I dalej z rozdziałem numer dwa. Najpierw drobne wytłumaczenie , Linda jest siostrą Michelle matki Sookie . Adel miała tylko jedno dziecko, syna Corbetta.

W tym rozdziale uchylimy rąbka przeszłości. Uwaga pierwsze spotkanie naszej ulubionej pary.

Tym razem Sookie ma głos.

Rozdział 1.

Widząc go, po raz kolejny od pogrzebu Babci było jak cios w brzuch. To tak jakby cały świat się zatrzymał .Widziałam Jasona poruszać ustami, ale nie słyszałam ani słowa.

Zajęło wszystko we mnie , aby nie pokazać bólu, jaki czułam .Eric mój kochanek moja miłość , mój kat .

Tylko on trzymał moje serce w swoich dłoniach i zajęło mu tylko kilka sekund, aby je zniszczyć.

Był jak wirus wyleczony, nadal pozostawiony w uśpieniu w moim Dna .Czekając na dogodny moment . Kolejną chwilę słabości.

Tylko babcia rozumiała ogrom moich uczuć. Adel kochała dziadka Fintana w ten sam sposób .

Tylko ona miała mojego ojca jako owoc ich miłości .Ja zostałam sama tylko ze złamanym sercem.

Nadal wyglądał dobrze .Jak model z pierwszych stron kolorowych magazynów.

Jego blond włosy były krótsze ,niż pamiętam. Idealnie skrojony czarny garnitur podkreślał jego perfekcyjną sylwetkę.

Pamiętam każdy mięsień ,gładkość jego skóry .Podświadomie wiedziałam ,że nadal pachnie tak dobrze .

Był moim pierwszym wszystkim .

W bezsenne noce leżąc samotnie w łóżku . Zastanawiam się, co by się stało , gdybym wybrała inaczej . Jeżeli tylko umiała, bym żyć z jego wyborami. Gdybym poszła w lewo zamiast w prawo .

Może teraz moim zmartwieniem byłoby gotowanie kolacji dla moich dzieci i męża.

Wiem, że Eric mnie kochał w jednym punkcie na pewno. Na swój własny sposób dbał o mnie.

Gdybym tylko potrafiła zapomnieć i wybaczyć .

Może wtedy wszystko byłoby inaczej ….Może …...

Stoi tam patrząc na mnie jak umierający człowiek. Nie mogę już powstrzymać łzy , która spływa po policzku.

Widzę litość w oczach Jasona .I nienawidzę tego, mój brat zawsze był między młotem a kowadłem .

Byłam jego jedyną siostrą , ale Eric był więcej niż jego partner interesach .Był jego bratem , choć nie dzieli krwi ani dna .

Gdybym tego lata została w Nowym Orleanie lub wyjechała z ciocią Lindą.

Luizjana Bon Temps lipiec 2000 roku

Miałam tylko osiem lat, kiedy zostałam sierotą ,Jason był tylko trzynaście .Pewnego słonecznego dnia całe moje życie zostało postawione do góry nogami.

Został mi tylko brat .

Pamiętam ten dzień , jakby to było wczoraj.

Jason spędzał wakacje u babci, ja zostałam z mamą w domu.

Mieszkaliśmy na przedmieściach Nowego Orleanu w domu z ogródkiem .

Ogród był dumą mojej mamy .Każdą wolną chwilę poświęcała swoim kwiatom .Pamiętam zapach wiciokrzewu i bugenwilli .Ciężkie w wilgotny powietrzu Luizjany.

Tata zbudował nam mały domek na drzewie .

Normalnie był okupowany przez mojego starszego brata i jego przyjaciół .

Pod jego nieobecność miałam go tylko dla siebie i mojej kuzynki Hadley .Ona i ciocia Linda mieszkały w pobliżu .

Ciocia pracowała w firmie mojego taty . Moje dzieciństwo było idylliczne .

Tata poświęcał nam każda wolną chwile .Mama pomagała tacie i prowadziła księgowość. Nasz dom zawsze pachniał świeżo pieczonymi ciasteczkami .

Był piękny słoneczny ,nic nie zapowiadało tragedii , która zmieni nasze życie na zawsze.

Byliśmy w drodze do przyjaciół taty. Miałam osiem lat i byłam szczęśliwa. Mama uszyła mi nowa różową sukienkę .Pozwoliła mi założyć naszyjnik prezent od dziadka . Kilka godzin później zasnęłam w drodze do domu .

Pamiętam krzyk mojej mamy i smak krwi w ustach .Pisk hamulców i upiorny dźwięk ciszy.

Cisza , która była zwiastunem śmierci.

Odzyskałam przytomność w szpitalu .Przy łóżku siedziała zapłakana babcia.

Moi rodzice zginęli przez pijanego kierowcę. Ja miałam uszkodzony kręgosłup.

Wszystko, co działo się później wszystkie decyzję .Na nic nie miałam wpływu . Dla dziecka pobyt w szpitalu wśród obcych .Byłam tak przerażona .Wiele nocy przepłakałam ,pragnąc moich rodziców z powrotem . Moje krzyki i modlitwy nie zostały wysłuchane.

Pogrzeb odbył się, kiedy byłam w szpitalu . Kilka tygodni później babcia wyjechała z Jasonem, a ja zostałam pod opieka Lindy.

Ciocia sprzedała nasz dom i zlikwidowała firmę taty. Moje leczenie trwało prawie pięć lata. I pochłonęło większość pieniędzy z ubezpieczenia rodziców i sprzedaży domu. Adel i Jason odwiedzali mnie kilka razy.

Mój brat szybko znalazł nowych przyjaciół i z wielkim entuzjazmem opowiadał mi o przygotowaniu pokoju dla mnie w domu babci . Miałam trzynaście lat, kiedy zamieszkałam w domu babci w Bon Temps .Tęskniłam za Hadley.

Ona i ciocia Linda przeprowadziły się do Kalifornii z nowym mężem ciotki.

Szybko znalazłam nowych przyjaciół Tarę i jej kuzyna Lafayetta . Spędzałam czas z Dawn. Ona jednak przyjaźniła się ze mną ze względu na Jasona .

Była w nim zakochana, mimo iż mój brat miał 18 a ona 14 . Było mi jej żal. Jason dobrze się zaaklimatyzował w Bon Temps .Miał wielu przyjaciół i duże plany na życie .

W domu babci znalazłam namiastkę utraconego dzieciństwa.

Po raz kolejny ciepłe słońce Luizjany dało mi coś stałego w moim życiu.

Miałam rodzinę Babcię i moich przyjaciół. Nie zapomnijmy o przyjaciołach babci z Klubu Poległych .

Byłam jedyną sierotą , która ma tak wielu babć i dziadków.

Jason , który był starszy o pięć lat .Zawsze marzył o pójściu w ślady taty i prowadzeniu własnej firmy budowlanej . Niestety moja choroba pochłonęła większość pieniędzy i Jase musiał zapracować na swój sukces.

Spędzał lato w Baton Rouge , pracując z przyjaciółmi na budowach .

Mimo odległości byliśmy z Jasonem blisko.

Wprawdzie internet dotarł do Bon Temps tylko do biblioteki publicznej, ale mieliśmy telefony .Kilka razy w tygodniu rozmawiałam z bratem .Wysłuchując jego planów na przyszłość .W jakiś sposób Jason starał się zastąpić mi ojca.

To były moje trzynaste urodziny, kiedy pierwszy raz spotkałam Erica .

Mój brat zrobił mi niespodziankę i przyjechał z kolegą i wspólnikiem w zbrodni. Pamiętam ranek , słysząc śmiech Jasona w kuchni . Ubrana w starą piżamę z podobizną kota Sylwestra zbiegłam po schodach ,aby się przywitać .

Jak tylko przekroczyłam próg kuchni , świat się dla mnie zatrzymał. Przy naszym starym kuchennym stole siedział najprzystojniejszy chłopak , jakiego widziała w moim krótkim życiu.

Eric popijał kawę. Żartując z Gran , która szykowała śniadanie.

Nasze oczy się spotkały .Posłał mi swój krzywy uśmiech .Zaczerwieniłam się po czubki palców u stóp . Jak dżentelmen zignorował mój rumieniec.

Wyglądał jak upadły anioł .Słońce z kuchennego okna oświetlało jego złote włosy .Nadając mu eteryczny wygląd. Nikt nie może być tak piękny .

Jego usta rozciągnął leniwy uśmiech .Nawet nie zauważyła m brata .Cała moją uwagę zajął piękny nieznajomy. Cały świat zniknął w ułamku sekundy .

Spojrzał prosto w moje oczy .Widział moją duszę .

To był moment, że straciłam moje serce na zawsze …...

Te niebieskie oczy stały się moim przekleństwem .

Miałam tylko trzynaście lat , ale byłam przekonana ,że patrzę na mojego przyszłego męża .

Na moje nieszczęście Eric traktował mnie tylko jak młodszą siostrę .Łamiąc moje nastoletnie serce .

Zajęło mi jeszcze trzy lata, zanim Eric spojrzał na mnie jak na kobietę. To były trzy długie lata .