Marloes: "Kim?"
Kimberley: "Ja?"
Marloes: "Moet je niet wat opbiechten aan de lezers?"
Kimberley: "… IK GA NAAR AMERIKA!"
Marloes: "En ik naar JAMAICA!"
Kimberley: "Ik ga een half jaar weg, jij maar twee weken. Dat hoef je niet op te biechten!"
Marloes: "Ik moet toch ook iets hebben om over op te scheppen!"
Kimberley: "Oke… anyways… Er gaat dus wel wat veranderen in onze manier van werken. Maak je geen zorgen, we blijven updaten!"
Marloes: "Inderdaad. Maar we hebben nu wel genoeg gebabbeld. We gaan beginnen met hoofdstuk 2."
Hoofdstuk 2 - Opstartproblemen en observaties.
De week na haar aankomst in de Yu-Gi-Oh wereld besteedt Vie aan het inrichten van haar praktijk, het plaatsen van advertenties en al het andere wat erbij hoort wanneer je psychiater ben. (Kimberley: "Ik heb geen idee wat dat allemaal is, maar goed!")
Ze heeft een woning boven haar praktijk, zodat ze alles lekker dichtbij elkaar heeft. Aan het einde van de week doet ze een verschrikkelijke ontdekking. Als ze in de ochtend beneden komt, is haar kantoor leeggeroofd.
Haar computer is weg, en er is ook aan haar archiefkast gerommeld. Haar oog valt op de bovenste lade van de archiefkast. Aan allebei de kanten van de lade zit een pluk haar. Ze loopt er naartoe en pakt de plukken haar op. De ene pluk haar is wit. De ander licht blond. De plukken zien er zo nep uit dat het afgrijselijk moest zijn als je ze als hair extensions droeg.
Vie: "Hmm… Ik ga eens even een telefoontje plegen."
Ze gaat weer naar boven en pakt haar laptop. Ze sluit de mini vid-phone erop aan en maakt verbinding. Kimberley neemt op.
"IK ZAL JE!"
Vie ziet Marloes op de achtergrond met een koekenpan rondrennen. Ze zit Wufei op de hielen. En haar buik ziet er een stuk ronder uit.
Kimberley: "Sorry daarvoor… Hoe gaat het met je Vie? Ik heb al een tijd niets van je gehoord."
Vie: "Ik denk dat de tijd in jullie wereld ook een stuk sneller gaat. Hoe lang ben ik al weg?"
Kimberley: "Nu? Vijf weken."
Vie: "Ik zit hier nu een week. En mijn kantoor is leeggeroofd."
Kimberley: "Door wie?"
Vie houdt de plukken haar omhoog.
Kimberley: "Oei… die zijn lelijk! Dat is echt een schande voor nep haar!"
Vie: "Dat dacht ik ook. Ik ben beroofd door twee psychopaten met verschrikkelijke kapsels!"
Kimberley: "Marik en Bakura? Doe ze de groeten van me."
Vie: "Haha… zal ik doen. Ik hoop dat ze op mijn advertentie afkomen. Ik heb een speciale stoel waaruit ze niet komen ontsnappen."
Kimberley: "Een elektrische?"
Vie: "Zoiets."
"WUFEI KOM HIER! IK BEN NOG NIET KLAAR MET JE! AANVAAR JE STRAF ALS EEN ECHTE VENT!"
Kimberley: "Het loopt hier een beetje uit de hand. Ik ga ophangen voordat ze overspannen raakt en spontaan begint te bevallen van de stress."
Vie: "Succes ermee."
De verbinding wordt verbroken en Vie staat op. Ze weet nu een paar dingen: De tijd in de Yu-Gi-Oh wereld gaat veel langzamer dan in de echte wereld, ze is beroofd door Marik en Bakura en die twee dragen foute hair extensions. Ze moet naar buiten!
Ze wandelt door het park en neemt de omgeving in zich op. Ze heeft Kaiba Corp. al gezien en moest zich toen inhouden om niet naar binnen te stormen en de eigenaar van het bedrijf te claimen. Ze gaat op een bankje zitten waar ze alles kan zien. Ze kan Kaiba Corp. nog steeds zien, maar ze heeft ook een goed uitzicht op het park en het museum.
Ze pakt een notitieblok uit haar tas en begint aantekeningen te maken.
Observaties dag 8:
Kaiba Corp. is veel groter dan op televisie.
Ze kijkt op en ziet Yami langs komen.
Hmm… daar heb je Yami. Hij gaat naar het museum. Kunstzinnige ziel, dus. (Of hij is gewoon oud.)
Oh, kijk. Daar komt die bitch Tea. Oh, nee wacht… Dat is beter. Daar komt Tea. Yami ziet haar. Hij kijkt vreemd. Tea komt nog dichterbij. Yami begint te gillen en rent weg. Ha! Net goed voor je! Stomme bitch Tea! Oh… oeps…
Ik moet mezelf in de hand houden en objectief schrijven. Tea blijft een bitch!
Misschien heeft iets aan Tea er mee te maken dat Yami bang is…
Vie denkt na en plotseling denkt ze terug aan de ochtend waarop ze aan de keukentafel haar laptop opende en een briefje in Marloes haar handschrift vond. P.S. draag geen roze!
Tea heeft een roze rok aan. Een foute kleur roze. Het lijkt wel een zuurstok. Mag ze nooit meer dragen! Maakt Yami bang!
Vanuit haar ooghoek ziet ze een persoon naderen. Ze kijkt op… en moet zich inhouden om niet te gaan gillen als een gestoorde fan. SETO KAIBA!
Vie: "Oh… mijn god! Oh mijn god! Oh mijn god! Oh mijn god!"
Dan houd ze snel haar mond en doet net alsof ze hem niet ziet. Ze schuift met haar voet haar tas, met de Blue eyes white dragon plushie erin naar voren. Ze begint weer aantekeningen te maken.
Seto Kaiba! In het echt ziet hij er nog knapper uit. Wacht… objectief blijven.
Vie 3 Kaiba ( 3 = een hartje!)
Vie 3 Kaiba
Vie 3 Kaiba
Oh… wacht objectief denken!
Hij loopt door het park. Hij komt steeds dichterbij… mijn hart gaat tekeer. Dat is HEEL objectief!
Ze geeft de tas nog een duwtje met haar voet en de knuffel valt eruit. Ze doet net alsof ze het niet doorheeft.
Plotseling…
" Ahem…"
Ze kijkt op. Kaiba staat voor haar met de plushie in zijn hand.
Vie: "Ooooh… Hoi!"
Kaiba: "Hoe kom je hier aan?"
Vie: "Gekregen… van een vriendin."
Kaiba kijkt naar de knuffel. Uit de bips van de knuffel steekt een etiketje. Hij pakt het vast en leest de tekst die erop staat: Made in China.
Hij mikt de knuffel terug in haar tas en gaat er snel vandoor in de richting van Kaiba Corp.
Seto Kaiba had mijn knuffel vast! Hij ging er alleen wel heel snel vandoor. Maakt niet uit! Hij had mijn knuffel vast! Nu kan ik eindelijk een aan hem geweide tempel bouwen!
OBJECTIEF BLIJVEN!
Ze kijkt weer op en observeert de omgeving. Ze ziet in de verte iets glinsteren. Nee, ze ziet twee dingen glinsteren. Het lijkt wel alsof iemand een pruik met lelijk nephaar op heeft en zo in de zon op haar af komt lopen. Marik en Bakura!
Ze gaan naar een kapsalon. Ook hier maakt ze notities van.
God, die extensions zijn echt OERLELIJK! Ze zijn naar de kapper! Hopelijk krijgen ze hun geld terug!
Een uur later:
Daar zijn ze. Tijd om mijn theorie te testen. Jasje is open, roze shirt goed zichtbaar. Ik ben klaar om weg te rennen wanneer dit nodig is.
Jeej, ze hebben nog steeds lelijke extensions! Ik zou een klacht indien bij de consumentenbond!
Vie hangt haar tas om haar schouder en stopt haar notitieblok erin. Bakura en Marik komen steeds dichterbij. Als ze haar in het oog krijgen blijven ze staan. Dan overleggen ze even en kijken weer naar Vie.
Vanuit haar ooghoek ziet ze Bakura meedogenloos kijken. Uh-Oh…
Bakura: "WEG MET DAT ROZE!"
Vie: "AAAAAH!"
Ze springt op en rent weg, achtervolgd door twee psychopaten. Wie kan haar beschermen?
YAMI!
Ze rent naar het museum en gaat naar binnen. Eenmaal binnen ziet ze Yami als snel en ze stopt. Ze buigt voorover om uit te hijgen en probeert ondertussen haar jasje dicht te doen.
Yami: "Gaat het mevrouw?"
Vie: "Poeh.. dat scheelde maar een haartje. Ik werd achtervolgd door twee psychopaten met oerlelijk haar!"
Ze gaat rechtop staan en dan valt opeens haar jasje open. Yami ziet het roze shirt en zet grote ogen op. Dan draait hij zich om en rent gillend weg. Vie rent snel naar het dames toilet. Vijf minuten later ziet ze Bakura en Marik langs rennen.
Vie: "Heb ik zo hard gerend?"
Ze besluit dat het wel veilig is om het museum te verlaten en gaat naar huis. Eenmaal binnen pakt ze haar notitieblok en maakt de laatste aantekening van de dag: Draag nooit, maar dan ook NOOIT roze tijdens de sessie!
- Eind hoofdstuk 2 -
Kimberley: "Wow echt geniaal!"
Marloes: "Ik weet het! Ik ben gewoon goed."
Kimberley: "Juist… de vraagjes! Zal ik ze doen, oh grote Geniaalheid?"
Marloes: "Ga je gang!"
Kimberley: "Okidoki:
Wie zal er als eerste op een sessie komen?
Zal Vie objectief kunnen denken bij Seto Kaiba?
En hoe zal ze Marik en Bakura terugpakken bij het leegroven van haar kantoor?
Dat lees je de volgende keer, in de Animemachine 3!"