Yosh! Hoofdstukje 2 is af. En bedankt voor alle reviews, follows en favoriete die ik heb gekregen, ik ben er serieus blij mee. Ik heb bij het vorige hoofdstukje ruimte tussen de alinea gemaakt, omdat het er zo slordig uit zag. Sorry voor spelling foutjes en andere foutjes, ik ben niet zo goed met talen. Zie je foutjes, meld ze :)
Hiroto pov
'Zie je later Hiroto-kun.' Hiroto zwaaide naar zijn vriend terwijl hij zijn spullen inruimde. Hiroto en Midorikawa hadden allebei dezelfde geschiedenis klas, die samen met de teken lessen en muziek lessen de enige lessen waren die ze samen hadden. Beiden vrienden waren eigenlijk al uit, maar omdat Midorikawa wiskunde bijles had moest Midorikawa langer op school blijven dan hem.
Hiroto liep door de gangen van zijn school. Het was al redelijk rustig omdat de meeste kinderen direct naar huis of naar na schoolse activiteiten gingen.
'Lang niet gezien, Hiroto-kun.' Midori stapte uit de schaduw, Hiroto een halve hartverzakking bezorgen. Hij had het meisje al een week lang niet gezien. Dus hij had ook verwacht dat ze niet meer zou op komen dagen.
'Midori!' Het meisje lachte terwijl ze naast hem ging lopen.
'Zo, welke dag is het vandaag?' Hiroto keek verbaasd op naar de groenharige tiener. 'Vrijdag 4 maart?' Het kwam er meer vragend uit, waarom wou ze dat weten. Ze had waarschijnlijk een mobiel waar de datum net zo goed op stond.
'Dat klopt, dat betekend dat het over 2 weken de 18de is, wat onii-chan zijn 18de verjaardag is.' Hiroto kon zichzelf wel slaan. Hij was zijn beste vriend zijn verjaardag vergeten. Maar het was de laatste tijd ook druk, aangezien er een belangrijk proefwerk aankwam die grote invloed had op geschiedenis en aardrijkskunde cijfer.
'Maak je maar geen zorgen, ik heb de uitnodigingen allang verstuurd. Daarom had je me voor een week moeten missen.' Hiroto zuchtte opgelucht, er was dus toch iemand die aan zijn beste vriend zijn verjaardag had gedacht.
Midori sleepte Hiroto door de drukke straten. Overduidelijk was ze naar iets opzoek, aangezien ze druk om haar heen zat te kijken, maar Hiroto had geen idee naar wat. Hiroto werd gestopt door Midori wanneer ze voor een winkel gestopt waren. Achter het glas stonden paspoppen met vooral smokings en jurken aan. 'Moeten we hier zijn?' Midori knikte.
'Jep, dit is de winkel die Reina bedoelde.' Verbaasd om de naam van de ex Gaia speler te horen volgde Hiroto Midori de winkel in.
'Je bent er eindelijk. Ik heb al een jurk voor je uitgezocht.' Reina reikte Midori een witte jurk toe, die ze aannam.
Nu Hiroto toch niks te doen had, besloot hij om rustig zijn omgeving te bekijken. Het viel hem op dat hij veel van de klanten herkende, waaronder vooral spelers van Inazuma Japan. Endou was met Kazemaru, Gouenji en Kidou aan het kletsen. Kabeyama, Kurimatsu en een paar andere spelers die waarschijnlijk ook op Raimon high zaten werden geholpen door Aki en Haruna met het uitzoeken van een smoking. Natsumi zat hier en daar wat mensen rond te commanderen en Fuyuka was voor zichzelf een jurk aan het uitzoeken. Midori was ondertussen druk in gesprek geraakt met Reina. Zelf liep hij rond in de winkel, gebruik maken van de situatie om met wat mensen bij te praten.
- tijdsprong -
'Hiroto, kom je.' Midori was de winkel uitgelopen, terwijl hij de boodschappen nog aan het afrekenen was. Hij pakte de twee tassen met boodschappen op en liep de supermarkt uit. Aangezien hij toch al laat thuis zou zijn, had hij besloten om nog even boodschappen te doen. Midori, die toch niets anders te doen had, was met hem mee gegaan.
Midori nam een van de twee tassen van hem over en liep met hem mee naar zijn huis. 'Waar woon je nu eigenlijk. Ik bedoel, Italië ligt niet echt op loopafstand, dus waar woon je zolang je hier bent?' Midori keek hem even glimlachend aan, voordat ze zich weer concentreerde op de weg voor haar.
'Mijn vriendje heeft onderdak geregeld hier in Japan, waardoor ik nu tijdelijk bij de Endou's woon.' Hiroto knikte en in stilte liepen de twee veder.
'Mag ik je wat vragen.' Hiroto verbrak de stilte en Midori knikte. 'Hoe kan het dat je zo goed Japans spreekt voor iemand die in Italië woont?' Midori lachte zachtjes.
'Een Japanse student was naar Italië gekomen om in het internationalen voetbalteam van Italië te spelen. Omdat ik toen al van plan was om naar Japan te gaan, had ik een deal gemaakt met de Japanse student. En zo heb ik hem Italiaans geleerd en hij mij Japans.' Hiroto vraagde zich af of de Japanse student Someoka zou kunnen zijn. Endou had hem tenminste ingelicht dat Someoka voor zijn laatste schooljaar naar Italië was gegaan, zodat hij tijdens zijn studie ook kon voetballen in het nationale team van Italië.
'Zou het kunnen dat de Japanse student Someoka Ryuugo is?' Midori knikte. 'Ja, hij is best aardig, misschien wel een beetje lomp, maar niemand is perfect.' Hiroto knikte instemmend en de twee legde in stilte het laatste stukje af.
Eenmaal bij Hiroto en Midorikawa hun gezamenlijke woning aangekomen, overhandigde Midori de tas met boodschappen aan Hiroto.
'Midori. Hoe wil je eigenlijk thuis komen? Endou zijn huis ligt hier al gauw een kilometer of 3 vandaan.' Midori glimlachte alleen en haalde haar rugzak van haar rug en begon tussen de spullen te zoeken. 'Ik ben er op voorbereid.' Midori zwaaide met een sleutel voor zijn gezicht. 'Ik heb Endou zijn fiets geleend.'
Midori haalde een oude fiets vanachter het huis vandaan, waarschijnlijk had ze die 's ochtends hier geparkeerd nadat hij en Midorikawa naar school waren gegaan. 'Nou, ik denk dat ik maar eens naar huis ga, Endou's moeder vermoord me als ik niet optijd ben voor het eten.' Midori stapte op Endou's fiets en zette zich af tegen de grond. 'Ik bel je nog wel!' Riep ze nog voordat ze buiten gehoorafstand was.
Me bellen, maar ze heeft me nummer toch niet? Hiroto schudden zijn hoofd. Waarschijnlijk zou ze aan Endou zijn nummer vragen. Hiroto haalde de deur van slot en pakte de twee tassen met boodschappen op. Hij liep het huis in duwde met zijn schouder de deur dicht.
Hiroto was druk bezig met het uitpakken en opruimen van de boodschappen en merkte het zachte geluid dat de deur maakte toen hij open en dicht ging niet.
'Ik ben thuis.' Verbaasd keek Hiroto over zijn schouder om zijn beste vriend die met een vermoeide en geïrriteerde blik de keuken was ingelopen
'Laat me raden, wiskunde bijles?' Midorikawa knikte. Hiroto wist dat Midorikawa's wiskunde lerares een hekel aan hem had, waardoor ze met plezier de lessen wiskunde zo vreselijk mogelijk maakte. 'Waarom vraag je Saginuma niet of je kan stoppen met wiskunde bijlessen.' Midorikawa schudden zijn hoofd en ging aan de tweepersoons tafel zitten, zijn hoofd in zijn armen leggen. 'Je kent Saginuma.'
Hiroto lachte zachtjes om Midorikawa's kleuterachtige gedrag. Hij pakte uit de keukenla een pollepel en liep naar Midorikawa toen. Hij gaf Midorikawa een zachte tik met de pollepel, zodat zijn beste vriend op keek. 'Kom op, Midorikawa. Je kunt me op zijn minst helpen met de boodschappen opruimen. En daarnaast is het jou beurt om te koken.' Hiroto was blij om zijn vriend weer te zien lachen. 'Oké, oké. Maar leg die pollepel weg, voordat je het weet verwond je er nog iemand mee.' Hiroto lachte zachtjes en legde de pollepel terug in de la en begon daarna samen met Midorikawa de spullen op te ruimen.
