Hoi allemaal! Heel erg bedankt voor de OCs :) hoop dat jullie het een leuk verhaal vinden. Als er iets is wat ik beter/anders moet doen zeg het dan.(niet alle OCs komen voor in dit komt later, volgende hoofdstuk) ...ik own inazuma eleven go niet. (ook al komen de IE go nog niet voor in dit hoofdstuk. Oeps al wat vertelt. gomen.

Het is nu een week later. Kairi heeft haar spullen al gepakt, en staat in de hal haar jas en schoenen aan te trekken. Ze heeft haar donkerblauwe haar los hangen met een klein, dun vlechtje en draagt een spijkerbroek waarop ze een groen shirt met een peace teken erop. Een grijs jasje en knalrode gympen. Haar moeder komt aangelopen. 'Lieverd veel plezier, ik ga je missen. Je weet niet hoe moeilijk dit voor me is. Ze geeft Kairi een lange, stevige knuffel. 'Doei mam, ik ga jou ook missen en pap ook.' Zegt Kairi. Haar moeder heeft tranen in haar ogen. 'Ik ga Chloe even ophalen oké? Tot zo.' Kairi loopt naar buiten de straat uit.

3 minuten later staat ze voor een witgeschilderd huis. Kairi drukt op de bel. Chloe's broer Mike doet open. 'Hoi Kairi, Chloe komt er zo aan.' Zegt Mike. Kairi hoort voetstappen op de trap, daar is Chloe haar bagage staat al in de gang. Ze draagt een lange zomerjurk met een spijkerjasje erover. En heeft haar lange donkerbruine haar loshangen en heeft een kleine witte strik op haar hoofd. Ze glimlacht en haar ijsblauwe ogen twinkelen. 'Hoi Kairi, ik ben er klaar voor.' Zegt ze met haar zachte stem. 'Hi, Chloe ik heb er zin.' Zegt Kairi ook glimlachend. 'Kairi wil je me iets beloven?' Vraagt Chloe voorzichtig. Kairi knikt. 'Beloof me dat we bij elkaar blijven en dat we elkaar niet kwijtraken.' Chloe bloost een beetje als ze het zegt. 'Ik beloof het.' Zegt Kairi vastbesloten. Ze weet dat Chloe haar ouders is verloren op haar twaalfde en nu bang is dat ze alleen wordt achtergelaten. 'Veel plezier zusje, jij ook Kairi.' Zegt Mike, hij geeft Chloe een knuffel. Kairi en Chloe lopen weer naar Kairi's huis, hun vriendinnen komen ook zo.

'Waar blijven Felix en Lo nou?' Vraagt Kairi. Ze wachten voor haar gevoel al uren. (Eigenlijk 10 minuten.) Chloe lacht. 'Ze komen zo.' En ja hoor niet veel later gaat de bel en Felix en Lola komen binnen. Felix is zoals gewoonlijk in gothic stijl gekleed. Lola heeft een brede glimlach op haar gezicht. 'Gaan we ? Ik kan niet wachten.' Zegt ze meteen. 'Ja ja, Lo heb toch geduld.' Zegt Felix. 'Sorry maar ik heb er gewoon zó veel zin in.' Zegt Lola. 'Waar wachten we dan nog op?' Vraagt Kairi.

...

De meisjes lopen naar buiten het vliegveld uit, de frisse, Japanse lucht inademend. 'Wow, dit is dus Japan.' Zegt Felix. 'Ik heb gehoord dat ze hier veel met voetbal doen, misschien wel meer dan bij ons in Nederland.' Zegt Kairi. 'Cool! Ik kan niet wachten om tegen die Japanners te spelen. Ze hebben hier ook enorm lekker eten.' Roept Lola blij uit. Ze maakt er een klein enthousiast sprongetje bij. Chloe en Kairi moeten lachen. Felix daarentegen kijkt een kleinbeetje ernstig. Ze is diep in gedachten verzonken. Felix schrikt op als Lola haar een klein elleboogstootje geeft.

'Ehm.. Kairi,' zegt Chloe met haar zachte stem. Kairi kijkt haar vriendin aan. 'Wat is er?'

'Waar is het huis van je tante eigenlijk?' Vraagt Chloe.' Geen zorgen, ze zei dat ze ons zou ophalen op het vliegveld.' Stelt Kairi haar gerust. 'Wie weet maken wel vrienden hierzo.' Zegt Lola. Dan horen ze een auto toeteren. De meisjes draaien zich om en zien een klein groen busje. 'Hoi, meisjes.' Zegt Izumi. 'Tante!' Roept Kairi enthousiast. Izumi glimlacht. Dan kijkt ze naar de andere drie.'Tante, ik zal je aan mijn vriendinnen voorstellen. Dit is Chloe, dit is Felix en dit is Lola.' Ehm.. Interessante combi. Denkt ze bij zichzelf als ze de timide Chloe, super-vrolijke Lola en de gothic Felix ziet. 'Leuk jullie te ontmoeten. Ik ben Mitsuo Izumi, Kairi's tante.' Stelt Izumi zich voor.' Laten we naar mijn huis gaan, dan zal ik jullie het een en ander vertellen.'

Een half uur zijn ze bij Izumi's huis. Het ligt aan de rand van de stad, vlakbij een groot bos. Het is een groot, statig en oud huis, genouwd op traditonele wijze, er is ook een grote tuin, die goed onderhouden is. 'Wow.' Zegt Lola. 'Welkom in huize Mitsuo.' Zegt Izumi lachend. 'Er logeren hier weleens studenten die, naar Raimon jr. gaan.' 'tante moeten wij ook naar school?' Vraagt Kairi. 'Jazeker, jullie beginnen aanstaande maandag.' Antwoordt Izumi. 'WAT?! Roepen de meisjes uit. 'Geen zorgen jullie maken binnen no-time vrienden.' Zegt Izumi rustig. 'Mitsuo-san, moeten we dan ook schooluniformen dragen?' Vraagt Chloe zachtjes en licht blozend. 'Je mag me Izumi noemen, lieverd. Ja,ik heb de uniformen al geregeld. Kom binnen praten we verder.' Izumi stapt het busje uit en loopt in de richting van de ingang van het huis. De vier vriendinnen lopen -hun bagage meezeulend- achter Izumi aan.

'Ik zal jullie eerst je je kamer laten zien. Jullie hebben ieder een eigen, dan kunnen jullie je opfrissen in de badkamer aan het einde van da gang. We eten over een half uur, dan kunnen jullie nog vragen stellen enzo.' zegt Izumi. De meisjes knikken. 'Oke kom maar mee.' Ze lopen de trap naar de 3de verdieping in het enorme huis. 'Dit zijn jullie kamers. niet vergeten: half uur eten.' Zegt Izumi, dan draait ze zich om de meisjes achterlatend. 'Ik wil die kamer!' zegt Lola, ze rent naar een van ze.

Felix pov.

ik ben mijn koffer aan het leeghalen, ik haal er een foto uit van vroeger. Iedereen van mijn familie staat er op. Ook mijn moeder en broer. Als ik aan ze denk krijg ik tranen in mijn ogen. Ik weet dat al dat verdriet opkroppen niet goed is, maar wie moet ik het vertellen? zullen mijn vriendinnen het wel snappen? Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen en ga verder met mijn koffer uitpakken.

gewone pov. (Chloe's kamer.)

Choe heeft haar koffer al leeggehaald en kijkt uit het raam naar buiten. Het is al avond en de sterren staan aan de hemel. Wat zijn de sterren toch mooi. Denkt Chloe bij zichzelf. Het is vreemd.. twee weken geleden waren we nog in Nederland, terwijl Felix en ik zachtjes zongen en Kairi piano speelde. Lola luisterde naar de muziek en schreef nummers voor ons. Dat deden we meestal. En nu.. Nu zitten we aan de andere kant van de wereld. Mama en papa zouden trots zijn. Chloe denkt nog een beetje na over vroeger. Dan gaat de deur van haar slaapkamer open. Lola komt binnengelopen. 'Kom je Chloe? Izumi heeft het eten al klaar staan. Kairi zegt dat ze sushi heeft gemaakt! Ik heb echt trek!' Zegt Lola. 'Ik kom er aan.' Zegt Chloe.

Met ze tweeën lopen ze naar beneden, naar de eetkamer of eigenlijk is het meer een eetzaal! in de zaal/kamer staat een lange tafel waarboven kroonluchters hangen. Felix en Kairi zitten al aan de tafel. Lola en Chloe gaan ook de andere kant van de zaal komt Izumi aangelopen met twee grote schalen eten. 'Eet smakelijk!' Zegt ze. Lola probeert met stokjes wat te pakken, maar het lukt niet echt. Izumi lacht erom. 'Je mag anders wel met je handen eten hoor.' Lola pak Wat. 'Wat is dit?' Vraagt ze. 'Unagi sushi!' zegt Kairi voordat Izumi haar mond opendoet. 'Deze is echt lekker.' Zegt Lola ze pakt nog een Unagi sushi. Felix pakt er ook eentje met zalm. Ze neemt er een klein hapje van. Ze vindt het meteen lekker. Al snel hebben de meisjes beiden schalen naar binnen gewerkt. Izumi kijkt op haar horloge. 'Het is al laat. Jullie hebben lang in het vliegtuig gezeten. Ga maar naar bed. Morgen is het zondag, dus jullie kunnen nog uitslapen.' De vier vriendinnen zijn inderdaad erg moe. Slaperig lopen ze naar hun kamers.

...

En wat vinden jullie? hoop dat jullie het wat vinden. Probeer deze week nog een hoofdstuk te maken! Het is vakantie dus denk dat het wel lukt.