Hoofdstuk 2. de weg-is-weg

Ik stond vroeg op. En dat kwam door Patricia. Zij moest weer eens in haar kamer een paar van onze liedjes spelen. ;niet normaal zo vroeg in de ochtend; toen gleed mijn blik over de wekker. ;WAT 7 uur, dat mens is echt niet normaal; niet vlak daarna riep mijn tante me. Dat ik op moest staan want we ging naar de weg-is-weg. Dus ik liep langzaam naar de douche. Daar trok ik mijn topje en broek uit en stapte onder de douche. Ik draaide de kraan open en voelde lekker warm water op mijn rug vallen. Ik waste mijn haar en stapte toen de douche uit. ''Lindsay, opschieten.'' Riep mijn oom

''ja, rustig maar, ben bijna klaar.'' Schreeuwde ik terug waarna ik naar mijn kast liep en een lange zwarte broek uit pakte samen met een paars korset. Daarna liep ik terug mijn badkamer binnen en deed mijn make-up: zwart met paars. Ik pakte nog mijn hakken uit de kast, die toevallig ook zwart met paars waren en liep rustig naar beneden waar mijn ontbijt al klaar stond. Ik zei: ''dank je wel'' tegen niemand in het bijzonder, behalve dan degene die het klaar gemaakt had. 'graag gedaan' kreeg ik als antwoord van Patricia. ''dat duurde lang.'' Mopperde mijn oom. ''niet het was maar drie kwartier.'' Mompelde ik terug ''Patricia duurde er maar een kwartier over en geen drie.'' Snauwde hij en ik ging maar verder met eten. Zodra ik klaar was liepen we naar het haardvuur. Ik pakte als eerst een handje brandstof en ging op mijn plaats staan in de haard. Ik gooide het brandstof neer en riep: ''de weg-is-weg.'' Na mij volgde Patricia, toen mijn tante en als laatst mijn oom. We liepen eerst naar goudgrijp om geld voor ons vieren op te halen. daarna gingen we naar klieder & vlek voor onze schoolboeken. Toen naar Madame Mallekins. o ik was zo gek op haar. Ik kreeg altijd korting, gratis dingen en het belangrijkst ik kon goed met haar praten. Daar binnen stonden drie overduidelijke Wemels te wachten op hun buurt. ''hey meisje, hoe is het? Kom even je maat opmeten.'' En Madame Mallekins trok me mee naar achteren. Ik hoorde mevrouw Wemel zuchten en mopperen dat ik iedere keer voorgetrokken werd. De jongste zoon die er bij stond vroeg wie ik was. ''o zij is mijn nichtje, zangeres van The Dark Soul. Ze gaat dit jaar voor het eerst naar zweinstein net als ik.'' Antwoorde Patricia ''Jouw nichtje?, ze ziet er goed uit.'' Zei de laatste Wemel die er bij stond, ''dan ben jij Patricia, de pianiste, toch?''

''ja dat ben ik. En jij bent welke Wemel?'' vroeg Pat weer

;niet normaal wat kan ze veel vragen;

'' ik heet Charlie, en dit is Percy, hij gaat ook naar het eerste jaar.''antwoorde Charlie. Toen was ik klaar met opgemeten te worden en werd Pat geroepen. ''Hoi mevrouw Wemel hoe gaat het met u?'' vroeg ik toen ik erbij stond ''prima, en met jou?'' antwoorde ze gedwongen ''super, en met jullie… jongens?'' glimlachte ik ''prima. Ik ben Charlie en dit is Percy.'' Zei overduidelijk Charlie ''oké, welk jaar zitten jullie?'' vroeg ik ;wacht ik ga dezelfde kant op als Pat, allebei horen we die jongens uit.; '' ik zit nu in het zesde jaar en Percy gaat voor het eerst naar zweinstein.'' Antwoorde Charlie

''wat zeg jij weinig Percy, ik ben niet eng.'' Plaagde ik ''o gewoon ben er niet echt bij met mijn gedachten.'' Zei Percy

;juist ja dat is duidelijk.;

''dat is duidelijk'' zei ik gedeeltelijk mijn gedachtes uitspreken. ''waar denk je dan aan?''

''niks bijzonders.'' Zei hij terwijl hij rood werd

toen kwam Charlie terug (hij was al geroepen.) en moest alleen Percy nog. ''Madame kan ik afrekenen?'' vroeg ik want ik moest nog van alles doen. ''ja tuurlijk kindje, ook voor Patricia?'' ''ja is goed.'' ''dat word dan 60 galjoenen, 16 sikkels en 28 knoeten, dank je wel meisje.''

''zie jullie nog wel op school Lindsay, Patricia. Goedendag Meneer, Mevrouw Hazelaar.'' Zei Charlie

''tot op school Charlie'' zeiden Patricia en ik in koor

Ik voegde er nog aan toe: ''Goedendag Mevrouw Wemel, de groeten aan u man.''

Toen gingen we nog als laatste naar de betoverende beestenbazaar voor eten voor mijn uilen. ik kreeg het geld van mijn oom terug dat ik had uit gegeven voor onze school kleren. En daarvan betaalde ik een deel van het eten(het is nogal veel geld voor 4 uilen) voor mijn schatjes. ''Lin denk je ook niet dat Charlie en Percy nu een preek krijgen van dat ze niet met jou om mogen gaan?'' vroeg Patricia ''ik denk het wel maar, van Percy kan het me niet echt schelen. In tegenstelling tot Charlie…'' antwoorde ik ''o jij, je denkt ook alleen maar aan het lichaam.'' Giechelde ze ''ja jij niet dan, heb je het wel goed bekeken?'' fluisterde ik, ''kijk daar heb je hem.'' Patricia draaide gelijk haar hoofd om, om vervolgens Mevrouw Wemel afkeurend te zien kijken. Toen ze zich weer omdraaide zag ze de familie Malfidus lopen. '' o Linie moet je daar is zien, ons kleine slachtoffer is er weer.'' Toen ik dit hoorde zocht ik gelijk om me heen terwijl ik mompelde ''waar.'' Patricia draaide mijn hoofd richting Draco en zijn broer Jurjen(hij is even oud als de meiden en gaat ook voor het eerst naar Zweinstein. ''aha, daar dus.'' Mompelde ik en liep naar ze toe. ''He jongens hoe is het?'' vroeg Patricia overbeleefd. ''Ja we hebben jullie nu al heel lang niet gezien, jongens'' zei ik, ''jullie moeten ons wel gemist hebben'' ''zo dames het is het met jullie?''vroeg Lucius. ''Prima meneer, en met U?'' vroeg ik en zette een schattige glimlach op. ''Prima meisje, jullie gaan toch ook naar zweinstein?'' '''Jazeker meneer, net als Jurjen. Hopelijk komen we bij elkaar op de afdeling.'' Zei Patricia ''ja hij is ook z'n geweldige jongen.'' Voegde ik er aan toe. ''dat is mooi, stuur me maar een keer een brief, jullie kunnen altijd bij me terecht.'' Zei Lucius terwijl Draco kokhalsde en Jurjen zijn vader vernietigend aankeek. ''o echt meneer, hartelijk bedankt.'' Slijmde Patricia weer. ''echt bedankt meneer, we zullen zeker aan U denken als er wat is.'' ''meiden we moeten gaan.'' Zei mijn oom ''tuurlijk pap we komen.'' Zei Pat ''tot ziens meneer, en nogmaals hartelijk bedankt voor het aanbod, tot op school Jurjen en jouw zien we nog wel een keer Draco.'' Zei ik op een hele beleefde toon en liep vervolgens weg.

Thuis liep ik naar mijn kamer en plofte op mijn bed. Patri stak haar hoofd om de deur heen en liep glimlachend naar binnen. ''oké zeg me nu niet dat je aan Charlie denkt.'' ''is goed dan zeg ik het niet.'' En deed vervolgens de cd-speler aan. ;o, nu echt bewezen ik ben verslaafd aan muziek. maar HA dat ben ik ook:P;

De rest van de week ging zo zijn gangetje. De 2 concerten gingen goed en……

De rest lezen jullie in het volgende stukje. Laat me weten wat jullie ervan vinden.