A/N: This is a fan fiction from the series of Harry Potter.
I don't own those characters!
Sneep……A gentleman?
Chapter 1: een drie jaar oude Professor Sneep.
De tweedejaars Huffelpuf en Ravenklauw krijgen hun eerste les in het helen van botten. Susan Bonkel had net iets teveel wolfsharen bij haar brouwsel gedaan toen er een ontploffing klonk. Professor Sneep kwam snel aanrennen en wilde net met een spreuk de rotzooi opruimen toen er een ontploffing klonk. 5 minuten later toen de mist een beetje optrok kon je een klein kind horen huilen. Waar was Professor Sneep?…. Het kind begon wat uit te kramen…Elly?… fwar ist Elly?… fwar is Elly?… Tomas Flinnigan ging snel naar Professor Perkamentus. 10 minuten later was Professor Perkamentus met een drie jarige Professor Sneep in de ziekenboeg.
Eileen McGregor is een studente die al geslaagd was van Zweinstein maar een studie wist nog niet wat ze wilde worden en zodoende heeft ze nog les in andere vakken op Zweinstein. Ze zit in haar laatste jaar en is hoofdmonitor (al 8 jaar lang). Ze is 23 jaar en is assistente van Severus Sneepin Toverdrankkunde. Ze had op dat moment les van Firenze toen ze bij Professor Perkamentus moest komen. Professor Perkamentus liet een andere tweedeklasser Eileen ophalen uit de klas.
" Professor…Eileen McGregor moet zich bij de hoofdmeester melden" zegt Maike Stoffelson.
" Eileen, Professor Perkamentus wilt je spreken"zegt Firenze.
Eileen staat op en loopt met de tweedejaars mee. Aangekomen bij de kamer van Professor Perkamentus wilt ze net op de deur kloppen als de deur al open gaat. Eileen gaat naar binnen en groet de oude man. De oude man glimlacht en heeft glinsterden in zijn ogen.
" Kom binnen Eileen en ga zitten zegt Professor Perkamentus.
" Nee dank u Professor" zegt Eileen.
" Eileen, je vraagt je natuurlijk af waarom ik je heb laten roepen" zegt Professor Perkamentus vriendlijk
Eileen knikte.
"Het is namelijk zo mijn meisje.. er is een ongelukje gebeurd. Wil je even met mij meelopen" vraagt Professor Perkamentus.
Eileen loopt achter Professor Perkamentus aan. 10 minuten later zijn ze bijna bij de ziekenboeg en Eileen vraagt;
" Professor waarom lopen we naar de ziekenboeg?"" Dat zou je snel genoeg zien, mijn meisje" zegt hij glimlachend.
Als ze de ziekenboeg binnengaan vraagt Perkamentus of ze even daar wilt blijven wachten.
Een paar minuten later komt Perkamentus met de drie jarige Professor Sneep aan zijn hand aangelopen.
" Kom maar Eileen is er" zegt hij.
" Elly?… Elly?" hoort ze een kinderstem vragen.
Als de kleine Severus haar ziet, rent hij zo snel als zijn kleine beentjes hem kunnen dragen op haar af. Eileen deed haar hand voor haar mond en knielde toen neer zodat ze even groot was als de kleine Severus. Severus begon te huilen en sloeg zijn klein armpjes om haar nek. Ze tilt de huilende Severus op en begint hem op zijn rugje te aaien zodat hij een beetje rustiger wordt.
" Professor hoe kan dit gebeurd zijn?" vraagt ze.
" Laten we dat maar in mijn kantoor bespreken Eileen" zegt Professor Perkamentus. Eileen knikte en ze lopen naar het kantoor van Professor Perkamentus. Daar aangekomen gaat Professor Perkamentus achter zijn bureau zitten en Eileen en Severus gaan tegenover hem zitten. Ze zet Severus op haar schoot en luistert dan wat Professor Perkamentus te vertellen heeft.
" Eileen, Severus is door een fout van een tweedejaars leerling, die anoniem zou blijven, zoals je kunt zien veranderd in een kind van drie"legt Professor Perkamentus uit.
Eileen knikte en kijkt met medelijden naar de kleine Severus.
" En wat gaat er nu gebeuren" vraagt Eileen
" Ik wil dat je zolang de toverdrank nog niet is uitgewerkt voor Severus zorgt" zegt Professor Perkamentus.
" Hoe lang duurt het voordat de toverdrank is uitgewerkt?" vraagt Eileen" Ongeveer zes weken Eileen. Natuurlijk krijgen jullie een eigen privé kamer met bad en keuken. Zolang je voor Severus moet zorgen krijg je vrijstelling van elk vak" zegt Professor Perkamentus.
" Natuurlijk Professor" zegt Eileen.
Ze loopt dan met Professor Perkamentus mee naar hun toegewezen kamer. Severus was tijdens het gesprek in slaap gevallen. Eileen legt hem op de bank neer en gaat naast hem zitten. Ze buigt voorover en geeft hem een kus op zijn voorhoofd.
Ze blijft even kijken hoe Severus slaapt totdat er een huiself kwam om haar spullen te brengen. Ze pakt haar spullen uit en gaat daarna weer naar Severus toe. Ze tilt hem op en brengt hem naar de slaapkamer. De slaapkamer bestaat uit een normaal bed tegen de muur. Een klein bed dat tegen de andere muur stond. Een kleine kast en een klein bureautje. Ze legde Severus in het kleine bedje en dekte hem toe. Daarna ging ze verder het omtrekje verkennen. Het was een soort appartement. Ze hadden een keuken, woonkamer, slaapkamer, badkamer met bad/douche en toilet. Eileen vond het wel fijn dat Professor Perkamentus hun een eigen grote kamer had gegeven omdat ze niet wist hoe haar klasgenoten en professors zouden reageren. Daar kwam ze snel genoeg achter toen er op de deur werd geklopt en Professor Anderling kwam vragen hoe het was. Eileen liet haar binnen en zette een kopje thee. Professor Anderling was geschrokken toen Professor Perkamentus dit had verteld. Severus is als een zoon voor haar. Eileen vroeg wie het allemaal nog meer wisten. Professor Anderling vertelde dat de hele staf op de hoogte was en dat de leerlingen het ook hadden meegekregen maar niet alles in detail wisten. Alle lessen van Professor Sneep vervallen totdat hij weer zijn normale gedaante heeft. Professor Anderling wenste Eileen succes en als ze hulp nodig had dan kon ze altijd een gil geven. Eileen bedankte haar en liet haar uit. Vanuit de slaapkamer klonk een huilend stemmetje die naar haar vroeg. Ze liep weer terug naar de slaapkamer en pakte Severus op. Ze troostte hem en toen hij een beetje bedaard was zei hij. " Elly ik hapje doen"
" Kom maar dan gaan we eens kijken wat we hier te bikken hebben" zegt ze glimlachend.
Ze gingen naar de keuken en Eileen maakte wat lekkers voor hun klaar.
6 weken later
Het was inmiddels 20.00 uur voordat Eileen Severus naar bed had gebracht. De laatste zes weken heeft ze elke avond Severus in slaap gezongen omdat hij (zo leek het) elke avond een nachtmerrie had en als ze voor hem zong dan was dat stukken minder. Eileen maakte een kopje thee en ging op de bank zitten met een boek. 24.00 uur hoort ze Severus huilen en gaat naar de slaapkamer. Ze pakt hem op en al wiegend zingt ze hem weer in slaap. Omdat het toch al laat was ging ze zelf ook maar naar bed. Ze legde Serverus op het grote bed aan de kant van de muur en ging naast hem liggen zodat hij niet van het bed zou vallen. Midden in de nacht rond een uur of 02.00 uur werd Severus wakker. Hij lag lekker tegen Eileen aan, maar helemaal naakt. Severus keek naar zijn handen en zag dat die weer tot zijn oorspronkelijke grote waren. Hij zuchtte van opluchting en keek toen naar Eileen. Ze lag zo mooi te slapen dat hij zijn ogen niet van haar af kon houden. Hij bedacht zich dat hij nu ook snel maar zijn nachtkleding moest aantrekken voordat hij weer in slaap viel en s'morgens naakt naast Eileen zou liggen. Zachtjes ging hij uit bed en deed één van zijn mantels om die één van de huiselven had klaar gelegd omdat dit week zes was sinds hij weer was veranderd in drie jaar oud. Hij keek nog één keer naar Eileen en gaf haar een kus op haar voorhoofd. Toen ging hij naar zijn privé kamer in de kerker. Al hoewel hij wel weer blij was dat hij weer zijn normale lengte terug had, had hij toch het gevoel dat hij het helemaal niet leuk vond dat hij weer normaal was. Hij deed een zijden zwarte pyjama aan en pakte kleren voor morgenvroeg. Toen ging hij terug naar de kamer die hij en Eileen voor de laatste zes weken samen hadden gedeeld. Hij legde zijn kleren over de bureaustoel en zag dat Eileen al dichter naar de muur was gaan liggen. Hij stapte zachtjes in bed en ging tegen haar aan liggen. Eileen draaide vanzelf naar hem toe zodat ze in zijn armen kwam te liggen. Hij glimlachte en trok haar zelfs wat dichter tegen zich aan. Eileen legde haar hoofd tegen zin kin en hij deed zijn ogen dicht. Het laatste waar hij aan dacht was " Krijg ik dan toch nog de liefde waar ik altijd naar heb verlangd "
De volgende ochtend werd Severus al vroeg wakker. Tja…als je weet dat hij de afgelopen zes weken altijd s'middags een middagdutje doet dan ben je nu onderhand wel uitgeslapen.
Hij glimlachte toen hij Eileen nog lekker in zijn armen zag slapen en moest toegeven dat hij haar heel mooi vond als ze sliep. Zachtjes ging hij uit bed en kleedde zich snel om Hij ging naar de keuken en zette koffie. Hij pakte de ochtendprofeet die op tafel lag en begon te lezen wat er allemaal gebeurd was in de tovenaars wereld. Een uurtje later werd Eileen wakker. Ze kijkt om zich heen maar ze ziet geen Severus. De paniek sloeg in haar om en ze sprintte de slaapkamer uit.
" Severus, Severus"roept ze ongerust.
Ze rent de woonkamer door naar de keuken en bots dan tegen iemand op. Ze haalt opgelucht adem als ze ziet dat Severus weer zijn normale lengte terug heeft. Hij glimlacht naar haar en omhelsd haar.
" Alles is okay Elly"zegt hij en omhelst haar wat steviger.
" Lust je ontbijt?" vraagt hij.
Eileen knikt en neemt dan plaats achter de ontbijttafel. Hij maakt het ontbijt en vraagt;
" Heb je goed geslapen Elly?" " Ja hoor...heel goed Professor"" Severus voor jou Elly" zegt hij naar haar opkijkend.
" Hoe kom ik in godsnaam op om je Elly te noemen terwijl je Eileen heet" denkt hij hardop.
Hij overhandigde het ontbijt aan haar en nam toen zelf plaats aan de tafel. Eileen glimlachte en zei;
" Elly is een afkorting van mijn naam, meneer"Elly… hou alsjeblief op met me meneer te noemen wil je. Je hebt net notabene zes weken voor me gezorgd" zegt hij een beetje teleurgesteld.
Eileen begint een te blozen en knikte verlegen.
" Vanaf vandaag ben ik gewoon Severus voor jou naar schooltijd oké" zegt hij.
Weer knikte ze en als ze hem aankijkt ziet ze eindelijk zijn glimlach. Ze wordt helemaal warm van binnen en denkt; "kan ik dan toch zijn hart laten smelten?"
" Dan moet ik Professor Perkamentus ook maar gaan inlichten. Hij heeft namelijk gevraagd zodra je je normale lengte weer terug hebt dat aan hem door te geven"zegt ze.
" Zullen we maar gaan dan. Ik moet hem toch nog spreken" zegt hij.
Een uur later gingen ze richting het kantoor van Professor Perkamentus. Terwijl ze naar het kantoor van Professor Perkamentus lopen kan Severus het niet laten om soms zacht met zijn vingers langs haar hand te strelen. Hij had nooit durven hopen dat hij ooit deze gevoelens tegen over haar zou uiten want hij is al een tijdje gek op haar. Stiekem had hij gehoopt dat zij dezelfde gevoelens had. En nadat hij haar nog steeds Elly had genoemd en zag dat ze bloosde wist hij dat hij een kans had. Bij het kantoor van Professor Perkamentus aangekomen wilt Severus net het wachtwoord geven toen de draaiende trap al begon te draaien. Ze stapten op een tree en lieten hun naar boven brengen net als een soort lift. Toen ze bovenaan waren gekomen liepen ze de kamer binnen en Professor Perkamentus kwam hun al tegemoet lopen.
" Severus, mijn jonge. Goed om je weer in je normale vorm te zien" zegt de oude man glim- lachend en met glinsterende ogen.
" Hallo Professor. Goed u ook weer eens te zien, meneer"antwoordt Severus terug.
Severus ouders zijn er nooit voor hem geweest en dus heeft hij Professor Perkamentus en Professor Anderling als zijn surrogaat ouders gekozen. Ze zijn er altijd voor hem geweest. Nadat hij gedwongen werd door zijn biologische ouders om het doodsteken van Voldermort te dragen heeft hij besloten om voor het licht te werken. Ook al zou dit zijn familie kosten, maar de keuze was snel gemaakt als je weet dat je ouders er nooit voor je zullen zijn en niet de liefde geven die je zo hard nodig hebt. Eileen was zoveel anders…in haar ogen kun je gewoon liefde zien en het kleinste gebaar naar hem toe was met zoveel liefde. Zelfs al deed hij in de klas neerbuigend op haar, glimlachte ze altijd. Zonder dat hij het in de gaten had waren Professor Perkamentus en Eileen druk in gesprek. Gelukkig dat ze niet in de gaten hadden dat hij heel ergens anders was met zijn hoofd dan bij het gesprek. Professor Perkamentus richtte zich tot Severus.
" Severus, jonge, zullen we afspreken dat je maandag weer begint met lesgeven?" vraagt Professor Perkamentus.
" Natuurlijk, Professor" antwoord Severus.
De bel gaat.
" Oh, dat moet de bel zijn voor de lunch. Gaan jullie mee?" vraagt Professor Perkamentus.
Eileen knikt glimlachend en Severus doet een stap achteruit zodat ze er langs kunnen. Op weg naar de grote zaal pakt hij zachtjes Eileen's hand vast. Als ze naar hem opkijkt, glimlacht ze en hij drukt snel een kus op haar hand zodat niemand het ziet. Aangekomen bij de grote zaal wordt hij door studenten en professoren gegroet, vooral door zijn eigen afdeling Zwadderich maar in plaats van dat hij aan de lerarentafel gaat zitten gaat hij naast Eileen zitten. Eileen was even heel verbaasd maar glimlachte toen naar hem. De Zwadderaars keken verontwaardigd naar hun afdelingshoofd. De andere professoren wisten niet wat ze zagen maar ze wisten wel dat wat ze zagen. Niemand wist wat er aan de hand was met Severus, wat deze ommezwaai betekende. Severus en Eileen begonnen aan hun lunch en tijdens de lunch kletsten. Severus vroeg waarvan ze hield en wat ze het leukste vak op Zweinstijn vond. Toen ze kruidenkunde zei kon Severus zijn oren niet geloven. Eileen lachte en haar ogen glinsterden en vertelde toen dat ze thuis zelf ook een laboratorium heeft. Dat ze regelmatig als ze thuis is allemaal drankjes maakte en daarbij zichzelf regelmatig opblies. Gelukkig waren deze explosies niet zo hard dat ze echt eraan dood is gegaan. Toen ze dat in geuren en kleuren vertelde begon Severus te lachen.
" Verstand op nul hé, ja ik ken het. Gebeurd bij mij ook nog dagelijks!" zegt hij lachend.
Iedereen keek verbaasd om want ze hadden Severus nog nooit horen lachen. Eileen vroeg of Severus ook weleens een ongelukje had gehad.
" O, als jij eens wist. Kijk maar naar de laatste zes weken Elly, niet dat ik dat erg vond hoor " zei hij grijnzend en gaf haar een knipoog. " maar wees wel voorzichtig wil je" voegde hij er serieus achter aan.
Weer wisten de meesten niet wat ze hoorden. Hij noemde haar Elly…Hij was min of meer bezorgd om haar…wat is er in Merlijns naam aan de hand met hem? Eileen knikte licht en dronk toen haar thee op. Die dag kwam Severus nog veel meer over haar te weten. Omdat ze toch nog vrijstelling hadden gingen ze in het bos wandelen om kruiden te verzamelen. Later op de avond toen Severus Eileen naar de toren van de Griffoendor bracht vroeg hij;
" Elly heb je zin om met mij morgen naar Zwijnveld te gaan. Een van mijn huiselven is morgen namelijk jarig en ik wil een cadeautje voor haar kopen"
Eileen kijkt hem verbaasd aan. Dit had ze niet verwacht en zeker niet van hem.
" Natuurlijk Severus. Lijkt me leuk" zegt ze glimlachend.
" Zullen we dan naar de lunch gaan?" vraagt hij.
"Is goed. Ik wist niet dat je zo goed voor je huiselven bent " zegt ze nog steeds glimlachend.
" Ik wil niet eindigen als Lucius Malfoy en dit huiselfje is een bijzonder huiselfje omdat ze altijd voor me gezorgd heeft, ook al was ik doodziek. Ze heeft altijd voor me gezorgd met het risico dat ze zelf ook dood kon gaan" legt hij uit.
" Dan moet ze wel bijzonder zijn" zegt Eileen glimlachend.
" Ja dat is ze" zegt hij en denkt erachter aan " Net als jij"
Eileen zegt het wachtwoord tegen de dikke dame en het portret gaat open. Ze draait zich om naar Severus en gaat op haar tenen staan. Ze geeft hem een kus op zijn wang en zegt;
" Slaap lekker en als je een nachtmerrie hebt dan weet je me te vinden hé?"" Ja, ik weet je te vinden. Slaap lekker" zegt hij terwijl hij een blos op zijn wangen krijgt.
Eileen gaat naar binnen en Severus draait zich om, om naar zijn privé kamer te gaan. Hij streek met zijn hand over zijn wang waar Eileen hem net gekust had. Met volle moed liep hij terug naar de kerkers. Toen hij in zijn lab kwam zag hij nog een mandje met rozenblaadjes liggen. Hij zou over drie uur (dan ligt iedereen van Griffoendor wel te slapen) naar Eileen's kamer gaan om de rozenblaadjes op haar bed te strooien. Hij glimlachte omdat hij dat altijd bij een meisje heeft willen doen. Hij ging nog even wat drankjes maken want dat had hij die zes weken toch wel een beetje gemist. Tegen twaalven ging hij weer terug naar de Griffoendor toren en ging naar Eileen's kamer. Omdat Eileen klassenoudste is heeft ze een eigen kleine woonkamer, badkamer en slaapkamer. Hij ging naar haar slaapkamer en zag dat ze met een blos op haar wangen sliep. Hij glimlachte en pakte een handje vol rozenblaadjes en strooide het op haar dekens. Toen het mandje leeg was legde hij een Aronskelk op haar kussen en kuste hij haar voorhoofd.
Severus bleef nog even staan kijken toen hij weer terug ging naar de kerkers. Hij kleedt zich om en ging ook naar bed.
" Kon ik morgenvroeg maar haar gezicht zien" dacht hij.
Met die voorstelling in zijn gedachten viel hij in slaap. De volgende ochtend toen Eileen wakker werd kon ze haar ogen niet geloven. Er lagen allemaal rozenblaadjes op haar bed en op de grond. Waar had ze dit aan te danken, wie had dit gedaan, zou haar aanbidder dit gedaan hebben. Opeens wist ze wie dit gedaan had… Severus natuurlijk. Zou hij ook haar aanbidder zijn? Toen zag ze de Aronskelk. Ze pakte hem op en rook aan de bloem. Ze hoopte vurig in haar hart dat Serverus haar aanbidder was maar hoe kon ze hierachter komen? Ze zal zo wel met haar afdelingshoofd Professor Anderling praten. Misschien dat zij iets weet.
