"Alohomora!" zei Ginny maar de deur bleef potdicht ze keek beteuterd naar Knikkebeen, die lag in elkaar gekropen op de grond en trilde van top tot teen. Ginny ging langs haar zitten en aaide zachtjes over haar kopje. "Sorry, ik weet niet wat we moeten doen ze komen ons vast wel redden.." zei Ginny tegen haar, maar in haar achterhoofd spookte de vraag rond of ze hen wel zouden vinden.

"Ik ga wel met je mee naar de meisjes wc" zei Hermelien en ze volgde de bezorgde Loena naar de 1ste verdieping. Toen ze de deur open deden slaakte Hermelien een gil toen ze bloed op de grond zag liggen. "Wat hebben ze met haar gedaan?" zei Loena met een trilende stem. Hermelien liep de wc's af om te kijken of Ginny niet in een van de wc's zat maar tevergeefs was er geen Ginny. "We moeten het aan de rest vertellen" zei Hermelien Loena knikte en ze rende samen naar de Grote Zaal.

"Wat!" riepen Harry, Ron, Marcel, Fred en George in koor. "Zoals we al zeiden waarschijnlijk is Ginny ontvoerd.." zei Hermelien kalm. Er brak een lange stilte aan die werd verbroken door Ron "Wat moeten we doen om haar te redden?" "We weten helemaal niks Ron dus hoe kunnen we naar haar toe?" zei Hermelien geërgerd. Professor Sneep liep op dat moment naar het groepje toe en zei toen : "Wat doen jullie hier nog de lessen zijn al weer bijna begonnen of ik trek 10 punten van Griffoendor en Ravenklauw af per persoon" siste Sneep. Toen Sneep wegliep spraken ze om 8uur af in de Kamer van Hoge Nood.

"Hermelien! Wij gaan kom je?" riep Ron door de gang naar de meisjesslaapzaal. "Ik kom er zo aan gaan jullie maar vast" riep ze terug. "Ze komt er zo aan wij moeten maar vast gaan" zei Ron. Hermelien zocht de kamer door naar Knikkebeen "Waar zit ze nu weer!" zei ze geïrriteerd. Toen ze haar deken omhoog trok zag ze briefje liggen waar iets op geschreven stond. Beste Mevr. Griffel ik heb uw kat gevonden hij is bij mij. U kunt haar vanavond rond 8uur aan de rand van het Verboden Bos ophalen. Hermelien keek verbaasd naar het briefje hoe kon nou iemand zo snel Knikkebeen vinden en dan nog een briefje op haar bed achterlaten? Ze besloot om niet alleen te gaan omdat in het Verboden Bos allemaal gevaarlijke wezens leefden. "Eindelijk daar ben je" zei George. "Sorry maar ik ben Knikkebeen kwijt en iemand heeft hem gevonden hij wacht aan de rand van het Verboden Bos op mij om Knikkebeen te overhandigen". Ze keek iedereen aan en vroeg of iemand met haar mee wouw.

Hermelien, Ron en Marcel liepen samen naar het terrein van Zweinstein onderweg kwamen ze gelukkig niemand tegen. "Waarom laat je Knikkebeen niet bij hem?" zei Ron die eigenlijk wouw dat Hermelien nooit een kat had gekocht. "Doe niet zo gemeen Ron we moeten hem halen ik zou hetzelfde voor jou doen als het Egudius was". Het was heel donker buiten "Ik denk dat ik daar iemand zie" zei Marcel en hij wees naar het rand van het bos waar een zwarte gedaante stond. "Ehm.. Hallo" zei Hermelien "U heeft Knikkebeen?" De man zei niks. Marcel stond nerveus naar de man te kijken en Ron hoopte dat hij maar snel de kat zou geven zodat ze weg konden om te bespreken hoe ze Ginny gingen redden. De man maakte een misselijk geluid en greep de pols van Hermelien vast en drukt haar tegen zich aan. "Wil je lieve poesje terug?" siste de man in haar oor. "Laat haar LOS!" riep Ron en hij en Marcel trokken hun toverstaf tevoorschijn. "Ik zou maar niks doen" siste de man weer. "Laat me los!" riep Hermelien. "PARALITIS" riep Marcel en de man schreeuwde het uit van de pijn en liet Hermelien los. Hermelien maakte gebruik van dit moment en rende weg met Ron en Marcel achter haar aan.

Ron keek achterom en zag vol afschuw dat de man was opgestaan hij riep een spreuk op hen af en BAF! Daar lag Ron lang uit over de grond. "Hermelien, Marcel HELP!" toen Ron probeerde op te staan voelde hij dat hij was vastgebonden aan de grond. Hermelien en Marcel stopte met rennen en draaide zich om. De man kwam dichterbij en riep van alles waardoor Marcel een diepe snee in z'n gezicht kreeg en lang uit op de grond viel. Nu vuurde de man een spreuk af op Hermelien. "PROTEGO" riep ze en de spreuk raakte haar niet ze riep vuurde Paralitis op de man af waardoor de man met een harde knal op de grond viel. Ze keek achterom en zag Marcel op de grond liggen. "Marcel! Alles oké!" riep ze Marcel kreunde iets en toen was het stil net toen Hermelien wou vragen hoe het met Ron ging raakte een spreuk haar in haar knie en ze viel recht op de grond. De man liep naar haar toen en kwam en knielde langs haar neer. "Je denkt dat je sterk bent maar als er hier iemand sterk is ben ik dat wel en nu heb ik al vier van de zielige vriendjes van Potter uitgeschakeld" siste de man en streek met zijn vieze hand door haar haar. "Jij bent niet sterker dan Perkamentus" spuugde Hermelien hem toe en voor ze het wist kreeg ze een misselijk gevoel in haar maag en draaide alles om haar heen en lag ze samen met Ron en Marcel in een vieze kerker.

"Waar blijven ze?" zei Harry ongerust die de kamer door ijsbeerde. Fred en George keken hem aan en zeiden niks. "Het duurt wel erg lang" zei Loena toen "Laten we naar buiten gaan en gaan kijken" opperde ze toen op. Harry stemde met haar in en samen liepen ze door de deur hij keek naar Fred en George "Komen jullie niet mee?" vroeg hij toen. Fred en George keken elkaar aan en zeiden in koor : "Wat denk jij dan dat we hier blijven zitten?" Harry glimlachte en schudde zijn hoofd. Ze kwamen aan in de grote hal en toen ze net naar het terrein wouden gaan ze een kille stem achter hen : "Gaan we een avondwandeling maken?" Ze draaide zich om en keken recht in het blije gezicht van Sneep. "Nee hoor we wouden naar de eh.. eh.." zei Harry hij keek naar Fred en George die zo te zien ook niks beters konden verzinnen. "Dacht ik het niet jullie gaan stiekem op pad dat is dat 30 punten aftrek voor Griffoendor en 10 punten voor Ravenklauw". Sneep keek nog gelukkiger toen hij dat had gezegd en zei toen : "Ga nu maar naar jullie slaapzalen anders gaan er nog meer punten af!". Harry, Loena, Fred en George hadden geen keus de jongens namen afscheid van Loena die naar de leerlingenkamer van Ravenklauw liep. "Wat zou er met ze gebeurd zijn?" vroeg Harry zich hard op af. "Ze komen zo wel terug" zei Fred die eigenlijk niks geloofde van wat hij net had gezegd. In de leerlingenkamer wenste ze elkaar welterusten en liepen naar de slaapzalen. Harry keek naar het lege bed van Ron en toen naar die van Marcel. Waar zouden ze zijn gebleven? Harry kroop in bed en deed die nacht geen oog dicht bij de gedachte dat er iets ergs gebeurd zou zijn en bij ieder geluidje stond hij rechtop in bed in de hoop dat het Ron en Marcel waren die binnen kwamen.