Disclaimer: verhaal is geschreven door Branwen777, vertaald door mij uit het Engels. J.K. Rowling en Stephenie Meyer zijn de baas over alle bekende figuren. En de liedjes van de bands die vernoemt zijn.
Hoofdstuk 2 – Blurry
Aan boord van een privé vliegtuig
Tussen Londen en Port Angeles
Harry staarde uit het raam terwijl het vliegtuig vertrok van het vliegveld in Londen. Het was donker buiten en de lichten van de stad werden wazig terwijl de lyrics van zijn nieuwste lied door zijn hoofds speelden. Zijn hand ging over het papier om ze op te schrijven in zijn notitieboekje wat hij hiervoor overal mee naar toe nam.
Everything's so blurry
And everyone's so fake
And everybody's empty
And everything is so messed up
Preoccupied without you
I cannot live at all
My whole world surrounds you
I stumble then I crawl
Harry kon niet geloven dat hij terug ging, maar hij miste zijn familie vreselijk. Hij wilde hen weer zien, maar hij zag er tegenop zijn gezel te zien. Hij hield al van hem als een broer, wat het al verwarrend maakte, en Harry was overtuigd dat als hij hem opnieuw zou zien zijn gevoelens makkelijk konden veranderen in iets meer. Dat wilde hij niet.
You could be my someone
You could be my scene
You know that I'll protect you
From all of the obscene
I wonder what you're doing
Imagine where you are
There's oceans in between us
But that's not very far
De zomer na zijn vijfde jaar was Harry naar huis gegaan met het plan om het zijn familie en gezel te vertellen. Hij had al dromen van zijn gezel voor zijn zestiende verjaardag, en hoewel hij voor die tijd geen gezicht had gezien, had Harry er weinig moeite mee erachter te komen over wie hij droomde.
Hij was immers opgegroeid met zijn broer.
Natuurlijk, Harry was zenuwachtig over het vertellen tegen zijn familie: hij wist niet zeker wat zij er van zouden vinden. Het was immers zijn broer, en Harry was erg bang geweest dat zijn gezel niet daarover heen zou kunnen komen. Ze waren niet echt familie van mekaar, maar niet te min – het was moeilijk te begrijpen – je kleine broertje was verliefd op je.
Het was niet zoals Rosalie en Emmet of Alice en Jasper die eerst gezellen waren en daarna begonnen te doen alsof ze broer en zus waren. Nee – Harry was bij hen opgegroeid sinds zijn zevende. Hij was opgegroeid als hun broer. Er was nooit meer tussen hen geweest, niet eens de gedachte dat er iets tussen hen zou kunnen zijn, en nu was Harry onzeker of er ooit iets zou kunnen zijn.
Edward had zijn eigen gezel gevonden – of in ieder geval iemand die hij wilde als gezel. Harry had niet de kans gekregen iets te zeggen die zomer, want zodra hij binnenkwam was hij gebombardeerd met verhalen over Bella – Edward's vriendin.
Can you take it all away?
Can you take it all away?
When you shoved it in my face?
This pain you gave to me
Can you take it all away?
Can you take it all away?
When you shoved it in my face?
Harry had het menselijke meisje waarvoor Edward zoveel moeite deed om het te beschermen nog niet ontmoet. Ze was die zomer weg geweest, naar Phoenix met haar moeder, herstellende van de aanval van een andere vampier genaamd James. Harry herinnerde zich hoeveel pijn het deed om hen het er alsmaar over te horen hebben. Niet alleen deed het pijn omdat Edward echt verliefd op het meisje leek, maar ook omdat geen van zijn familieleden hem had geschreven en hem hadden verteld over Bella.
Als ze dat hadden gedaan had Harry misschien eerder naar huis kunnen komen, voordat Edward zoveel om het meisje was gaan geven. Nu kon hij enkel zijn eigen hart breken, of dat van Edward, en Edward was niet alleen zijn gezel, maar ook zijn broer en Harry kon het niet over zijn hart verkrijgen het te doen. En als hij het nu vertelde aan Edward zou Edward Bella verlaten uit medelijden, en dat was niet het soort liefde dat Harry wilde.
Everyone is changing
There's no one left that's real
So make up your own ending
And let me know just how you feel
'Cause I am lost without you
I cannot live at all
My whole world surrounds you
I stumble then I crawl
Harry herinnerde zich dat ze over gezellen hadden gelezen in Geschiedenis. Alleen krachtige tovenaars hadden er echt een nodig. De gezel aarde je magie en het overtollige magie werd door hen weggehaald omdat het anders gewelddadig en dodelijk was voor de tovenaar. Deze magische overdracht vond plaats tijdens de paring, daarom waren er gezellen nodig. Tijdens de verbintenis kwamen de gezellen tesamen en tijdens seks nam de gezel van de tovenaar het overtollig magie weg en in hun eigen lichaam om het te aarden.
Als dat niet geberude kon de magie uitslaan als emoties hooog opliepen of het kon zich tegen de tovenaar keren en hem weg beginnen te eten als kanker. Harry was niet zeker welke weg zijn magie zou nemen, maar gezien zijn geluk werd het waarschijnlijk een zieke combinatie van die twee. Wie weet – misschien zouden Edward en Bella nog wel uit elkaar gaan, maar het was al bijna twee jaar, dus Harry verwachtte het eigenlijk niet.
You could be my someone
You could be my scene
Know that I will save you
From all of the unclean
I wonder what you're doing
I wonder where you are
There's oceans in between us
But that's not very far
Can you take it all away?
Can you take it all away?
When you shoved it in my face?
This pain you gave to me
Can you take it all away?
Can you take it all away?
When you shoved it in my face?
This pain you gave to me
Harry wilde dat Edward gelukkig was, en hij wilde niet dat Edward bij hem zou zijn omdat hij zich verplicht voelde of medelijden met hem had. Daarom zou Harry niks zeggen. Het was in feite een van de redenen waarom hij nu naar huis kwam. Hij wilde niet alleen zijn familie zien, hij wilde uit de media verdwijnen. Als zijn magie tegen zich zou keren wilde hij niet dat zijn fans hem weg zouden zien kwijnen en hij wilde al helemaal niet dat de media erachter zou komen waarom, vooral omdat de meeste tovenaars het meteen zouden weten.
Zijn familie zou er niet achterkomen wat er mis met hem was als Harry er iets over te zeggen had. Gelukkig had Carlisle nooit Tovenaars medicijnen of ziektes gestudeerd en ze zouden daarom, hopelijk, als het zo ver kwam denken dat het gewoon een of andere ongeneesbare Tovenaarsziekte was. Bij zijn familie waren er bezweringen die hem zouden beschermen van journalisten en gekke fans. Zij zouden niet in zijn huis kunnen komen of er vlakbij en Harry zou eindelijk een beetje rust krijgen.
Harry wilde dat deze cd anders zou zijn dan alles wat ze ooit van hem hadden gehoord. Dit zou de echte hem zijn – van binnen en buiten – het neergeslagen en smerige, vreselijke gedeelte van zijn gedrag en leven dat hij voor hen verborgen had gehouden. Hij zou alles blootstellen. Het werd waarschijnlijk zijn laatste cd en hij wilde een gedeelte van zichzelf achterlaten. Het zou zijn diepste, smerigste en meest duistere geheimen, zijn geluk, zijn pijn en zijn plezier, zijn – alles.
Het zou zijn verhaal vertellen – het verhaal van zijn laatste dagen, hoe somber het ook klonk.
Oh
Nobody told me what you thought
Nobody told me what to say
Everyone showed you where to turn
Told you where to run away
Nobody told you where to hide
Nobody told you what to say
Everyone showed you where to turn
Showed you when to run away
Toen het liedje bijna af was duwde Harry het notitieboekje weg met een verveelde zucht. Hij moest echt zijn gedachtes weghalen van Edward en hij moest zijn spanning kwijt. Net toen Harry dat dacht liep er een Italiaanse stuward voorbij en knikte met zijn hoofd in de richting van de achterste slaapkamer in het vliegtuig. Harry trok een perfect gevormde wenkbrauw op toen de chocolabruine ogen over hem heen dwaalde, likte toen zijn lippen toen hij de bult aan de voorkant van de man zijn broek zag en met een sexy lach stond hij op om hem te volgen.
Dat zou best wel eens een plezierige afleiding worden.
Can you take it all away?
Can you take it all away?
When you shoved it in my face
This pain you gave to me
Song: Blurry
By: Puddle of mud
Hoop dat jullie het leuk vonden
Lady K. Malfoy
