Hallooo!

3 jaar geleden postte ik hier iets, alleen was ik vergeten dat ik dit verhaal had gepost. In die 2 jaar heb ik namelijk wel behoorlijk doorgetypt. Helaas is mijn verhaal nog steeds niet op omdat ik een tijdje een writersblock had(waar ik nog steeds niet helemaal uit ben)

Maar goed, ik hoop dat ik nog wat lezers krijg! Houdoeee =)

Hoofdstuk 2

Na het avondeten komen Ginny en Marcel de leerlingenkamer binnen.
'Idioot' zegt Ginny tegen Anouk.
'Ja, dat hij je dat flikt!' zegt Marcel boos.
'Ik had het niet over Sneep, maar over Anouk' zegt Ginny.
'Nou bedankt' zegt Anouk lachend.
'Op mij kun je rekenen!'
´Hoe laat is het eigenlijk?´
´7 uur, hoezo?´ Vraagt Marcel.
´Oh... Oeps!´ Zegt Anouk en ze wordt rood.
´Ga! Idioot! GA!´ roept Ginny.
´Kappen met dat ge-idioot, wil je?´ vraagt Anouk geergerd. Ze ziet erg op tegen haar straf. Ze staat op en loopt naar beneden.
Als ze bij de deur van het schoolhoofd staat klopt ze aan.
´Binnen´
Anouk doet voorzichtig de deur open.
´Je bent laat´ zegt Sneep, zijn ogen staan emotieloos.
´Ik-´
´Geen tijd voor excuses! Ga zitten´
Anouk rilde. Hij was bijna nog enger dan haar vader!
Ze ging langzaam op de stoel zitten zonder haar ogen af te houden van Sneep.
Toen ze zat, kwamen er kettingen uit haar stoel en bonden haar voeten en handen aan de stoel.
´hé!´ zegt Anouk verbaasd. ´Waar is DAT voor nodig?´
´Dat zul je nog wel zien!´ en hij grijnst boosaardig.
´Oké...´ zegt Anouk. ´Dit bevalt me niks´ vervolgt ze zacht. Er verschijnen zwart met donkerblauwe wolkjes. Anouk probeert er doorheen te kijken maar ze kan niks zien. Wanneer de wolkjes weg zijn ziet ze een man staan. Voor haar stond een jonge, erg aantrekkelijke, man van ongeveer 20 jaar oud. Hij had zwart haar dat over zijn oren hing en door de war zat. Zijn ogen waren zwart en emotieloos en hij was erg lang. Anouk keek hem onderzoekend aan.
´Wie is dat?´ vraagt ze.
´Weet je wat een demon is?´
´Ja.´
´Dus je besteedt wel aandacht aan mijn les?´ vraagt Sneep schamper.
´Nee hoor,´ zegt Anouk. ´Dit was toen Lupos nog les gaf´
´Zie je wat het probleem is?´ vraagt Sneep, terwijl hij een minachtende blik op Anouk werpt.
De jongen begint om Anouk heen te cirkelen.
´Ze ziet er aardig uit, en dat weet ze, vandaar dat ze zo zelfverzekerd is´
´Ja. Dát had ik je ook wel kunnen vertellen´ zegt Sneep geërgerd.
´Oh, dus u vind mij ook knap?´ vraagt Anouk nonchalant.
´Kop dicht!´ klinkt van beide mannen.
´Oké.´
De jongen gaat weer verder met om Anouk heen cirkelen.
´Maar, je had het over een demon´ zegt Anouk, ze HAAT stiltes!
´inderdaad ja,´ zegt Sneep.
´En wat voor een is dit?´ vraagt Anouk en ze kijkt naar de jongen die om haar heen cirkelt.
´Een timidezdemon.´
´Is Timidez niet angst in het Spaans?´
´Inderdaad ja.´
´Dus... hij kan de angsten van mensen vinden?´
´Je bent slimmer dan je je voordoet.´
Anouk grinnikt.
De jongen stopt en fronst.
'Wat is er?' vraagt Sneep.
'Ik kan haar angst niet zien...' zegt hij duister.
Anouk kijkt verbaasd op.
'Oh, dit gaat nog spannend worden...' zegt ze, net iets TE hardop.
'Hou nou gewoon voor één keer je mond!' bijt sneep haar toe.
'Oké, Oké, rustig maar!'
'Roep de anderen op' zegt Sneep tegen de jongen. Er verschijnen er meer.
'Ha, Timidez,' zegt een van de demons.
´Ik zal jullie even voorstellen aan onze gast.´ zegt Sneep boosaardig.
´Dit is Anouk Vilijn-´
´Ik zou het op prijs-´
´Kop dicht!´ snauwt Timidez.
´Is ZIJ het probleem?´ vraagt een van de demonen. ´Is een méísje jullie probleem?´
´Ze is slimmer dan ze eruit ziet´ zegt Sneep.
´Origineel...´ mompelt Anouk, ze verheft haar stem. ´Mag ik weten aan wie ik voorgesteld wordt?´
´Dit-´ Hij wijst op de oudste Demon, ´-Is de espoir-demon´
´Kunnen ze niet gewoon in het Nederlands gezegd worden?´ vraagt Anouk geërgerd.
´Hou nou gewoon je mond, of het wordt erger dan het nu al zal worden´ Snauwt Timidez.
Sneep gaat ongestoord door.
´Dit is tristeza-demon´ en hij wijst op een lange gespierde man, ook wel knap, en vrij jong. ´Dit is de ira-demon´ en hij wijst enorm enge freak. Anouk kreeg een rilling. De laatste die over was was een jongen met bruin haar en doordringende groene ogen.
God, wat zijn die demonen knap, behalve die oude dan.
´en dat is de penademon´
´Hm... dus de angstdemon, de hoopdemon, de pijndemon, de woededemon en de verdriet demon?´
´Als je het pérse moet vertalen, ja.´
Oké. Nu begon er toch een beetje angst op te spelen.
Ze hoort Timidez grinniken.
´Ze heeft het door´ zegt hij tegen Sneep. Sneep kijkt naar Anouk.
´Volgens mij ook ja...´ zegt hij zelfvoldaan. ´Ga je gang´
De demon van hoop gaat voor haar staan en laat iets in zijn hand verschijnen. Het was een groene bal, hij gooide het in haar gezicht. Anouk voelde zichzelf opstijgen en belande in...

´Hij is dood!´ roept Harry, zijn stem breekt een beetje. Ginny en Anouk vallen hem om de hals.
Anouk kijkt even naar haar vader.
´Je had naar me moeten luisteren´ fluistert ze dan teleurgesteld. Haar moeder en broers staren naar Voldemort.
´Zouden ze me nog willen?´ vraagt Anouk voorzichtig.
´laten we het hópen´

Dus dit was haar grootste hoop. Dat haar vader zou sterven maar haar gezin haar nog wilt. Anouk glimlacht even. Als dát zou gebeuren...
Ze hoorde niet dat Sneep iets opschreef.

´Zeer goed´ zegt hij tegen espoir. ´Jij´ en hij wijst naar de demon van de pijn.

Hij vuurt een hemelsblauwe bal op Anouk af. Weer voelt ze zich opstijgen.

'Waag het niet om nog eens tegen mij in te gaan' sist haar vader woedend. 'CRUCIO!'
Anouk zakte op de grond neer. Maar er ontsnapte geen kreet uit haar mond.
'Denk je dat dat alles is?' vraagt haar vader dreigend. 'Ik zal doorgaan tot dat je je longen uit je lijf gilt!'
Met pijn in haar ogen kijkt Anouk op.
'Je doet je best maar' zegt ze dan.
'Expeliarmus!'
Anouk knalt met haar rug tegen de muur aan. Ze dacht echt dat ze iets hoorde breken.
'Crucio!'
Een zachte kreet ontsnapte uit haar mond. Ze dacht dat hij wel weer op zou houden, maar dat deed hij niet. Hij hield de spreuk aan. Ze voelde langzaam heel haar lichaam verslappen en de pijn werd steeds heviger. Opeens verplaatste alle pijn door haar hele lichaam naar haar hoofd. Alle pijn van die avond vond nu plaats in haar hoofd. Ze gilde het uit. Dit was onmenselijk!
Toen hield het abrupt op.

'We moeten veel doen om haar te horen gillen,' zegt Tristeza geamuseerd.
'Mooi' zegt Sneep. 'We zullen het proberen.'
Ze keken afwachtend naar Anouk. Maar die was niet van plan een reactie te geven.
'Jij, Ira' zegt Timidez.

Ira vormt een donkerrode bal en gooit die ook naar Anouk.

Ze luisterde voorzichtig aan de deur.
´Misschien moeten we haar naar een kostschoolsturen´ opperde haar vader luchtig. ´Dan leert ze eens manieren.´
´O, nee, lieverd, ik wil niet dat ze naar een kostschool gaat!´ zegt haar moeder.
´En ik wil niet dat ze mijn bevelen negeert!´ stuift haar vader op.
´Heb je het al geprobeerd gewoon... te vragen?´
´Gewoon te vragen!´ roept haar vader woedend. ´Denk je dat ik ook maar íéts kan bereiken bij dat kind door iets te vrágen!´
´Nou-´
´Denk jij dat wij überhaupt tot dat kind door kunnen drinken?´
´Ik- maar haar naar een kostschool sturen-´
´Laat maar! Ik los het zelf wel op!´
Hij doet de deur open en ziet zijn dochter staan.
´Was jij aan het luisteren, stom kreng!´
Anouk, als 7 jarige, deinst angstig achteruit.
´N-Nee, I-ik- ´
´Ja?´ vraagt haar vader dreigend.
´I-ik kon n-niet slapen, e-en i-ik wilde w-wat d-drinken´ stotterd Anouk. Ze haat het als haar vader boos is! Zijn ogen worden rood en zijn tong wordt spletig. Ze wordt er altijd een beetje bang van.
´Daar heb je dan nu geen tijd meer voor´ sist hij. En hij trekt haar aan haar haar mee. Hij neemt haar mee naar zijn kamer en smijt haar met haar hoofd tegen de muur aan.
Anouk huilt. Dan trapt hij haar in haar maag.
´Alsjeblieft papa´ snikt Anouk. ´Stop, alsjeblieft!´
´Papa?´ vraagt hij schamper. ´Ik ben vader voor jou!´
´Alsjeblieft vader! ik-´
´CRUCIO!´

Met een ruk werd Anouk uit haar herinnering getrokken. Woedend staarde ze naar de demonen.

´Dat is dus duidelijk´ zegt Sneep met een zure glimlach. ´Ik had niet anders verwacht, de grootste woede is om haar vader´

De laatste man, Pena, komt naar voren. Hij gooit een zwarte lichtbal naar haar toe. En voor de laatste keer wordt Anouk in een herinnering gezogen. Een verlies waar ze pas nét overheen was gekomen.

´Hoe dúrf jij mijn bevelen te negeren, oude tang!´ snauwt haar vader naar de oude vrouw voor hem.
´Vader-´
´Hou je mond!´
´Maar-´
´Ik zei hou je mond!´
´Ze wilde niet-´
Een dooddoener greep haar van achteren.
´Ga nóóít meer tegen mijn bevelen in´ sist hij.
´Ik ga tegen elk bevel in waar ik zin in heb om tegen in te gaan!´ zegt de oude vrouw.
´Oh ja?´ vraagt Voldemort. ´CRUCIO!´
De oude vrouw gilt. Een snerpende hoge gil.
´En nu?´ vraagt hij met zijn gezicht vlak bij die van haar.
´Val dood!´
´Oh nee, ík zal niet doodvallen!´ zegt hij, en hij slaakt een hoge lach. ´AVADA KEDAVRA!´
´NEE!´ roept Anouk. De vrouw valt van de stoel af en blijft roerloos voor de voeten van haar vader liggen. Die knielt voorzichtig bij haar neer.
´Ik had je ge-´
´Ah! Verdomme!´ Anouk had de dooddoener een stoot tegen zijn neus gegeven. Ze rende naar de vrouw toe en duwde haar vader opzij.
´Nee!´ ze voelt aan de pols van de vrouw. ´Oma, alstublieft!´
´Ze is dóód, Anouk, daar kan je niks aan veranderen´ zegt haar vader.
´Néé!´ snikt Anouk.
´Ach kom op Anouk, zo erg zal je haar niet missen´ zegt haar vader lachend.
Anouk begint nog harder te huilen.
´De énige in deze KLOTE familie, de énige die óóit wat om me heeft gegeven! Je hebt haar vermoord! Jij vuile klootzak!´
´Ze vroeg er zelf om!´ siste haar vader. En hij verdwijnseldt. De dooddoeners volgen. Anouk snikt. Ze laat zich over haar oma heen vallen.

Ze voelt dat ze huilt.
´Ach, moet het arme meisje huilen?´ vraagt Sneep grijnzend. ´Je oma was ook zo´n... rebel... weten we ook meteen weer waar jíj het van hebt!´
´Hou je mond over mijn oma!´
´Wist je dat ze een hoer was? Ze deed het met verschillende mannen!´ De kettingen vielen van haar armen en benen af.
´Zíj kon tenminste nog iemand krijgen, niemand wilt jou door dat vette haar!´
´Het is maar goed dat ze dood is, de wereld is een stuk beter zonder haar!´
Anouk voelt nog meer tranen in zich op komen.
´Ze was ook gewoon zwák, dat zij ooit gedacht heeft iets te kunnen doen tegen de heer van het duister!´
Huilend draait Anouk zich om en rent zijn kamer uit. Ze wilt weg hier! Naar haar oma toe! Ze háát het hier! Ze botst tegen Michael(ook een broer) op.
´Anouk, wat is er!´ vraagt hij lachend(hij was het lievelingetje van hun vader)
Anouk zegt Niks en duwt Michael opzij. Ze rent de trappen op en stopt voor het portretgat.
'Ach meisje toch' zegt de dikke dame. 'Wat is er gebeurt?'
Anouk pakt een stift uit haar zak en schrijft: 'Knorrepot' op haar hand.
'Goed dan' zegt de dikke dame. En haar portret slaat opzij.
Ze ploft huilend op de bank neer. Ze tovert non-verbaal de foto van haar en haar oma naar zich toe.
'Noek?' vraagt Ginny, die uit de meisje slaapzaal komt. 'Alles goed?'
'Anouk schudt haar hoofd. Marcel en Thomas(een jongen uit het jaar van Ginny en Anouk) komen uit de jongens slaapzaal.
'Wat is er gebeurt?' vraagt Thomas meteen woedend.
Anouk schudt haar hoofd. Ze staat op en loopt naar de slaapzaal. Daar valt ze huilen in slaap.

De volgende ochtend.
Met een hol gevoel in haar maag staat ze op. De beelden van de dood van haar oma verschenen weer voor haar ogen, en ze voelt van binnen iets breken. Ze staat op en doet haar kleren aan. Dan kijkt ze naar het zwarte gewaad dat over een stoel hangt. Ze doet hem langzaam over haar hoofd en kijkt in de spiegel. Met haar handen leunt ze op de wasbak die er onder hangt. Ze ziet er verschrikkelijk uit! Ze borstelt haar haar. Ze vond het nog steeds niet leuk. Het zat zo strak. Ze gooit haar haar naar voren en laat het over haar schouders vallen.
Ze gooit een plens water in haar gezicht en loopt naar beneden.
'Môghe' zegt Thomas slaapdronken. 'Ginny en Marcel zijn al naar de grote zaal, ga je mee?'
Anouk knikt. Ze lopen het portretgat door.
'Lekker geslapen?' vraagt hij.
Anouk haalt haar schouders op.
'Wat voor lessen heb jij allemaal vandaag?' en hij kijkt haar vanaf opzij aan.
Anouk geeft hem haar rooster.
'Moet je niet even naar de ziekenzaal?'
Anouk schudt haar hoofd.
'Vertel me nou eens wat er gister is gebeurt.' Schichtig kijkt Anouk hem aan. Dan rent ze de trap af naar beneden en loopt de deuren door. Verbaasd rent hij achter haar aan. Ergens in het midden van de zaal haalt hij haar in.
'Hé, wat was dat?' vraagt hij verbaasd. Anouk loopt weer door. Dan pakt hij haar arm vast.
'Anouk' zegt hij verwijtend.
Anouk schudt haar hoofd en rukt zich los. Dan ploft ze naast Marcel neer. Van hem kreeg ze tenminste niet zoveel gezeur. Verbijsterd ploft Thomas naast Ginny neer. Die kijkt al even verbaasd naar Anouk. Anouk geeft even een hulpeloze blik op Ginny en die glimlacht even. Anouk kijkt naar de lerarentafel en Sneep kijkt grijnzend naar haar.
'Hij ziet er best eng uit als hij lacht' merkt Thomas droog op.
Ginny en Marcel grinniken en Anouk glimlacht ook. Dat zei haar oma nou ook altijd…
Meteen voelt ze weer tranen opkomen, maar ze slikt ze terug. De deuren gaan open en er klinken een paar gillen. Ze hoeft niet eens om te kijken om te weten wie het zijn.
'Dat zijn de gevoelensdemonen! ' zegt Thomas verbaasd.
Anouk haalt haar schouders ook. Ginny kijkt naar Anouk.
'Praat je door hen niet meer?' vraagt Ginny ontzet aan Anouk, zo zacht dat ook alleen Anouk het maar hoort. Anouk knikt haast onzichtbaar.
'wat hebben ze met je gedaan?'
Anouk maakt een handbeweging om te laten zien dat ze het later wel verteld.
'Oeh, hij is knap!' fluistert Ginny als Timidez langsloopt.
Anouk grinnikt licht.
'Stom kind' fluistert Anouk.
'Hè, gelukkig' zegt Ginny. 'Je praat weer, het werd zo stil'
'Bedankt' zegt Anouk glimlachend.
'Wat? Voor je opvrolijken?' zegt Ginny.
'Daar zijn we je vrienden voor' zegt Thomas.
'Eigenlijk, maakte jij me nog chagrijniger' Zegt Anouk grijnzend.
'Ach houd je kop,' zegt Thomas grijnzend.
'hè, nee, niet weer!' zegt Ginny, 'Ze praat net, jij duister jong!'
'Duister jong?' vraagt Anouk lachend.
'Dat was gister' zegt Marcel terwijl hij met zijn ogen rolt. 'Ik las een boek over de middeleeuwen en daar kwam dus duister jong in voor, nu probeert ze dus in die tijd te praten'
Anouk grinnikt.
'hè, ja!' zegt ze plots grijnzend. 'Ik doe met je mee, Gin!'
'Ah, nee!' zeggen Thomas en Marcel tegelijk.
Ginny en Anouk proesten uit. Wanneer ze uitgelachen zijn kijkt Ginny op.
'Je hebt sjans' mompelt ze tegen Anouk.
'Wanneer niet,' fluistert Anouk arrogant.
Ginny schudt gniffelend haar hoofd.
'Ik bedoel bij die knappe' zegt ze, terwijl ze een knikje naar Timidez geeft. Anouk kijkt achterom. Hij grijnst naar haar. Anouk trekt alleen haar wenkbrauw op en keert haar hoofd terug naar Ginny waardoor haar haar arrogant achter haar aan waait.
'Beste leerlingen' zegt Sneep, en hij lacht weer. 'Ik wil jullie voorstellen aan de derivademonen'
De leerlingen bleven stil terwijl de demonen opstonden.
'Applaus graag' zegt Sneep geïrriteerd.
Er klonk opeens luid applaus.
'Stelletje schijtluizen' zegt Anouk zacht en ontzet.
'Wat zij hier tonen is onwaardig gedrag, ik wend mijn hoofd af' en ze zwiept haar hoofd naar de zijkant waardoor haar haar in het gezicht van Thomas zwiept. Die giechelt door het haar dat onder zijn neus kwam.
'Sst!' Zegt Ginny terwijl ze haar vinger voor haar mond houdt en haar hoofd schudt.
'Gosh, Gin, ben je dronken?' vraagt Anouk verbaasd.
'Nee' zegt Ginny met een serieus gezicht. 'Ik-Ik weet niet wat er met me is…'
'Geef me je glas' zegt Anouk wantrouwig.
'Waarom? Ik heb het nog niet-' Anouk grist de beker voor haar neus weg.
'-op' zegt Ginny zuchtend.
Anouk ruikt aan het glas.
'Dat dacht ik al…' zegt Anouk boos.
'Wat?' vraagt Thomas.
'er zit lachgas in' zegt Anouk een beetje paniekerig.
'Lachgas… in iets vloeibaars?' en Thomas trekt zijn wenkbrauw op.
'Het is iets wat mijn vader heeft uitgevonden' zegt Anouk met opeengeklemde kaken. 'Een beetje teveel er van kan al dodelijk zijn, Ginny je moet naar de ziekenzaal!'
'Maar ik- '
'Nu!'
Anouk staat op en trekt Ginny overeind.
'Ik kijk niet toe hoe mijn beste vriendin langzaam en pijnlijk doodgaat' zegt Anouk boos. Ze trekt Ginny onder de tafel door en ze lopen snel naar de deur.
'Juffrouw Vilijn, Juffrouw Wemel, waar denken jullie heen te gaan?' vraagt Sneep lijzig, hij en de demonen waren opgestaan.
'Naar de ziekenzaal' Zegt Ginny.
'En waarom?'
'Alsof jij dat niet weet' zegt Anouk boos.
'Ik ben nog altijd Ú voor jou' zegt Sneep kil. 'En jullie gaan nergens heen'
'Probeer ons maar te stoppen' zegt Anouk. En ze lacht. Dan rennen ze samen naar buiten.
'Stop ze!' roept Sneep naar de demonen. Ze verdwijnen in zwart/blauwe wolken.

In de gang:
'Rennen, Gin, Ze kunnen hier zo zijn.'
Anouk rende haar longen uit haar lijf, ze had nog nooit zo hard gerend.
2e verdieping, denkt ze wanhopig, nog even en we zijn er!
Ze rende en rende, maar niet snel genoeg voor Anouk.
'We moeten sneller!' hijgt ze.
3e verdieping, nog één en we zijn er!
Opeens verscheen Timidez precies voor haar, maar Ginny lieten ze met rust.
'RENNEN GINNY! EN VERTEL HAAR WAT IK JOU HEB VERTELD!' roept Anouk zo hard als ze kon. Ginny draait zich geschrokken om.
'MAAR-'
'Au!' zegt Anouk als Timidez haar van achteren in een soort houdgreep neemt. 'NU!'
'Oké!' en Ginny rent weg.
De vierde verdieping! Ze was er!
'Madam Pleister?' roept Ginny, ze klopt op de gesloten deuren. Madam Pleister kwam aanlopen.
'Wat is er kind?' vraagt ze geschrokken.
'Ik ben… vergiftigd of iets!' zegt Ginny. Madam Pleister trekt haar naar binnen.
'Met wat?'
'Uhm… Anouk noemde het… Lachgas, of zoiets …'
'Lachgas? Dat spul dat Hij-Die-Niet-Genoemd-Mag-Worden heeft uitgevonden?' vraagt ze geschrokken.
'Ja! Dat!'
'Oh god, ik zal je snel genezen'
Ze gaat druk in de weer met drankjes en kruiden en even later staat ze klaar met een glaasje vol dampend blauw/groenig spul.
'Drink dit in een keer op!' zegt ze waarschuwend. Ginny knikt en giet de drank achterover.
'Als je weer iets voelt kom je gelijk naar mij toe!'
'Maar madam Pleister… Ik ben iemand die veel lacht… hoe weet ik dan wanneer ik er weer last van heb?'
'Het voelt anders… en je doet anders… je lijkt dronken en je voelt je ook een beetje van de wereld… Als je dat weer hebt kom je gelijk hierheen, afgesproken?'
'Ja'
'En nu blijf je hier!' en ze duwt haar op een bed neer.
'Maar mijn vriendin-'
'Je vriendin begrijpt het wel, slaap!'
Tot haar verbazing viel ze gelijk in slaap… er zat ook slaapdrank in!

Bij Anouk:
'Niet erg slim hè, meisje?' zegt hij zacht.
'Hou toch je bek, man!' sist Anouk boos.
'Ga je gezellig mee terug?' vraagt hij plagerig.
'Liever niet…' zegt Anouk eerlijk.
'Is dat dan even pech voor jou' en hij gniffelt.
Opeens voelt Anouk haar benen niet en ze ziet allemaal blauw met zwarte slierten om haar heen dansen. Het voelt alsof ze gewurgd wordt. Dan staan haar beide voeten weer op de grond en ze begint weer adem te krijgen. Dan begint ze ongelofelijk te hoesten.
Professor Anderling stond op.
'Ze is hier gewoon niet aan gewent!' zegt Timidez snel. 'Zit'
Anderling kijkt naar haar dochter.
'Hij zei zít, Minerva, dus zít!' zegt Sneep. Als Anouk uitgehoest is gaan ze verder. Timidez wil haar weer vast pakken maar ze geeft hem een stoot tegen zijn neus.
'Ah, verdómme!' zegt hij terwijl hij naar zijn neus grijpt. 'ze heeft mijn neus gebroken!'
Ze hoort gehijg in haar nek, vast een andere demon. Ze telt zachtjes tot 3 en op 3 duikt ze.
Ze had gelijk! Net op dat moment greep hij naar haar maar viel nu om. Dan springt ze van de verhoging van de lerarentafel af en loopt langzaam achteruit. Meteen verschenen die zwart met blauwe wolkjes weer van elke kant van haar.
'damn' fluistert Anouk zacht.
'Nu kan je nergens heen hè?' vraagt Timidez grijnzend.
Geïrriteerd kijkt Anouk naar hem op.
'Houd toch je mond, man!' snauwt ze.
Ze kijkt even naar haar broers. Aan hun gezichten te zien kon ze geen hulp van hen verwachten.
'Dus als je nu even naar ons luistert, kunnen we verder gaan' zegt Timidez.
'Verder gaan aan wát?'
'Een plan'
'Als het van mijn vader is zal ik niet luisteren'
'Je moeder ging er mee akkoord.'
'Wáár ging ze mee akkoord?'
'Laat ook maar' zegt hij en hij rolt zijn ogen. Dan draait hij zich om zodat hij met zijn rug naar Anouk staat.
'Hoge krachten, van daar boven
Laat dit meisje, tijd gaan roven.
Leidt haar naar ons begin,
En breng haar terug als een duistere godin!'

'Wat was dat?'
'Een spreuk'
'Een – wow!'
Opeens vliegt ze door de lucht. Er schittert een groen licht om haar heen en met een knal verdwijnt ze.

Met een plof beland ze op de koude stenen. Ze wrijft over haar hoofd.
'Alles oké?' vraagt een jongen met donker bruin haar en licht groene ogen.
'Ik denk het' zegt ze terwijl ze over haar hoofd wrijft. Ze had haar arm opengehaald.
'Laat mij maar' zegt de jongen. Hij pakt haar arm en houdt zijn hand er boven. Een blauw licht gaat over haar wond heen en haar wond is genezen. Met open mond staart Anouk er naar. Dan kijkt ze op.
'Bedankt' zegt ze.
'Chris' zegt de jongen, terwijl hij zijn hand uitsteekt.
'Anouk' zegt Anouk en ze schudt zijn hand.
'Dus jij hebt ook krachten?'
'Ja… een soort van…'
'Wat kom je hier doen?' vraagt Chris.
'Als ik dat eens wist…' en ze kijkt naar boven, alsof ze daar Timidez kon zien.
'Je bent hier niet zelf heen gekomen?' vraagt Chris verbaasd.
'Nee, het was een demon'
Hij kijkt haar aan, waar hij zijn hoofd een beetje voor moest buigen want ze was kleiner.
'Een demon?' vraagt hij. 'Wat voor demon?'
'Timidez' zegt Anouk.
'TIMIDEZ!' roept Chris uit.
'Je kent hem?'
'Hij is de tweede hand van Heer Wyatt'
'Héér Wyatt?' vraagt Anouk. 'Een psychopaat die de wereld wil overheersen?'
'Zo kan je het zeggen ja, alleen het is nog wat licht uitgedrukt'
'Waarom moet er nou óveral iemand zijn die de wereld wilt overheersen?' vraagt ze grimmig.
'Bij jou ook?'
'Mijn vader… Hij is de sterkste en duisterste tovenaar van onze wereld…'
'Waarom heeft hij dan niet voorkomen dat Timidez je hierheen gestuurd heeft?' vraagt hij. 'Niet dat ik je niet hier wil hebben hoor!' voegt hij er snel aan toe.
'Hij háát me' zegt Anouk. 'Ik heb nog vier broers, allemaal vaderskindjes! Alleen omdat ik wél een eigen mening heb en daar wél voor sta, haat hij me'
'En nu probeert hij je wanhopig op elke manier naar zijn kant te halen' zegt Chris begrijpend.
'Inderdaad.' Zegt Anouk. 'Ervaring?'
'Wyatt is mijn broer. Hij is gekidnapt toen hij 2 was, toen hebben ze hem naar de duistere zijde gehaald. Hij is de "uitverkorene" en erg krachtig. Nu heeft hij heel deze wereld in een zwartgat veranderd'
Anouk zucht en stopt haar handen in haar zakken(het was koud buiten) . Ze lopen een beetje verder.
'Dus… hoe gaat dat nu tussen jou en je broer?' vraagt Anouk na een tijdje lopen.
'Soms gaat het nog wel… meestal niet… Ik woon bij hem in een appartement…'
'Je wóónt bij hem?' vraagt Anouk verbaasd.
'Ja… Hij heeft ervoor gezorgd dat ik nergens anders terecht kan, dus anders zou ik op straat moeten slapen'
'Wat gemeen!' zegt Anouk ontzet.
'Ik kan er nu nog wel mee leven…' zegt Chris, en hij zucht.
'Waarom ga je niet met me mee?' vraagt hij naderhand. 'Het is te koud om buiten te blijven, en je kent hier niks'
'Ik weet niet- '
'Kom op, ik heb nu echt geen zin om Wyatt alleen onder ogen te komen, met mensen erbij houdt hij zich nog in'
'Ben je weggevlucht?'
Chris grijnst.
'Oké dan…' zegt Anouk.
'Ik orb je er wel heen'
'Je wát?'
'Orb…' en hij grijpt haar arm en hij 'orbt' weg.
'Gosh… dat was eng' zegt Anouk terwijl ze naar adem hapt.
'Het word nog enger als je Wyatt ziet' zegt Chris gniffelend.
'Wie is dat?' vraagt een lage jongensstem.
Geschrokken draaien Chris en Anouk zich om.
'Uhm… Anouk' zegt Chris, duidelijk niet op zijn gemak. Anouk bekeek Wyatt goed. Hij had lang blond gekruld haar(wat Anouk sowieso al niet aanstaat) en zijn ogen waren donker blauw, en leken zo door je heen te kijken. Hij was lang en gespierd. Wat een griezel…
'Heb ik wat van je aan?' vraagt Wyatt minachtend.
'Ik… denk het niet' zegt Anouk.
Chris proest zachtjes, maar verbergt door naar beneden te kijken.
'Waar heb je haar vandaan gehaald?' vraagt hij. 'Het Asiel?'
'Nee,' zegt Chris. 'En waarom interesseert het je zo?'
'Omdat jij een vreemd meisje mijn huis inlaat' zegt Wyatt.
'Wy, alsjeblieft' zegt Chris smekend. 'Je ként haar niet!'
'En jij wel?' snuift Wyatt.
'Goed genoeg' zegt Chris.
'Oké,' zegt Wyatt.
Chris glimlachte verbaasd.
'Maar dan loop jij niet meer weg' zegt Wyatt.
Chris' mond valt open.
'Ik- Nou- Oké dan.' Mompelt hij tegen zijn zin in. Dan orbt Wyatt weg.
'Je laat je toch niet terroriseren door je broer?' vraagt Anouk walgend.
'Dat doe ik alleen voor jou'
'Je ként me amper' zegt Anouk.
'Maar zo voelt het niet' zegt Chris.
'Wat bedoel je?' vraagt Anouk verbaasd.
'Ik weet niet' zegt Chris. 'Het lijkt gewoon alsof ik je al langer ken…'
Anouk denkt na. Ze heeft hem inderdaad al meer verteld dan ze ooit tegen Ginny heeft gedaan over haar positie thuis.
'Heb je honger?' vraagt Chris.
'Ja!' zegt Anouk. 'Ik heb heel de dag nog niet gegeten.'
'Chips?' vraagt hij, en hij grijnst. 'Wyatt doet nooit boodschappen'
'Waarom doe je ze zelf dan nooit?' vraagt Anouk.
'Omdat ik steeds wegloop.' Zegt Chris grijnzend. 'Dus, chips goed?'
'Ja dat is wel goed' zegt Anouk grijnzend.
'Chips!' zegt Chris, en hij houdt zijn hand op. Er verschijnt een zak chips in.
'Woot!' zegt Anouk verbaasd. 'H-Hoe doe je dat?'
'Dat zijn mijn krachten' zegt Chris. 'Jij had toch ook?'
'Ja… maar… anders,' zegt Anouk. 'Wij gebruiken er een toverstok voor'
'Kun je wat laten zien?' vraagt hij.
'Natuurlijk' en ze haalt haar toverstok tevoorschijn. 'Oh nee!'
'wat?'
'Als ik mijn toverstok gebruik weet mijn vader waar ik ben, en ik vind het eigenlijk wel fijn om even weg te zijn bij hem!'
'Ik begrijp het' zegt Chris. 'Ik kan proberen je te leren hoe je magie met je hand gebruikt.. aangezien je wel aanleg hebt voor magie…'
'Zou je dat willen?' vraagt Anouk enthousiast.
'Natuurlijk' zegt Chris koeltjes.
'Dan zal ik jou leren boodschappen doen' zegt Anouk grijnzend.
'Eet.' Zegt Chris alleen maar en Anouk trekt haar o zo favoriete schijnheilige gezicht. Ze eet wat chips.
'Kun je onze gast alleen maar chips te eten geven?' vraagt Wyatt schamper.
'Als er eens boodschappen gedaan werden had dat wel gekund' Is het enige wat Chris zegt.
'Als jij niet steeds weg zou gaan zouden er boodschappen gedaan worden.'
'Waarom ga je zelf niet? Als je er zo'n last van hebt.'
'Christopher, ik ben de wereldheerser, die gaat niet zomaar opeens boodschappen doen'
Anouk voelde woede in haar opkomen. Die gast is nog gestoorder dan haar vader.
'Dan neem je toch een dienstmeisje in huis?' Zegt Chris.
'Die hebben we nu toch' zegt Wyatt terwijl hij naar Anouk knikt. Anouk maakt een verontwaardigd geluidje. Maar Chris drukt gauw zijn hand op haar mond.
'Anouk is geen dienstmeisje'
'Oh… dus ze heeft dat malle gewaad als grap aan?'
'Dat is van haar school'
'En welke school is dat eigenlijk.'
Chris kijkt naar Anouk. Anouk kijkt even van Chris naar zijn hand.
'Oh ja.' Zegt Chris grijnzend en hij haalt zijn hand voor haar mond weg.
'Dat is geheim, ik mag er niet over praten' verzint Anouk snel.
'Heb je je vriendinnetje niet geleerd dat er geen geheimen voor mij zijn?' sneer Wyatt tegen Chris. Dan kijkt hij naar Anouk.
'Echt niet?' vraagt Anouk "belangstellend". 'Hoe doe je dat dan?'
'Ik ben een telepaat.'
'Dus je kunt gedachten lezen..?'
'Inderdaad ja' zegt Wyatt kil.
'Cool.'
'Dus wat is die- '
'Laten we boodschappen gaan doen' zegt Chris snel, en hij trekt Anouk gauw mee.
'Hé!' zegt Wyatt terwijl Chris doorloopt.
'Osb!' zegt Anouk snel.
Chris orbt weg.
' `t is oRb niet osb' zegt hij grijnzend.
'Dus, op wat voor school zit je eigenlijk'
'Zweinstein'
'Zweinstein?' zegt Chris geschrokken. 'Jeez, `t is maar goed dat je niks verteld hebt.'
'Hoezo?' vraagt Anouk verbaasd.
'Wyatt háát dat soort scholen, en hij vindt Zweinstein de ergste'
'Oh.' Zegt Anouk een beetje verbaasd. 'Nou, dat kan nog leuk worden'
'Hé, een winkel' zegt Chris.
'Oh! Is dat nou een winkel?' vraagt Anouk lachend.
'Ja' zegt Chris en hij grinnikt. 'Maar ik herinner me niet dat er hier een stond'
'Misschien is hij nieuw?' oppert Anouk.
'Misschien…'
Ze stapte naar binnen. Hij leek normaal.
'Dus, wat gaan we eten?' vraagt Chris.
'Uhm… Pizza?' zegt Anouk.
'Lekker makkelijk' zegt Chris. 'Dat zal Wyatt nooit goed keuren'
'Nou en, dan moet hij maar voor zijn eigen eten zorgen' zegt Anouk schouderophalend.
'Rebel' zegt Chris grinnikend.
'Je weet toch.'
Ze pakken 3 pizza's en een fles cola.
'Wat zijn we toch weer gezond' zegt Anouk opgewekt.
Dan lopen ze naar buiten, na eerst betaald te hebben, en ze orben terug naar huis.
'Zijn jullie daar weer?' roept Wyatt.
'Nee,' fluistert Anouk zacht, zodat allen Chris het hoort. Die lacht even.
'Ja, we zijn er weer'
Wyatt zat op een stoel een boek te lezen.
'Wat lees je?' vraagt Chris, terwijl hij de tas op het aanrecht zet.
'Een biografie over wereldheersers van de magie wereld.'
'Ah, staan er interessante in?'
'Ja, hier is er een' zegt Wyatt. 'Hij wordt als zeer eng, duister en kwaadaardig beschouwen. Hij zou een zeer goede leider zijn.'
'Wat is zijn naam?' Vraagt Chris nieuwsgierig.
'Voldemort' zegt Wyatt. 'De mensen schijnen zo bang voor hem te zijn dat ze zijn naam niet durven uit te spreken. Hij lijkt me zeer geschikt.'
'Daar zou ik niet zo zeker van zijn' zegt Anouk.
'Ken je hem?' vraagt Wyatt, en zijn donkere ogen kijken op.
'Nee' zegt Anouk snel.
'Je liegt,' zegt hij kil.
'Misschien moet ik mijn derivademonen oproepen' zegt Wyatt weifelend.
'Nee!' zegt Anouk geschrokken.
'Je kent ze?'
'Ik… Heb er wel eens over gelezen, volgens mij'
'Ja dat zou best kunnen…' zegt Wyatt maar hij blijft grijnzen. 'Wat hebben jullie gehaald?'
'Pizza' zegt Chris. Hij draait zich om en bijt op zijn lip.
'3-2-1' fluistert hij tegen Anouk.
'PIZZA?' schreeuwt Wyatt. 'Een wereldheerser eet geen pizza!'
'Het is pizza hawai?' probeert Anouk voorzichtig.
'Ga dan zélf je eten kopen' snauwt Chris. 'Het is niet mijn schuld dat ze niet in alle winkels kaviaar verkopen'
Anouk warmt de pizza's op en Wyatt eet er toch een.
'En als ik jullie was zou ik jullie nu omkleden' zegt Wyatt.
'Waarom?' vraagt Chris.
En op dat zelfde moment vraagt Anouk
'Hoe?'
'Er komt bezoek' zegt Wyatt tegen Chris. 'En jij hebt natuurlijk geen andere kleren hier' zegt hij.
Hij pakt haar arm en ze orben een winkel in.
'Zoek maar iets uit' zegt Wyatt verveelt.
'Oh maar ik kan toch niet-'
'Nu, ik heb geen zin om voor schut te staan bij het bezoek.'
'Oké.'
Ze had geen zin om moeilijk te doen. Ze pakt een spijkerbroek en een jurkig iets. Ze past het aan.
'Al klaar?' vraagt Wyatt voor het gordijn.
'Ja,' zegt Anouk. 'Wat vindt je hier van?'
En ze komt naar buiten.
'Het kan ermee door' zegt hij verveelt. Ze lopen naar de kassa en orben weer naar zijn appartement.
'Hèhè, waar gingen jullie heen?' vraagt Chris terwijl hij opstaat.
'Naar de winkel, ze kon onmogelijk in dat pakje blijven lopen' zegt Wyatt.
Dan pas merkt Chris op dat Anouk andere kleren aan heeft.
'Ziet er goed uit' zegt hij grijnzend.
'Weet ik' zegt Anouk, terwijl ze naar hem toe loopt.
'Vangen' zegt Wyatt tegen Anouk en hij gooit haar een borstel toe.
'Hé, bedankt… denk ik'
Ze loopt naar de badkamer toe en begint haar haar te borstelen.
Er wordt op de deur geklopt.
'Wat?'
'Ik ben het, Chris, mag ik even binnen komen?'
'Ja hoor'
Chris komt binnen.
'Wie komen er denk je?' vraagt Anouk, terwijl ze Chris in de spiegel aankijkt.
'Ik denk belangrijke demonen.' Zegt Chris bitter.
Geschrokken draait Anouk zich om.
'Belangrijke demonen?' vraagt ze dan.
'Ja, Wyatt reageert dan meestal zo.'
'En… wat gebeurt er dan?'
'Normaal gesproken is dit niet mijn favoriete bezigheden, ik ben nogal… een flapuit… snap je' zegt Chris. 'En dan…'
'Proberen ze dat uit je te krijgen met geweld' zegt Anouk meelevend.
Chris kijkt op.
'Ervaring?' vraagt hij op zijn beurt. Anouk knikt. Ze voelt tranen opkomen.
'Hé,' zegt Chris en hij steekt zijn hand uit. Anouk pakt zijn hand aan en loopt naar hem toe. 'Het komt echt wel goed, We zijn nu samen'
Anouk geeft hem een knuffel.
'Anouk, Chris, kom eruit!' roept Wyatt. 'Dit is een toilet ja!'
Anouk en Chris komen er snel uit.
'Wat deden jullie met z'n 2en in de badkamer?'
'Ik borstelde mijn haar' zegt Anouk snel.
'En ik-'
'Hij bracht mij een elastiekje voor het geval ik die nodig had'
'En dat duurde zo lang?' schampert Wyatt.
'Nou dat zit zo-' Begint Anouk.
'Hoe?' zegt Wyatt nijdig.
'Altijd als Anouk en ik praten raken we in gesprek, dus dat was nu weer zo'
'Ja, inderdaad' zegt Anouk.
Wyatt schudt zijn hoofd.
'Kinderen' zucht hij. En hij loopt de badkamer in.
'Kinderen' zegt Chris en zijn mond valt open. 'Hij is maar 3 jaar ouder!'
'Ach joh,' zegt Anouk. 'Trek je er maar niks van aan'
'Dat doe ik niet' zegt Chris nors. Anouk grinnikt.
Dan wordt er op de deur geklopt.
'Oké, doe alsof je een aardig en beschaafd meisje bent' fluistert Chris haar snel toe.
'Ik ben toch aardig en beschaafd?' Vraagt Anouk.
'Uhm… Aardig ben je wel ja…' en hij grijnst.
'Rotjong' zegt Anouk.
Chris doet de deur open.
'Christopher, wat fijn je weer terug te zien' zegt één van de demonen.
'Ja, wat jij wilt' zegt Chris en hij stapt opzij. De demonen lopen naar binnen.
'Wie is dat?' vraagt een man, die zijn gezicht verbergt achter een masker, terwijl hij over zijn lip likt.
'Dat is Anouk' zegt Wyatt die de badkamer uitloopt. 'Een vriendinnetje van Chris.'
'Waarom krijgt die Christopher toch altijd de knappe?' mompelt een demon jaloers.
Anouk loopt gauw naar Chris toe en pakt zijn hand.
'Ik ben bij je' fluistert Chris. Anouk knikt.
'Dat is niet het punt van deze vergadering, lijkt mij' zegt de oudste demon, kurk, verveelt.
'Inderdaad' zegt Wyatt kil. 'Zit'
De demonen gingen zitten.
'Jullie ook' zegt Wyatt tegen Anouk en Chris, als die blijven staan.
Er was nog maar een plaats over dus Anouk ging op Chris zijn schoot zitten.
'Waarom zijn wij hier eigenlijk bij?' vraagt Anouk zacht aan Chris.
'Ik heb geen flauw idee' mompelt Chris.
'Wat voor nieuws brengen jullie me?' vraagt Wyatt, terwijl hij rond kijkt.
'Het is over zweinstein, sire' zegt Sander(degene met het masker) Anouk haar adem stokt. Chris knijpt in haar hand als teken dat ze zich in moet houden.
'Kutschool' mompelt Wyatt. 'Wat is er mee?'
'Uhm… heer Voldemort, ik neem aan dat u daarvan gehoord heeft' Wyatt knikt. 'Heeft een meisje van ongeveer 16 jaar gevangen genomen, hij zoekt zijn dochter'
'Gevangen genomen? Hoe ziet ze eruit? En … wat doet hij met zo'n meisje?'
'Ja, gevangen genomen. Een meisje met rood haar, zeer aantrekkelijk. Hij heeft haar al eens bezeten in haar eerste jaar, en nu heeft hij haar gevangen genomen om haar uit te horen.'
'Door marteling?' vraagt Wyatt bedachtzaam.
'Ja, een zeer zware marteling.'
Anouk voelt een traan over haar wang lopen.
'Ginny' fluistert ze hees.
Ze veegt gauw haar traan weg.
'Wat is er met jou, Anouk?' vraagt Wyatt triomfantelijk.
'Ik stootte mijn teen' verzint Anouk snel.
'Tegen wat?' vraagt Wyatt schamper. 'Chris' zijn been?'
'Mijn been is toevallig zeer gespierd hoor' zegt Chris opstandig.
'Houd je mond' snauwt Wyatt. 'Je stootte je teen niet'
'Wat, heb je de hele tijd mijn teen in de gaten gehouden ofzo?' vraagt Anouk sarcastisch. Het floepte eruit, het was niet haar schuld. Wyatt negeert haar.
'Je kent dit meisje, is het niet?' vraagt hij.
'Welk meisje?' vraagt Anouk nerveus.
'Die… Binny? Jinny? Rinny'
'Ginny' zegt Anouk geërgerd. 'oh, damn'
'Dus je kent haar'
'Ik-'
'Ik zei toch dat er geen geheimen voor mij waren?' en hij grijnst duivels.
Chris probeerden met Anouk weg te orben.
'Dat heb ik geblokkeerd, Christopher' zegt Wyatt geïrriteerd. 'Je denkt toch niet dat ik dom ben?'
'Wil je daar echt antwoord op?' vroeg Chris uitdagend.
'Waar ken je dat meisje van?'
'Ik ging wel eens met haar, en een paar andere mensen bij mij uit de buurt, uit… Naar een discotheek enzo…' Ze wist niet waar die leugen opeens vandaan kwam, een stemmetje in haar hoofd zei het. Ze voelt Chris in haar hand knijpen.
'Dus je kent haar niet goed?' vraagt Wyatt toonloos.
'Nee'
'En die traan dan?'
'Ik zei toch al: ik stootte mijn teen'
'Daar ga je toch niet om huilen?' vraagt Wyatt spottend.
'Jongens niet nee' zegt Chris.
'Natuurlijk, dit is een meisje' zegt Wyatt lachend.
God, dit was gênant.
'We gaan naar de onderwereld' zucht Wyatt. 'Chris, jij blijft hier met Anouk'
'Als je er op staat' zegt Chris luchtig. De demonen en Wyatt verdwijnen. Anouk begint te huilen.
'Hé,' zegt Chris verbaasd. 'Wat is er?'
'Ginny, ze is mijn beste vriendin' snikt Anouk. 'Voldemort is mijn vader, en hij heeft Ginny'
Ze haalt adem.
'Hij heeft haar omdat hij niet weet waar ik ben, hij martelt haar! We móéten haar helpen!'
'Ik zou niet weten hoe' mompelt Chris.
'Heeft hij nog steeds je orbs geblokt?' vraagt Anouk hoopvol.
Chris probeert te orben.
'Ja' zegt hij teleurgesteld.
'We moeten hier weg zien te komen' haar stem klonk schril. 'Ik moet terug naar Zw-'
Chris drukt gauw zijn hand op haar mond. Wyatt komt weer binnen.
'Waar waren jullie over aan het praten?' wilt Wyatt weten.
'Over van alles, hoezo?' vraagt Chris achterdochtig
´Geen geintjes meer, Christopher´ zegt Wyatt woedend, en met één handbeweging vliegt Chris achteruit tegen de muur aan. Hij kreunt van pijn.
'Chris!' roept Anouk geschrokken en ze wilt naar hem toe lopen.
'Blijf staan' zegt Wyatt gebiedend. 'Ik weet dat je op die achterlijke school zit Anouk'
Hij kijkt haar boos aan en blaast haar dan ook naar achteren. Ze knalt met haar hoofd tegen de muur aan.
Wyatt loopt op haar af. Chris staat op en loopt op Wyatt af. Maar die blaast hem alweer weg. Hij knielt bij Anouk neer tot op haar oogniveau.
'Ik ben goede vrienden met je vader'
'Wat?' vraagt Anouk ontzet. 'Je kent hem?'
'Natuurlijk ken ik hem' zegt Wyatt geërgerd. 'Elke wereldheerser kent elkaar'
'Zijn er meerdere dan?'
'Natuurlijk zijn er meerdere' zegt Wyatt op diezelfde geërgerde toon. 'Heeft je vader je niks geleerd?'
'Vast wel' mompelt Anouk en ze wrijft even over haar hoofd die behoorlijk pijn deed.
'Wat bedoel je daar nou weer mee?' snauwt Wyatt.
'Ik dacht dat je hem zo goed kende' snauwt Anouk op haar beurt.
Wyatt neemt een stap achteruit en kijkt op haar neer. Anouk staat op. Uit de hoek komt een kreun. Chris was ook weer wakker. Anouk loopt naar hem toe en helpt hem overeind. Hij kijkt van Anouk, die nogal fel kijkt naar Wyatt, die een beetje verbluft naar de plek waar Anouk lag staart.
'Wat heb je gezegd?' fluistert hij verbaasd.
'Geloof me, als ik dát wist…'
Opeens worden ze met zijn tweeën naar achter geblazen.
'Had Paige je nooit geleerd altijd alert te zijn, Christopher?' vraagt Wyatt, wetend dat het praten over een familielid Chris pijn doet.
Chris deed zijn best om die opmerking te negeren.
'En nu gaan wij Anouk fijn even terug brengen naar haar pappie, precies waar ze hoort'
'Val dood!' zegt Anouk woedend.
'Ahw… Dat doet me nou pijn' zegt Wyatt quasi beledigd. 'Zou je echt willen dat Chris zijn laatste familielid verliest?'
'Houd je kop!' roept Chris woedend. 'Hou je bek over mijn familie!'
'Het is ook mijn familie, Christopher'
'Niet meer' zegt Chris met opeengeklemde kaken. 'Ze hebben je verbannen.'
'Hoe weet jij dat nou weer?' vraagt Wyatt geërgerd.
'Ik heb met ze gesproken' zegt Chris. 'Probeer het boek maar eens aan te raken'
'Als je er op staat' zegt Wyatt spottend. Hij loopt naar het boek toe en wordt naar achteren geblazen.
'Jij vieze rat!' sist Wyatt. 'Jij vieze verrader!'
'Het is niet mijn schuld!' zegt Chris snel. 'Ik kan je nog niet verbannen.'
Wyatt kalmeerde weer en greep de armen van Anouk en Chris. Ze orbde weer terug naar zweinstein. Midden in de grote zaal. Hij duwde ze vooruit.
Sneep stond op.
'Juffrouw Vilijn, wat fijn u weer terug te zien'
'Waar is Ginny?' vraagt Anouk, Sneep`s opmerking negerend.
'Waarom vraag je dat niet aan je vader?' zegt Sneep grijnzend.
'Waar is hij?'
'Anouk niet doen' zegt Nick snel.
'Wie is dat?' vraagt Chris zacht aan Anouk, terwijl hij naar Nick kijkt.
'Een van mijn broers' zegt Anouk.
De deuren van de grote zaal gaan open.
'Waar ben jij geweest' sist haar vader woedend.
Chris en Anouk draaien zich om.
'Is dat-'
'Mijn vader ja'
'Je weet dat je niet weg mag gaan zonder mijn toestemming'
'Waar is ze?' vraagt Anouk, opnieuw een opmerking negerend.
'Waar is wie?'
'Ginny! Waar is ze!'
'Ik weet niet waar je het over hebt' zegt haar vader, en hij grinnikt.
'Je liegt' zegt Anouk. 'Ik weet dat je haar hebt'
Dan staat Marcel op en loopt op hen af.
'Ze is in de kerkers' fluistert hij in haar oor.
'Meneer Lubbermans' roept Sneep. 'Ga zitten'
Marcel kijkt naar Anouk. Die geeft een knikje naar achter, dat hij maar moet gaan. Marcel zucht en loopt terug naar zijn plaats.
'En dat is?' vraagt Chris met opgetrokken wenkbrauwen.
'Kijk hem niet zo raar na' zegt Anouk bot. 'Dat is Marcel, een van mijn beste vrienden'
'Oh sorry… Helpt hij ook met-'
'Hou je kop' sist Anouk. 'En ja'
'Anouk' zegt Anderling.
'Dat is mijn moeder' zegt Anouk tegen Chris.
'Wat een familiefestijn' zegt hij. Anouk glimlacht.
'Anouk, ga maar gewoon zitten'
'Gaan we zitten?' vraagt Chris.
'Ja… Laten we voor één keer eens luisteren' zegt Anouk. En ze ploffen bij Marcel en Thomas neer.
'Oké, Anouk, wáárom luister je?' vraagt Thomas ontzet.
'Omdat ik Ginny niet kan helpen als ik gewond ben' zegt Anouk op een dôh toon.
'Huh?'
'Ach laat ook maar' zegt Anouk. 'Dit is Chris, Chris, dit zijn Thomas en Marcel'
'Uhm.. Haai' zegt Chris.
'Wie ben jij?' vraagt Thomas achterdochtig.
'Uhm… Chris… dat zei Anouk net toch?'
'Ja, dôh' zegt Thomas. 'Maar waar kom je vandaan, wat zijn je verdere namen, wie waren je ouders en waar ken je Anouk van'
'Thomas' zegt Anouk waarschuwend. 'Laat hem toch met rust!'
'Oh ik vind het niet erg hoor.' Zegt Chris. 'Ik ben Chris Perry Halliwell, Ik kom uit San Francisco, Mijn moeder was een Charmed-one en mijn vader was een wijze. Anouk belandde opeens in mijn stad en ik heb voor haar gezorgd.'
'Had ze zichzelf nou alwéér in de problemen gebracht?' vraagt Marcel geërgerd.
'Doet ze dat vaker dan?'
'Vaker is nog zacht uitgedrukt' zegt Marcel grijnzend.
'Oh hou je mond toch' zegt Anouk gegeneerd. 'Ben ik… lang weggeweest?'
'Ongeveer 3 weken'
Verbaasd kijkt Anouk hem aan.
'Drie weken!' roept ze dan uit.
'Stil' sist Marcel. 'Drie weken'
'Maar,' zegt Anouk verbaasd. 'Ik ben pas 2 dagen bij Chris geweest, toch?'
Ze kijkt vragend naar Chris.
'Inderdaad'
'Dat klopt' zegt Marcel. 'Het was één of andere spreuk van Timidez. Hij heeft hier de tijd versneld tot op het moment dat je terugkwam, zodat je vader bozer zou zijn'
'Hoe subtiel' zegt Anouk geërgerd. 'Ik heb opeens geen honger meer'
Boos staat ze op.
'Anouk, je mag pas weg als je toestemming hebt' zegt Marcel. 'Dat weet je toch?'
'En heb ik daar ooit naar geluisterd?'
'Nee, maar is daar ooit iets goeds van gekomen?'
'Nee' zegt Anouk bitter, en ze gaat weer zitten.
'Het klinkt niet echt prettig, op deze school.' Zegt Chris. 'Geen wonder dat-'
Een moordende blik van Anouk legt hem het zwijgen op.
'Het was eerst een leuke school' zegt Thomas. 'Tot 3 jaar geleden'
'Hoe bedoel je?'
'Toen begon mijn vader te denken dat de wereld van hem is en heeft hij zweinstein zijn eigendom gemaakt en dat ding daar-' en Anouk geeft een knikje naar Sneep, '-Schoolhoofd gemaakt. Dus die idioot riep die Timidez demonen op en nu is deze school een kopie van de hel'
Chris grinnikt.
'Wat?' snauwt Anouk.
'Het is gewoon grappig om jou over de hel te horen praten' zegt Chris. 'Jij kan toch niet in de hel komen'
Anouk kalmeert een beetje en glimlacht licht.
'Waarom mogen we eigenlijk nog niet weg?' vraagt Anouk.
'Waarschijnlijk brengen ze Ginny zo naar binnen'
'Voor wat?'
'Ik weet niet' zegt Marcel. 'Ik hoorde Sneep alleen zoiets zeggen.'
Gespannen staart Anouk naar de deur. Zouden ze Ginny iets aangedaan hebben? De deuren gaan open. Timidez en een dooddoener komen binnengelopen met een slap meisje tussen hen in. Ze had dofrood haar, en doffe ogen. Haar lichaam was te dun en ze trilde heel erg. Ook zat haar hele lichaam onder de schrammen.
'Ginny' roept Anouk.
Het hoofd van het meisje schiet omhoog en kijkt naar Anouk. Timidez gooit Ginny op de grond. Ginny te zwak om zelf nog te bewegen blijft liggen. Anouk rent naar Ginny toe en knielt bij haar neer.
'Mijn god, Ginny' fluistert ze wanhopig.
'Zielig' zegt Timidez minachtend. Woedend kijkt Anouk naar hem op. Timidez lijkt even uit het veld geslagen, maar hersteld zich snel. 'Je kan niks meer voor haar doen'
'Ik niet nee' zegt Anouk woedend.
Chris had haar hint door en liep naar Ginny toe. Hij deed het zelfde als hij eerder bij Anouk deed en Ginny's adem begon weer regelmatig te worden. Haar schrammen verdwenen en ze kon weer staan.
'Jullie zijn echt ziek' zegt Anouk terwijl ze minachtend haar hoofd schudt. Dan loopt ze samen met Ginny en Chris de grote zaal uit.
'Ze is terug' zegt een trotse stem aan de griffoendor tafel. Het was Simon.

Eind hoofdstuk 2

Zo, dit was hoofdstuk 2! Hoe vonden jullie het? Ik heb nog minstens 20 hoofdstukken al klaar, al moet ik ze nog wel indelen omdat ik bij mijn andere site niet met hoofdstukken werkte. =) Ik dacht: ik doe het hier wel.

Anyway, ik hoop dat er gereageerd wordt!

Xx

Anouk