A/N: Dit hoofdstuk is voor een deel door mezelf en een deel door Mirjam geschreven. Enjoy! Bones is trouwens niet van ons P
12 Augustus 2006- 07.31
Jeffersonian Lab
Dr. Brennan's Kantoor
Angela stapte het kantoor van Brenna. "Brenn.." zei Angela terwijl ze naar een rapport keek, toen niemand haar antwoord gaf keek ze op. "Das vreemd..." mompelde ze. Bren is nooit te laat. Mischien is ze beneden. Angela stormde het kantoortje uit en liep vlug de trap af. "Au!"Ange bonkte tegen iemand hard op. Booth.
12 augustus 2006- 07.48
"Wat bedoel je, ze is niet met haar auto weggegaan?" Booth peesde heen en weer. "Haar auto staat er nog Booth, ik heb net toch gekeken?" Angela begon nu langzaam aan zich toch een beetje ongemakkelijk te voelen. "En" vervolgde ze "Volgens de beveiligingscamera is hij niet van zijn plek af geweest sinds ze gisterochtend hier kwam om te gaan werken."
"Oke, dus ze is niet meer met haar auto weggegaan..." Angela plofte neer op Booth's bank. "Booth... je weet net zo goed als ik dat Bren nooit een dag werk zou missen..." Booth wreef met zijn hand over zijn gezicht, en zuchtte diep. "Ja." was het enige wat hij zei.
12 augustus 2006- 8.00
Ergens in the middle of nowhere
"Eenentwintig" mompelde Temperance Brennan zachtjes. Zolang waren ze al onderweg. Eenentwintig minuten lang. Eenentwintigminuten geleden werd ze bruut wakker gemaakt in een donkere kleine kamer. Hij bond haar handen op haar rug vast voor ze hem een trap kon geven. Hij sleurde haar in een kofferbak van een auto. Het was pikke donker en heel erg stoffig. Ze had geen idee waar ze naartoe gingen ze was bang maar ze mocht niet in paniek raken.
Bones ademde diep in. De auto kwam tot stilstand. "Tweentwintig" mompelde Brennan. De kofferbak werd open gedaan.
12 Augustus 2006- 8.02
Jeffersonian Lab
Angela liep naar het kantoor van haar vriendin en plofte neer in de comfortabele bureaustoel. Ze trok een lade open van het bureau en rommelde achteloos in het bureaulaatje. Brennan's agenda. Ze pakte hem op en bijna op hetzelfde moment vielen er een aantal brieven uit de agenda op de grond. Angela raapte er een op. Het zou kunnen zijn dat dit een aanwijzing is ofzoiets, dacht de vrouw. Ze legde de brief op tafel en begon hem te lezen. O mijn god! "Booth" piepte ze. Ze schraapte haar keel en liep vlug de gang in. Vlug keek ze rond of ze Booth zag. Bingo.
"Booth!!" riep ze nu hard.
Booth hoorde iemand hem roepen en keek waar het geluid vandaan kwam. Hij liep vlug naar Angela toe. "Wat is er?" vroeg hij snel. "Booth, ik heb dit gevonden" Angela liep naar het bureau toe en Booth volgde haar. Ze drukte hem de brieven onder zijn neus.
"Dreigbrieven" zei Seeley Booth schor. "Ik moet even nadenken" en met dat was hij verdwenen.
