Lieverd, daar ben je ik begon me al bezorgt te maken, oké, nu moet je goed opletten van het versteende hout moet je het bord maken met in het midden een gat groot genoeg voor de zwarte diamant op het linnen papier moet je met de rode en blauwe inkt de regels schrijven en 1 waarschuwing en de steentjes in de vorm van een dier zijn de pionnen. ","Als je dat eenmaal gedaan hebt spreek ik de spreuk uit en zijn we klaar."
Toen Hendrik eindelijk klaar was riep hij zijn vrouw.
Die uit het niets ineens voor hem stond.
Toen zei zijn Rebecca "Resia godin van de magie, ik beveel u er voor te zorgen dat wie dit spel ook speelt wilt dat het meteen stopt. Habadaruajdijhi."
Het versteend hout zag er op eens uit als echt hout, maar te nog steeds net zo onverwoestbaar als eerst.
Toen verscheen er een groene mist en die mist ging in de zwarte diamant, zodat die nu magische krachten bezat om te zorgen dat er allemaal nare dingen gebeuren met de personen die dom genoeg waren om de waarschuwingen die op het linnen papier met rode en zwarte inkt geschreven.
Als je goed kijkt in de zwarte diamant zie je er een groene mist in rond wervelen.
Toen zei Rebecca "Morgen geef je het aan de eerste, beste kind die je in de straat zit en zeg je dat het gratis."
Als antwoord zei hij "Oké, lieverd dat zal ik doen nadat ik je bedankt heb."
Toen pakte Hendrik zijn vrouw bij zijn middel en kuste haar op de lippen.
Hoofdstuk 4: verstop het en hopen dat geen ziel het vindt.
De volgend dag om precies 11 over 12 liepen 2 kinderen door de straat 1 meisje van 7 jaar met donker blond haar, bruine ogen, draagt een schattige witte jurk met roze lintjes rond haar middel en in haar haar zat een wit strikje dat er voor zorgt dat er geen haar in voor haar ogen kwam.
Ze heette Elizabeth en naast haar liep haar 3 jaar oudere broer James hij had net als zijn zusje donker blond haar, alleen had hij blauwe ogen droeg een zwart pakje met een rode vlinderstrik om zijn nek.
Toen Hendrik ze zag pakte hij het spel deed het in een kist waar jumanji op rende naar buiten en riep "Kinderen kom is hier ik heb een gratis spel voor jullie."
Zodra de kinderen dat hoorden draaide zich om en zei James meteen met een geïnteresseerde blik "Oké, meneer, maar krijgen we dan geen problemen met onze ouders."
Waarop Hendrik met een mysterieuze blik zei "Nee, je zult helemaal geen problemen krijgen met je ouders." Daarna gaf Hendrik het aan de kinderen en liep de winkel weer in.
Toen de kinderen eenmaal weer thuis waren gingen naar hun kamer deden hun deur op slot.
Wat er die dag in hun kamer gebeurde weet niemand, maar wat we wel weten is wat er ook gebeurd mocht zijn moest zo erg zijn dat ze meteen hun kamer van het slot afhaalde en met het spel in hun handen krijsend hun kamer uitrende alsof er een moordenaar achter hun aan zat.
Alle mensen die ze passeerde op hun weg naar de paardenstallen keken hun heel erg geschrokken na.
Toen ze eindelijk bij de paardenstallen waren aangekomen begon hun kelen pijn te doen en stopte dus met schreeuwen.
Toen niemand keek stapte Elizabeth in de koets en bestuurde haar broer de paard en reden meteen weg naar Bristol ze stopten bij een steen waar stond 2 mijl naar River Avon en stapte toen uit de koets.
Voor de steen gingen ze met hun blote handen graven totdat het diep genoeg wad voor het spel.
Toen graven ze het gat dicht en vroeg Elizabeth met een angstige uitdrukking op haar gezicht "Wat gebeurd er als iemand het weer vindt."
Zodra ze uitgesproken was begon het te stormen en zei James "Mogen god zijn ziel hebben."
Daarna stapten ze in de koets, maar toen was er ineens een lichtflits die hun ogen voor 5 seconden verblinden.
Toen ze eindelijk weer konden zien was het ineens op gehouden met stormen en liep er een man op hun af met een helm met bokken hoorns en zei hij "Ik ben Koning Bor van Asgard en voor jullie de Noorse oppergod en ik kom jullie zeggen dat jullie heel erg stout zijn geweest dus voor straf zullen jullie in het spel jumanji verdwijnen en elke keer als er een sterveling in de buurt van het spel is op de trommels spelen, zodat een sterveling het ooit zal uitgraven en het spelen, zodat wij onze wraak krijgen en dit alles zal pas ophouden totdat alle stervelingen weer in ons geloven."
Nadat hij was uitgesproken kwam er van de plek waar ze het spel hadden begraven in eens een groene mist uit die om de kinderen heen ging wervelen en daarna ging de mist weer terug naar de plek waar het vandaan kwam en waren de kinderen verdwenen.
Niemand, maar ook echt niemand heeft ze ook nog maar gezien.
Het laatste wat er ooit van de kinderen gehoord was, was een schreeuw om help.
Daarna ging Koning Bor weer terug naar Asgard.
Hoofdstuk 5: Gevonden.
In het jaar 1982 in Engeland in de stad Bristol woonden er in een villa de super rijke Familie Christmas.
De heer Christmas en zijn vrouw hadden 1 zoon genaamd Odin en als je het afvraagt, waarom hij dezelfde naam heeft van de Noorse oppergod die we tegenwoordig hebben, want dat komt, omdat de heer Christmas en zijn vrouw dol zijn op de Noorse mythes.
De heer Christmas had zwart haar, blauwe ogen, cheque kleding en een dikke lelijke Franse snor en zijn vrouw had bruin haar, blauwe ogen, een moedervlek boven haar lip en een cheque rode jurk.
Hun 12 jarig zoontje had bruin haar, blauwe ogen en droeg een zwart pak met een wit onderhemd en een kleine, rode stropdas.
Op een normale, warme zomerdag in juni om kwart over drie fietste Odin zo snel mogelijk naar zijn vaders televisie fabriek om dekking te zoeken voor een stelletje pestkoppen die hem achterna zaten.
De leider van de pestkoppen heette John, hij was de knapste jongen van de hele school, Hij had blond haar, dromerige, blauwe ogen en was aanvoerder van het schoolvoetbal team, waardoor hij nog populairder was dan een normaal, populair jongentje.
Toen Odin eindelijk bij zijn vaders televisie bedrijf was aangekomen smeet hij zijn fiets op de grond en rende zo snel mogelijk als hij maar kon zijn vaders fabriek in.
Ondertussen schreeuwde John "Je kunt je niet eeuwig achter je vader schuilen. Vroeg of laat kom je toch weer naar buiten en dan slaan we je toch zo hard in elkaar dat je daarna bij je ouders gaat smeken of je naar een kostschool hier heel ver vandaan mag gaan."
John had dat zo hard geschreeuwd dat Odin het nog zelfs binnen in de veilige muren van zijn vaders fabriek het nog kon horen.
Odin stormde de trap op en rende naar zijn vaders kantoor totdat hij de stem van Antonio hoorde.
Antonio is een van zijn vaders werk nemers en was als een grote broer voor hem.
Antonio had een bruine huidskleur, donker bruine ogen en een zwarte afro kapsel zo een die je ook wel bij een clown ziet.
Zodra Odin de stem van Antonio hoorde draaide hij zich meteen om en liep in de richting van Antonio's stem.
Toen Odin eindelijk voor Antonio stond zei hij "Jo maat check dit is man."
Hij pakte een computer scherm die wij tegenwoordig hebben en liet hem aan Odin zien.
Odin vond het er wel gaaf uitzien en keek er met een gevaccineerde blik naar totdat hij van achter zich de stem van zijn vader hoorde.
De heer Christmas zei "Zoon vlucht je nou alweer voor John, waarom gedraag je je nooit als een echte man en leer je dat joch een lesje"
Na dat zijn vader dat had gezegd pakte Odin het beeldscherm en deed het in een van de apparaten en liep stampvoetend naar buiten.
Zodra John de deur van de televisie fabriek hoorde dichtgaan keek hij meteen naar de deur en zag dat Odin naar buiten liep.
Hij gaf meteen een harde stomp tegen zijn mede pestkoppen, stapt van zijn fiets af en rende op Odin af, toen de andere pestkoppen hem op Odin zagen afstormen stapte zij ook van hun fiets en hielpen John Odin te slaan.
Toen pakte John uit zijn zak een zakmes en stak Odin's rechter oog er uit en sloegen de andere pestkoppen op zijn neus totdat hij een bloedneus had.
Daarna liepen ze naar Odin's fiets en namen hem mee naar John's huis.
Toen Odin met zijn linker oog kon zien dat John en zijn mede pestkoppen weg waren stond hij op en wou naar huis toe lopen toen hij ineens trommels hoorde.
Het trommel geluid kwam van een gat in de grond vandaan waar ze voor het Londen's museum een opgraving doen.
Odin liep er naar toe en hoorde dat het geluid duidelijk trommels waren.
Het duurde een tijdje voordat hij de kist zag waar het trommel geluid vandaan kwam, want met 1 oog zie je minder dus duurt dat wat langer.
Odin liep op de kist af en zag dat het eigenlijk een ouderwetse koffer was.
Odin legde zijn oor er op en hoorde dat daar het trommel geluid vandaan kwam.
Odin pakte de koffer en liep er mee naar huis.
Toen Odin eindelijk thuis was gekomen ging mevrouw Christmas meteen met haar zoon naar de eerste hulp, waar ze zijn rechter oog ontsmetten en er voor zorgen dat het stopt met bloeden.
Nadat het gestopt was met bloeden kreeg hij een zwart ooglapje en mocht met zijn moeder weer naar huis.
Toen ze weer thuis waren gingen ze aan tafel zitten en
bracht een dienstmeisje hun een bord met geprakte aardappelen met jus, biefstuk en erwtjes.
Een kwartier later kwam de heer Christmas weer terug van het werk en zei "Zoon ik heb geweldig nieuws. Omdat je vandaag je als een echte man gedragen hebt door niet weg te rennen voor dat joch waar ik de naam van vergeten bent en je daardoor nog maar een oog hebt mag je naar het Christmas kostschool voor rijke mannen."
Toen zijn vader was uitgesproken zei Odin "Wat, waarom moet ik naar een kostschool als je weet dat ik dat niet wil."
Waarop zijn vader boos als antwoord gaf 'Zeg, jongeman die school heeft jouw overgrootvader gesticht en daardoor zijn wij nu rijk, en je gaat er heen of je wilt of niet!"
Toen was het een tijdje stil totdat mevrouw Christmas zei "Lieverd, we moeten gaan naar de persconferentie over Jouw nieuwste uitvinding jet weet wel dat ding waardoor je de computer muis niet meer nodig hebt"
Toen zei de heer Christmas "Je hebt gelijk vrouw, zoon dit gesprek zetten we als ik terug ben voort van man tot man."
Toen de heer Christmas en zijn vrouw het huis uit liepen riep Odin kwaad "Ik praat nooit meer tegen jullie."
Een kwartier later werd er aan gebeld en deed Odin de deur open, omdat het dienstmeisje in eens last kreeg van weeën, waar Odin geen idee heeft wat dat in godsnaam ook mag betekenen.
Toen Odin de deur open had gedaan tot zijn vriendin Frigga, en om verwarring te voorkomen ze hebben geen vriendje vriendinnetje relatie waarbij je kust.
Frigga had bruine ogen, donker blond gekruld haar, ze droeg een roze jurk tot net over de knie, met een bloemetjes patroon, met witte mouwen.
Frigga was 10 jaar en best wel lang voor haar leeftijd.
Frigga zei "Odin zodra ik gehoord had wat John met je had gedaan heb ik het meteen met hem uit gemaakt en ik heb je fiets mee genomen."
Odin was woedend en blij tegelijk.
Odin was woedend op John, omdat hij zijn oog had uitgestoken en om wat zijn vader voor zijn vertrek had gezegd.
En Odin was blij, omdat Frigga het had uitgemaakt met John en dat hij nu misschien een kans bij haar maakte.
Na een stilte zei Frigga "Kan ik binnen komen."
Voor een paar seconden twijfelde Odin of dat wel van zijn ouders mocht, maar omdat hij ruzie zijn vader had liet hij Frigga binnen, want hij vond het niet erg als het uiteindelijk niet had gemogen en als zijn vader daardoor heel erg boos zou worden zou hij misschien niet naar die kostschool te hoeven gaan.
Toen zei Odin "Natuurlijk, waarom niet."
Toen ze binnen waren en in de woonkamer gingen zitten vroeg Frigga "Wat is dat?" terwijl ze naar de koffer wees die Odin die dag had gevonden.
Toen zei Odin "Dat weet ik niet. Ik heb het gevonden bij een opgraving en heb het mee genomen, omdat er een trommel geluid uit kwam. Als je heel goed luistert kan je het horen."
Toen werden ze allebei heel stil en hoorden ze het trommel geluid."
Toen zei Odin "Laten we het openmaken."
"Ben je daar wel zeker van." Zei Frigga.
"Kom op wat kan er nou mis gaan." Zei Odin.
Helaas wisten ze beiden niet hoe gevaarlijk dat was wat nu in de koffer lag.
Dat waar het trommel geluid vandaan, kwam was misschien wel het gevaarlijkste voorwerp van alle universums en alle parallelle universums die er ook maar zijn.
Odin en Frigga liepen naar de koffer toe.
Terwijl Odin de koffer openmaakte en toen hij de doos Jumanji zag zich begon af te vragen wat het woord Jumanji betekend, ging Frigga op de bank zitten en wachten totdat Odin de doos op tafel legde.
Zodra Odin de doos op tafel had gelegd vroeg Frigga "Weet jij wat Jumanji betekent?" terwijl ze een vragende blik naar Odin wierp.
"Dat weet ik niet." Zei Odin Terwijl hij de doos open maakte.
Zodra Odin de doos had open gemaakt konden ze zien dat het een bordspel met in het midden een zwarte diamant.
"Zullen we het spel spelen?" Vroeg Odin.
Waarop Frigga als antwoord gaf "Voor deze ene keer speel ik dat kinderachtige spel met je."
Zodra Odin Frigga's antwoord had gehoord werd hij zo blij dat hij de pionnen op het bord zette zonder eerst de waarschuwing en de spelregels te lezen.
Nadat hij de pionnen op het bord had gezegd begon Odin de tekst voor te lezen die aan de linker kant in linnen papier in zwarte inkt stond geschreven Jumanji voor de avonturiers die even weg van hun echte leven willen. Spelregels: Speel met meer dan 1 speler; Als er dubbel is gegooid mag er nog 1 keer gegooid worden en er mag niet vals gespeeld worden anders word je bestraft.
Omdat Odin nog steeds zo blij was zag hij helemaal niet dat er aan de andere kant van het spel op linnen papier in rode inkt een paar belangrijke waarschuwingen stonden geschreven.
Eerst was het Frigga's beurt om te gooien.
Meteen toen de dobbelstenen van haar hand vielen leken ze aangetrokken te worden door de linker kant van de deksel.
Ze had een 7 gegooid en net toen ze haar pion 7 plaatsen vooruit wou zetten ging haar pion van zelf ineens 7 plaatsen vooruit.
Toen keek ze Odin aan en wou net gaan zeggen dat hij aan de beurt was ging in de zwarte diamant een soort groene mist in gloeien.
Toen ze in de zwarte diamant met de groene mist keken zagen ze dat er ineens gele letters in verschenen.
Na een paar seconden stond er de zin Overdag slaapt, maar s 'nachts is het wakker. Het piept en zijn vampiers beste vriend.
Nadat ze de zin hadden gelezen keken ze aan elkaar aan totdat ze uit de schoorsteen gepiep gehoord.
Toen zei Odin "Vast een muis."
Daarna pakte Odin de dobbelstenen en gooide een 2.
Toen de zwarte diamant weer een gloeiende, groene mist had keek Odin in de diamant en toen verscheen de zin Hier in Midgard is het wel gezellig, maar in Asgard nog meer.
Dus zal je in Asgard moeten wachten op vijven en op achten.
Daarna kwam er een groene mist uit de diamant die intussen zwart was geworden en ging om Odin heen wervelen.
Toen de groene mist Odin helemaal omsingeld had ging het weer terug in de zwarte diamant.
Toen de mist weer terug in de zwarte diamant en was Odin niet meer op de plek te zien waar hij et stond.
Sterker nog hij was nergens meer te zien.
Toen Frigga van de schok was bijgkomen die ze had gekregen toen Odin was hoorde ze weer gepiep uit schoorsteen hoorde komen liep ze naar de schoorsteen en zag schaduwen in de schoorsteen deed ze een paar stappen naar achter.
Opeens kwamen er vleermuizen uit de schoorsteen die op Frigga afvlogen.
Toen Frigga door had dat ze achter haar aan kwamen ging ze de deur open doen en gillend naar haar huis toe rennen.
Hoe hard Frigga ook renden de vleermuizen vlogen nog steeds achter haar aan.
Toen er niemand keek deed het spel Jumanji zich zelf dicht en schoof zich zelf onder de bank.
Hoofdstuk 6: Het weeshuis.
In het jaar 2013.
"Ahhh, wat doe ik hier." Dacht Buffy.
Buffy had Steil blond haar, groen bruine ogen, een getinte huidskleur en als kleren droeg ze een blauwe spijkerbroek, bruine enkel laarzen en een wit bruine bloes met lange mouwen en een planten patroon met blauwe bloementjes.
Het laatste wat Buffy zich nog kon herinneren was dat ze op het kerkhof was tot dat de standbeelden die er uit zagen als huilende engelen ineens begon te bewegen zodra ze even niet naar ze keken en op eens deden ze hun handen weg en kregen scherpe tanden.
Daarna werd ze ineens aangeraakt door 1 van de engelen en nu is ze ineens hier voor een grote Vila.
Toen hoorde Buffy iemand ineens om help roepen.
Buffy draaide zich om en zag dat er man werd achterna gezeten door een vrouwelijke vampier.
Gelukkig had ze nog haar houten staak bij zich.
Buffy rende op de vampier af en stak haar houten staak in het hart van de vampier.
Toen ze dat had gedaan ging de vampier in stof op.
De man die haar had gered zei "Bedankt dat je mijn leven gered hebt. Om je te bedanken geef ik je mijn weeshuis die daar staat, waar jij dus net op de grond lag."
Voordat Buffy kon zeggen dat hij dat weeshuis mocht houden pakte hij zijn zakmes.
Toen Buffy door had dat hij zelfmoord wou plegen wou ze zijn zakmes afpakken, maar voordat zij dat kon doen trapte hij haar weg en stak de zakmes in zijn hart en viel dood neer op de grond.
Een vrouw die dit allemaal van een afstandje zag gebeuren zei "Geen zorgen meid, hij was toch gek in zijn hoofd." De vrouw pakte de sleutels uit de zak van de dode man en gaf het aan Buffy "Ik zal hem begraven zorg jij nou maar voor de kinderen."
Buffy pakte de sleutels en zei "Bedankt dat u me wil helpen" De vrouw knikte en pakte de dode man en nam hem mee.
Toen Buffy de vrouw uit het oog was verloren liep ze naar de Vila dat dus kennelijk een weeshuis en opende de deur.
Toen ze naar binnen was gegaan deed ze de deur dicht.
Nadat Buffy de deur had dichtgedaan kwamen er twee meisjes naar beneden.
Het oudste meisje had blond haar dat bijna wit was, blauwe ogen, een blauwe haarband, een bleke huid en een blauwe jurk. Het oudste meisje zei "Hallo, Ik ben Elsa en dit is mijn zusje Anna. Waar is meneer Kill."
Anna het jongste meisje had aardbei rood haar met een wit plukje haar, groen blauwe ogen en droeg een groen jurkje.
Anna zei "Wist u al dat Elsa sneeuw en ijs krachten heeft."
Als antwoord gaf Buffy "Meneer Kill heeft zo juist zelfmoord gepleegd en nu ben ik de nieuwe baas van het weeshuis. En nee, ik wist niet dat Elsa ijs en sneeuw krachten heeft."
"Zijn er nog meer kinderen hier?" Vroeg Buffy.
"Nee." Zei Elsa "Wij zijn de enige kinderen hier."
"Hoe heet u?" Vroeg Anna.
"Mijn naam is Buffy." Zei Buffy.
Toen Buffy moest gapen keek ze rond of ze ergens een klok kon zien.
Toen ze eindelijk een klok vond zag ze dat het drie uur midden in de nacht was.
Ging ze naar Anna en Elsa toe en zei "Ga maar naar bed en slaap lekker vannacht."
"Welterusten." Riepen Anna en Elsa in koor.
Toen Anna en Elsa naar bed waren ging Buffy opzoek naar een slaapkamer en vond de kamer van meneer Kill en zag dat het bed was opgedekt en dat al Buffy's kleren in de klerenkast hingen.
Ze was te moe om er bij stil te staan dat het onmogelijk was dat haar kleren ineens in de klerenkast van meneer Kill.
Toen ze haar pyjama aan had getrokken wou ze in bed stappen toen ze ineens zag dat er op het nachtkastje een tardis blauwe briefje lag, Buffy pakte het briefje en zag dat er op de voorkant stond Voor Buffy van de doctor.
Buffy opende de brief en las Beste Buffy het spijt me dat ik je niet heb kunnen redden van de huilende engelen.
Omdat me het spijt heb ik al spullen hier heen gebracht.
Ik hoop dat je in het jaar 2013 het goed zal hebben.
Liefs de Doctor.
Na het lezen van deze brief wist ze weer dat ze op het kerkhof een oude, Engelse, politie telefoon doos.
Ze zag er een man uitstappen die zei "Hallo, mijn naam is de Doctor. Heb jij toevallig huilende engel gezien, je weet wel zo'n standbeeld die je meestal beweegt."
Toen de Doctor was uitgesproken keek Buffy hem met een verbaasde blik aan en zei ze "Nee."
"Oke." Zei Doctor "Doei."
"Doei." Zei Buffy.
De Doctor had groene ogen, donker bruin haar, hij droeg een rode vlinderdas, een wit met bruin overhemd, een bruine jas en een zwarte broek.
Daarna stapte de Doctor de oude, Engelse, politie doos in deed de deur dicht en na een tijdje later hoorde je het geluid van een sleutel die langs een piano snaar ging en werd de oude, Engelse politie doos onzichtbaar en daarna weer zichtbaar en daarna was het ineens we en daarna kwam het deel met de huilende engelen dat in het boek vermeld werd.
Nadat ze zich weer herinnerde wat er was gebeurd voordat ze ineens in het jaar 2013 was deed Buffy de brief in een la in het nachtkastje, deed het licht uit en ging slapen.
Hoofdstuk 7: Op weg naar het weeshuis.
Voor Loki was het niet de eerste keer dat hij naar het weeshuis in Bristol ging, maar voor Thor was het nieuw.
Loki heeft zwart haar, smaragd groene ogen, een bleke huid en hij droeg een zwarte broek en een groene shirt.
Toen kwam de buurvrouw binnen en riep zodat Thor die boven zat het ook kon horen "Ik vind het zo erg dat jullie ouders nu dood zijn, maar maak je geen zorgen ik ken die vrouw, sterker nog bij onze eerste ontmoeting had de vorige eigenaar zelfmoord gepleegd en zei zij tegen mij dat ze nu de baas van het weeshuis was en toen zei ik dat ze maar naar het weeshuis moest gaan en dat ik de vorige eigenaar begraaf! Thor heb je je koffer al ingepakt, want mevrouw Summers kan hier elk moment zijn!"
Toen kwam er een stemmetje van boven dat riep "Ik kom al!"
Meteen daarna kwam Thor naar beneden hij had Blond haar wat toevallig erg leek op dat van Buffy wat wel erg verdacht is, blauwe ogen, een getinte huid net als Buffy, hij droeg een rode shirt en een zwarte broek.
Een half uur later werd er aan de deur gebeld en deed hun buurvrouw open.
"Hallo, mevrouw ik kom voor de kinderen." Zei Buffy.
"Wacht even ik haal ze wel." Zei de buurvrouw.
Even later stonden Thor en Loki in de deuropening.
"Hallo papa en oom… Eh ik bedoel Thor en Loki, stap maar alvast in de auto terwijl ik jullie buurvrouw een paar papieren laat ondertekenen, oké." Zei Buffy.
Ik hoop maar dat ze niet hebben gehoord dat ik hun zojuist net vader en oom heb genoemd, want dat mogen helemaal niet weten dacht Buffy.
"Noemde ons nauw zojuist vader en oom?" Vroeg Thor, "Ach, waarschijnlijk versprak ze zich alleen maar." Zei Loki.
"Waarschijnlijk heb je daar gelijk in." Zei Thor.
Toen stapte Thor en Loki in de auto en wachtte op Buffy.
2 minuten later stapte Buffy ook in de auto en draaide zich even om, om de gezichten van Thor en Loki te kunnen zien en zei "Oké, jongens alles is geregeld, we zijn bij het weeshuis over een half uur en voor de duidelijkheid er wordt niet geklierd in de auto, de rest van de regels horen jullie wel als we er zijn."
Toen draaide Buffy zich weer om, startte de auto en reed samen met Thor en Loki naar het weeshuis in Bristol.
Toen ze een half uur later bij het weeshuis waren aangekomen deden Anna en Elsa die de hele tijd uit het raam zaten te kijken of Buffy alweer terug was met deze keer de twee nieuwe jongens de deur open en riep Anna "Mag Elsa haar ijs en sneeuw krachten laten zien!"
"Als ze klaar zijn met hun spullen uitpakken in hun kamers die ik nog aan hun moet laten zien en nadat ik hun de regels heb uitgelegd, oké." Zei Buffy.
"Okeeeee." Zei Anna verveeld.
"Kom jongens, dan breng ik jullie nu naar de jongens kamer." Zei Buffy.
"Is Tom hier nog?" Vroeg Loki waarop Buffy als antwoord gaf "1 ik heb geen idee wie Tom is en 2 toen ik de baas werd van dit weeshuis waren alleen Anna en Elsa hier."
Nadat Buffy dat had gezegd keek Loki teleurgesteld naar de grond.
"Het spijt me oom…. Eh ik bedoel Loki, maar echt alleen Anna en Elsa waren hier." Zei Buffy "Maar met Elsa zal je een super goede tijd beleven."
"Mevrouw Summers u vergat Anna op te noemen." Zei Thor "En u noemde mij oom." Zei Loki.
"1 ik was Anna's naam vergeten, 2 Versprak me gewoon en 3 ik verspreek me wel vaker." Zei Buffy.
Toen stopten ze voor een blauwe deur waarop met sierlijke gouden letters Jongens stond geschreven.
Buffy pakte een goud kleurige sleutel, stak hem in het slot en opende de deur.
"Zo te zien kent Loki hier de weg, als die klok aangeeft dat het vijf uur is, is het eten klaar en na het eten leg ik jullie de regels uit. Daarna mogen jullie spelen en als jullie ook speciale krachten hebben , zoals sneeuwballen maken, met een hamer die Mijonir heet het kan laten bliksemen of een soort van klonen van je maken dan mogen jullie het dan laten zien. Ik zie jullie wel bij het eten." Zei Buffy die toen ze was uitgesproken bedacht ze zich dat ze weer over dingen had gesproken die als ze, ze echt voor de eerste keer had ontmoet ze in het echt niet zou weten, maar helaas is door die huilende engelen in de tijd is beland, waar haar ouders in het weeshuis zaten en nu vraagt ze zich af hoelang het duurt voor haar ouders dat hun dochter nu in de tijd zit waar hun kind was.
"Zeg, Loki het is wel erg toevallig dat ze wist dat je met Mijolnir het kan laten bliksemen." Zei Thor "Dat heeft ze waarschijnlijk in een boek gelezen Thor en pak nauw maar gewoon je spullen uit." Zei Loki die terwijl hij dit zij zijn kleren in de klerenkast naast hem deed.
"Je zal wel gelijk hebben maar het is toch wel verdacht dat ze dit wist en jouw al twee keer oom heeft genoemd." Zei Thor en toen wierp Loki een blik waaraan Thor wist dat hij nu moest ophouden over hoe Buffy hun noemt en over dat ze het wist van Mijolnir.
Om vijf minuten voor vijf uur waren ze eindelijk klaar en liepen ze naar de eetzaal, Thor ging naast Anna zitten en Loki naast Elsa.
"Het eten is klaar!" Riep Buffy.
Toen kwam Buffy met een schaal frietjes binnen lopen en zette die op tafel.
"Voor de duidelijkheid we eten alleen maar frietjes, omdat dit de eerste keer is dat Thor hier woont en, omdat Loki hier voor de tweede keer woont maar voor de rest is er geen andere reden. Oh, en als toetje eten we ijs." Zei Buffy "Eet smakelijk."
"Eet smakelijk." Zeiden Anna en Elsa in koor en daarna zeiden Thor en Loki "Eet smakelijk mevrouw Summers."
"Noem me maar Buffy." Zei Buffy.
Daarna gingen ze van hun frietjes eten en aan het einde waren alle frietjes op.
"Was het lekker, want dit is de eerste keer dat ik zelf frietjes heb gebakken en sommige waren zelfs verbrand?" Vroeg Buffy.
"Het was fantastisch, op de verbrande frietjes na dan!" Riep Anna enthousiast.
Daarna keek Buffy Loki, Thor en Elsa aan, want Anna vond bijna al het eten wat ze klaarmaakte fantastisch.
Daarna zeiden Thor, Elsa en Loki "De frietjes waren heerlijk."
"En denken dat jullie nog trek te hebben in waterijsjes."
Waarop ze alle vier in koor riepen "Ja!"
Toen de ijsjes op waren zei Buffy "Ga nu maar wat spelen in de speelzaal dan ruim ik de tafel wel af."
Toen ze dat hoorde schoten Anna en Elsa van tafel.
Anna sleurde Thor mee naar de speelzaal en Elsa sleurde Loki mee naar de speelzaal, zodat Elsa haar krachten kon laten zien.
Hoofdstuk 8: De speelzaal.
Toen ze eindelijk in de speelzaal waren aangekomen.
Zei Elsa "Jullie hebben toen jullie aangekomen waren Anna vast horen roepen dat ik ijs en sneeuw krachten heb en ik moet zeggen in het geval dat jullie dachten dat er iets goed mis zit bij Anna dan heb je het mis, want ik heb echt ijs en sneeuw krachten."
Toen zei Loki met een mysterieuze glimlach op zijn gezicht "Geen zorgen hoor, want we dachten toch niet dat ze gek was."
"Wat dachten jullie dan wel?" Vroeg Elsa "Oh, nou wij dachten dat ze gewoon een te grote fantasie had." Zei Loki en nadat hij was uitgesproken gaf Thor hem een stomp in zijn buik en zei "Sorry, maar dat meende Loki niet, hij houd namelijk erg veel van grapjes maken en wat we echt dachten en nog steeds denken is dat Anna de waarheid sprak, want wij hebben namelijk ook speciale krachten. Ik kan namelijk met mijn hamer Mijonir het laten bliksemen, donderen en ik laten regen, ik kan er ook mee vliegen en de hamer zelf vliegt automatisch naar mijn hand toe als ik mijn hand uitsteek en zelf ook wil dat mijn hamer naar mij toe vliegt. En mijn broertje of als je het liever wilt zeggen adoptie broertje Loki kan klonen van zich zelf maken, zich zelf naar een andere plek verplaatsen en andere tover dingen. Maar ik zou niet naar zijn ouders vragen, want dan telepoorteert hij zich naar zijn kamer en doet de deur op slot dus je kunt maar beter niet een vraag over zijn echte ouders stellen want het antwoord krijg je toch niet."
Na een tijdje stilte vroeg Anna op een fluisterende toon "Waarom zijn we zo stil en mag Elsa als eerste, want het is Mei en het lijkt nu al zomer en ik heb het zo heet dat ik graag nu wil afkoelen zonder een paar rondjes rond het weeshuis te rennen."
"Dat is goed als jij dat vind, want als Elsa het wou vond ik het niet goed maar jij hebt ook zulke onweerstaanbare ogen dat ik je wel, auw! Waar was dat goed voor." Riep Thor, want voordat Thor kon zeggen dat hij Anna wel zou kunnen kussen had Loki hem een stomp teruggegeven en zei hij "Kun je 1 keer eens een keertje niet het eerste meisje dat je ziet niet versieren voor de lol." "Deze keer was het niet voor de lol deze keer meende ik het." Zei Thor.
Toen hij dat had gezegd moest Anna blozen en zei ze "Eh, bedankt voor de compliment, maar kan Elsa nu haar krachten laten zien, want het voor maar steeds warmer."
Toen vroeg Thor "Zegt Buffy soms ook weleens vreemde dingen tegen jullie en zegt ze daarna dat ze zich versprak?"
"Oh, niet alweer he." Zei Loki.
"Ja, dat doet ze al bij ons sinds de tweede dag dat ze hier was. Toen noemde ze mij tante en noemde ze Anna moeder." Zei Elsa toen zei Anna met een verveelde blik in haar ogen "Gaan we nou eindelijk iets doen?"
Toen begrepen ze dat Anna echt geen seconden langer kon wachten en maakte Elsa een paar bewegingen met haar handen.
Terwijl Elsa deze bewegingen maakte verschenen er sneeuwvlokjes die zweefde rondom haar handen, toen deed Elsa haar handen in de lucht en stopte met de bewegingen, waardoor de sneeuwvlokjes die eerst rondom haar handen zweefde allemaal de lucht in schoten en toen begon het ineens te sneeuwen.
Daarna stampte Elsa met haar voet op de vloer en kwam er langzaam een laagje ijs op de vloer.
Toen de vloer bijna helemaal was bedekt met sneeuw en ijs riep Anna "Dit is geweldig!" en terwijl ze dit zei ging ze een rondje draaien en liet ze zich zelf in een grote hoop sneeuw vallen.
Toen ze eindelijk waren afgekoeld kwam Buffy binnen en zei "Elsa als je het niet erg vindt zal het fijn zijn als je het sneeuw en ijs liet smelten, zodat de andere in het laatste half uur ook nog hun krachten kunnen laten zien."
"Oké , Buffy" zei Elsa.
Toen Buffy weer weg was, ging Elsa met haar handen omhoog en terwijl ze dat deed kwam er een blauwe gloed die al het sneeuw en ijs met zich meenam.
Toen al het sneeuw en ijs weg was zat er op het plafond ineens een groot ijskristal, toen deed Elsa haar handen weer omlaag en kwam er een blauwe gloed rondom de grote ijskristal, toen er om het hele ijskristal een blauwe gloed was verdween het op de zelfde manier als wat er met het sneeuw en ijs was gebeurd.
Toen riep Anna "En nu moet Thor zijn krachten laten zien en daarna mag Loki pas."
Toen Thor dat hoorde hield hij zijn hand in een houding alsof hij iets vast had. Een paar minuten later vloog er een hamer door de open raam.
Toen dacht Elsa gelukkig staat het raam open, anders zaten we nu erg diep in de problemen.
Toen de hamer in Thor's rechter hand zat zei hij "Dit is mijn hamer Mijolnir waar ik jullie over verteld heb toen we net deze kamer waren binnengekomen."
Nadat hij dat had gezegd ging Thor rondjes zwaaien met Mijolnir en begon langzaam te vliegen.
Toen hij bijna bij het plafond was vloog hij op Anna af pakte haar beet en vloog met haar een paar rondjes om de kamer.
Terwijl ze dit deden riep Anna erg enthousiast "Jouw krachten zijn nog beter dan die van Elsa!"
Na 5 rondjes in de kamer hebben te gevlogen ging Thor langzaam landen en toen ze beiden weer de vloer onder hun voeten konden voelen liet hij Anna los, tilde zijn hamer op en ging het in de kamer bliksemen.
Na een paar minuten deed Thor weer zijn hamer omlaag en hield het op met bliksemen.
In de tijd dat het zat te bliksemen had Anna er heel fascinerend naar zitten kijken en vond het erg jammer dat Thor het maar een paar minuten had laten bliksemen, maar wat Anna het aller vreemdst vond was dat in de tijd dat het zat te bliksemen helemaal Buffy niet was gekomen om te zeggen dat ze moeten stoppen, omdat de buren er waarschijnlijk last van zouden krijgen.
Elsa daarin tegen had er minder fascinerend naar zitten kijken, omdat ze wist dat Thor dit zonder hamer niet zou kunnen doen.
En voor Loki was het al helemaal niet fascinerend, omdat hij het Thor al zo vaak heeft zien doen dat hij het bijna dood normaal vond.
"Anna, mag ik iets heel geks zeggen?" Vroeg Thor "Wil je verkering met mij?".
"Mag ik iets nog gekker zeggen?" Zei Anna "Ja!".
Toen riepen Loki en Elsa "Maar jullie kennen elkaar pas een dag!"
Na een paar seconden hadden Loki en Elsa door dat dat Anna en Thor niet tegen houden en werd het een tijdje stil.
Toen verbrak Elsa de stilte door te zeggen "En nou is Loki aan de beurt om zijn krachten te laten zien."
Toen ze dat zei stond Loki ineens niet meer op de plek waar hij een paar seconden geleden nog stond.
Toen hoorden Elsa ineens van achter haar een stem die zei "Hebben jullie het goed kunnen zien." Toen draaide Elsa zich maar zag daar niemand staan.
Toen zei Thor "Kun je op houden met die flauwe geintjes en zorgen dat Elsa het ook kan zien."
Toen draaide Elsa zich om en dat er bij Loki een groene flits verscheen en toen die flits weg was stond Loki ineens recht voor haar.
"Heb je het goed kunnen zien mijn schoonheid." Zei Loki.
Nadat hij dat gezegd had merkte Elsa dat ze begon te blozen.
Toen verscheen er om Elsa een groene flits en was ze omsingeld door klonen van loki.
Even later verscheen er weer een flits om Elsa en waren de klonen weer weg.
"Zou Buffy het goed vinden als ik wat water in een paar slangen verander?" Vroeg Loki.
"Ik denk dat Buffy dat niet zo leuk vindt, want ze vind het namelijk ook al niet leuk als ik een levende sneeuwpop maak." Zei Elsa.
Toen kwam Buffy binnen die het gesprek had gevolgt en zei "Voor de duidelijkheid we gaan niks levends tevoorschijn toveren en Anna en Elsa gaan jullie alvast, omkleden en naar jullie bed dan vertel ik hun even de regels."
"Oké!" Riepen Anna en Elsa in koor en liep naar de meidenkamer.
" Oké, de regels zijn: sloop nooit het huis terwijl ik weg ben; ga nooit in de nacht buiten; ga uit school nooit mee met iemand die je niet kent tenzij je mijn toestemming hebt en doe vooral geen slechte dingen met of zonder je krachten. Is dat duidelijk!" Zei Buffy
"Ja, mevrouw." Zeiden Thor en Loki tegelijk.
"Oké, ga maar naar jullie kamer toe en droom zacht."
Toen liepen Thor en Loki naar de jongensslaapkamer kleden zich om, gingen tandenpoetsen en gingen slapen."
Hoofdstuk 9: Geen Buffy thuis.
Om 8 uur in de ochtend was Buffy het ontbijt op tafel aan het zetten en zaten de rest zich om te kleden.
Toen Buffy klaar was met het ontbijt op tafel te zetten ging de telefoon, Buffy liep naar de telefoon en nam op.
"Hallo, u spreekt met Buffy Summers met wie spreek ik?" Vroeg Buffy.
"Hallo mevrouw Summers, u spreekt met de baas van het weeshuis raad, omdat u het enige weeshuis van Bristol in u bezit heeft en u, maar voor 4 kinderen zorgt willen wij graag een gesprek met u houden over hoe het met ze gaat u, wat hulp kan gebruiken en nog meer dingen." Zei de baas van het weeshuis raad.
"Dat is goed, maar wanneer moet ik er zijn en waar is het?" Vroeg Buffy.
"Wij zitten in Londen, u moet er over drie kwartier zijn, dus ik zou nu vertrekken en het eindigt pas om zes uur s 'avonds." Zei de baas van het weeshuis raad en hing op.
Toen riep Buffy "Jongens en meisjes ik moet nu weg en ik ben om zes uur in de avond pas terug en er staan nog wat frietjes van gisteren in de koelkast. Elsa weet wel hoe de magnetron werkt."
Daarna liep Buffy naar haar auto en reed weg.
Toen ze klaar waren met omkleden gingen ze aan de ontbijt tafel zitten en begonnen ze aan hun ontbijt.
Tijdens het Ontbijt vroeg Thor "Heeft dit gebouw eigenlijk wel een zolder?" "Ja, althans dat had het toen ik hier voor het eerst kwam, ik weet alleen niet of het nog steeds zo is." Zei Loki.
"Die staat er nog hoor alleen wij zijn er nog nooit geweest, want meneer Kill heeft ons dat verboden en we hebben het nooit aan Buffy gevraagd, want we denken dat het niet mag." Zei Elsa.
"Zullen we de zolder gaan onderzoeken, naar het ontbijt!" Riep Anna enthousiast.
"Maar wat als Buffy eerder thuis komt en wij dan nog op zolder zitten?" Vroeg Thor.
Toen verscheen er een mysterieuze glimlach op Loki's gezicht en zei hij "Buffy kan ons geen straf geven, want ze heeft nooit gezegd dat dat niet mag en er staat niet in de regels dat we niet naar de zolder mogen."
"Daar heb je gelijk in." Zei Elsa.
"Zullen we dus de zolder gaan onderzoeken, toe?" Zei Anna met een pruillipje.
Toen keken Anna en Thor verwachtingsvol naar Elsa.
"Oké, maar als we in de problemen komen is het niet mijn schuld." Zei Elsa.
"Yes!" Riepen Anna en Thor in koor.
Toen gingen ze weer verder aan het ontbijt.
Toen ze na een kwartiertje klaar waren met het ontbijt gingen ze naar de trap die lijd naar de zolder.
Toen zei Elsa "Zullen we dit wel echt doen ik bedoel, wat als het toch niet mag." "Dan zeggen we dat ze nog nooit had gezegd dat dat niet mocht." Zei Loki.
Toen liepen ze naar boven, deden de deur van de zolder open en stapten naar binnen.
"Wouw, dit is echt de engste zolder die er is!" Riep Anna met een bange uitdrukking op haar gezicht.
"Zeg horen jullie dat ook?" Vroeg Elsa.
Toen luisterden iedereen en werd het doodstil.
Na een tijdje hoorden ze ineens een vreemd geluid dat op het geluid van trommels leek.
"Volgens mij komt het geluid uit de oude, stoffige kast daar in de hoek." Zei Thor.
"Volgens mij heb je gelijk Thor." Zei Loki die ondertussen in de richting van die kast liep.
Daarna zei Elsa "Ik heb het gevoel dat we hier beter vandaan kunnen ander gebeurt er nog iets." "Ssshjj!" zei Loki die probeerden om te kunnen horen uit welke koffer of doos het trommel geluid kwam.
Na een tijdje pakte Loki een oude koffer.
"Zullen we naar beneden gaan?" Vroeg Anna die nu een heel erg bange uitdrukking op haar gezicht had.
Toen liep Thor op haar af en deed een kusje op haar wang, waardoor Anna moest blozen.
"Als dit er voor zorgt dat je minder bang bent, kunnen we weer naar beneden gaan, maar dan nemen we die koffer wel mee." Zei Thor.
"Als je me vaker kusjes geeft zal ik wel minder bang zijn, deal?" Vroeg Anna.
"Deal" Zei Thor die snel nog een kusje op Anna's wang deed.
"Zullen we nou gaan of ga je door met Anna kusjes geven." Zei Loki.
"Oké, kunnen we nou gaan." Zei Elsa die al bij de deur stond om te gaan.
Toen hoorden ze opeens de voordeur open en dichtgaan keken ze elkaar aan en fluisterende "Buffy."
Toen renden ze meteen mee naar beneden en deden de deur achter hun kont dicht.
Toen ze eindelijk beneden waren zagen ze Buffy voor de deur staan.
"Waarom hebben jullie gerend en Loki waarom heb je een oude koffer vast?" Vroeg Buffy.
"Eh, we hebben gerend, omdat we je zo misten." Zei Anna.
"En Loki heeft die koffer mee genomen, omdat hij die aan ons wou laten zien en er zat iets in wat hij heeft geërfd van zijn echte ouders, wat hij ons wou laten zien en dat heeft hij gedaan." Zei Elsa en toen teleporteerde Loki zich zelf naar de jongenskamer en deed de deur op slot.
"Wat is er met Loki." Vroeg Buffy en toen zei Elsa "Wij hadden belooft dat we het niet zouden zeggen, want hij vind het niet zo fijn als iemand het over zijn ouders heeft en hij was bang dat als we dit vertelde tegen u dat jij vragen over zijn ouders aan hem zou stellen."
"Bedankt dat jullie zo eerlijk tegen mij zijn en als jullie het niet erg vinden ga ik even met Loki praten." Zei Buffy.
Hoofdstuk 10: Het gesprek.
"Loki doe asjeblieft de deur open, ik ga echt geen vervelende vragen stellen over je ouders." Zei Buffy.
Toen werd het deur van het slot afgehaald en werd de deur opengedaan.
"Kom maar binnen." Zei Loki.
Toen liep Buffy naar binnen en zei "Is er iets, want als er iets is kun je het altijd tegen me zeggen."
"Nou er is wel iets." Zei Loki.
"Wat is er dan." Zei Buffy.
"Nou, telkens als iemand naar mijn ouders vraagt of als over mijn ouders praat, moet ik aan ze danken en mis ik ze." Zei Loki.
"Denk je dat je met ons mee avondeten kan eten of dat je het liever alleen in een rustige kamer doet?" Vroeg Buffy.
"Het gaat alweer" zei Loki.
"Mooi." Zei Buffy en toen liep ze de jongensslaapkamer uit.
Toen bedacht Loki zich dat hij eigenlijk gelogen heeft, want hij mist zijn ouders helemaal niet, want ze waren bijna nooit thuis.
Hij wil de vragen gewoon niet beantwoorden, omdat hij bang is dat ze er dan achter komen wat zijn ouders waren en wat hij is.
Toen liep hij naar de eetzaal en zag dat er spaghetti met tomatensaus en gehaktballen op tafel stond.
Toen Loki aan tafel was gaan zitten vroeg Elsa meteen met een bezorgde stem "Gaat alles wel goed met je Loki en het spijt me erg van het antwoord dat ik aan Buffy gaf, maar anders kregen we misschien straf voor je weet wel wat, waarvan ik niet ga zeggen wat het is."
Buffy dacht dat Elsa bang was dat ze straf kregen als ze niet gingen zeggen waarom ze renden en van wege die koffer die Loki bij zich had.
Maar Loki wist dat Anna en Elsa hun antwoorden gewoon ter plekke had verzonnen, omdat Buffy er anders achter kwam dat ze op de zolder waren geweest en dan zouden ze misschien wel straf krijgen.
Toen kreeg Loki door dat hij eigenlijk heel erg honger had gekregen van hun avontuur op zolder en begon hij te eten van zijn spaghetti.
"Waarom hebben jullie in de tijd dat ik weg was eigenlijk niet alvast wat gegeten?" Vroeg Buffy.
"Wij wouden gewoon graag met u eten." Zei Thor.
Thor, Anna, Loki en Elsa wisten eigenlijk dat het niet zo was, maar ze hadden tijdens hun avontuur op zolder de tijd niet bijgehouden.
Na hun spaghetti aten ze vla en gingen ze zich omkleden, tandenpoetsen en slapen.
Toen de kinderen eindelijk in bed lagen te slapen ging de telefoon en Buffy nam op.
"Hallo, u spreekt met Buffy Summers, met wie spreek ik." Zei Buffy.
"Hallo, mevrouw Summers, u spreekt met de raad van de wachters. Morgen om zes uur in de ochtend in ons hoofdkwartier in Londen zijn en dan moet u een dag les geven aan de volgende doder." Zei de raad van wachters.
"Oké, dan zie ik jullie morgen. Doei." Zei Buffy en toen hing ze op en ging zelf naar bed.
Hoofdstuk 11: Het spel gaat verder.
Toen de kinderen weer wakker waren, kleden ze zich om en liepen naar de eetzaal voor het ontbijt.
Toen ze geen Buffy zagen gingen ze naar haar zoeken.
Thor keek in alle slaapkamers, Loki keek in alle badkamers, Anna keek in de balzaal en in de bibliotheek en Elsa keek in de keuken.
Toen zag Elsa dat er een envelop aan de koelkast zat.
Elsa pakte het envelop en las Van Buffy voor de kinderen.
Toen ze dat gelezen had haalden ze als eerste Loki, daarna Anna en als laatste Thor.
Toen ze met ze allen in de keuken stonden liet Elsa hun de envelop zien.
"Ik krijg de envelop niet open." Zei Elsa "Geef die envelop maar hier." Zei Loki.
Elsa gaf de envelop aan Loki, die met een zakmes de envelop openmaakte.
Toen de envelop open was gingen ze allemaal nieuwsgierig lezen wat er in stond.
In de envelop stond Hallo, kinderen ik weet dat het vreemd is dat ik vandaag weer weg moest, maar dit is heel erg belangrijk voor me. Ik kan niet zeggen waarvoor het is, want dat is geheim.
Ik ben morgen pas terug erg ligt nog steeds friet in de koelkast dat Elsa met de magnetron kan verwarmen dus daar hoeven jullie geen zorgen over te maken en ik wil dat jullie om zeven uur naar bed gaan.
Liefs Buffy.
"Is ze alweer weg!" Zei Thor die nadat hij dat zei niet door had dat zijn mond openhing.
"Thor, lieverd je mond hangt open." Zei Anna, die met haar hand Thor's mond dicht deed.
"Denken jullie ook wat ik denk?" Vroeg Anna.
Toen hoorden ze een trommel geluid uit de jongensslaapkamer komen.
"Is dat het spel wat we gisteren op zolder gevonden hadden?" Vroeg Elsa.
"Ja, dat klopt." Zei Loki.
"Zo te zien denken jullie helemaal niet wat ik denk." Zei Anna met een verveelde uitdrukking op haar gezicht. "Zullen we kijken wat er in die oude koffer zit?" Vroeg Anna.
"Dat lijkt mij een fantastisch plan!" Riep Thor "Wat vinden jullie daarvan?" vroeg Thor.
Toen keken Elsa en Loki elkaar aan en zei Loki "Dat lijkt mij wel oké."
Toen liepen ze naar de jongensslaapkamer, haalden de koffer vanonder Loki's bad vandaan en maakten hem open.
Toen de koffer open zat zagen een doos waar op in sierlijke letters stond geschreven Jumanji.
Toen de koffer werd geopend bleef het een tijdje stil totdat Anna de stilte verbrak en zei "Maak hem open."
Toen Elsa zag dat niemand van plan was om het open te gaan maken, maakte Elsa het open en zagen ze dat het een bordspel was met in het midden een zwarte diamant en een lange kronkelige weg die eindigt bij de zwarte diamant.
"Waarom zitten er al twee dieren pionnen op het bord." Vroeg Loki.
"Waarschijnlijk is dit nog van de vorige keer dat iemand dit spel heeft gespeeld." Zei Elsa.
"Daar heb je waarschijnlijk gelijk in." Zei Loki.
"Zullen we het spel gaan spelen!" Riep Anna enthousiast.
"Ja, dat klinkt geweldig!" Riep Thor.
"Lijkt dit jullie wel zo'n goed idee?" Vroeg Loki.
"Loki heeft gelijk, want waarom zouden we een spel spelen waar vreemde trommel geluiden uit komen." Zei Elsa.
"Daar hebben ze wel een punt Anna." Zei Thor.
"Toen we naar de zolder gingen en kans maakten om daarvoor straf te krijgen hield ons toch ook niet tegen en." Voor dat Anna haar zin kon afmaken pakte Thor haar bij haar middel en kuste haar op haar lippen.
"Als jij gewoon minder kletst en meer kust met mij kunnen we het spel gaan spelen, toch jongens." Zei Thor
Elsa en Loki keken elkaar met een vragende blik aan en toen zei Elsa "Voor deze ene keer spelen we met jullie mee."
"Geweldig!" Riep Anna "Loki haal jij dan even de dieren pionnen van de vorige er af. Dan gaan Thor en ik wel verder met waar we mee bezig waren." En toen kuste Thor en Anna verder.
Terwijl Thor en Anna zaten te kussen keken Loki en Elsa met een verbaasde uitdrukking op hun gezicht toe hoe Anna en Thor met elkaar zaten te kussen.
"Hoe lang zouden ze dit volhouden zonder dat ze merken dat ik niet doe wat me gevraagd werd?" Vroeg Loki met een mysterieuze glimlach op zijn gezicht.
Na een halve minuut kwamen Thor en Anna er pas achter dat Loki nog steeds niet had gedaan wat Anna hem had gevraagd.
Toen stopten ze met kussen en riep Thor woedend "Loki! Waarom heb je nog steeds niet gedaan wat Anna je gevraagd heeft.".
"Omdat ik afgeleid werd door jullie gekus." Zei Loki met een relaxte toon in zijn stem.
"Sorry, mijn Anna, maar door mijn broer kunnen wij niet verder kussen als we het spel nog willen gaan spelen." Zei Thor die toen hij dit zei liefdevol naar Anna keek en daarna een geïrriteerde blik naar Loki wierp.
"Na het spel kunnen we anders wel verder gaan met je weet wel wat we net hebben zitten doen terwijl Loki je weet wel wat had moet zitten doen." Zei Anna die tijdens deze zin Thor's handen had vast gepakt.
Toen zei Thor "Loki kun je nu dan wel doen, of is dat soms te zwaar voor je?"
"Oké, ik doe het wel." Zei Loki.
"Mooi, want anders liet ik het Elsa doen en dat zou wel erg vernederend zijn als jij het niet kan en Elsa wel." Zei Thor op een plagende toon.
"Thor, nu lijkt het wel alsof je Elsa erg zwak vindt." Zei Anna "En zei kan het laten sneeuwen in de zomer dus ze is duidelijk niet zwak."
"Dat bedoelde ik ook niet." Zei Thor.
"Wat bedoelde je dan wel?" Vroeg Anna.
"Ik zei dit in de hoop dat Loki wel ging doen waar jij om gevraagd hebt, want ik wil niet dat jij verdrietig omdat hij niet doet wat je aan hem gevraagd hebt en als jij verdrietig bent wordt ik ook verdrietig." Zei Thor.
"Dat is het liefste wat je in de drie dagen dat ik je pas ken ooit tegen me gezegd hebt." Zei Anna.
Toen draaide Thor zich om en riep "Loki wat sta je ons nou aan te gapen doe wat Anna je gevraagd heeft."
Toen hurkte Loki voor het bordspel Jumanji, pakte 1 van de dieren pionnen en probeerde ze eraf te krijgen maar dat lukte.
Het leek net wel alsof de dieren pionnen er met super lijm aan het spel Jumanji was vast gelijmd.
"Jongens ik krijg de pionnen er niet van af! Het is net alsof ze er aan zijn vast gelijmd." Zei Loki.
"Laat mij maar even." Zei Elsa die ze er ook probeerde van af te halen, wat haar jammer genoeg niet lukte.
Elsa gebruikte al haar kracht om het eraf te krijgen letterlijk, ze maakte met haar krachten zelfs een sterke ijsmonster die jammer genoeg net zo snel smelten als dat hij tevoorschijn kwam.
Daarna ging Anna het proberen en toen het haar niet lukte ging Thor het proberen.
Toen Thor het niet lukte om de dieren pionnen eraf te krijgen pakte hij zijn hamer.
Toen ze door hadden dat Thor het bord kapot wou gaan slaan met zijn hamer wouden ze hem nog stoppen maar ze waren te laat.
Toen Thor het bord kapot geslagen gebeurde er iets vreemds.
Iets dat zo vreemd was dat als je het gezien had je zou denken dat je gek was geworden.
Zodra mijolnir het spel had geraakt kwam er een groene mist uit de scherven van de zwarte diamant een groene mist.
De groene mist begon om het kapotte spel Jumaji heen te wervelen.
Toen je het spel door de groene, wervelend mist niet meer kon zien werd loste de mist op totdat er nog maar een dun sliertje van over was.
Toen zagen ze dat het spel weer in gerepareerd was en het zag eruit alsof Thor het spel had kapotgeslagen met zijn hamer.
Een paar seconden lang zweefde het dunne, groene sliertje mist in de lucht en die daarna weer in de zwarte diamant ging.
"Is het nou nog wel zo'n goed idee om het te gaan spelen?" Vroeg Elsa.
"Echt wel!" Riepen Anna en Thor in koor.
"Maar jullie hebben toch gezien wat er uit die zwarte diamant kwam en hoe kunnen we het spel spelen als die pionnen er nog opstaan." Zei Loki.
"Wat maakt dat uit, want dat gebeurde alleen maar toen Thor het probeerden te vernietigen en een of andere sul heeft het er vast echt met superlijm aan vast geplakt dus we gebruiken die pionnen gewoon niet." Zei Anna.
"En wat als er te weinig pionnen zijn, he." Zei Loki.
"Er zijn nog 4 pionnen en aangezien wij met zijn vieren zijn moet dat wel lukken dus als iemand de regels wil voorlezen kunnen we daarna met het spel beginnen." Zei Thor.
"Ik lees de regels wel voor." Zei Elsa.
Jumanji voor de avonturiers die even weg van het echte leven willen.
Spelregels: Speel met meer dan 1 speler; als er dubbel is gegooid mag er nog 1 keer gegooid worden en je mag niet vals spelen anders wordt je bestraft.
Helaas hadden ook hun niet de waarschuwingen gelezen die aan de andere kant van het spel met rode inkt op linnen papier stond geschreven.
"Nou dat lijkt mij helemaal niet moeilijk, ik bedoel zelfs een idioot zou dit spel nog kunnen spelen." Zei Thor.
"Wie van ons mag als eerst beginnen?" Vroeg Anna.
Voordat Elsa kon zeggen dat het haar het eerlijkst lijkt dat de jongste mag beginnen zei Thor "Natuurlijk mag jij als eerste, want iedereen weet dat jij van ons het liefste het spel wilt spelen."
Toen kozen ze allemaal een dieren pion uit.
Anna had als pion een rendier, Thor had een paard, Loki had een raaf en Elsa had een sneeuwuil.
Anna pakte de dobbelstenen schudden er een paar keer mee heen en weer en liet ze toen los boven het bord.
Toen gebeurde er weer iets vreemds waarvan als je het zag je zou denken dat je gewoon een nare droom had en elk moment weer in je bed kan wakker worden.
Het leek wel net alsof er een magneet in het linker hoekje van de deksel van de doos zat, want zodra Anna de dobbelsteen losliet vlogen ze naar het linker hoekje van de deksel.
Anna had een drie gegooid en net toen ze haar pion wou pakken verschoof het uit zich zelf drie plaatsen verder.
Toen vroeg Anna "Wat nu?"
"Jongens dit willen jullie misschien wel zien." Zei Loki.
Toen keken ze allemaal naar de zwarte diamant en zagen ze dat er een groene mist in wervelde en er langzaam gele letters in verschenen.
Na een paar seconden stond er Het vliegt en normaal het is erg klein. Pas maar op dat het je niet prikt.
Toen zaten er ineens voor het raam super grote vliegen.
Thor rende naar de kast en probeerden die naar het raam te schuiven.
"Een beetje hulp graag!" Riep Thor en toen ze door hadden wat hij wou gaan doen renden ze ook naar de kast toe en hielpen Thor.
Binnen halve minuut stond de kast voor de raam zodat de grote muggen niet binnen konden komen.
Toen zei Thor "Volgens mij is het nu mij beurt.
Hoofdstuk 12: De vreemde man.
"Weten jullie zeker dat we nog door moeten gaan, want dankzij dat spel zaten er net wel grote muggen voor het raam dus is het niet verstandiger als we nu gewoon stoppen?" Vroeg Elsa.
"Daar heeft ze wel een punt, want anders wordt het huis misschien wel straks gesloopt terwijl Buffy weg is en dan krijgen we straf en moeten we misschien ook naar het ziekenhuis, omdat we gewond zijn geraakt." Zei Loki die mysterieuze, maar ook een liefdevolle blik naar Elsa wierp.
"Sinds wanneer heeft de kans op straf jouw ooit tegen gehouden en muggen noem ik nou niet echt levens gevaarlijk, want het enige wat je ervan krijgt als ze je steken is een jeukend bultje en kunnen we nou gewoon verder gaan of hebben jullie daar soms problemen mee." Zei Thor.
Toen liepen de rest weer terug naar het spel, pakte Thor de dobbelstenen en gooide hij een vijf.
Toen keken ze met zijn allen in de zwarte diamant en wachtten wat er in zou staan.
Na een paar seconden stond er in de zwarte diamant Pas op voor onbekende bezoekers.
"Zie je nou wel er is niks aan dit spel te vrezen, ik bedoel hoe gevaarlijk kan nou een onbekende bezoeker zijn." Zei Thor.
"Nou, het kan een moordenaar zijn." Zei Loki.
"Ja, maar hoe groot is het de kans dat het een moordenaar is." Zei Anna.
"Na wat er gebeurt is dankzij dit spel is die kans klein, maar de kans dat het iets is wat nog gevaarlijker is dan een moordenaar is heel erg groot." Zei Loki.
Toen kwamen er geluiden die lijken op dat van voetstappen en het geluid kwam van uit de gang.
"Hoorden jullie dat ook?" Vroeg Elsa.
Toen werd er geklopt op de deur van de jongensslaapkamer.
"Dat is waarschijnlijk Buffy, want als het die onbekende bezoeker was stond hij nu voor de voordeur en belde hij aan." Zei Thor.
Toen werd er weer op de deur van de jongensslaapkamer geklopt maar dit keer op een dreigende manier.
"Wie doet er de deur open?" Vroeg Elsa met een bibberende stem.
"Ik doe het wel!" Riep Anna enthousiast, omdat ze dacht dat het Buffy was en nadat ze het had geroepen rende ze naar de deur om die open te doen.
"Anna, wacht!" Riep Thor maar het was al te laat ze had de deur al geopend.
In de deuropening stond helaas Buffy niet en helaas niemand die ze kennen.
In de deuropening stond een man met bruine haren en af en toe een plukje zilvergrijs haar, blauwe ogen, een gouden ooglapje, een bruine baard met af en toe een zilverwitte haartjes, hij droeg een zilveren harnas met een gouden versiering en een rode mantel.
"Jjj jongens kennen jullie die man?" Vroeg Anna met een bibberende stem terwijl ze naar achteren liep met haar ogen gericht op de vreemde man in de deuropening.
"Anna blijf uit zijn buurt." Zei Elsa en toen rende Anna meteen naar de anderen.
Toen deed de man een paar stappen na de kinderen.
"Elsa je kunt nu beter je ding doen." Zei Loki.
Gelukkig begreep Elsa dat hij daar mee bedoelde dat ze haar ijs en sneeuw krachten moest gaan gebruiken om te zorgen dat die man uit hun buurt bleef.
Elsa deed haar hand omhoog en er verscheen een dunne muur van ijs om hun heen.
Helaas schrok de muur van ijs de man niet af.
Integendeel zelfs, de man deed namelijk nog een paar stappen voorbij, het leek zelfs alsof de man de muur van ijs niet eens had gezien.
Toen de man weer stil stond, stond hij voor de muur van ijs.
Toen hield hij zijn hand in de lucht alsof hij iets vast had en toen verscheen er langzaam een staf met in het midden een grote punt en aan de linker en rechter kant van die punt zat een kleine punt.
Elsa gebruikte al haar energie om te zorgen dat de muur niet zou gaan smelten.
De man hief zijn staf en raakte de muur van ijs er mee aan en tot de verbazing van de kinderen verdween de muur.
Toen deed de man weer een paar stappen naar voren en zei hij "Wees maar niet bang voor mij, ik zal jullie geen pijn doen.".
"Mijn naam is Odin en wat mijn achternaam is hoeven jullie niet te weten." Zei Odin.
Toen stond Thor op en zei hij "Hoe weten wij dat u niet liegt en dat u in het echt ons wilt vermoorden."
"Als ik jullie wou doden had ik dat allang niet gedaan." Zei Odin.
"Of u wilt ons doden, maar schrok heel even van Elsa's krachten en ik moet u waarschuwen, want van ons ben ik de enige die geen krachten heeft." Zei Anna.
"Meisje, ik kan iedere moment hun krachten afnemen en jullie daar na doden dus relax." Zei Odin.
"Waar komt u eigenlijk vandaan, Thor had een vijf gegooid, torn verscheen er een stukje tekst waarin stond dat we voor een onbekende bezoeker moeten oppassen en ineens staat u in onze gang?" Vroeg Elsa.
"Nou, kijk dat is een nogal lang en ingewikkeld verhaal." Zei Odin.
"U, kunt het ons gerust vertellen hoor." Zei Loki.
"Oké, nou het zit dus zo eerst woonde ik in de enige vila in Bristol, toen vond ik het spel en ging dat spelen met mijn vriendin Frigga, toen verscheen er een stukje tekst dat ik in Asgard zou moeten wachten op vijven en op achten, toen gooide Thor een vijf en nu ben ik hier." Zei Odin.
"Dat was inderdaad een lang verhaal." Zei Anna.
"Wie van jullie is eigenlijk Thor?" Vroeg Odin.
"Dat ben ik meneer." Zei Thor.
Toen rende Odin op hem af, omhelsde Thor en riep "Dankjewel, dankjewel!".
Toen stopte Odin met Thor te omhelzen en zag toen het spel Jumanji.
Maar dat was niet het enige wat Odin zag, hij zag namelijk ook dat de kinderen hun potje verder speelden, het potje wat hun 32 jaar geleden waren begonnen.
"Meneer, wilt u het spel met ons meespelen?" Vroeg Elsa die het vermoede had dat hij en nog een ander persoon die ze waarschijnlijk niet eens kende mee zouden moeten mee gaan spelen, omdat het spel anders nooit zal eindigen en dat die grote muggen nooit meer zullen gaan verdwijnen.
Toen keek Odin hun met een uitdrukking vol angst.
"Meneer, u hoeft niet mee te spelen als u dat niet wil." Zei Elsa die begreep dat als je denkt een leuk bordspel te gaan spelen en dat je nadat je gegooid hebt er een stukje tekst verschijnt waarin staat dat je naar een vreemde plaats verdwijnt, je het spel daarna vast niet meer wilt spelen.
Geluk bedacht Odin zich dat hij die kinderen onmogelijk zo'n gevaarlijk spel in hun eentje kan laten spelen en zei hij "Ik zal met jullie dit gevaarlijk spel meespelen, maar daarvoor moeten we een vriendin van mij opzoeken. Maar eerst ga ik tegen mij ouders vertellen dat ik weer terug ben.".
Odin was tenminste ook slim genoeg om te bedenken dat als er in eens hier andere kinderen woonden dat 2 dingen kan betekenen: 1 In de tijd dat hij weg was hadden zijn ouders nog een kind gekregen en waren deze kinderen zijn ouders kleinkinderen; 2 In de tijd dat hij weg was waren zijn ouders verhuisd.
Maar aan het feit dat de kinderen niet hadden gezegd dat hij hun verdwenen oom Odin Christmas was, was optie 1 onmogelijk tenzij er nooit iets over hem verteld was, maar die kans is klein.
"Weten jullie toevallig waar meneer en mevrouw Christmas wonen?" Vroeg Odin.
"Meneer, is een van hun de vriend?" Vroeg Loki.
"Nee, dat zijn mijn ouders." Zei Odin.
"Kunnen we niet eerst die vriend van je zoeken zodat we dan het spel kunnen gaan spelen en dan je ouders zoeken of wordt dat een probleem." Zei Thor.
"Sorry, jonge man maar als jij je ouders 32 jaar niet gezien hebt, wil je hun eerst bezoeken en al helemaal als je dat spel gaat spelen die je al die ellende heeft aan gedaan." Zei Odin.
"Thor liefje, deze man die zich zelf Odin noemt gaat het spel niet met ons verder spelen voordat we zijn ouders hebben gevonden en bezocht en bekijk het ook van de andere kant hoe eerder we klaar zijn hoe eerder we het spel kunnen verder spelen." Zei Anna.
"Daar heb je helemaal gelijk in liefje en om je te bedanken ga ik je kussen." Zei Thor die daarna Anna bij haar middel pakte en daarna haar een grote kus gaf.
"Kunnen jullie daar nou eens een keer mee op houden en waarom willen jullie het spel trouwens spelen na alles wat er zojuist net gebeurt is?" Vroeg Elsa.
Kennelijk hoorden ze Elsa niet of deden ze alsof ze Elsa niet hoorden.
Toen zei Loki "Daar heeft ze wel een punt en trouwens deze man is door dit spel zelfs naar een vreemde plek gestuurd door dit spel. Stel dat nou eens gebeurt met een van ons en niemand dan een vijf heeft gegooid en die persoon dat niet kan terug komen, omdat het de beurt is van de persoon die verdwenen is.".
Toen ze begrepen dat Thor en Anna niet luisterden ging Loki op zijn mobiel via google informatie op zoeken over de familie Christmas.
Na een tijdje zoeken vond hij een artikel uit het jaar 1982.
In het artikel stond: Gister avond kwamen de heer en mevrouw Christmas terug van de persconferentie en zagen dat hun zoon niet thuis was.
Meneer en mevrouw Christmas zeggen dat ze al hun geld op speurtochten naar hun zoon gaan inzetten ook al kost het al hun geld.
Er gaan de geruchten de ronde dat meneer Christmas die dag dronken thuis was gekomen en zijn eigen zoon die nacht zou hebben vermoord.
Helaas hadden ze niet veel aan die informatie.
Toen zocht Loki verder op het internet en vond hij helaas informatie die hun het antwoord gaf op hun vraag waarvan Loki wou dat hij deze informatie nooit gevonden had.
In het stukje tekst stond: De heer en de vrouw Christmas waren in het jaar 2007 al hun geld verloren aan de zoektochten naar hun zoon Odin die in het jaar 1982 was verdwenen.
In het jaar 2011 kreeg mevrouw Christmas baarmoederhalskanker en doordat ze blut waren konden ze de medicijnen niet betalen.
In september 2014 is mevrouw Christmas dood gegaan aan kanker en die zelfde avond pleegde meneer Christmas zelfmoord met een kettingzaag.
Volgens oog getuigen kwam de man pas net terug van de begrafenis van zijn vrouw die toen een maand geleden was overleden.
Ze zagen hem de schuur in lopen en even later weer terug komen met een kettingzaag.
Daarna zette hij de kettingzaag aan en bracht hem steeds dichter bij zijn hoofd.
Toen de ooggetuigen dit zag, rende hij naar meneer Christmas en probeerde ze hem tegen te houden helaas had meneer Christmas zich al onthoofd toen de ooggetuigen bij hem was.
In een interview met de ooggetuigen zegt hij "Ik heb van mijn hele leven nog nooit zoveel bloed gezien als toen en wat ik dat moment gezien had achtervolgt mij in mijn dromen. Ik kan zelfs nu nog zien hoe de zaag die onder zijn bloed zat uit zijn handen gleed, hoe het bloed uit zijn nek spoot en het hele gazon onder het bloed zat en hoe zijn lichaam in het gras viel met zijn hoofd er naast. Het was net een horror film, maar dan in het echt en dankzij deze gebeurtenis moet ik zelfs in therapie."
Al dus was het geen pretje om dit te zien.
bron afkomstig uit de The Daily Sun geschreven door mevrouw Day.
"Meneer, dit wilt u wel lezen, maar ik waarschuw u, want dit lezen is echt geen pretje." Zei Loki die ondertussen probeerde om geen emoties te tonen waaruit het blijkt dat zijn ouders zijn overleden.
Toen Odin de vreselijke tekst had gelezen begreep hij waarom Loki er in eens bleker uit zag dan dat hij al was en vulde zijn ogen met tranen.
"Kun
