De volgende morgen
April werd wakker toen ze strelende handen op haar lichaam voelde. Ze rekte zich langzaam uit omdat, ze dacht dat het Mutough was duwde ze de handen niet weg. Maar ze voelde dat de handen wat ruwer waren. Ze deed haar ogen open en keek in de ogen van Gabatorix. April duwde de handen van hem weg en trok de dekens over zich heen. Ze keek hem woedend aan. Ze probeerde Murtagh te bereiken. Ze voelde dat hij ver weg was. April keek Galbatorix aan. "Wat wil je van me" Galbatorix zijn ogen gleden over haar lichaam heen. April voelde zich ineenkeer vies. Ze probeerde zo goed mogelijk haar kleding te vinden en aan te trekken. Galbatorix volgde al haar bewegingen. April voelde alleen maar walging voor de man die voor haar bed stond. Ze hield van Murtagh en ze wist dat Galbatox haar gebruikte om Murtagh in zijn macht te houden. Ze wou alleen dat er een andere manier zou zijn om te ontsnappen. Sinds Murtagh erachter was gekomen dat Eragon zijn broer was had hij aan niets anders kunnen denken. Ze had Murtagh verteld dat ze achter hem aan zou komen toen hij was ontsnapt aan de invloed van Galbatorix. Maar Galbatorix had haar te pakken gekregen en ze had de littekens er nog van wat hij haar toen had aangedaan. Ze wou niet dat Murtagh weer aan de genade van hem was overgeleverd, maar het lot had blijkbaar andere plannen voor hun in petto. Ze wist dat Murtagh van Eragon hield, het was tenslotte zijn broertje. Ze wist dat er nog maar 1 ding te doen was om Murtagh uit de klauwen van Galbatorix te redden en dat was ontsnappen. Ze moest zo ver mogelijk hier vandaan zien te komen. Ze wist dat Murtagh pas kon ontsnappen als zijzelf buiten gevaar was. April moest naar Eragon gaan en hem uitleggen hoe alles in elkaar zat. Ze moest de hoop hebben dat hij naar haar zou luisteren en dat ze samen Galbatorix konden verslaan. Dan zouden ze pas samen kunnen leven en zou hun kind in vrede opgroeien. April was geen mens. Dan zou je al lang kunnen zien dat ze in verwachting was. Ze was nu al 4 maanden zwanger van het kind van Murtagh. Ze had het hem nog niet verteld. Het zou zijn verzet breken en dan zou alles verloren zijn, omdat hij niet zou willen dat haar iets zou overkomen. Galbatorix keek haar aan als een man die elk moment haar zou kunnen bespringen. Dat zou haar kans zijn. Ze wist dat het overgebleven ei voor haar bedoeld was. Ze weigerde om voor Galbatorix te werken dus had ze het ei nog maar een paar keer gezien. Ze wist alleen wel waar het ei verstopt was. Galbatorix kwam dichter naar haar toe. Hij wist niet dat April ook krachtig was. Ze had de kracht van een volleerde ruiter, zo zat haar ras in elkaar. Nu ze het kind van een ruiter droeg was ze alleen nog maar machtiger geworden. Ze zou pas toeslaan als hij dichter bij haar was. Dan zou ze naar het ei gaan en er vandoor gaan. Galbatorix zou niet weten wat hem zou overkomen. Galbatorix kwam steeds dichter bij. "Vrouw. Heb je al besloten of je, je bij mij aansluit. Ik zal ervoor zorgen dat je alles krijgt wat je hartje je maar begeert." "Ik wil dat je Murtagh vrij laat. Ik wil dat je, je macht neerlegt en ik wil dat je sterft. Denk je dat je dat zou willen doen?" Galbatorix keek haar woedend aan. En viel haar aan met magie. Dit was het moment waar April op had gewacht. Ze gebruikte zijn magie en kaatste zijn aanval terug, niet zonder hem eerst sterker te maken. Het lukte Galbatorix was zo verrast dat ze ook magie gebruikte, dat hij niet eer op tijd de aanval kon blokkeren. De aanval raakte hem recht in zijn borst en hij viel bewusteloos neer. April wist niet hoeveel tijd ze nog had, maar ze reageerde onmiddellijk. Ze rende naar de ruimte met het ei. Ze pakte het op en ze rende naar de deur. Ze volgde de weg en kwam uit bij de stallen daar aangekomen pakte ze het eerste paard dat ze maar kon vinden en reed alsof ze de duivel op haar hielen had zitten.
