Disclaimer: This is only a translation of the existing story Study ( /s/12452561) by DaLoneStarRanger ( /u/2034634). / Dit is alleen maar een vertaling van het al bestaande verhaal Study, geschreven door DaLoneStarRanger.

Het huis van de Diaz was stil voor een donderdagavond om 21:25 uur. Het enige wat te horen was, waren de zachte gedempte geluiden van snelle jaren tachtig hip-hop muziek, waarop meneer Diaz blijkbaar een workout aan het doen was. Het was inderdaad een vreemde gebeurtenis, omdat, normaal gesproken, het huis gevuld was met geluiden van plezier en algemene chaos, omdat Star en Marco weer eens een manier hadden gevonden om zichzelf te vermaken. Zelfs de normaal overenthousiaste laser puppy's zagen eruit alsof ze het erbij neergelegd hadden, aangezien ze in hun grote, pluizige hondenmand genesteld waren in de hoek van Star's behoorlijk grote slaapkamer.

Star sprong opgewonden op haar bed op en neer, terwijl ze Marco's notities bestudeerde over wat hij gelezen had van hun toegewezen geschiedenishoofdstuk waarover ze morgen een toets hadden in de klas van meneer Tenney. Star mocht meneer Tenney wel. Hij was grappig, voor een leraar, en hij gaf oprecht om elk van zijn leerlingen. Star hield vooral van de spelletjes die ze deden om, wat ze gelezen en geleerd hadden, beter te onthouden. Die spelletjes waren verantwoordelijk voor het grootste deel van haar, accurate, aardse geschiedeniskennis. Geschiedenis was lang niet Star's favoriete vak, ook niet op Mewni. Star lachte naar het kladblok wat voor haar lag. De was haar vrijkaartje om de eerste voldoende te halen op een aards geschiedenisproefwerk. Meneer Tenney zou zo trots zijn dat hij waarschijnlijk haar toets zou inlijsten en het op de muur zou hangen met een smiley erop.

Star glimlachte breed om het idee van haar toets die ingelijst zou worden, zodat iedereen haar meesterschap en kennis over de aarde kon zien. Marco zou zo trots zijn dat hij haar misschien wel een van zijn hoodies zou geven om te houden! Star krijste van geluk van binnen toen ze dit dacht, hoewel ze voorzichtig was dat ze niet te luidruchtig werd, omdat Marco vredig in zijn kamer lag te slapen. "Zo schattig", mompelde Star in haarzelf, waarna ze de eerste pagina van het kladblok omsloeg om aan haar leersessie te beginnen.

Star's ogen scanden het gele, gelijnde papier en nam in zich op wat ze zag. Lijn na lijn aan keurig, binnen de lijntjes geschreven letters, omdat Marco er een hekel aan had als dingen buiten de lijntjes stonden. Wat Star's meeste aandacht trok, echter, waren niet de woorden die op het papier geschreven waren, maar de kleine doodles die in de kantlijn stonden, waar Marco nooit notities neerzette omdat hij vond dat het er "ongeorganiseerd" uitzag. Star stopte en grijnsde toen ze Marco in haar hoofd het gevreesde woord hoorde fluisteren en stelde zich voor hoe hij zou beven bij de vermelding van het concept van ongeorganiseerdheid.

Star liet haar ogen nogmaals vallen op de inhoud van de kantlijn op het gele, gelijnde papier die ze van Marco geleend had toen hij sliep. Ze zou het wel weer teruggeven; dus het was niet stelen, of dieven. Star grijnsde bij het gebruik van haar pas-verzonnen woord. Star's grijns veranderde in een blik van verwarring toen ze Marco's doodles onderzocht. Star fronsde haar wenkbrauwen terwijl ze elk van de tekeningetjes grondig bestudeerde, proberende te ontcijferen wat ze betekenden. De eerste tekening was makkelijk genoeg te begrijpen, aangezien het twee stok-figuren bleken die elkaars hand vasthielden. Één was duidelijk een jongen en de ander duidelijk een meisje in een jurk. Het enige rare aan de tekening waren de twee krabbeltjes op beide wangen van het meisje.

Star wreef afwezig over haar wangen, terwijl ze doorging met het bestuderen van de tekening. Ze haalde haar schouders op en ging verder naar beneden op de pagina, waar ze een hart tegen kwam, die Star liet glimlachen. Het idee dat Marco hart-doodles maakte in zijn geschiedenisaantekeningen, net als zij, liet Star wederom giechelen om haar vriend's frivoliteit. Het was tenslotte haar visitekaarje.

Het enige wat haar opviel aan dit hart, echter, was het kleine schrift wat erin geschreven stond. Marco had niet veel in het hart geschreven, op een keurig geschreven "M", een plusje van wiskunde, en een nette "S". Deze drie dingen waren diagonaal door het hart geschreven, wat Star behoorlijk verwarde. Star zou als eerste toegeven dat ze niet de beste was in wetenschap, maar ze was er vrij zeker van dat mensenharten niets op zich geschreven hadden staan. Het was, zoals ze geleerd had in mevrouw Bentley's Engels les, alleen maar een metafoor. Niets was werkelijk op het hart van wie dan ook geschreven, ook al stelde dat Star wel teleur. Op Mewni was er een legende dat je ware liefde op je hart geschreven stond vanaf het moment dat je geboren was. Iedereen op Mewni accepteerde dat maar als de waarheid. Niemand had het in zijn hoofd gehaald om het te controleren.

Het idee van iemand die dat controleerde liet Star even beven toen de beelden in haar hoofd verschenen. "Vreselijk", mompelde Star in zichzelf toen haar ogen wederom verder de pagina van Marco's gekke, geheimzinnige doodles af gingen. De volgende doodle was gemakkelijk te ontcijferen en Star lachte breed. Marco had haar gezicht gedoodled! Het was een meisje met lang haar, grote veelzeggende blauwe ogen, en harten op haar wangen. "Aw, Marco heeft mij getekend." kirde Star, terwijl ze Marco's blauwe, gepende weergave van haar gezicht bewonderde. "Hij is zo lief", zei Star afwezig in haarzelf terwijl ze, eindelijk, Marco's echte geschiedenisaantekeningen in zich op ging nemen nu haar vermakelijke doodles op waren.

Ook al waren Marco's aantekeningen netjes, samengevat en alleen bevatten wat hij het "allerbelangrijkste" voor de toets van morgen vond, koste het Star toch moeite om zich door het keuriggeschreven schrift van haar beste vriend heen te sleuren. "Is dit allemaal écht zo belangrijk?" vroeg Star haarzelf, terwijl ze haar staf weglegde en wees naar het gedeelte van de aantekeningen met de titel: "Het ongenadige Verdrag van Versailles".

Star stond op en strekte zich uit, omdat ze zich stijf begon te voelen van het langdurige zitten op haar bed, terwijl ze Marco's notities aan het doorlezen was. "Ik vraag me af of Marco al wakker geworden is." zei Star tegen zichzelf, terwijl ze van haar kamer naar die van haar beste vriend liep. 'Als hij dat is, kan ik hem iets vragen over dat hart dat hij getekend heeft.' dacht Star opgewonden. Star klopte zacht, maar alleen hard genoeg om te kunnen beweren dat ze deze keer écht geklopt had. Ze opende zijn deur toen ze geen antwoord kreeg. Star tuurde Marco's kamer binnen en glimlachte toen ze zag dat hij op een gegeven moment wakker moest zijn geworden om op te staan om op zijn bed te gaan liggen. Hij gebruikte zijn hoodie die zij over zijn schouders gedrapeerd had als een deken.

Star beefde lichtelijk toen haar ogen in contact kwamen met het warme kledingsstuk, die ze eerder al teruggegeven had aan Marco. Nu ze erover nadacht, was ze eigenlijk best koud. Star grijnsde toen een plan zich in haar hoofd vormde. Star zou zijn hoodie terugstelen, ook al was het niet echt stelen omdat Marco haar de hoodie in eerste instantie al uitgeleend had. Star bloosde toen ze weer over zijn hoodie nadacht en de dingen die ze eerder die nacht van Janna geleerd had. Star schudde haar hoofd, omdat ze moest focussen om haar "kwaadaardige" plan uit te voeren voordat ze gesnapt werd en haar gouden kans om de zachte en warme stof terug te eisen in rook op ging.

Star lachte zacht, trippelde zijn kamer binnen en pakte voorzichtig de hoodie van de slapende Marco af. Star lachte nog breder toen Marco, in zijn slaap, reageerde op de kou door slaperig te proberen om de warmte die hem verlaten had, terug te grijpen. Star boog voorover en tilde voorzichtig de helft van Marco's laken op en gooide het over hem heen. Deze acties schenen de jongen te behagen nu hij stopte met het proberen te herkrijgen van de gestolen warmte van zijn hoodie. Star trok Marco's hoodie weer aan een bloosde wederom. "Het is nog warm" mompelde Star zacht. Star moest een verraste gil onderdrukken toen Marco in zijn slaap bewoog. Star trippelde terug uit Marco's kamer en sloot stilletjes de deur achter haar.

Star liep terug naar haar kamer, maar niet voordat ze opmerkte dat de geluiden van meneer Diaz's techno muziek niet langer te horen waren. Star zuchtte van opluchting en liep terug naar haar kamer, waar ze de deur van sloot. Ze hield van meneer en mevrouw Diaz, maar soms vroeg ze zich toch af wat mevrouw Diaz nou in vredesnaam zo leuk vond aan meneer Diaz. Tuurlijk, hij was aardig, grappig en leek wel een beetje op Marco, maar was dat echt genoeg om zijn waanzinnige liefde voor techno muziek uit te balanseren? Star trilde toen ze dacht aan meneer Diaz's beenwarmers. "Ze zeggen wel eens; de liefde is blind." zuchtte Star blij, "en het helpt dat ie wel op Marco lijkt. Zo schattig" Star kirde bij het laatste deel voordat ze haar aandacht nogmaals richtte op de gele blocnote waar ze Marco eerder die nacht van bevrijd had.

Star, zelfs tot haar eigen verbazing, focuste en begon aandachtig Marco's notities te lezen. Star keek naar de klok die Marco haar gegeven had en op haar nachtkastje gezet had en ze fronsde toen ze zag dat het 23:22 uur was. "Het is maar goed dat ik bijna klaar ben." Star gaapte en sloeg de laatste pagina van de aantekeningen om. Star begon opnieuw te lezen toen ze het zag. Nog iets wat in de kantlijn geschreven was. Star's ogen gleden naar de zijkant en namen de doodle in zich op. Star krabde aan haar hoofd toen ze al weer het hart met de "M + S" in het midden geschreven zag.

"Wat betekent dat toch?" vroeg Star haarzelf. "Ik hoop dat dat niet op de een of andere manier belangrijk is voor de toets van morgen." Star gaapte en dwong haarzelf het laatste deel van de keuriggeschreven aantekeningen van Marco te lezen. Star plaatste het kladblok op het nachtkastje en gebruikte haar staf om het licht uit te doen met een handomdraai. Star glimlachte blij, trok de hoodie omhoog en snoof eraan. Star giechelde; "Het ruikt naar zijn cologne.", terwijl ze haar deken pakte en zichzelf eindelijk toeliet om haar vermoeide ogen te sluiten. "Ik vraag hem morgen wel naar dat hart-ding." mompelde Star, waarna ze in slaap dommelde.