Chapter 2:

Emee's p.o.v:

'Ik ga even de post halen ', zei ik en trok m'n schoenen aan.

ik stapte naar buiten en zag dat het aan het sneeuwen was ahh dit zag er altijd zo leuk uit. Maar tijdens dat ik aan het kijken was naar de sneeuw. Keek ik niet naar alles dat op de grond lag.

Dus toen ik op het rand je van de veranda stond hoorde ik op eens gehuil.

Ik keek naar beneden en zag daar het aller schattigste wat ik ooit had gezien.

Een hele kleine baby die waar schijnlijk nog maar net was geboren.

Ik hoefden niet eens om de andere te roepen of edward stond al naast me.

Hij had mijn gedachten natuurlijk zitten lezen.

Edward zag de baby ook en pakte hem op, carlilse riep hij

Carlilse kwam er aan maar tegelijker tijd ook Alice, jasper, emmet, rosalie en bella

'edward wat is er aan de hand ?' zei bella bezorgd.

Toen ze zag wat er in edward's armen lag keek ze geschokt op.

Voordat ze iets kon zeggen had ik al wat gezegd 'çarlilse kijk alsjeblieft dit kind na het is zo'n schatje. Ik vond hem of haar net hier op de trap van de veranda'" .

Carlisle pakte het kind uit edward's armen en nam het mee naar binnen,

En natuurlijk volgde iedereen.

Carlisle liep naar de eettafel en legde het kind erop

Hij wikkelde het kleedje van hem/haar af

Ik bukte me over mijn man heen, en zag het 'een meisje" riep ik uit.

Ze is zo ontzettend schattig, echt waar ik kon me ogen niet van haar afhouden,

Als ik kon huilen had ik dat zeker gedaan. Maar niet uit verdriet maar uit geluk.

Alice ga even een handdoek halen, en rosalie en emmet gaan jullie even naar de winkel om baby melk te halen, het kind is uit gehongerd" zei carlisle .

Oke riepen ze alle drie uit. En alice en rosalie renden weg.

Maar Emmet bleef staan 'ze moet nog een naam, mischien is little em wat" zei hij.

'eul nee zei alice die ondertussen alweer beneden was, roosje of vlinder dat is veel beter'.

Rocky is ook wel leuk maar vlinder of roosje wat zijn dat nou voor een namen' verafschuwde emmet.

'fee dan' riep alice

'Rockie'

'Fee'

'Rockie'

'Fee'

'Rockie'

'Schatten hou op' schreeuwde ik, ik schreeuwde niet vaak maar nu moest het wel,

ik kon toch moeilijk door de donderende stem van emmet komen.

'Mischien moeten we haar Lucy noemen' zei edward zacht.

Het kwam totaal onverwachts want iedereen zat zich te bemoeien met Emmet en Alice.

Ik vond dat wel een mooie naam dus ik stemde in waarmee tegelijkertijd ook iedereen mee stemde.

Ik pakte Lucy op en wiegde haar in mijn armen 'mijn kleine Lucy'.

Hopelijk beviel het hoofdstuk een beetje want ik vond hem niet zo geweldig

En sorry voor de late update want ik had echt geen idee hoe je een nieuw chapter moet maken ( okee dat klinkt echt dom, maar ik ben niet zo'n computer nerd hihi)

Xoxo silke112