's Middags…

heey Prue! Phoebe komt de kamer binnengelopen.

Ga je mee de stad in? Piper gaat ook mee.

Geen antwoord. Prue? Halloooo?

Phoebe loopt naar de bank. Grrrr…zzzz. Klinkt het.

Phoebe buigt zich over de achterkant van de bank.

Daar ligt Prue… ze slaapt.

O! Phoebe was verbaasd. O, ik wist niet dat je sliep, sorry. Ze pakt een vliesdeken uit de la.

Die legt ze over Prue heen.

Nou… dan ga ik wel alleen. O, eh… welterusten Prue.

Phoebe liep de kamer uit.

Ze deed sinds de aanval heel raar. Ze raakte met van alles in de war omdat haar zus bijna dood was gegaan. Ze wilde niet dat dat nog eens gebeurde.

Ze nam geen enkel risico.

Phoebe ging naar Piper. Prue slaapt, zegt ze.

O, oké dan blijf ik om een oogje in het zeil te houden, enne… breng jij kaas en melk mee?

En vergeet het gehakt niet, en de toiletzeep, en theezakjesdinges, en brood, enne.. eh.. een paar nieuwe pennen, die hebben we wel nodig, en een blocnote, en watervaste stift, in blauw en zwart, en nog een spijkerrokje voor Prue, en…

PIPER!

Wat? Vroeg ze.

Rustig maar! Zegt Phoebe. Hier heb je pen en papier, schrijf het maar op!

Ze pakte een pen uit een van de keukenladen en haalde een verfrommeld briefje tevoorschijn uit haar zak.

Piper schreef alles netjes op, en Phoebe stak het toen in haar zak.

Ze ging naar de hal en pakte haar jas. Doei! Zei ze. Ze nam afscheid en ging weg.

In de auto opende ze het briefje.

Tjonge! Wat een waslijst, zeg! Nou eerst maar naar de supermarkt.

Prue werd langzaam wakker.

Gaaaaap!

Ze strekte haar armen en ging rechtop zitten. Goedemiddag. Zei Piper die net binnen kwam lopen en zag dat Prue net wakker was geworden.

Hoi. Zei Prue slaperig terwijl ze zich omdraaide.

Hoe laat is het? Vroeg ze. Half twee. Zei Piper. Thee? Vroeg ze.

Graag! Zegt Prue en gaapte nog eens.

Piper ging naar de keuken en Prue plofte weer neer.

Een tijdje later kwam Piper binnenlopen met een kop thee. Ze zetten het voor Prue neer op tafel.

Prue nam een paar slokken. Voel je je al wat beter? Vroeg Piper.

Ja, best wel, antwoordden Prue.

Ik voel me al beter.

Phoebe zat in de auto op weg naar de slager voor een kilo gehakt.

Ze was net naar de supermarkt geweest.

Ze had bijna twee karretjes in beslag genomen, het scheelde niet veel.

Gelukkig hoeft ze nu alleen nog maar de theezakjes en het gehakt.

Links, rechtdoor, rotonde rechts, en we zijn er!

Ze ging de slagerij binnen. Even later kwam ze weer naar buiten met een zakje in de hand.

Nu nog de theezakjes!

De winkel daarvoor, was vlakbij, zodat ze kon lopen.

Na even lopen was ze er.

Ze stond voor een dichte deur.

Shit! Denkt ze. Dicht!

Dan maar weer terug. Ze liep terug naar de auto.

Onderweg viel haar een steegje op. Fel rood licht.

Phoebe wist niet waarom, maar ze moest gewoon even kijken wat daar was.

Ze liep op het rode licht af.

Later kwam daar meer bij: geel, blauw, oranje, roze, groen, paars…

Allemaal verschillende kleuren.

Tot ze uitkwam bij een winkeltje. Daar ging ze naar binnen. Ze wist niet wat ze zag! Zo mooi!

Prachtig gewoon! Windvangers, speldjes, kussens, stoelen, kleden, prutspul, allemaal dingetjes en dangetjes.

Allemaal bekleed met de mooiste kleuren.

Er was zoveel! Spiegels, schilderijen, oorbellen in alle maten, kleuren en soorten, blingdingen, en… ja hoor! Theezakjes. Die had ze nodig!

Wat een bof dat ze dit winkeltje tegenkwam.

Ze pakte er een aantal en ging naar een soort balie, met een mevrouw erachter.

De mevrouw rekende af.

Zeven euro vijftig. Zei ze. Phoebe gaf het geld.

Ze voelde net de hand van de mevrouw toen ze het geld gaf en PATS!

Daar had ze een visioen te pakken.

Ze zag dat de winkel al zijn kleur verloor. Alles werd ineens zwart-wit, alsof een golf alles overspoelde.

Toen stopte het visioen.

Ze zag de mevrouw weer. Die keek haar verbaasd aan.

Eh… stroomschok, Verzon Phoebe snel.

Ik moet gaan! Doei.

Ze rende de winkel uit.

Dit moest ze echt gaan vertellen aan Prue en Piper!

Heey, dit is mijn verhaal tot nu toe, laat me weten wat je ervan vind, dan weet ik of er nog dingen moeten veranderen ofso!Bye, bye!