Η Ερμιόνη ξύπνησε το επόμενο πρωί από το κρώξιμο μιας κουκουβάγιας. Άνοιξε τα μάτια της. Η κουκουβάγια της ήταν αρκετά γνωστή και συνειδητοποίησε νυσταγμένα πως δεν έφυγε όλη νύχτα από δίπλα της, μέχρι να βεβαιωθεί πως διάβασε το γράμμα της. Πήρε το φάκελο που άφησε η κουκουβάγια και τον άνοιξε ανυπόμονα. Δεν ήξερε το γραφικό χαρακτήρα, αλλά η υπογραφή την ξάφνιασε. Το σημείωμα ήταν από τον Ντράκο Μαλφόι!
Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Συνάντησέ με μετά το μεσημεριανό στη βιβλιοθήκη. Θα σε περιμένω.
-Ντ. Μαλφόι
Της ξέφυγε μια ελαφριά κραυγή έκπληξης. Πήρε ένα κομμάτι περγαμηνής από τη τσάντα της και απάντησε στο μήνυμα του Μαλφόι:
Δε βλέπω το λόγο να σε συναντήσω, αν και μου κάνει εντύπωση πως θα σου φανεί χρήσιμη μια λασποαίματη. Αλλά θα είμαι εκεί. Μόνο και είναι καμιά βλακεία, την έβαψες!
-Ε.
Δίπλωσε το σημείωμα και το έδωσε στη κουκουβάγια, η οποία πέταξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε για τον κοιτώνα των αγοριών του Σλίθεριν. Εκείνη τη στιγμή, ο Ντράκο ετοιμαζόταν για το πρωινό, όταν η κουκουβάγια του στάθηκε δίπλα του και του πέταξε το γράμμα της Ερμιόνης. Ο Ντράκο το διάβασε χαμογελώντας και κατέβηκε όλο προσδοκία στην Τραπεζαρία. Άραγε τι θα περιμένει τώρα η Γκρέιντζερ; σκεφτόταν. Πάω στοίχημα θα έχει πάθει την πλάκα της.
Και με την αυτοπεποίθηση του ανεβασμένη, κατέβηκε στο πρωινό γεύμα.
Στο πρωινό, η Ερμιόνη κοιτούσε καχύποπτα το τραπέζι των Σλίθεριν. Ο Μαλφόι δεν είχε εμφανιστεί ακόμα. Τι να σκάρωνε άραγε;
"Μια ώρα την παιδεύεις την ομελέτα σου", παρατήρησε ο Χάρι.
"Τι; Α. Εεε, αφαιρέθηκα.."
Ο Ρον κοίταξε σαν χαμένος τον Χάρι, χώρις να καταλαβαίνει τίποτα, όπως πάντα μπουκωμένος με φαγητό. Ο Χάρι όμως πρόσεξε πως η κοπέλα κοιτούσε επίμονα το τελευταίο τραπέζι της Τραπεζαρίας. Και η δικαιολογία της κάθε άλλο παρά τον καθυσήχασε. Αποφάσισε να τη ξεμοναχιάσει και να τη ρωτήσει ευθέως.
Εκείνη τη στιγμή, ο Ντράκο Μαλφόι έκανε την εμφάνιση του στην Τραπεζαρία. Φρόντισε να περάσει δίπλα από τη θέση της Ερμιόνης και να τη σκουντήξει ελαφρά στον ώμο. Όταν εκείνη γύρισε να δει ποιος ήταν, ο Ντράκο της έκλεισε το μάτι. Ύστερα πήγε στο τραπέζι του.
Η Ερμιόνη ευχόταν κανείς από το τραπέζι του Γκρίφιντορ να μην είχε προσέξει τίποτα. Δυστηχώς, τίποτα δεν είχε ξεφύγει από το άγρυπνο μάτι του Χάρι Πότερ.
Το πρωινό πέρασε γρήγορα και ο Ντράκο ανυπομονούσε να βρεθεί με την Ερμιόνη. Όλη αυτή η αναμονή τον τρέλαινε. Σκεφτόταν να την κολλάει πάνω στα ξύλινα ράφια της βιβλιοθήκης και να την φιλάει, χωρίς να την αφήνει να αναπνεύσει..
"Λοιπόν κύριε Μαλφόι;"
Η μικρή του φαντασίωση διακόπηκε από την καθηγήτρια ΜακΓκόναγκαλ, η οποία του είχε κάνει μια ερώτηση.
"Εε... Ποια ήταν η ερώτηση;"
"Η ερώτηση ήταν σχετικά με τους μεταμορφομάγους, κύριε Μαλφόι. Μείον πέντε βαθμοί για το Σλίθεριν και καλά θα κάνεις να προσέχεις στο μάθημά μου!"
Ο Ντράκο χαμήλωσε το κεφάλι ντροπιασμένος, γι'αυτό που είχε σκεφτεί.
Δε την θες, δε την θες, δε την θες... επαναλάμβανε συνέχεια στον εαυτό του. Αυτή η καινούργια έξαψή του για την Ερμιόνη Γκρέιντζερ τον αποσυντόνιζε. Γιατί δε μπορούσε να τη μισεί, όπως πριν; Εξαιτίας ενός χαζού ονείρου ξαφνικά την ήθελε; Ανυπομονούσε να λύσει το ζήτημα αμέσως.
Καθώς η Ερμιόνη ετοιμαζόταν να διαβεί το άνοιγμα του πορτρέτου, το στιβαρό χέρι του Χάρι Πότερ την σταμάτησε.
"Για που το'βαλες εσύ;" τη ρώτησε.
"Εεε πρέπει ναα.. παω στη... στη βιβλιοθήκη!" του είπε σχεδόν τραυλίζοντας. Ο Χάρι έσμιξε τα φρύδια. "Θα έρθω μαζί σου!" της δήλωσε. Η Ερμιόνη πανικοβλήθηκε.
"ΟΧΙ ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ, ΔΕ ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, Α-ΠΟ-ΚΛΕΙ-Ε-ΤΑΙ!" στρίγγλισε η Ερμιόνη, κάνοντας τον να κάνει δυο βήματα πίσω τρομοκρατημένος. Η Ερμιόνη τον κοίταξε απολογητικά. "Συγνώμη Χάρι αλλά είναι πολύ σημαντικό, είναι..." Προσπάθησε να βρει έναν καλό λόγο να τον πείσει να μην έρθει μαζί της. Και ξεστόμισε τον πρώτο που της ήρθε στο μυαλό. "Είναι δουλειά του Ντάμπλντορ Χάρι!" του είπε αναψοκοκκινισμένη. Ο Χάρι πονηρεύτηκε περισσότερο. "Μα αν είναι δουλειά του Ντάμπλντορ, είμαι σίγουρος πως μπορείς να μου πεις, Ερμιόνη."
"Ω, ΑΜΑΝ ΠΙΑ ΧΑΡΙ! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΥΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ, ΕΚΤΟΣ ΑΠ ΤΗΝ ΑΦΕΝΤΙΑ ΣΟΥ;!" Και κίνησε να φύγει, αφήνοντας πίσω της έναν αποσβολωμένο Χάρι, ο οποίος δεν έχασε χρόνο. Αποφάσισε να την παρακολουθήσει.
Όταν η Ερμιόνη έφτασε στη βιβλιοθήκη, βρήκε τον Μαλφόι να την περιμένει.
"Γεια σου, Ερμιόνη" πρόφερε.
Εκείνη έσμιξε τα φρύδια. "Ναι, έτσι είναι το όνομά μου, Ντράκο Μαλφόι. Γιατί ξαφνικά αποφάσισες να αντικαταστήσεις το λασποαίματη;" Ο Ντράκο έστρεψε το βλέμμα του στον ουρανό και χαμογέλασε. "Λόγω της φύσης της κουβέντας που θα επακολουθήσει" Και της έκλεισε το μάτι. Η Ερμιόνη είχε ένα πολύ άσχημο προαίσθημα για αυτή τη κουβεντούλα με τον Μαλφόι. "Λοιπόν" άρχισε εκείνος. "Χτες είχα ένα πολύ περίεργο όνειρο-"
"Σου μοιάζω για ονειροκρίτης, Μαλφόι;" τον έκοψε.
"Με πρωταγωνίστρια εσένα" είπε, σαν να μη τον είχε διακόψει. Η Ερμιόνη έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Ο Ντράκο συνέχισε απτόητος.
"Ήμασταν εμείς και... να, ξέρεις... ήταν.. ερωτικής φύσης το όνειρο και.." Το κοκκίνισμα του Ντράκο πρόδιδε τη φύση του ονείρου.
"Μη συνεχίζεις, κατάλαβα" τον έκοψε εκείνη. "Και τι ζητάς από μενα; Να αναπαραστήσουμε το όνειρό σου;"
Εκείνος χαμογέλασε, κοίταξε κάτω και ξανά εκείνη. "Θα το ήθελα πολυ, μα δε βλέπω πως θα βοηθήσει".
Η Ερμιόνη κοκκίνισε από θυμό. "Για άκου να σου πω, Ντράκο Μαλφόι! Επειδή με είδες μια φορά στον ύπνο σου δε σημαίνει κάτι! Μπορείς κάλλιστα να πας με όποια Σλίθεριν θες. Παω στοίχημα θα σε βοηθήσουν με το προβληματάκι σου."
Τότε ο Ντράκο νευρίασε και την κοίταξε με θυμό. "Δε καταλαβαίνεις, ανόητη! Από τότε που είδα εκείνο το καταραμένο όνειρο, σε σκέφτομαι συνέχεια! Φαντάζομαι ότι σε στριμώχνω σε γωνίες και δε μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο!" Χαμήλωσε τη φωνή του και την κοίταξε με νόημα. "Δε νομίζω μια οποιαδήποτε Σλίθεριν να με κάνει να νιώσω αλλιώς, αν και μία το προσπάθησε χτές."
Η Ερμιόνη προσπάθησε να ηρεμίσει. Το πρόσωπό της άρχισε να κοκκινίζει. Την έβλεπε στον ύπνο του! Ο Ντράκο Μαλφόι! Εκείνη, που την απεχθανόταν όσο τίποτα στον κόσμο!
"Και;" ρώτησε τρέμοντας, αποπροσανατολισμένη. "Είχε αποτέλεσμα;"
Ο Μαλφόι κούνησε το κεφάλι αρνητικά, χώνωντας τα χέρια στις τσέπες του. "Κανένα απολύτως. Ακόμα δε μπορώ να καταπολεμήσω τη παρόρμηση να αρχίσω να φιλάω τον λαιμό σου, Γκρέιντζερ."
"Δηλαδή εσύ..." ψιθύρισε η Ερμιόνη. "Μα αφού με μισείς. Και σε μισώ. Μισούμε ο ένας τον άλλο!"
Ο Ντράκο σήκωσε τους ώμους συγκαταβατικά. "Ίσως τα μεγαλύτερα μίση να κρύβουν βαθύτερα και πιο ουσιαστικά πράγματα".
Κοιτούσαν ο ένας τον άλλον, μέχρι που ο Ντράκο έσπασε τη σιωπή. "Ξέρεις, μπορείς να δείξεις και κατανόηση, αν θες..." Και την πλησίασε, τρέμοντας σχεδόν. "Μαλφόι... Ντράκο!" ψέλλισε εκείνη. Ήθελε να τον απομακρύνει; Μάλλον όχι. Εκείνος χαμογέλασε καθώς τη στρίμωχνε στα ράφια, όπως στη μικρή του φαντασίωση. "Πρώτη φορά με λες Ντράκο" είπε, με ένα τόνο έκπληξης. Και ένωσε απαλά τα χείλη του με τα δικά της.
Ο Χάρι Πότερ προσπάθησε να συγκρατήσει μια κραυγή. Ο Μαλφόι και η Ερμιόνη; Αυτό ήταν πέρα από τα όρια του φανταστικού! Ονειρευόταν, φυσικά! Έκλεισε τα μάτια του και τσίμπησε δυνατά το μπράτσο του. Δυστηχώς όμως δεν ονειρευόταν. Αποφάσισε να γυρίσει στο εντευκτήριο και να περιμένει την Ερμιόνη, ζητώντας της κάποιες εξηγήσεις.