Hoofdstuk 2: Op naar de Wegisweg

Een gure wind stond rond Huize Malfidus.
Draco was bezig met het veteren van zijn schoenen toen hij de kille stem van zijn vader hoorde.
'Draco, schiet eens op!' de woorden galmde door het hele huis. Draco stond op en trok het boordje van zijn gewaad recht, zuchtte en liep met vluchtige passen de trap af. Zijn handen gleden over het koude marmer van de trapleuning en zijn blik ontmoette die van zijn vader.

Lucius keek alles behalve geamuseerd en hief zijn kin. 'Draco, ik heb vanavond een belangrijke vergadering dus ik zou het prettig vinden als we nu gaan' klonk er met een dringende toon. 'Ja, pa' mompelde Draco zachtjes, bijna onverstaanbaar, over zijn bleke lippen.
Met een harde klap kwam de hand van Lucius tegen het achterhoofd van Draco. 'Jij spreekt me nog altijd aan met vader, heb je dat begrepen?' Zei Lucius op een snerpende bijna snijdende toon. Draco slikte en keek bang weg van de dreigende blik van zijn vader.
Hij knikte met zijn hoofd en liet zijn blik naar de zwarte vloer gaan.
'Goedzo, een beetje discipline is alles waar ik om vraag Draco' Zijn vader legde een hand op zijn schouder.
Zonder verdere woordwisseling verdwijnselde ze samen om op de Wegisweg uit te komen.

Lucius pakte de hand van Draco en legde er een zakje met galjoenen in. 'Je vader heeft nog wat zaakjes te regelen hier, doe ermee wat je wilt, maar vergeet je schoolspullen niet'. Draco knikte en zijn vader liep zonder iets te zeggen de andere kant op.
Draco oriënteerde zich even en zag bij Klieder & Vlek, de boekenwinkel, Blaise al staan.
Een lichte grijns verscheen op zijn gezicht en liep er met elegante passen naartoe.

'Hermelien, echtwaar, hoeveel wil je nog gaan kopen?' klonk het gejammer van Harry. Hij had er al meer dan spijt van dat hij meegegaan was met Hermelien om haar schoolspullen te kopen. De schoolspullen hadden ze eigenlijk vrij snel bij elkaar gevonden, maar dat was voordat ze hier de gewadenwinkels inliepen.
'Ach Harry, stel je niet zo aan, hoe kan ik dit nou laten liggen?' Hermelien hield een zwart gewaad met elegant snit en prachtige velvet stof omhoog. 'Kijk dan!' En ze hield haar vinger op het prijskaartje waar een flinke 70% korting sticker opzat.
Harry zuchtte en ging weer op de stoel zitten waar hij het afgelopen uur al inzat. Er was echter al een flinke stapel gaan vormen naast de stoel.
'Waarom ga je anders niet even langs Zwik en Zwachtels? Ik red me hier nog wel even' Zei Hermelien op een afwezige toon, terwijl ze de rekken afspeurde naar nog meer koopjes. 'Ooh dat is goed Hermelien, waar zullen we afspreken?' Zei Harry opgelucht.
Hermelien dacht even na, liet haar handen even van de gewaden afglijden en keek naar Harry. 'Wat dacht je van Florian Fanielje's ijssalon? Dan nemen we daar gelijk een ijsje? Over een half uurtje ofzo?' En haar blik dwaalde alweer af.
Harry riep nog een overeenstemmende 'ja' en liep snel de winkel uit opzoek naar Ron.
Hermelien liep geduldig alle rekken nog eens na en zocht de gewaden en kleding uit die ze echt wilde. Echt veel werd er niet weg geselecteerd en ze liep alsnog met volle tassen de winkel uit.

Met een tevreden blik keek Hermelien de Wegisweg in, het was een drukte van jewelste, wat standaard is als school nog maar enkele dagen verwijderd is.
Ze keek op haar zakhorloge en zag dat de wijzers aangaven dat het als iets meer dan een half uur geleden was dat Harry uit de winkel was vertrokken. Ze pakte haar tassen wat steviger vast en met haastige passen liep ze naar de ijssalon. Harry zag ze nog niet, maar ze keek druk om zich heen.
Zo druk, dat ze niet zag dat er van de andere kant iemand aan kwam lopen. Met een harde klap botste ze tegen die persoon op en viel op de grond.
Ze slaakte een kreet en al haar tassen verspreidde zich om haar heen.
'Kan je niet uitkijken!' Klonk een jongensstem. Hermeliens ogen schoten verder open, die stem klonk iets té bekend. Haar blik richtte zich omhoog en ontmoette de zilverkleurige ogen van Draco Malfidus. Draco die een geïrriteerde blik over zich heen had maakte al snel plaats voor een grijns op zijn gezicht.

'Zozo, als dat ons poeslieve modderbloedje niet is' Zei Draco met een degenererende toon en keek neer op Hermelien. Hermelien voelde zich koken van binnen en klauterde snel omhoog. Haar kroezige haar sloeg alle kanten op en haar zware tassen brachten haar bijna weer van haar evenwicht.
Hermelien zette haar handen in haar zij en stond recht tegenover Draco 'Als jij nou eens wat beter uit je frettenogen had gekeken!' Zei ze met een scherpe stem.
Draco lachte, of beter gezegd, lachte haar uit. 'Jij modderbloedje, let op je tong! En realiseer je tegen wie je het hebt'.
'Hou dat er buiten Malfidus!' Schreeuwde Harry, die naast Hermelien was geschoten.
'Ooh en daar hebben we onze grote redder in nood' Draco's grijns verbreedde alleen maar meer. Voor hem was dit niks meer dan een machtspelletje spelen waarin hij bovenaan stond.
Hermelien's bloed kookte, maar het enige wat zichtbaar was aan de buitenkant was haar enorm blozende gezicht. Ze wilde weg en wel nu 'Kom Harry, we hebben geen tijd om met vervelende onvolwassen jongetjes te praten'. Ze draaide zich abrupt om en stampte weg, ze hoorde Draco en zijn vrienden luidkeels schateren op de achtergrond.

Het stak haar diep vanbinnen dat ze altijd afgerekend moest worden op haar afkomst of het feit dat ze gewoon goed haar best deed op school. Nooit keken de mensen om haar heen verder dan dat, de enigste die ze kon vertrouwen waren Harry en Ron.
'Hermelien, trek het je maar niet persoonlijk aan, we weten allebei dat er niks van waar is' Harry haalde zijn hand over de rug van Hermelien om haar gerust te stellen. Langzaam welde er wat tranen in haar ogen op, maar ze vocht ertegen met alles dat ze in zich had.
'Maar Harry, waarom…ik…laat ook maar' Hermelien keek express de andere kant op, beet in haar lip en veegde eenmaal met haar mouw langs haar ogen.

Ze keek op haar horloge en zag dat het inmiddels al tijd was om naar huis te gaan.
'Harry, ongelofelijk bedankt voor de gezellige dag! En ik zie volgende week weer!' Hermelien gaf hem een knuffel en zwaaide hem gedag.

Aan de andere kant van de Wegisweg kwam Lucius uit de Verdonkermanssteeg en keek om zich heen. Zijn blik ontmoette die van Draco, die zonder enige woordwisseling wist dat het tijd was om terug te keren naar huis. Hij zei gedag tegen zijn vrienden, riep nog een foute grap naar Blaise en voegde zich bij zijn vader. Lucius keek neer op zijn zoon en legde zijn hand op Draco's schouder. Binnen enkele seconden stonden ze weer op de oprit van het kille huis.

Het schooljaar komt dichterbij…Wat ligt er voor beiden in het verschiet?

Wiccaantje en Janiek, bedankt voor de lieve reviews! – nog oude reviews

Weer een herschreven hoofdstukje, simpelweg omdat ik niet helemaal tevreden was met hoe ze hiervoor waren, veel leesplezier!
Dankjedankjewel alvast voor het lezen!