Proloog
Catherina voelde aan haar buik. Het was al flink gegroeid. Ze hoopte vurig dat na haar 3 miskramen deze zwangerschap wel zou lukken. Ze hadden elk jaar het geprobeerd, maar god liet het niet toe. Maar nu zat ze al in haar 8ste maand. Ze bad iedere avond en dronk een speciaal kruidendrankje voor het slapen gaan. Ze was uitermate voorzichtig en speelde alleen nog maar piano, of ze was in haar atelier. Ook vond ze het nog wel eens leuk om te koken samen met Billie. Haar man Jared Voster, hield ontzettend veel van haar en zou alles doen om haar gelukkig te zien. 'Madame Persis, uw man wilt u spreken' zei de moeder van Rosario. 'Natuurlijk Lena, neem de dag vrij ga met Rosario een dagtripje maken' stelde Catherina voor. 'Dank u wel' zei Lena. 'Verona' Catherina omhelsde haar tante. 'Ik ben zo blij dat u kon komen , we hebben een speciaal banket voor u georganiseerd' Catherina glimlachte. 'Dank je lieve nicht, en waar zijn de mannen?' 'Je bedoeld de wachten?' Haar tante knikte. 'Ze hebben vandaag vrij' Verona keek haar vreemd aan. 'Hoezo vrij?' 'Is dat zo erg dan?' vroeg Catherina. 'Nouja, stel nou dat er net iemand komt zoals een grote groep bandieten?' Verona glimlachte. 'Dan heb ik Jared en jou nog' 'En de baby' zei Verona lachend en ze liepen naar binnen. De dag verliep zoals gewoonlijk, thee en gebakjes en in de avond een diner. Daarna ging Verona weer weg.
De 9de maand was aangebroken en het was in de lente. Catherina gilde van de pijn. 'Blijven persen' riep de dokter. Jared hield zijn vrouw's hand vast. Nog een steek van pijn ging door haar heen. Het duurde bijna een hele dag voordat de kinderen eruit waren. 'Madame u heeft een drieling, allemaal dochters' zei de dokter verheugd. Maar Catherina voelde haar zelf niet blij. Ze wilde een zoon, zodat hij alles kon erven. Toen ze een van de kleintjes vasthield werd ze meteen verliefd op de kleine handjes. 'Ik noem jou…Veronique' zei ze met een glimlach. Een traan pinkte op het kleine hoofdje. Jared nam Veronique over en bekeek trots zijn dochter. Catherina ontving haar tweede dochter en dacht na. 'Wat is nou een leuke naam? Hm…Jade' zei ze vervolgens en als laatste kreeg ze haar andere dochter. 'Caitlin' zei ze.
Naarmate dat de kinderen groeide begon Catherina ziek te worden. Maar ze zei altijd dat het gewoon goed ging en leefde gewoon door. Op de dag dat de drieling 4 werden was het groot feest. Er werd een grote roze taart gemaakt en ze spogen meer dan dat ze de kaarsjes uitbliezen. Alsnog hadden ze een groot stuk zelf gegeten. Veronique was de eerste en die stopte gewoon haar hand in de taart en had het hele stuk opgegeten. Daarna deden Caitlin en Jade mee. Ongeveer 3 dagen nadat de meisjes op bed lagen had Catherina hun een kus gegeven. 'Een goedenacht, lieve prinsesjes' had ze gefluisterd. Ze liep net de deur uit , en had hem net nog dicht gedaan toen ze een verschrikkelijke hoestaanval kreeg. Ze hoestte bloed op, wat beduidde dat er iets goed mis was. Jade liep naar de deur en zag haar moeder tegen de muur zitten. Ze hoestte nog steeds en haar mond en handen zaten vol bloed. 'Vero…Cai' gilde het jonge meisje. Haar zusjes kwamen nu ook en alle drie begonnen ze hard te gillen. Alle dienstmeisjes en wachters kwamen meteen de hal in gerend. 'Lieve goden Lady Catherina' Jared kwam nu ook en zag zijn vrouw tegen de muur zitten. Hij duwde iedereen opzij en keek naar zijn vrouw. Langzaam knielde hij bij haar neer. 'Liefje, wat heb je gedaan?' 'Ow lieve Jared zorg goed voor onze kinderen' Ze hoestte nog even en vervolgens liet ze haar hoofd hangen.
De begrafenis werd ontzettend mooi. Met veel rozen. Jade sloot haarzelf tegenwoordig op bij haar piano die ze had gekregen van Catherina. Veronique maakte na de begrafenis veel schetsen, en het leek verdacht veel op Catherina. Jared had er alleen maar verdriet van, maar onthield het zijn dochters niet. En zo groeide de drieling op, moederloos.
