Kimberley: "Oeh… hoofdstuk 2! Waar zullen we nu weer belanden?"

Marloes: "Uch uch… ahem… ik weet het al."

Kimberley: "Jaaah… ssst… Oké, waar waren we gebleven?"

Marloes: "Gundam Wing is nog steeds niet van ons, maar als ik de loterij win, koop ik de rechten op! Muahahahaha!"

Kimberley: "Ahem… juist. Insanity is just around the corner."

Hoofdstuk 2 - Een ongewone ontdekking

Ergens in het midden van de oceaan, ligt er een onbewoond eiland. Nou ja, volgens de statistieken is het onbewoond. Maar in werkelijkheid is dit eiland heel erg bewoond. Het is het domein van de koningin in het roze.

Dit eiland is hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Je kan er naar binnen, maar of je er ooit weer uit komt is nog maar de vraag. Het eiland is namelijk omringt door een koepel van laser stralen. Het is duidelijk dat de koningin niet wil dat er iemand van het eiland afgaat.

Ooit was er een gestoorde maniak met enge wonderwenkbrauwen. Hij zat ook op dit eiland. Foutje van de koningin. Deze maniak hield heel erg van Phantom of the Opera. Maar er was geen theater op het eiland. Op een dag besloot hij om de poging te wagen en hij probeerde van het eiland af te komen.

Helaas, zijn poging mislukte. Zijn geroosterde en gecrispte lichaam hangt nu, ter waarschuwing, voor de ingang van het eiland. Sinds zijn dood, heeft niemand ooit nog geprobeerd om van het eiland te ontsnappen. En de koningin heeft nog een ander maatregel getroffen. 's Nachts worden de bewoners opgesloten in kooien en worden er gemuteerde dino's op het eiland los gelaten. En rond het eiland zwemt er een enorme reuze octopus. En ja, deze is ook gemuteerd.

.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

"AAAAAAAAAAAAAAAAAH! EEN MUIS!"

De kreet klinkt door de stille haven. Een meisje met rode haren rolt geïrriteerd met haar ogen en loopt naar het dek van het enorme schip dat ze aan het onderzoeken is. Op het dek, dat onder het vuil en het stof zit, rent een meisje met blond haar hysterisch heen en weer.

Marloes: "Stel je niet zo aan, joh!"

Kimberley: "Neeeej! Haal hem weg!"

Marloes kijkt rond en ziet dat er nergens een muis loopt. Ze zucht.

Marloes: "Hij is al weg. Kom op. We zoeken naar aanwijzingen. Weet je nog?"

Kimberley kalmeert en loopt naar haar nichtje toe.

Marloes: "Ik heb nog niets gevonden. Er is hier iets vreemds aan de hand."

Kimberley: "Het lijkt wel of ze in het niets zijn opgegaan."

Marloes: "Inderdaad."

Kimberley: "Ik maak me zorgen. Straks is er iets heel ergs met ze gebeurd."

Marloes: "Laten we daar alsjeblieft niet van uitgaan. Kom op. Ik wil een kleinere boot huren en dan de zee opgaan. Kijken of we daar wat kunnen vinden. Volgens die man bij de ingang, had hij Quatre en Duo hier vier maanden geleden nog gezien en daarna nooit meer."

Ze lopen terug naar de ingang waar er ook boten gehuurd kunnen worden. Marloes huurt een speedboot en de meiden gaan de zee op. Ze varen uren rond. Kimberley tuurt door een verrekijker, op zoek naar aanwijzingen die hun naar de verdwenen bishies kan leiden. Plotseling ziet ze een grote rotspartij die boven het water uitsteekt. Ze ziet dat er een half vergane sloep bij ligt.

Kimberley: "Hé, Loes. Kijk dit eens."

Ze geeft haar nichtje de verrekijker. Marloes kijkt er doorheen.

Marloes: "He? Wat is dat nou? Laten we een kijkje nemen."

Marloes stuurt de boot in de richting van de rotspartij en meert even later aan. Kimberley kijkt naar de rotsen en trekt een gezicht.

Kimberley: "Wees voorzichtig. Er liggen hier zee-egels."

Marloes stapt voorzichtig op de rotsen en ontwijkt de zee-egels. Ze komt aan bij de sloep. Ze gilt als ze ziet wat er in de sloep ligt.

Marloes: "Gatver. Saw is hier nog heilig bij."

Kimberley komt naar haar toe en trekt een gezicht. In de sloep ligt een half vergaan skelet.

Kimberley: "Yakkes…"

Haar oog valt op de voorkant van de sloep. Ze stoot Marloes aan.

Kimberley: "Kijk!"

Op de voorkant van de sloep staat met sierlijke letters: Titanic 2, Reddingsloep nummer 1.

Plotseling herinnert Marloes zich de dag dat de Titanic 2 over de Peacecraft Princess was gevaren. Heero had toen een sloep overboord gegooid. Ze kijkt naar het skelet. Op de schedel zitten nog een paar plukken haar. Blauw haar.

Marloes: "Oh mijn God. Het is Hilde!"

Kimberley: "Kijk, wat heeft ze in haar hand."

Marloes trekt aan het boek, dat het skelet vasthoud. Het skelet laat niet los en ze geeft er een ruk aan. Het volgende moment klinkt er een luid gekraak en heeft Marloes het boek in haar handen, met Hildes botten er nog aan. Blijkbaar was ze erg op het boek gesteld.

Marloes: "Iewl…"

Ze schud het boek en de handen vallen eraf. Ze opent het boek.

Kimberley: "Wat staat erin?"

Marloes: "Het is een soort logboek. Er staat coördinaten in. En een soort verhaal over haar laatste uren."

Kimberley: "Huh?"

Marloes: "Ze gestikt in een stuk zee-egel. En ze schrijft dat Relena zich op een raar eiland bevindt. Daar zijn de coördinaten van."

Kimberley: "Laten we een kijkje nemen op dat eiland."

Marloes: "Jup."

Ze verlaten Hilde en haar zeemansgraf en gaat op weg naar de plek waar Relena zich bevindt. Kimberley tuurt weer door de verrekijker en slaakt een gil als ze het eiland in het oog krijgt. Marloes zet de koers in. Als ze het eiland naderen ontdekken ze dat er losse stukken hout in het water drijven. Er drijven ook kratten in het water en Kimberley spert haar ogen wijd open als ze ziet wat er in de kratten zit.

Kimberley: "Aah! De nieuwe collectie Björn Borg boxers!"

Marloes ziet op een stuk hout nog een keer die naam staan.

Marloes: "Hebben ze ook een Björn Borg in Gundam Wing?'

Kimberley grijnst: "Blijkbaar."

Ze houdt een krat vast: "Kijk! Ze hebben ook bikini's!"

Ze passen een aantal bikini's en even later grijnzen ze allebei tevreden. Ze zijn zo tevreden dat ze niet doorhebben dat er een aantal onheilspellende golfjes op hen afkomen. De golven worden groter en groter.

Kimbereley: "Uh… Ik wordt zeeziek."

Ze hangt over de reling en geeft over. Marloes kijkt om zich heen en ziet plotseling een reusachtige tentakel uit het water oprijzen.

Marloes: "Oooooh shit. Kim?"

Ze tikt haar nichtje op haar schouders.

Kimberley: "Laat me… Ik moet kotsen."

Marloes: "Nee. Kijk achter je."

Kimberley: "Nee!"

Ze geeft nog een keer over. Marloes trekt een angstig gezicht als ze nog een tentakel uit het water ziet komen. De tentakels glijden over de reling aan de andere kant van de boot en kruipen over het dek.

Marloes: "Kim, ik denk dat we een probleem hebben. AAAAAAAAAAAAAH!"

De tentakels grijpen de meiden bij de enkels en tillen ze in de lucht. Terwijl ze daar zo op hun kop hangen, ziet Marloes dat Kimberley toch nog een beetje groen ziet.

Marloes: "Gaat het?"

Kimberley: "Wat denk je? Ik kom er achter dat Duo ontvoerd is, krijg een hartverzakking van een muis, zie Hilde's halfvergane lijk, wordt zeeziek, en nu hang ik ondersteboven aan een reuze inktvis. Wat denk je nou? NATUURLIJK GAAT HET NIET!"

De tentakels gaan omhoog en tilt de meiden hoger de lucht in. De inktvis steekt zijn kop boven water en spert zijn bek open.

Marloes: "AAAAH! HIJ GAAT ONS OPETEN!"

-Eind hoofdstuk 2-

Kimberley: "Een cliffhanger!"

Marloes: "Oeh… spannend!"

Kimberley: "Wat zal er nu gaan gebeuren?"

Marloes: "Ik doe de vraagjes vandaag:

Zal die inktvis ons echt opeten?

Zullen we er ooit achterkomen wat er met Björn Borg gebeurt is, of is hij ook opgevreten door die reuze inktvis?

En zullen we ooit nog aankomen op dat eiland?

Dat lees je de volgende keer in de Animemachine 2!"