Hoofdstuk 2 DE MOEILIJKSTE VRAAG

Rond een uur of zes kwamen ze aan op het Grimboutplein Nr. 12. Harry en Ron deden steeds geheimzinniger, iets waar Ginny en Hermelien steeds geïrriteerder door werden. Kleef werd weer door Harry geroepen.

"Kleef hoever staat het met de voorbereidingen, en hoe ver staat het met het eten". "Meester potter meneer Kleef kan u zeggen dat alles met een uur klaar staat voor u en meneer Ron". En kleef verdween weer.

Nu werd het echt teveel voor Hermelien en Ginny. Ginny kon het bijna niet meer houden en had haar toverstok al getrokken, en richten die op Harry. Ook Hermelien had haar stok al in de hand, en dacht er blijkbaar het zelfde over als Ginny. "Accio" toverstok, "Accio" toverstok galmde het door de keuken. Zowel Molly als Arthur die beide de spreuk uitgeroepen hadden op deze manier de stokken van de beide dames afgepakt. Hermelien en Ginny gingen nu tekeer tegen Molly en Arthur. "Silencio" riep Molly en beide dames schreeuwde maar maakte geen geluid meer. "Oke, nu luisteren jullie even naar mij" zei Molly zacht.

"Harry, Ron voor jullie is het denk ik de hoogste tijd om te gaan, en jullie klaar te maken voor straks. Als ik het me goed herinner moeten jullie nog een hoop nakijken. Maar voor al denk ik dat het hier nu even niet meer veilig is voor jullie". Ze wierp gauw even een blik naar Hermelien en Ginny. Die zaten allebei met een Boze blik naar haar te kijken. Terwijl Harry en Ron Verdwijnselde, ging Molly tegen over de dames staan.

"En nu jullie, jullie gaan hier zitten en wachten tot dat jullie mee mogen met Arthur en mij. Ik wil niets meer horen anders zal ik meteen weer de Silencio bezwering op jullie uitspreken. Maar jullie toverstokken krijgen jullie pas later deze avond terug".
Ginny en Hermelien keken elkaar aan en kozen toen eieren voor hun geld. Ze wisten maar al te goed dat ze niet tegen Molly moesten in gaan.

Harry en Ron waren net op het Prosper landgoed verschijnseld. Ze keken elkaar aan en gaven een zucht van verlichting. Als Molly er niet was geweest dan hadden ze nu een hele hoop problemen gehad. Zeiden ze vrijwel tegelijk.

Eerder die dag was kleef met drie dozen naar het Prosper landgoed gesteurd. Daar moest hij en de andere acht huiselfen van alles klaar zetten voor meester Harry. Kleef zelf wist niet wat het allemaal betekende, maar Gemma en de andere huiselfen van Harry wisten het wel. En Gemma nam Kleef toen mee op sleep touw. "Kijk kleef meester Harry en vriend Ron gaan een hele moeilijke vraag stellen vanavond. En voor die vraag moeten wij van alles klaar zetten. En hoe beter we dat doen hoe beter het antwoord op de vraag word". Kleef wist nu nog niet wat of het was, maar hij zou het vanavond wel weten als het zo ver was.

Marcel, Loena Verschijnselden op het Prosper landgoed, en vlak daarnaar kwamen ook Eva en Adam de andere twee huiselfen van de Grimboutplein 12. Marcel en Loena hadden Harry en Ron beloofd dat ze mee zouden helpen om alles goed te laten verlopen.
Eerst gingen ze de drie dozen leeg halen die kleef had mee gebracht. De eerst doos zat vol met vuur werk uit de tovertweeling Topfopshop. Daar zat ook een plattegrond bij. Samen met Marcel en Knijster ging kleef deze plattegrond te lijf. De plattegrond bestond uit een hellehoop linten en buizen. De eerste twee linten raakte verstrik rond de voeten van Marcel.
Marcel makte daardoor een snoek duik recht vooruit de vijver in waar ze bij stonden. Er werd door Marcel een kleins straaltje water uit gespuugd toen hij boven het water uit kwam, met nog een lelieblad op zijn voorhoofd.
Met een verbeten blik kon Kleef het niet meer houden en proestte het uit.

Knijster riep, "Kleef je mag een vriend van meester niet uit lachen". Met wijde ogen keek Kleef Knijster aan, toen naar Marcel. Maar die had niets inde gaten wand hij moest zelf ook erg lachen. Weer keek Kleef naar Knijster, en die keek hem boos aan. Nu keek kleef naar het koord en na de buizen. Hij pakte een van de buizen en begon ermee op zijn hoofd te slaan. "stoute Kleef, Mag vriend van meester niet uitlachen, Stoute Kleef". "Stoppen Kleef" riep Loena. Ze rukte de buis uit de handen van Kleef. "Het is niet erg dat je lacht. Kijk maar Marcel lacht zelf ook, en het was ook erg grappig". Nog een beetje scheel van de klappen op zijn hoofd keek Kleef naar Loena. "Je mag lachen als je iets grappigs hebt gezien. Dat vinden Harry en Ginny niet erg Maar je moet dan ook altijd weer helpen om het goed te maken en niet door je zelf te gaan slaan".
Met een kleine plop verdween Kleef, met nog een plop was hij weer terug met een handdoek voor Marcel. Loena gaf hem een goed kurende glimlach en een knikje. Met een verlegen glimlach gaf hij de handdoek aan Marcel. Die op zijn beurt Kleef weer bedankte voor de handdoek. Iets wat rood van schaamte en een gelaten indruk op het gezicht ging Marcel weer aan het werk.

De beide huiselfen hielpen hem met alles wat hij zei. Binnen een paar uur hadden ze alle buisjes en touwtjes aangesloten zo als het op de plattegrond stond. En keken ze tevreden terug op het resultaat.

"Nu gaan we eerst wat drinken zei Marcel jullie tweeën ook. En dan gaan we de bogen op zetten". Knijster wou nog tegen sputteren maar dat liet Marcel niet toe. Het punt was huiselfen moesten alleen maar hun eigen toverfamilie dienen, het waren immers slaven. Iets waar Harry en Ginny het niet helemaal mee eens waren. Ze vonden dan ook dat de huiselfen met respect behandeld moesten worden. Daar horden dus bij dat ze zo nu en dan ook iets samen dronken. Hoewel Harry en Ginny het geprobeerd hadden, maar samen eten nee dat gebeurde niet volgens de huiselfen.
Wel iedere zondag gezamenlijk thee drinken. Op dat moment mochten de huiselfen zeggen waar ze het niet mee eens waren. Iets wat nooit gebeuren wand huiselfen mochten niet klagen. Hoe vaak Harry en Ginny het ook gezegd hadden dat ze dat mochten, ze deden het niet.

"Marcel is baas niet over Knijster, Knijster hoeft niet te luisteren neer vriend van meester. Maar meester potter zegt luisteren naar Marcel dus Knijster luistert". Mompelde Knijster in zich zelf. Met grote ogen keek Kleef Knijster aan. Waarom was het dat Knijster zo moeilijk deed tegen Marcel. Alle vrienden van meester Harry en meesteres Ginny waren toch aardig. Dit was iets wat Kleef niet begreep, ook dat Knijster minder luisterde naar meesteres Ginny dan Kleef.
Eigenlijk luisterde alleen Kleef heel goed naar meesteres Ginny.

Marcel stond op en vertelde dat hij even naar de wc moest. Dit was de kans waar Kleef op wachten. "waarom luistert Knijster niet naar vriend Marcel zo als meester Harry vroeg". "Waarom luistert Knijster ook niet zo goed naar meesteres Ginny, waarom doen de andere huiselfen ook niet zo goed luisteren".
Riep Kleef met een kwade blik richting Knijster. Iets wat uit het veld geslagen keek Knijster de jonge huiself aan. De ogen van Knijster werden groot en hij riep, nou het was meer schreeuwen. "Knijster luistert alleen naar meester Harry, omdat meester Harry, meester over Knijster is. En meesteres Ginny is nog geen meesteres over Knijster daarom. Maar om dat meesteres Ginny bij meester Harry is luistert Knijster, maar dat hoeft Knijster niet".
Als de ogen van Kleef al niet groot waren, waren ze dat nu wel. Heel verbouwereerd keek Kleef toe hoe Knijster boos weg liep. Even was het erg stil, en Kleef nam zichzelf voor om het aan een andere huiself of aan meester Harry te vragen waarom Knijster zulke dingen vertelde. Want als er een ding is waar Kleef trots op was, was het wel dat Harry en Ginny hun huiselfen behandelde als gelijken.

"Kom even met deze bogen helpen Kleef", riepen Marcel van een afstand. Sneller dan zijn beentjes hem dragen konden ging Kleef naar Marcel en Knijster. Met veel moeite hadden ze net een boog opgezet, nu moest er nog een boog neer gezet worden. "Wingardium Leviosa" klonk het achter Marcel. De tweede boog zweefde omhoog en kwam heel zachtjes en netjes op zijn plaats terecht.
Door twee doffe klappen keken Knijster en Kleef naar Marcel. Die had zich zelf net twee dreunen voor zijn eigen hoofd gegeven. "Waarom heb ik daar zelf niet aan gedacht, ben ik nou een tovenaar of niet, hoe kan ik nou zo een spreuk vergeten". Loena gaf hem een zachte kus op zijn wang. "Dat komt door de snottifanten in deze tuin, die zorgen er voor dat je vanalles vergeet lieverd". De rode kleur op Marcel's wangen werden gauw door zijn handen bedekt. Hij was erg blij met Luna die zag hem als een groot tovenaar, ook al was hij dan maar een gemiddelde tovenaar.

Toen de bogen stonde gingen ze met zijn allen in de keuken helpen. Want alles in de tuin was klaar. Loena was een ster in de keuken. Samen met de huiselfen had ze het vijf gangen diner zo voor elkaar.

Kleef liep gauw naar eva. "Eva mag ik jou wat vragen" vroeg Kleef. Met een klein knikje van ja, gaf Eva aan dat het mocht. "Knijster zei tegen Mij dat meesteres Ginny niet echt meesteres is. Maar meesteres Ginny is toch meesteres over Kleef of niet". Eva keek kleef bewonderend aan. "Sorry Kleef, maar het spijt me echt heel erg. Knijster heeft gelijk, meesteres Ginny is nog geen meesteres over ons. Maar dat kan veranderen als meester Harry dat wil". "Wanneer kan dat veranderen Eva" vroeg Kleef meteen. "Misschien vanavond al Kleef misschien vanavond al". Kleef keek niet begrijpend naar Eva. Hij liet het erbij zitten en dacht ik vraag het wel aan meester Harry vanavond.

De andere huiselfen gingen verder met het klaar zetten van de spullen. Er was nog een hele hoop te doen Het was al twee uur in de middag. Ze hoefden alleen nog een grote tent op zetten in de tuin. Marcel ging daar mee aan de slag deze keer vergat hij niet dat hij een tovenaar was. Met behulp van de Wingardium Leviosa spreuk had Marcel de tent binnen een half uur staan. Gauw de tafels er onder neer zetten en de stoelen zo dat het eten er zo naar toe getoverd kon worden. Toen de tafel was versierd met witten en rode bloemen was de tent buiten klaar.

Knijster ging verder met de tweede doos. Daar zaten twee galagewaden in. Deze werden klaar gelegd voor Harry en Ron. Eva de huiself ging de tuin in. Naar wat gezoek kwam ze met wat bloemen en blaadjes de tuin uit. "Wat ga je daar mee doen" vroeg Loena aan Eva. "Meesteres Ginny heeft Eva geleerd hoe ze een klein bloemstuk moet maken. En dat is wat Eva nu gaat doen" vertelde ze aan Loena.
De twee bloemstukjes waren zo'n tien centimeter groot. Eva liep naar Loena toe om de bloemstukjes te laten zien. Loena vond ze erg mooi en vroeg waarom Eva ze gemaakt had. En Eva beantwoorde het. "Vriendin Loena deze ene mooie witte roos Is voor Meester Ron. Wand meester Ron is Lief, grappig en puur". "En waarom een rode. Die is voor Harry neem ik aan" vroeg Loena. "Deze rode is Voor meester Harry ja. Meester Harry is lief en warm, wij huiselfen zijn gelijk aan hem. We houden van hem en hij van ons, daarom rood voor meester Harry". Loena gaf de huiself een kleine knuffel "dat is erg lief van jou Eva" zei ze.

Het was bijna allemaal klaar voor vanavond. Nu was er alleen nog de derde doos. In deze doos zaten alleen nog wat lantarens die werden door alle huiselfen opgehangen. Loena en Marcel staken ze aan met eeuwig brandende vlammetjes. Trijntje riep alle huiselfen bij elkaar, "Van meester Harry moest ik speciale Theedoeken maken, Voor Gerard, Kleef, Adam, Puck en Knijster een zwarte met een rode streep. En voor Eva, Gamma, Titania en mezelf een witte met roze streep. Op dat moment Verschijnselden Harry en Ron in de hal van het Prosper landgoed.

Ze stonden nog bij te komen van de schrik die ze van Ginny en Hermelien hadden gehad. Eva en Trijntje Hoorde ze binnen komen en gingen meteen naar hun toe.
"Willen meester Harry en Ron met ons mee komen dan kunnen we samen met Gemma en Titania jullie helpen met jullie galagewaden". Nu kwamen de zenuwen pas echt bovendrijven. Toen Harry en Ron hun gewaden zagen liggen, moesten ze even wat weg slikken. Ron keek alsof hij ieder moment moest gaan overgeven maar zei dat het wel goed ging. Het was bijna zover. Ze trokken de gewaden aan en liepen richting de bogen. Harry bekeek alles aandachtig alles zag er goed uit de bogen de bloemen en de tafel. "De linkse boog is voor jou Ron en ik heb de rechter boog". Zei Harry "Nou dat word dan wachten Harry voor nu, hoe lang is het nog", Vroeg Ron. "Het is nog een kwartiertje denk ik Ron. Hoe zou het nu met Ginny en Hermelien zijn". Ron trok zijn schouders op en keek Harry niet-wetend aan.

Hermelien en Ginny zaten te wachten op wat er komen ging. Ginny had over het algemeen al een hekel aan verassingen. En werd al zenuwachtig bij de gedachte wat komen ging. Molly had de dames nu naar boven gesteurd daar lagen andere kleren voor ze klaar. Met tegen zin en wat gestribbel gingen ze naar boven. "Ginny wat zouden Harry en Ron van plan zijn vanavond. Ik heb zo'n raar voorgevoel".
"Ik heb geen idee Hermelien, maar ik wil het wel weten. Kijk nauw eens naar die jurken. Die is voor jou en die is van mij. Ze zijn wel prachtig. Hoe weten ze iegelijk onze maat". Nou zei Hermelien "ik denk dat ik dat wel weet. Een week geleden was jij weg met de Holyhead Harpies. Die dag heeft Ron een jurk van me mee genomen en is naar Harry gegaan. Ik zag hem er stiekem mee weg lopen. Even naar Harry riep hij snel, Hij gaf me die dag niet eens een kus. Ik denk dat ze op die manier onze maat wisten". Ginny gaf Hermelien een blik we zullen het wel zien. Ze deden de jurken aan. "Hermelien als ik het niet leuk vind vervloek ik ze allebei, dan weet je dat alvast". "Dan hoop ik dat je snel bent anders ben ik jou voor". Beide dames moesten nu wel even lachen. Nu ze er allebei zo over nadachten.

Met de jurken aan gingen ze naar beneden. Daar stonden Molly en Arthur al op hen te wachten. Molly had ook al in zo'n mooie jurk aan en Arthur in een Galagewaad. "jullie zien er prachtig uit", vertelde Molly met een glimlach. Ginny keek haar moeder aan "Mam jij weet wat ze van plan zijn, ik zie het. Jullie zijn niet voor niets zo opgedoft, zeg het maar". "Ik denk dat het ook de hoogste tijd word dat we maar eens gaan". Riep Molly snel om op een ander onderwerp te komen.

Harry en Ron werden met de minuut zenuwachtiger. Twee ploppen uit de verte, en vlak daarna nog twee ploppen gaven aan dat ze er waren. Ron kon nog net met moeite een brok van angst weg slikken. De deur ging open en Harry kreeg bijna een hart verzakking. Maar het was alleen Molly die door de deur kwam. "Is alles klaar Harry". "ja, Molly alles is klaar, NEE, NEE Wacht, Kleef wil jij even gauw de ouders van Hermelien gaan halen ze verwachte je". "Bedankt Harry ik was het helemaal vergeten" excuseerde Ron zich. Toen was Kleef er weer met meneer en mevrouw Griffel. Gauw keek Harry of iedereen goed stond, en alles was zoals hij het in zijn gedachte had. "Meester Harry Meneer Eva heeft nog bloemen, Voor u en meneer Wemel" riep Eva. Harry en Ron deden de bloemen op hun gewaden en keken er eens na. Ze bedankten eva en de huiselfen, maar ook Marcel en Loena. "Oké, Molly we zijn klaar"

Molly liep naar de deur en vertelde Arthur dat ze naar buiten mochten komen. Samen hielden ze de deuren open, en daar stonden Hermelien en Ginny. Ze keken de tuin in daar stonden links en rechts de huiselfen, achter de huiselven stonden de ouders van Hermelien, achter de andere huiselfen de twee portretten met de ouders van Harry. Molly en Arthur brachten de dames naar de twee bogen. Die versierd waren met bloemen en met daar onder Harry en Ron. Langzaam liepen ze op hun af. Op dat moment gingen Harry en Ron tegelijk op een knie zitten. Eerst nam Ron het woord. "Hermelien, Ik weet ik ben niet de slimste nurgel ben die je zult vinden. Maar met heel mijn hard hou ik van jou. Dus vraag ik jou. Wil je met me trouwen". De eerste reactie was een wat zenuwachtig gegiechel. Meer toen. "ja Ron, Ja ik wil". Ron plaatste een gouden ring om de vinger van Hermelien.

Nu was het de beurt aan Harry. Harry pakte de verlovingsring van zijn moeder en hield hem vooruit. "Ginny, Ik heb jou al zo vaak gevraagd wil je me vergeven. En ik weet dat je dat gedaan hebt. Ik heb jou zo vaak gezegd dat ik van jou hou, maar nu vraag ik of je met me wil trouwen". In tegen stelling tot Hermelien gaf Ginny wel meteen een antwoord. "Harry James Potter ik zeg ja op een voorwaarde", Harry schrok slikte een brok weg, knikte en vroeg wat die voorwaarde was. "De voorwaarde is dat je op deze bruiloft wel met me danst, ja Harry ik wil". De blik van angst verdween op het gezicht van Harry en maakte plaats voor een lach en de twee stelletjes zoende even heel hevig met elkaar.
Het vuurwerk ging af en spelde Ginny en Hermelien gefeliciteerd met jullie verloving. Harry en Ron gefeliciteerd met jullie verloving. Dat jullie maar lang gelukkig samen mogen zijn. Marcel kreeg een rode kleur om dat hij het fout had gedaan maar iedereen kon er om lachen.

Nu was de tijd aangebroken voor een feest maal en iedereen schoof aan. Hermelien en Ginny waren al druk bezig met wat ze zouden aan trekken en hoe ze het gingen doen. Harry en Ron konden alleen maar grijnzen. Molly keek Zeer tevreden naar haar nieuwe zoon en dochter. Arthur daar in tegen zat nog steeds zijn tranen te drogen. Knijster liep naar Ginny toe "Meesteres Ginny, Knijster en de andere huiselfen verwelkomen u als onze meesteres". "Dank je Knijster Ik ben blij om jullie meesteres te mogen zijn. En Knijster Vier het met ons mee, jullie allemaal". "Dank u meesteres Ginny". De huiselfen vierden het niet mee wand dat deden de huiselfen gewoon niet. Knijster vertelde aan Kleef nog wel dat meesteres Ginny, nu meesteres was om dat ze ja heeft gezegd tegen meester Harry". Nu begreep kleef het, nu was meesteres van meester, en meester van meesteres. Het feest duurde nog tot in de late uurtjes.