2. Pizza-ombijt en (gibber)meiden.

De volgende ochtend werd Sirius wakker door een zacht getik tegen de ruit. Hij draaide zich om en negeerde het getik: hij wou slapen. Maar toen het irritante getik niet ophield na vijf minuten deed hij één oog open. Hij schoot recht toen hij besefte dat het Oo was die met zijn snavel tegen de ruit tikte. Hij rende naar het raam en opende het. Ongeduldig probeerde hij de brief van Oo's poot los te krijgen, hij wou het antwoord van Remus weten. Zenuwachtig opende hij de brief.

Hey Sirius!

Natuurlijk kan je hier komen! Mijn ouders (die er niet zijn, by the way, en niet terugkomen voor het eind van de vakantie) vinden het best. Die zijn samen met mijn oom en tante op vakantie, wat betekent dat mijn nichtje ook bij ons bivakkeert. Je zult het best kunnen vinden met Lizzie, ze haalt zowat evenveel streken uit als jij en James samen! (En zeg niet dat dat onmogelijk is, of toch niet nadat je haar hebt leren kennen… Geen commentaar). Ik denk dat we ons nogal gaan amuseren met ons drieën! Je kan, als je wilt, vandaag al komen. Maar je zult zelf wel moeten uitvissen hoe je hier geraakt. Misschien met de Collectebus? Je ziet maar.

Tot gauw!

Remus

Sirius was opgelucht. Hij was totaal niet teveel daar, sterker nog, hij mocht vandaag al komen als hij wou! De Potters vertrokken al over twee dagen, dus misschien kon hij al tegen deze avond naar Remus gaan. Hij snelde zijn kamer uit om James het goede nieuws te vertellen.

'Het is oké, Gaffel! Ik kan naar Remus!' Hij riep het zowat uit en dacht dat James ook blij ging zijn dat hij niet naar Peter moest gaan.

Peter Pippeling was nog een vriend, die als vierde de Marauders compleet maakte. Maar, ondanks dat ze maar met vier waren, was hij het vijfde wiel aan de wagen. Als ze ook maar de kans zouden krijgen om hem te vervangen, zouden ze dat ongetwijfeld ook doen.

Maar, tot Sirius' (valse) verbazing was het enige wat James zei: 'Sluipvoet, laat me slapen! 't Is vakantie voor iets!'

'Ook goed!' antwoordde hij vrolijk en ging zijn spullen inpakken. Slapen ging niet meer lukken, en niets, maar dan ook niets, kon zijn humeur nog stuk krijgen. Na een dik half uur had hij al zijn spullen bij elkaar weten te schrapen en in zijn hutkoffer weten te proppen. Hij was juist van plan een douche te nemen toen zijn maag opstandig begon te knorren. Nogal logisch, hij was al bijna vijfenveertig minuten wakker, en hij had nog niets gegeten. Drie kwartier zonder voedsel, het verbaasde hem dat hij nog op zijn benen kon staan! Hij liep de trap af en zag onderweg dat James nog steeds in bed lag. 'Meestal is het omgekeerd…' besefte Sirius. 'Die Gaffel toch…'

Toen hij beneden was viel het hem op dat meneer en mevrouw Potter de deur al uit waren. Hij nam, na even in de kasten en lades te neuzen, een diepvriespizza uit de diepvries en zette die in de oven. Enkele minuten later zat hij te ontbijten. 'Wat zou er toch met mij gebeuren als ik alleen zou leven?' vroeg Sirius zich lacherig af. 'Wie eet er nu een pizza om…' Hij wierp een blik op de klok die achter hem hing. 'Acht uur 's ochtends? Ik ben écht vroeg wakker!'

Sirius stond op, zette de half-overgebleven pizza in de koelkast en liep naar de badkamer. Een half uur later kwam hij de badkamer terug uit als een nieuw persoon. Hij begon te begrijpen waarom James altijd eeuwen onder de douche bleef staan, en nooit op 1 2 3 klaar was zoals hij. Tja. Nu was Sirius helemaal klaar en kon er helemaal niets meer mis gaan vandaag. Hij besloot om zijn spullen alvast naar beneden te brengen. Hij deed dat opzettelijk zeer luidruchtig, zodat James misschien wakker zou worden. Zonder succes, voorlopig. Zodra alles beneden stond liet hij zich in de grote twee persoonssofa vallen en zette de televisie op TMF. Gwen Stefani vulde de kamer met haar hit 'The Sweet Escape'. Sirius zette het geluid wat hoger en liet zich volledig in de zetel hangen.

En zo zat hij ongeveer een uur achter de tv. Tegen tienen kwam James de trap afstommelen met een zombie-gezicht.

'Héhé, wakker, Gaffel?'

'Hm hm …' was het enige antwoord en, zonder op te kijken, liep James naar de keuken. Sirius zette het geluid wat zachter (de oorzaak waarom James z'n bed uitgekomen was was ontdekt) en volgde hem naar de keuken.

'Pizza.' mompelde James. Hij kon een grijns niet onderdrukken toen hij de gehalveerde pizza in de koelkast zag liggen. 'Wat zou er in hemelsnaam met jou gebeuren als er niemand voor jou zou zorgen?'vroeg James zich af.

'Oh, zorgen is niet zo bepaald het probleem, 't is alleen…'

'Dat je niet kan koken', vulde James zijn vriend aan. Die grijns stond nog steeds in zijn gelaat gegraveerd, zag Sirius. Hij keek toe terwijl James twee eieren uit de koelkast haalde en ze in de pan stuk sloeg.

'Honger?' vroeg James, nog steeds met die grijns. Intussen haalde hij de pan van het vuur. Sirius gromde. Honger… Natuurlijk had hij honger! Hij zat hier alweer ruim twee uur zonder eten. James nam in plaats van één, twee borden uit de kast en zette die op tafel. Daarna haalde hij de halve pizza uit de koelkast en zette die in de microgolfoven.

'We leven wel een beetje op jouw manier', lachte hij, bij wijze van uitleg.

Na het ontbijt ging James zich douchen en omkleden. En daarna hebben de twee vrienden nog een aantal uur zitten lachen als twee melige meiden. Gibber, gibber. Giechel, giechel. Op dat moment zaten ze op de schommels van het kleine speeltuintje van het dorp. Terwijl de schommels heen en weer wiegden waren ze aan het praten over die keer dat ze Sneep hadden opgesloten in de wc's. In de Wc-pot, om precies te zijn.

'Ja, daar was Secreetje nog weken ziek van!'. James en Sirius hadden (alweer) de slappe lach te pakken, nu al voor de zoveelste keer die dag. Maar toen had James, tot zijn grote schrik, Lily Evers zien voorbijlopen, samen met Alice Moons. Alice stootte Lily aan zodra ze de jongens in het oog kregen, en toen schoten ze allebei in de lach. James kon pas terug gerust ademhalen zodra de twee meisjes uit het zicht waren. Sirius beet op zijn kaken om niet te lachen (zijn lip was nog steeds stuk van twee dagen geleden).

'Weet je, ik geloof dat we beter terug naar binnen gaan.' James had blijkbaar schrik gekregen bij het zien van Lily. Hij had er blijkbaar geen zin in om er nog eens bij te lopen als clown-hotdog.

'Ja' beaamde Sirius. 'En ik denk dat ik dan maar eens naar Remus vertrek.'

'Al?' vroeg James beteuterd. Hij wou blijkbaar nog wat thuis blijven rondhangen.

'Ja. Morgen ga jij je spullen pakken, daar heb ik ook niets aan. En ik geloof niet dat ze daar blij gaan zijn als ik om één uur 's nachts aan de bel ga hangen.'

'Akkoord. Hoe ga je ?'

'Met de Collectebus, geloof ik.'

James trok een verbaasd gezicht.

'Wat is er? Is er iets mis met die bus?'

'Nee, nee,' antwoordde hij vlug. Te vlug. 'Maar in jou plaats zou ik dan wel wachten met eten tot bij Remus.'

Sirius keek hem vragend aan, maar er kwam geen verdere uitleg. Zijn vriend stond op, van plan om naar huis te lopen. Sirius volgde zijn voorbeeld, en verliet het speeltuintje met een diepe zucht.