Na het avond eten (Billy kon echt heel goed koken) hingen Jacob en ik op de bank in de huiskamer naar de tv te kijken. Er was niet veel boeiends op en ik had enigszins moeite met de vreemde Amerikaanse woorden.
Jacob zag mijn frustratie en ging lachend op zoek naar een Brits kanaal. Veel verder dan BBC kwamen we niet maar dit kon ik in ieder geval verstaan.
Plotseling ging de telefoon en als een reflex (werd vroeger thuis heel vaak gebeld) sprong ik op en voor dat Jacob kon ingrijpen had ik al opgenomen.
"Hallo huize Black met Phoebe."
"Phoebe?" vroeg een verdrietig klinkende meisjes stem aan de andere kant van de lijn.
Ik zuchtte "Ja Phoebe Eliott, spreek je mee het nichtje van de Black's, wie wil je spreken?" "Ow uhm ja, met Bella spreek je en ik bel voor Jacob."
Een meisje dat belt voor Jacob? Ik keek even uit mijn ooghoeken naar mijn neef de enige persoon die dit belachelijke oord waarschijnlijk nog een beetje leuk kon maken. Hij gebaarde dat ik de telefoon aan hem moest geven. Nou mooi niet dat hem naar zijn vriendinnetje liet gaan.
"Nee ik denk dat je verkeerd verbonden bent, dag." En ik gooide de haak erop.
Jacob staarde me verbaasd aan. "Wie was dat?"
"Och niemand, was verkeerd verbonden." Jacob stelde verder geen vragen en staarde weer naar de tv.
Nog geen half uur later werd de stilte verstoord door het geluid van een brullende motor. Billy keek verbaasd op van zijn boek. "Wat komt Bella hier nou zo laat nog doen?"
Ik knarste met mijn tanden. Dus dat kreng had zomaar besloten om toch maar langs te komen. Jacob was ondertussen blij opgesprongen en naar de deur gesprint om open te doen.
Een bleek meisje met bruin haar kwam binnen lopen. Voor een meisje dat zo'n knappe vriend had keek ze wel heel depressief.
"Phoebe mag je voorstellen aan Bella een hele goeie vriendin van mij." Zei Jake.
Bella keek op en staarde me aan. Oeps dus toch niet zijn vriendin. Ik voelde hoe mijn gezicht rood gloeide.
"Uuh hoi Bella leuk kennis met je te maken, ik ben Phoebe het nichtje van Jacob we zijn hier vandaag aangekomen uit Engeland en moet nog een beetje wennen aan alles." Ik hoopte vurig dat Bella niet al te boos zou zijn.
Ze toverde een waterig glimlachje tevoorschijn en zei: "Aangenaam kennis met je te maken Phoebe ik hoop dat je het hier gauw naar je zin hebt." Ze gaf me nog snel een knipoog voordat ze zich tot Jacob wende.
Ik haalde opgelucht adem ze was dus niet boos. Jacob en Bella verdwenen naar zijn kamer en ik bleef samen met Billy en mijn moeder achter in de woonkamer.
Nu moest ik hem alsnog delen, dacht ik licht geïrriteerd. Of zal ik naar ze toe gaan?
Ik besloot dat toch maar niet te doen, waarschijnlijk wou Bella toch liever even met Jacob alleen zijn, ze zag er echt heel erg ongelukkig uit.
"Wat is er met haar?" vroeg ik aan Billy terwijl ik naast hem ging zitten aan de eettafel.
Mijn moeder keek geïrriteerd op van haar laptop. "Dat hoor je niet te vragen Phoebe dat is erg onbeleefd."
Ik haalde mijn schouders op, "Ik ga het echt niet aan haar vragen hoor ze ziet me al aan komen, hey Bella zeg vertel eens waarom zie jij er uit alsof je elk moment uit elkaar valt van ellende? Staat een beetje raar denk je ook niet."
Billy moest lachen om mijn opmerking en gaf antwoord: "Haar vriendje en zijn familie zijn pas verhuisd en daar heeft het schijnbaar nogal moeilijk mee."
Ik keek naar de dichte deur die naar Jacob's kamer leidde. Vreemd ze keek eerder alsof hij dood was, ze moet wel heel erg van hem gehouden hebben. Ik nam me voor om mijn excuses aan te bieden, dat was wel zo netjes.
Een uurtje later het was bijna elf uur kwamen Jacob en Bella weer de kamer in, ze zag er veel beter uit Jacob moest haar aan het lachen gemaakt hebben (wat ook onmogelijk moeilijk kon zijn). Ik rende snel achter ze aan terwijl ze naar haar auto liepen.
"Bella kan ik je misschien even spreken?"
Jacob keek me vragend aan maar dat negeerde ik en bleef Bella bijna smekend aankijken. "Ja natuurlijk kan dat, Jake ga maar weer naar binnen ik zie jou morgen weer." Jacob keek mij nog één keer vragend aan terwijl hij Bella een knuffel gaf en weer naar binnen liep.
"Uhm ja ik wou even zeggen dat het me spijt dat ik zo stom deed aan de telefoon, ik weet ook niet waarom, dacht dat je zijn vriendin was ofzo, klinkt echt belachelijk ben notabene zijn nichtje maar toch, hij is de enige vriend die ik hier heb en maar ja met een gewone vriendin kan ik ook nog wel omgaan maar een vriendinnetje die wilt hem dan natuurlijk voor haar eigen alleen enzo, en uhm kun je me nog volgen?"
Bella schoot in de lach,"Je lijkt wel een beetje op Jacob weet je dat."
"Ow ja?" Ik keek haar verbaasd aan, ik stond hier half stotterend mijn excuses aan te bieden en zij zegt dat ik op Jacob leek?
"Ja, hij is net zo en maakt me ook aan het lachen, maar excuses geaccepteerd."
En met nog een knipoog stapte ze in haar truck en reed weg.