Amnesia
I don't own wallflower
Well eto na ang next chapter ko
Nasaksihan nyo Kung sino yung naaksidente
Ano angmagiging epekto nito para sa kanilang lahat?
Lalu na kay sunako find out
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kabanata 2: sino ako?
"ANO!!!!!!!" sigaw ng tatlo
pag kalingon nila pinuntahan nila si kyohei sa gitna ng kalye dugoan ang ulo at tirik ang kanyang mga mata
"KYOHEI!!!!" sigaw ni takenga hinawakan nya ang ulo nito tila sinusubukan kung magigising" HOY!!!! KYOHEI!!!! GUMISENG KA!!!!"
"t-teka..tatawag lang ako ng taxi.." tumayo si ranmaru at ng hanap ng masasakyan para kay kyohei
"noi paki puntahan naman si sunako…"paliwana ng binata habang sinusubukan nyang buhatin ang kaibagan nya sa pag kaka bundol"yuki bumilinka ng yelo BILIS!!!"
"ah!! Oo sige!!" nag madali si yuki tumakbo para sa inutos sakanya ni takenaga
habang si noi naman ay nilapitan si sunako, lumuhod sya at hinawakan ang braso nito
"sunako ok ka lang ba?"
dahil nasa state of shock si sunako ang pwede nyang gawin ay igalaw ang ulo nya, oo si sunako nga ay mahilig sa dugo, laman loob, bituka at utok pero kung sa taong kakilala nya mang yari to kahit papanu kakabahan sya lalo na si kyohei ang nakita nyang nasagasaan ng kotse, habang abala si noi para I comfort si sunako dumating si yuki at ranmaru
"takenaga eto na yung yelo.." inabot ni yuki ang yelo kay takenaga
"salamat.." pag ka abot ng yelo inilagay nya ito sa likod ng ulo ni kyohei para tumigel ang pag labas ng dugo sa ulo nya, sabay tumingen sya kay ramnaru" naka tawag ka na ban g taxi?"
"oo naka swerte ako dahil may biglang pumara sa harapan ko" paliwanag ni ranmaru kay takenga
"Good!!!! yuki, ranmaru tulungan nyo kong buhatin si kyohei dali!!!"
dali dali hinawakan ni ranmaru ang mag kabilaang paa at si yuki naman ay sa mga braso ahabang si takenaga ay naka hawak sa ulo ni kyohei para masuportahan, ng naipasok na nila si kyohei sa kotse , nilapitan ni takenga si noi at inalalayan nila si sunako papasok ng taxi,
"san po tayo sir?" tanong ng taxi driver
"sa pinaka malapit na ospital po, paki bilisan lang ho!!!" sagot ni ranmaru
nag madaling pinaandar ng driver ang kotse, sa loob ng taxi
"ano ba tong nag yayari?!" bilang humawak si noi sa kamay ni takenaga sabay nag simulang pumatang ang mga luha ni noi sa kamay ng binatilyo
'noi pakiusap wag akng umiyak…. Para mo nang sinabi na patay si kyohei… pakiusap lang…" mahigpit na hinawakan ni takenaga ang mga kamay ni noi
samantala si sunako naman aky napapatingen sa lalaking nakahiga sa upuan nakatakip ang mukha gamit ng bimpo
"ano ba to… bakit kakaiba tong nararamdaman ko…"hindi kayang tinganan ni sunako si kyohei ng deresto
tama hindi kaya tingnan ni sunako si kyohei kahit sa simulapa lang pero iba to isang malaking konsensya ang nararamdaman ni sunako ngayon
makalipas ng ilang minuto nakarating na sila sa opstila mabilis agad naidala sa emergency room si kyohei at ang iba ay nanatili sa labas ng emergency room,
hindi na napigilang ng isa sa kanila at sumigaw
"TINGNAN MO ANG NAG YARI SUNAKO!!!! DAHIL SAKAKALAYAS MO PAG DEPRESS KA MERON TULOY NADAMAY!!!!!' siagw ni yuki kay sunako"HINDI MO BA NAIINTINDIHAN ANG PAG SASAKRIPISYO SYO NI KYOHEI HA!!!" nag simula ng lumabas ang luha ni yuki dahilsa mga nag yayarti
niyakap ni noi si sunako at sabi" yuki tama na!!! nag yari na to ipag dasal na lang natin na makaligtas si kyohei!!"
napayuko si yuki at nag walk out
hinawakan ni takenaga si ranmaru sa bro at sabi" sundan mo si yuki ba kung anong gawin"
ginalaw nya ang ulo nya at sinundan si yuki
habang sinundan ni ramnaru si yuki , si takenga naman ay nilapitan ang dalawang dala at sabi
"wag kang mag alala noi mabubuhay si kyohei… matapang yan"napayuko si takenga at kinagat ang mga labi
samantala sa labas ng ospital nakita ni ramrau si yuki na naka upo sa isang bench, nilapitan eto at tinabihan
"hoy.." sagot ni ranmaru"ano bang nag yari syo dun yuki, bigla mo naman sinigawan si sunako"
'hindi ko na kaya eh, alam natin kung anong rason ni kyohei kung bakit nya to ginagawa, diba.. ang hileng ko lang sana maintindihan to ni sunako"pinunasan ni yuki ang mga liha na pumapatak sa kanyang mga palad
"yuki gustohin ko man malaman ni sunako yun alam mo naman na hindi nya iintindihen eh, kaya nga toyo gumagawa ng paraan " sagot ni ranmaru'kaya tumahan ka na dyan baka lapitan ka ng mga nurse mahirap na mapag kamalan ka pang batang nawawala"
" nakaka asar ka ranmaru!!!" sigaw ni yuki sa kasamahan nya
" hehe joke lang eto hindi ma biro" sabay ginulo ni ranmaru ang buhok ni yuki
ng biglang nag vibtare ang cellphone ni ranmaru, kinuha nya ang cellphone galling sa bulsa at nakita nya isang message galling kay noi
" ano sabi ni noi?" tanong no yuki ahabang inaayos ang buhok nya
" naka labas na daw si kyohei ng emergency room, nasa 5th floor daw sila ngayon"
tumayo ang dalawa at nag madaling pumasok sa opital ang dalawa at dersto sa 5th floor ng nakita nila si takenaga
" tol!!! Anong nag yari" tanong ni ranmaru
" ok na si kyohei buhay sya"sagot ni takenaga
" hay salamat naman!!! Hehe" napangite si yuki
kahit papaano naka hinga na sila ng maluwag munit may idinag dag si takenaga
" sabi ni ng doctor pag may ibang nag yari sa kanya sabihin agad daw natin" tuktong ni takenaga" tara pumasok na tayo"
nag lakad na ang tatalo papunta sa private room ni kyohei pag ka pasok ni nila lumapit si yuki kay sunako at sabi
" sunako…' yumuko sya at sabi" sorry sa mga nasabi ko kanina hindi ko sinasadya ang mga nasabi ko…"
' ok lng" sagot ni sunako
maka lipas ng ilang oras biglang gumalaw si kyohei, lumapit ang lima , dahan dahan umupo si kyohei sabay napahimas si likod ng ulo nya
" kyohei ok ka lang?" tanung ni yuki
' napatingen si kyohei sa tabi nya at sabi
"sino ka?" yun lang ang sinagot ng binata sa kama
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Ipag papatuloy
Hay kaka pagod
Hmmmm
Need kop o ng comment po
Maraming salamat po
P.S. need ko help kung meron kayo pwede isuggest sa kwento ko feel free to do that I we welcome ko thank you
