Ξύπνησα το πρωί και ένιωθα ένα κενό μέσα μου. Μου λείπουν οι γονείς μου. Είμαι δολοφόνος σκότωσα τους γονείς μου.
Takahiro= Έλα Misaki πρέπει να ξυπνήσεις.
Misaki = όχι δεν θέλω να πάω φύγε Oniichan!
Takahiro= Misaki μην κάνεις σαν παιδί είναι κάτι που πρέπει να κάνεις.
Misaki= Oniichan! Άσε με ήσυχο δεν θέλω να πάω στην κηδεία! Δεν θέλω να τους αποχαιρετήσω! Βγες έξω!
Τον έσπρωξα έξω από τον δωμάτιο . Χτύπησα την πόρτα με δύναμη και χώθηκα κάτω από την κουβέρτα. Άρχισα να κλαίω. Ένα ερώτημα ήταν στο μυαλό μου γιατί… γιατί εγώ και όχι κάποιος άλλος?
Ξαφνικά άκουσα το κουδούνι της πόρτας. Ήταν ο εραστής του αδερφού μου και ο καλύτερος μου φίλος ο Usagi san. Άρχισα να ακούω φωνές.
Usagi san= πως είσαι αγάπη μου?
Takahiro= χαλιά! Οι γονείς μου πέθαναν! Τι θα κάνω χωρίς αυτούς ? όμως ο Misaki είναι σε χειρότερη κατάσταση! Δεν θέλει να βγει από το δωμάτιό! Δεν μπορώ να τα καταφέρω! Δεν μπορώ!
Βγήκα από το δωμάτιο και είδα τον αδερφό μου να κλαίει και να φωνάζει στην αγκαλιά του Usagi san. Εγώ φταίω! Εγώ το προκάλεσα! Έτρεξα με στο μπάνιο και έκλεισα με δύναμη την πόρτα!
Usagi san= Έλα ! ησύχασε γλυκέ μου! Όλα θα πάνε καλά! Θα είμαι πάντα διπλά σου!
Takahiro = το άκουσες αυτό? Misaki! Misaki!
Ο αδερφός μου έτρεξε μέχρι το δωμάτιο μου και με έψαχνε.
Takahiro= Usagi san! Δεν είναι στο δωμάτιο του. Misaki! Misaki! Είσαι μέσα στο μπάνιο ?
Misaki= φύγε Oniichan! Δεν θέλω να δω κανέναν !
Takahiro= τι θα κάνω Usagi san?
Ο αδερφός μου άρχισε πάλι να κλαίει. Τότε ο Usagi san τον αγκαλιάζει και τον φιλάει!
Usagi san= θα το αναλάβω εγώ γλυκέ μου. Θα τον ηρεμήσω και θα πάμε στην κηδεία. Έλα σταματά να κλαις.
Takahiro= ευχαριστώ! Usagi san!
Usagi san= και εγώ σε αγαπώ!
Ο Usagi san πρέπει να αγαπάει τον αδερφό μου πολύ . Εύχομαι και εγώ να βρω τέτοια αγάπη.
Usagi san= μπορώ να περάσω Misaki?
Misaki= όχι!
Δεν με άκουσε. Μπήκε μέσα και με αγκάλιασε.