Hoofdstuk 2.
Orakel?' Wat je bent een wachter?' schreeuwde Irma uit.
' Waarom wisten wij daar niks van, dat er andere wachters bestaan?'
' Jullie konden het niet weten. Het is een geheim.' Zei het meisje.
Will stapte naar voren en vroeg: ' Wat is je naam? En waar je andere wachters?'
' Ik heet Raven. Ik heb jullie help nodig.' Zei ze.
' Waarmee?' zei Cornelia met een norse blik alsof ze de boel niet vertrouwde.
De tranen sloegen in de ogen van Raven. Ze snakte naar adem en zei:
' Mijn… vriendinnen… zijn ontvoerd.' Toen viel ze barstend van het huilen op de grond. Will liep naar toe, en bukte bij haar neer. Will voelde dat dit serieus was.
' Je hebt het Hart bij hé? Ben jij hun leider?'
Raven keek omhoog naar Will, met een gezicht vol tranen zei ze:
' Nee, dat is Carolien. Net voordat ze…'
' Ga verder.' Zei Will troostend.
' Voordat ze bewusteloos raakte gaf ze het Hart aan mij. Het Hart transporteerde me hierheen. Toen ik hier was, voelde ik jullie aanwezigheid.'
Ze slaagde een zucht wat duiden erop dat ze blij was dat er nog uit te krijgen.
' Kunnen jullie me naar haar brengen?'
' Haar?' zei Will.
' Ja, naar jullie Orakel. Of hebben jullie er geen?'
Will lachte: ' Tuurlijk wel, alleen hebben wij een mannelijk Orakel. Maar we gaan er nu heen. '
Will stond op en riep het Hart op. Het medaillon gloeide op in haar hand.
Toen verdwenen ze in een lichtflits op weg naar het Kandraker…
Was een beetje kort. Maar fijn, dat komt door het PW week. De volgende keer zal ik proberen een langer hoofdstuk te maken.