Hoofdstuk 2 Jack Jones

POV Emma

Buiten was het koud en er stond een harde wind. Emma, Skye en Hermelien volgde de oudere leerlingen om te weten waar ze heen moesten. Ze liepen naar het einde van het perron, waar honderden koetsen zonder paarden stonden. Ze liepen naar de eerste koets die leeg was en stapte in. De koets was van binnen zwart en rood. De bekleding van de banken voelde zacht aan.

Emma plofte neer en zuchtte. De koets begon zodra ze het deurtje gesloten hadden.

De reis verliep snel. Binnen een half uur stopte de koets en stapte ze uit. Het regende nu. De meiden rende met zijn drieën naar binnen en liepen daarna kletsnat de Grote Zaal in.

Ze gingen in het midden van de tafel van Griffoendor zitten. De Grote Zaal stroomde langzaam vol. Marcel en Daan Tomas kwamen naast hun zitten. "Hallo, Marcel." zei Emma. "Hoe was jou vakantie?" "Goed." antwoordde hij kortaf.

Alle afdelingstafels waren nu vol, op de vrijgehouden plaatsen voor de eerstejaars na. Perkamentus stond op en introduceerde de eerstejaars. De eerstejaars schuivende angstig binnen richting de oppertafel. Vorig jaar stonden hun ook daar. Vorig jaar waren ze ook onder de indruk. Het leek nog maar zo kort geleden. Wat leken die eerstejaars toch klein. De eerste kinderen werden naar voren geroepen. "Wemel, Ginny." riep professor Anderling. "Is dat het zusje van Ron?" vroeg Skye aan Hermelien. Hermelien knikte. "Griffoendor!" riep de Sorteerhoed. Het roodharige meisje kwam naar de tafel toegelopen en ging naast Percy zitten, die haar enthousiast feliciteerde. "Jones, Jack." Deze naam kwam Emma bekent voor. "Woont hij niet bij ons in de buurt?" fluisterde Emma tegen Skye. "Ja, zijn broer zit volgens mij bij Ravenklauw, maar dat weet ik niet zeker." antwoordde Skye zacht. "Griffoendor!" Riep de Sorteerhoed. Jack sprong van de kruk en liep zenuwachtig en struikelend naar de tafel van Griffoendor. Hij keek naar de leerlingen en zag Skye en Emma. Hij glimlachte aarzelend en liep naar de meiden toe. Hij propte zich tussen de twee in. "Hallo, Skye en Emma." "Hallo, Jack." zei Skye onverschillig.

"Hallo Jack, hoe is het met je?" zei Emma vriendelijk. "Goed hoor, dank je." zei hij glimlachend. "Hoe is het met je broer? Bij welke afdeling zat hij ook al weer?" vroeg Emma. Jack keek even naar Skye. "Wat is er?" vroeg Emma aan hem. "O, niets." zei hij en hij keek Emma weer aan. "Mijn broer..." begon Jack. Hij stopte en keek Skye uitdagend aan. Skye keek boos terug. "Zit je me te treiteren?" vroeg Skye geërgerd. "Mijn broer Sjors zit in ook in Griffoendor. Kijk daar zit hij." Jack zwaaide naar een jongen aan het einde van de tafel van Griffoendor. Zijn blonde haren vielen tot in zijn nek en hij had bruine ogen. Emma kon zich niet herinneren hem ooit eerder gezien te hebben aan de tafel van Griffoendor. Sjors grijnsde en zwaaide naar de drie. Jack zwaaide kort terug. Jack begon enthousiast te praten over dingen die hij hoopte te leren. Emma luisterde niet echt en Skye zo te zien ook niet.

Toen iedereen ingedeeld was en zijn buik vol had gegeten, liepen Skye, Emma en Hermelien naar de leerlingenkamer. Jack liep hun als een hondje achterna, en daar werd Skye heel chagrijnig van. Eigenlijk zou hij de klassenoudsten moeten volgen naar de leerlingenkamer, maar Jack wilde liever met hun meelopen. "Jack, waarom ga je niet even naar je broer." zei Skye met haar tanden op elkaar geklemd. Jack keek beledigt. "Ik vind jullie veel leuker." zei hij. Skye zuchtte geërgerd.

Toen ze in de leerlingenkamer rende Skye zowat naar de meisjesslaapzaal. Jack wilde haar volgen, maar de trap veranderde in een glijbaan en hij glee naar beneden. Emma en Hermelien liepen haar lachend achterna. Skye zat in de kleermakers zit op haar bed met de Avond Profeet in haar handen. "Kijk!" zei ze toen ze Hermelien en Emma zag. "Ron en Harry staan er in!" "Wat!" zei Hermelien. "Laat zien." zei Emma. De twee meiden gingen naast haar op bed zitten en lazen het stukje over Ron en Harry.

VLIEGENDE AUTO VERBIJSTERT DREUZELS.

Twee Dreuzels in Londen, die er van overtuigd waren dat ze een oude auto over het hoofdpostkantoor hadden zien vliegen... Rond het middaguur zag mevrouw Betty Beuzel uit Norfolk, die bezig was de was op te hangen... De heer Angus Smurry uit Schotland meldde aan de politie...

"Hoe weet jij dat Ron en Harry dit zijn?" vroeg Emma aan Skye. "Tijdens de indelingsceremonie zag ik een vliegende auto en even later zag ik Harry en Ron naar binnen kijken." zei Skye. "En waarom heb je dat niet gezegd?" vroeg Hermelien. "Ik vond dat Jack dat niet hoefde te weten." zei Skye met de nadruk op Jack. "Wat heb jij tegen Jack." zei Emma die expres ook de nadruk op jack. Skye keek haar boos aan. "Ik mag hem niet zo, maar zijn broer wel." "Ah, daarom keek hij jou zo aan toen hij het over zijn broer had." zei Hermelien. Voordat Skye boos kon reageren vroeg Emma: "Moeten we dan Harry en Ron niet verwelkomen? Ze weten het wachtwoord vast niet."

Hermelien knikte en ze liepen de drukke leerlingenkamer binnen.

Fred en George liepen naar Emma en Skye toe. Hermelien liep langs hun, maar Emma en Skye bleven staan. "Hebben jullie het gehoord van Harry en Ron?" vroeg George. De meiden knikte. "Ik wou dat ze ons terug gehaald hadden." zei Fred teleurgesteld en Skye lachte. Emma keek Skye verbaast aan. Net was ze nog boos en nu lachte ze weer. Ze snapte echt helemaal niets van haar vriendin.

Jack kwam naar hun toegelopen."Wie is dat?" vroeg Fred aan Skye, want hij was naast Skye komen staan. "Dit is Jack." zei Skye met een zucht. "Jack, dit is Fred." "Hallo." zei Jack en hij wende zich weer tot Skye. "Skye, mijn broer wil met je praten." "Dan heeft hij pech." zei Skye bot. Jack liet zijn beledigde blik weer zien. "En waarom kom jij me dat vertellen en niet hijzelf?" voegde ze er aan toe. Jack haalde zijn schouders op en liep weg. Fred lachte. "Ik denk, ik weet het niet zeker, maar volgens mij heb jij een hekel aan hem." "Hoe kom je erbij." zei Emma. Sjors voegde zich bij de vier en wende zich tot Skye. "Kan ik met je praten?" "Ik denk dat je dat wel kan." antwoordde ze. Hij keek even naar een paar jongens, die waarschijnlijk zijn vrienden waren. "Kom op, Sjorsie!" riepen ze. "Onder vier ogen, alsjeblieft?" vroeg hij. Skye keek Emma aan. Emma haalde haar schouders op en Skye liep met hem mee naar een hoekje in de leerlingenkamer. Fred, George en Emma hoorde gejuich en er werd geapplaudisseerd. Ze wurmde zich door de menigte en zagen dat Harry en Ron naar binnen getrokken werden. Hermelien klauterde achten hun aan naar binnen.

"Briljant!" hoorde Emma Leo Jordaan roepen. "Perfect! Wat een entree! Met een auto tegen de Beukwilg vliegen! Daar wordt over tien jaar nog over gepraat!"

"Meesterlijk." zei een vijfdejaars."Waarom hebben jullie ons niet terug laten komen?" vroeg Fred en George teleurgesteld in koor. Emma lachte. "Hallo jongens, fijne reis gehad?" Ron grijnsde. "Ja, heel comfortabel." "Zegt degene die bloed." zei George. Harry gaf Ron een por en knikte naar Percy, die op een afstandje afkeurend stond te kijken.

"We gaan maar eens naar boven - we zijn een beetje moe." zei Harry en ze baanden zich een weg naar de wenteltrap diw naar de jongensslaapzaal leidde.

'Welterusten!' riep Harry over zijn schouder tegen Hermelien en Emma. Een paar jongens uit hetzelfde jaar als Emma liepen hun achterna. De leerlingenkamer liep langzaam leeg en Emma keek om zich heen of ze Skye zag, maar die was nergens te bekennen. Emma besloot om naar bed te gaan. Ze kuste George en liep naar de slaapzaal.

Haar hutkoffer lag op haar bed. Ze opende hem om haar pyjama te pakken, en zag toen een boek: Tripjes met Trollen door Gladianus Smalhart. O, ja! Ze kregen dit jaar Verweer tegen de Zwarte Kunsten van hem. Hermelien had daar in alle briefen die ze in de vakantie van haar had gehad, geschreven over hem. Dat hij zo fantastisch was en zo.

Emma keek naar Skye's bed. Haar hutkoffer lag op haar bed. Dus ze was hier nog niet geweest. Skye kennende, zou ze als ze hier geweest was, meteen haar spullen hebben opgeruimd. Emma zuchtte. Parvati en Belinda kwamen giechelend binnen.

"Wat is er?" vroeg Emma glimlachend aan Belinda. "Sjors, vroeg Skye mee uit." giechelde ze.