1. Πως να φυλάτε τα νώτα σας


Κι ο άπιστος υπηρέτης κάθονταν κι αυτός χρόνια τώρα ανάμεσα τους, αλλά κανείς δεν τον είχε υποψιαστεί.


H Γυάλινη Αίθουσα βρίσκονταν στο τελευταίο πάτωμα του παλατιού, ακριβώς πάνω από την κύρια αίθουσα του δικαστηρίου, όχι πολύ μακριά από το προσωπικό γραφείο της βασίλισσας. Το όνομα της, της είχε δοθεί από το γυάλινο τρούλο που δέσποζε στην οροφή της-συμβολο της διαφάνειας- αλλά και από τους καθρέφτες που βρίσκονταν πίσω από τα καθίσματα των συμβούλων, υποδεικνύοντας πως τίποτα δε μένει κρυφό μεταξύ των παρευρισκόμενων.

Εκείνη τη συννεφιασμένη ημέρα, ο μουντός ουρανός έδινε στην Αίθουσα μια καταθλιπτική όψη. Στο στρογγυλό μαρμάρινο τραπέζι κάθονταν τόσο άνθρωποι όσο και ξωτικά. Δειλοί ψίθυροι ακούγονταν από 'δω κι από κει καθώς δύο υπηρέτες τοποθετούσαν έναν ασυνήθιστα μεγάλο καθρέφτη ακριβώς απέναντι από την άκρη του κύκλου όπου θα κάθονταν η βασίλισσα.

Ξαφνικά, η βαριά δίφυλλη πόρτα άνοιξε διάπλατα και όλοι οι ήχοι τυλίχτηκαν στη σιωπή. Το μόνο που ακούστηκε αργότερα ήταν ο γοργός βηματισμός ενός κήρυκα ντυμένου με λιβρέα, που εμφανίστηκε για να αναγγείλει την άφιξη της αφέντρας του.

«Η Αυτής Μεγαλειότητα της, Βασίλισσα Ναζουάντα της Αλαγαισίας!»

Όλοι οι παρόντες σηκώθηκαν απ' τις θέσεις τους ώσπου η λεπτή φιγούρα της βασίλισσας εμφανίστηκε και τους ένευσε να καθίσουν. Ο κήρυκας παραμέρισε και υποκλίθηκε στο πέρασμα της. Ακριβώς από πίσω της, η απόμακρη μορφή του Ενδυμίωνα την ακολουθούσε με αργά αλλά σταθερά βήματα.

Η Ναζουάντα, πριν κάνει τον κύκλο του τραπεζιού για να φτάσει στη θέση της, έριξε διακριτικές και κοφτές ματιές σε όσους βρίσκονταν στην Αίθουσα. Δίπλα απ' τη θέση της βρίσκονταν φυσικά ο Τζόρμανταρ και δίπλα απ' αυτόν μια κενή θέση περίμενε τον Ενδυμίωνα. Στα αριστερά της βρίσκονταν τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου των Πρεσβυτέρων –καθαρά για τυπικούς λόγους- και στην απέναντι πλευρά του κύκλου ο καθρέφτης όπου θα εμφανίζονταν η Άρυα ανάμεσα σε δύο τριάδες ξωτικών-μεταξύ των οποίων ήταν κι ο Βάνιρ. Τέλος το βλέμμα της έπεσε στη Λαίδη Λουκρητία, η οποία κάθονταν ανάμεσα στον Ενδυμίωνα και ένα απ' τα ξωτικά. Το κατάμαυρο πέπλο της κάλυπτε όλο της το κεφάλι και το λαιμό, και η νεαρή ηγεμόνας δεν μπορούσε να δει το πρόσωπο της. Ωστόσο το αποπνικτικό άρωμα της γίνονταν ήδη αντιληπτό από μέτρα μακριά.

Μόλις η βασίλισσα κάθισε στη θέση της, χωρίς προειδοποίηση, ο Βάνιρ σηκώθηκε κι ανήγγειλε με σταθερή φωνή:

«Η Αυτής Μεγαλειότητα της, Άρυα Ντρόντνιγκ των Ξωτικών!»

Η επιφάνεια του καθρέφτη θόλωσε απόκοσμα, μέχρι που ισχνές γραμμές άρχισαν να σχηματίζουν το περίγραμμα της Άρυας. Σιγά σιγά, άρχισαν να φαίνονται τα μαύρα μαλλιά της που ήταν σφιχτά δεμένα σε αλογοουρά. Τα χαρακτηριστικά της ήταν σφιγμένα και τα μάτια της κοίταζαν διερευνητικά τους πάντες στην Αίθουσα. Το βλέμμα της που ήταν άλλοτε τόσο εγκάρδιο όσο και σοβαρό, τώρα έδειχνε προβληματισμένο και αυστηρό. Η Ναζουάντα τη χαιρέτισε με μια αμυδρή κίνηση του κεφαλιού της κι εκείνη ανταπέδωσε ανέκφραστα.

Η συνεδρίαση είχε επισήμως ξεκινήσει.

Η οικοδέσποινα πήρε πρώτη το λόγο. «Προτού ειπωθεί οτιδήποτε, θα ήθελα να επισημάνω ενώπιων όλων σας ότι η συνεδρίαση θα γραφτεί κατά λέξη στα πρακτικά και θα βρίσκεται στη διάθεση του βασιλιά των Νάνων, του ηγεμόνα της Σούρντα και του επικεφαλή των Ούργκαλ, καθώς αυτοί δεν έχουν απεσταλμένους.» Παρατήρησε ότι κάποια μέλη του συμβουλίου των Ανθρώπων κουνήθηκαν αβέβαια.

Η φιλοξενούμενη βασίλισσα ένευσε επιδοκιμαστικά. «Εγκρίνω αυτή την απόφαση. Το ήδη υπάρχον πρόβλημα είναι υπεραρκετό. Δεν υπάρχει λόγος να δημιουργηθούν επιπλέον παρεξηγήσεις.»

«Μιλώντας για το ήδη υπάρχον πρόβλημα, όπως το αποκαλείτε…» ξεκίνησε να λέει ο Φάλμπερντ του συμβουλίου των Πρεσβυτέρων, «οι συνάδελφοι μου κι εγώ δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως ένα γένος τόσο ικανό στη χρήση της μαγείας αδυνατεί να κατασκευάσει έναν Ανιχνευτή, τη στιγμή που έχετε ήδη εγγυηθεί ότι θα βοηθήσετε στο εγχείρημα μας»

Η Ναζουάντα κατακεραύνωσε με το βλέμμα της τον σύμβουλο της. Ήλπιζε πως η Άρυα θα αναγνωρίσει ότι αυτή η ανοιχτή προσβολή ήταν αποτέλεσμα μισαλλοδοξίας κι όχι λογικής σκέψης. Και πράγματι, η βασίλισσα δεν απάντησε εξίσου εριστικά. «Η ανησυχία σας είναι απόλυτα κατανοητή σύμβουλε. Κι εμείς είμαστε εξίσου έκπληκτοι και δυσαρεστημένοι με εσάς με το αποτέλεσμα. Ωστόσο, δε μπορούμε να απολογηθούμε για κάτι, διότι πολύ απλά δεν μπορούμε να εντοπίσουμε το λάθος μας.»

«Με όλο το σεβασμό Μεγαλειοτάτη» είπε η Ελεσσάρι, «το να αγνοείτε την πηγή του προβλήματος, δεν εξαλείφει το ίδιο το πρόβλημα.»

«Σε καμία περίπτωση» της απάντησε ο Βάνιρ «Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να δεχτούμε την αμφισβήτηση σας. Τουλάχιστον όχι έως ότου να βρεθεί η πραγματική βλάβη. Αν το λάθος είναι δικό μας.»

«Αρκετά» είπε ήρεμα η Ναζουάντα. «Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κατηγορεί τους υπόλοιπους μέχρι το πρόβλημα να επιλυθεί. Δεν είμαστε εδώ για να εξαπολύουμε κατηγορίες ο ένας στον άλλο.» Είδε το γαντοφορεμένο χέρι της Λαίδης Λουκρητίας να σηκώνεται για να ζητήσει το λόγο. «Παρακαλώ»

Η βραχνιασμένη, ανατριχιαστική φωνή της γυναίκας ακούστηκε προειδοποιητική . «Ως κατασκευαστές του Ανιχνευτή και γνώστες της μαγείας, τα ξωτικά μπορούν να μιλήσουν πιο ελεύθερα πάνω στο θέμα. Ωστόσο ομολογώ ότι εγώ προσωπικά δε μπορώ να συμμετάσχω στη συζήτηση διότι αδυνατώ να κατανοήσω τον τρόπο λειτουργίας αυτού του χάρτη. Είμαι σίγουρη πως και οι υπόλοιποι Άνθρωποι συνάδελφοι μου έχουν κάποια κενά γνώσεων… είναι απόλυτα φυσικό να κατηγορούν εσάς τα ξωτικά με μεγάλη ευκολία λόγω της άγνοιας τους.»

«Πού θέλετε να καταλήξετε, συνάδερφε;» ρώτησε ήρεμα ο Ενδυμίωνας.

«Θεωρώ πως είναι σωστότερο οι απεσταλμένοι της Βασίλισσας Άρυα να μας εξηγήσουν πως ακριβώς δουλεύει ο Ανιχνευτής έτσι ώστε να είμαστε όλοι αρκετά ενημερωμένοι πριν αρχίσουμε να κρίνουμε ο ένας τον άλλον» απάντησε απλοϊκά εκείνη.

Ένα από τα Ξωτικά- το όνομα της πρέπει να ήταν Φινάλια- ξερόβηξε διακριτικά προτού μιλήσει. «Εκ μέρους όλων των ξωτικών που έλαβαν μέρος στην κατασκευή του Ανιχνευτή, νομίζω ότι μπορώ, αν φυσικά μου επιτρέπετε, να σας εξηγήσω συνοπτικά τη δομή του χάρτη.. . Αν κάποιος απ' τους ακολούθους μου» είπε κοιτώντας τα υπόλοιπα ξωτικά «έχει να προσθέσει κάτι στα λεγόμενα μου ή να με διορθώσει, πολύ ευχαρίστως να δεχτώ τις παρατηρήσεις του.»

Η Ναζουάντα είδε τα μέλη του συμβουλίου των Πρεσβυτέρων να ρίχνουν βλέμματα δυσπιστίας κι αβεβαιότητας μεταξύ τους. Αχάριστοι σκέφτηκε. Πάντα αναρωτιόνταν πως ο πατέρας της διατηρούσε την ψυχραιμία του μαζί τους, πως τέτοιοι άνθρωποι, ανίκανοι να συνεργαστούν, ονομάστηκαν ''συμβούλιο''… Ο μόνος λόγος που δεν τους απάλλαξε από τα καθήκοντα τους ήταν ότι είχε να ασχοληθεί με σοβαρότερα ζητήματα απ' τις μικροπρέπειες τους. «Φυσικά» απάντησε στην Φινάλια. «Μια ακριβής επεξήγηση θα γίνει δεκτή με μεγάλο ενδιαφέρον. Είχα ήδη μια αναφορά από εσάς και τώρα μπορώ να μοιραστώ τις λεπτομέρειες με τους συμβούλους μου.»

«Για αρχή…» είπε ο Τζόρμανταρ «αν ο χάρτης λειτουργούσε όπως υπολογίζαμε, τι ακριβώς θα βλέπαμε;»

«Κουκίδες» απάντησε η Ξωτικογυναίκα. «Κουκίδες φωτός, αξιότιμε σύμβουλε. Κάθε χρήστης μαγείας σ' αυτό το τόπο αναπαρίσταται πάνω στο χάρτη με τη μορφή κινούμενης κουκίδας»

«Κουκίδες;» ρώτησε η Σάμπρα. Η έκφραση της είχε ένα ίχνος ειρωνείας. «Με συγχωρείτε, αλλά πίστευα πως η πρόθεση της βασίλισσας μας ήταν να έχει μια ακριβή λίστα ονομάτων, κι όχι μια διάσπαρτη συλλογή κουκίδων»

«Η πρόθεση μου» είπε η Ναζουάντα υψώνοντας ελαφρώς τον τόνο της φωνής της «ήταν κάτι που γρήγορα αποδείχθηκε ανέφικτο. Σίγουρα μια τέτοια λίστα θα ήταν δώρο εξ' ουρανού για μένα, αλλά δεν είμαι τόσο αφελής» Ή τουλάχιστον, δεν είμαι τόσο όσο θα ευχόσουν. «Φινάλια σβιτ-κόνα, παρακαλώ συνεχίστε.»

Αγνοώντας το έκπληκτο βλέμμα της Σάμπρα, το Ξωτικό συνέχισε. «Μπορεί οι ταυτότητες των μάγων να μην προδιορίζονται, ωστόσο οι τοποθεσίες τους είναι ακριβέστατες. Επιπλέον, δεν έχουν όλες την ίδια λάμψη. Ο χάρτης εκτός απ' τη ροή της μαγείας απεικονίζει και την συχνότητα της. Όσο μεγαλύτερα ποσά ενέργειας διοχετεύονται σε ένα ξόρκι ή όσο πιο συχνά χρησιμοποιεί ξόρκια ο κάθε μάγος, τόσο φωτεινότερη γίνεται η κουκίδα...»

«Με συγχωρείτε» την διέκοψε ο Ενδυμίωνας «μα εδώ και τρία σχεδόν χρόνια, υπάρχουν και Δρακοκαβαλάρηδες σ' αυτήν τη χώρα. Τι γίνεται με τη δική τους μαγεία;»

Η Φινάλια στράφηκε προς την Άρυα, η οποία απάντησε «Εύστοχη παρατήρηση. Ως Δρακοκαβαλάρης, και μιλώντας εκ μέρους όλων των ελεύθερων Δρακοκαβαλάρηδων της χώρας, έκανα την εξής συμφωνία με την βασίλισσα σας: οι δικές μας κουκκίδες θα μπορούν να απεικονίζονται στον χάρτη, άλλα λόγω της ανεξαρτησίας μας, δε θα δεχόμαστε πάρα μόνο παρατηρήσεις- μόνο αν είναι απολύτως απαραίτητες- για τη χρήση της μαγείας. Στο κάτω κάτω, ακόμα κι όταν δεν πραγματοποιούμε ξόρκια, ο δεσμός που έχουμε με τους δράκους μας είναι αρκετός για να κάνει τις κουκίδες μας να λάμπουν περισσότερο από οποιουδήποτε κοινού μάγου. Δε υπάρχει κάτι που να μπορεί ν' αλλάξει σ' αυτό.»

«Επιπλέον» έσπευσε ο Βάνιρ «ο ίδιος κανόνας ισχύει και για τα Ξωτικά. Όπως όλοι ξέρετε, η μαγεία είναι κομμάτι της ύπαρξης μας. Είναι αδιανόητο να αποκοπούμε από αυτήν…»

«Μισό λεπτό» είπε ο Ούμερθ. «Οι κανόνες αυτοί παραείναι βολικοί. Θα μπορούμε να εντοπίζουμε και να περιορίζουμε-με τον όποιο τρόπο- μάγους, ενώ τα Ξωτικά και οι Δρακοκαβαλάρηδες εξαιρούνται αυτομάτως απ' αυτό; Τι είδους διάκριση είναι αυτή;»

«Προφανέστατη θα έλεγα» απάντησε δηκτικά η Ναζουάντα. «Θα ήμασταν κάτι περισσότερο από ανόητοι αν θεωρούσαμε ότι είμαστε όλοι ίσοι κι όμοιοι. Η επιλογή ενός Καβαλάρη από έναν νεογέννητο δράκο αποτελεί από μόνη της ένα αυτοτελές ξόρκι! Πώς θα μπορούσαμε να εναντιωθούμε σ' αυτό; Επίσης, η Άρυα Ντρόντνιγκ έχει εγγυηθεί πως κανένας νεοσσός δε θα χρησιμοποιήσει μαγεία έως ότου να του το επιτρέψει το επίπεδο της εκπαίδευσης του.»

«Όσο για το γένος μου» είπε η Άρυα «εσείς οι Άνθρωποι ήσασταν πάντα καχύποπτοι απέναντι μας. Δε μου κάνει εντύπωση που αγνοείτε το πόσο δεμένοι είμαστε με τη μαγεία. Ωστόσο αυτό δεν αλλάζει κάτι. Εξακολουθούμε να είμαστε όλοι μάγοι, απ' τον πρώτο έως τον τελευταίο του γένους μου. Και τέλος, εσείς ήσασταν αυτοί που ζητήσατε τη βοήθεια μας. Αν είχαμε να κρύψουμε κάτι, τότε δε θα μπαίναμε καν στο κόπο να ασχοληθούμε με την κατασκευή του Ανιχνευτή.»

Προς έκπληξη της Ναζουάντα, παρά την επίπληξη της Άρυας, ο Φάλμπερντ συνέχισε στην ίδια γραμμή με τον Ούμερθ. «Δεχτήκατε να μας βοηθήσετε; Θα έλεγα ότι καθόμασταν σ' αυτό το τραπέζι για μέρες μέχρι να σας πείσουμε! Η ''χάρη'' που μας κάνατε δεν ήταν κι η πιο εγκάρδια απ' όλες… Θα έλεγε κανείς πως συμφωνήσατε μόνο και μόνο για να απαλλαχτείτε από τις παρακλήσεις μας και μόλις τα καταφέρατε, μια ''βλάβη'' του Ανιχνευτή θα ήταν αρκετή για να μας ξεφορτωθείτε για τα καλά…»

«Αρκετά!» είπε η Ναζουάντα και το βλέμμα της σκλήρηνε. Δε μπορούσε ν' ακούσει άλλο αυτές τις άστοχες προσβολές. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν οι μόνοι που μιλούσαν, κι αυτά που έλεγαν παρέπεμπαν περισσότερο σε αποτυχημένους συμφεροντολόγους παρά σε έμπειρους διπλωμάτες. Την εξέθεταν.

Προς μεγάλη της ανακούφιση, η Άρυα ήταν απ' τα ελάχιστα ξωτικά που γνώριζαν πως είναι να περιτριγυρίζεσαι από Ανθρώπους, γι' αυτό και έδειξε κατανόηση. Το ίδιο και οι απεσταλμένοι της οι οποίοι περίμεναν υπομονετικά μια απ' τις δυο βασίλισσες να μιλήσει. Ο Τζόρμανταρ ξερόβηξε διακριτικά βγάζοντας την Ναζουάντα απ' τη δύσκολη θέση. Εκείνη χωρίς δισταγμό ή φόβο μήπως την ντροπιάσει, του έδωσε το λόγο.

«Φινάλια σβιτ-κόνα » είπε ο γέροντας. «Από τα λίγα πράγματα που ξέρω από μαγεία, γνωρίζω ότι τίποτα δεν γίνεται δίχως ενέργεια. Πώς ακριβώς είναι αυτός ο χάρτης… ζωντανός;»

«Αν εννοείται από πού αντλεί ενέργεια, η απάντηση είναι απλή:από το ίδιο του το περιβάλλον. Από το φως του ήλιου την ημέρα κι απ' το φως των αστεριών τη νύχτα…»

«Μισό λεπτό» παρενέβη ο Ενδυμίων «Με συγχωρείτε που σας διακόπτω πάλι, αλλά υπάρχουν ξόρκια που επιτρέπουν στο χάρτη να απορροφά ενέργεια από οτιδήποτε ζωντανό γύρω του; Δηλαδή… ακόμα κι από έναν οργανισμό;»

«Ω σύμβουλε» του απεύθυνε τον λόγο η Άρυα μειδιάζοντας. «Η ανησυχία σας μας είχε βάλει σε πολλές σκέψεις, αλλά ένα τόσο σοβαρό λάθος δε θα πέρναγε ποτέ απαρατήρητο απ' τους μάγους μας. Ο χάρτης δεν εξαντλεί ενεργειακά τους ζωντανούς οργανισμούς που βρίσκονται στο κοντινό του περιβάλλουν. Κάτι τέτοιο θα ήταν τραγικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Ανιχνευτής τοποθετήθηκε στο γραφείο της Αυτής Μεγαλειότητας» είπε γνέφοντας φιλικά προς τη Ναζουάντα. «Δεν έχουμε σκοπό να εξαντλήσουμε τη βασίλισσα σας. Ήταν, είναι και θα είναι πάντα σύμμαχος μας.»

Παρόλο που ο Ενδυμίωνας φάνηκε ικανοποιημένος με αυτή την απάντηση, η Λαίδη Λουκρητία επέμεινε. «Είναι σίγουρο ότι ο χάρτης είναι ακίνδυνος; Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να προσβάλω τις γνώσεις και την προσπάθεια σας, αλλά καταλαβαίνετε ότι με τα κατάλληλα ξόρκια, ένας μάγος θα μπορούσε να μετατρέψει τον χάρτη σε ένα όπλο εναντίων της βασίλισσας…»

«Η ανησυχία σας είναι λογική. Έχετε δίκιο πως κάτι τέτοιο θα ήταν αρχικά εφικτό, ωστόσο δεν είναι πλέον, αφού έχουμε λάβει τα μέτρα μας» απάντησε καθησυχαστικά ο Βάνιρ. «Ο χάρτης έχει υποστεί βελτιώσεις και διορθώσεις. Δε έχει δοκιμαστεί αλλά… φιλοδοξούμε ότι μπορεί να εντοπίσει ακόμα και Ίσκιους.»

Η Ναζουάντα χαμογέλασε θλιμμένα. Θα μπορούσε, αν δούλευε… «Άλλωστε αυτός είναι ο λόγος που το γένος σας συνεργάστηκε με το δικό μας. Ο Ανιχνευτής, αν και θα βρίσκεται υπό την κατοχή μου, θα είναι στη διάθεση των Δρακοκαβαλάρηδων, όποτε αυτοί θα έχουν να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους απειλές…»

Τρία ρυθμικά χτυπήματα της πόρτας διέκοψαν τα λόγια της και έκαναν τα κεφάλια όλων να στραφούν προς την είσοδο της Γυάλινης Αίθουσας. Ο κήρυκας που είχε αναγγείλει την άφιξη της βασίλισσας μόλις πριν λίγα λεπτά στέκονταν πάλι εκεί. Κάνοντας μια βαθιά υπόκλιση είπε. «Η Τριάννα, μάγισσα της Ντου Βρανγκρ Γκάτα, ζητά ακρόαση από την Αυτής Μεγαλειότητα της, βασίλισσα Ναζουάντα της Αλαγαισίας.»

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η βασίλισσα άφησε τη θέση της και ο πανικός έκανε το αίμα να παγώσει στις φλέβες της. Όλοι γύρισαν να την κοιτάξουν απορημένοι. Στέκονταν όρθια, με τα μάτια ορθάνοιχτα απ' τον τρόμο. Είχε διατάξει να μη τους διακόψει κανείς με μια μόνο εξαίρεση. Μια εξαίρεση που δεν είχε φανταστεί- και ούτε ήθελε να σκεφτεί- ότι θα έμπαινε σε εφαρμογή… Ήξερε γιατί η Τριάννα ήθελε να την δει. Για τον ίδιο λόγο που η νεαρή μάγισσα ήταν απούσα απ' την συνεδρίαση, παρόλο που το θέμα αφορούσε την Ντου Βρανγκρ Γκάτα. Για τον ίδιο λόγο που ήταν απούσα από πολλές συσκέψεις τον τελευταίο καιρό.«Ζητώ συγνώμη, Άρυα Ντρόντνιγκ, σύμβουλοι… Φοβάμαι πως πρέπει να αποσυρθώ για λίγο… Αν μου επιτρέπετε, δε θα καθυστερήσω.» Σχεδόν δάγκωσε τη γλώσσα της όταν ξεστόμισε αυτές τις λέξεις. Δεν είχε ιδέα για το πόση ώρα θα έκανε.

Τα ξωτικά έγειραν ανέκφραστα προς την βασίλισσα τους καθώς τα μέλη του Συμβουλίου των Πρεσβυτέρων έδειχναν έκπληκτα. Η Ναζουάντα ήξερε ότι η διακοπή της συνεδρίασης με ένα τέτοιο τρόπο θα ήταν ότι πιο απρεπές θα μπορούσε να κάνει αλλά εκείνη τη στιγμή μια ζωή βρίσκονταν σε κίνδυνο κι εκείνη δεν μπορούσε να συγκρατήσει την αγωνία της.
«Σέβομαι την αξία του χρόνου σας και επιθυμώ όσο τίποτε άλλο να λυθεί το ζήτημα μας όπως κι εσείς. Όμως αυτή τη στιγμή πρέπει να επισκεφθώ την Έλβα.»


Το φίδι είχε κάνει πολλά αυγά και αργά ή γρήγορα θα εκκολάπτονταν.


Το ξαναδιάβασα μόνο μιά-δυό φορές, συγχωρέστε με αν μου έχει ξεφύγει κάποιο λάθος.