Hoofdstuk 2
Met een arm om Nicks schouders liepen we naar huis, naja ik hinkte.
"Houd je het nog vol," zei ik plagerig en hij keek me grijnzend aan.
"Nee, het is zo vermoeiend. Ik weet een betere manier."
"OW hoe dan?" Hij grijnsde en met een zwaai tilde hij me op en 'lag' in zijn armen. Ik gilde want ik had het niet verwacht, maar het kon makkelijk want ik was zeker een kop kleiner dan hem en de rest ook trouwens. Ik was ook absoluut niet zwaar, dus voor hem was dit makkelijk. Ik moest lachen en hield hem goed vast. We waren inderdaad een stuk sneller bij mijn huis dan als ik ging hinkelen. Hij zette me op de grond en deed de deur open en werd 'vriendelijk' onthaald door, mijn moeder.
"Mellanie waar- ow je hebt iemand mee." Me moeder zag Nick en keek hem een beetje vreemd aan.
"Ja, eeuh… dit is Nick. Hij woont ook in het dorp en zit in mijn jaar van Zwadderich. Ik, Jack geeft een klein slaapfeestje, mag ik gaan?"
"Ne- ja natuurlijk schat. Eeuh Nick, ga jij maar even hier zit een dan help ik haar met haar kleding. Ik neem aan dat je morgen eerst hierheen komt voordat Lucius en Narsissa je op komen halen toch?"
"Ja, natuurlijk mam." Ik wendde me tot Nick. "Wacht hier maar even, ik kom zo wel met Mar naar beneden."
"Oké." Samen met mijn moeder liep ik naar boven. Ze hielp me niet en deed net alsof ze niet zag dat ik mank liep.
Eenmaal in mijn kamer deed mijn moeder de deur met een klap dicht.
"Waar waren jullie!"
"Ik zei toch dat ik bij Jack was! En waarom zijn jullie thuis!"
"Dat gaat je niets aan! Niemand maar dan ook niemand ziet jou bloot, dus je blauwe plekken!"
"Denk je dat ik dat wil! Maar als jullie me de hele tijd slaan kom ik nog eens in het Holisto en wat ga je dan zeggen! De bezorgde moeder spelen en doen alsof ik in elkaar ben getrapt! Nou ik heb er genoeg van! Ik heb er genoeg van dat ik tegen iedereen moet liegen! En – AUW!" Ze sloeg me in mijn gezicht. Ik was nog nooit zo kwaad geweest en had nog nooit het lef ergens vandaan gehaald om tegen haar te schreeuwen. Ik had er genoeg van om de hele tijd geslagen te worden boos stopte ik wat spullen in mijn tas en liep boos, zo snel ik kon met een manke voet de deur uit. Ik zal nooit meer liegen tegen iemand en ik zal vanaf nu altijd zeggen wat er in me opkomt. Ik liep snel naar beneden. De tranen stonden in mijn ogen en Nick schrok toen hij me zag. Hij stond op en liep naar me toe. Hij wilde vragen wat er aan de hand was maar ik pakte zijn pols en trok hem mee naar buiten. Eenmaal buiten riep ik Mariël heel hard als teken dat ze stil moest volgen. Het ging niet snel maar we liepen richting het huis van Jack.
"Mel, wat is er gebeurd?" vroeg Nick en bleef stil staan waardoor ik was gedwongen om ook stil te staan.
"Ze mishandelen me," zei ik trillerig en nu pas rolde de eerste traan naar beneden. Het was even stil.
"Wat! Je…. Je ouders?" Ik knikte en hij bleef even roerloos staan.
"Waarom heb je dat nooit gezegd?" mijn schouders schokte en ik haalde schokkerig adem.
"Ik was bang, je weet niet wat ze allemaal met me deden. Ik durfde het tegen niemand te zeggen uit angst dat mijn ouders erachter kwamen." Hij liep naar me toe en sloeg 2 armen om me heen. Ik drukte mijn voorhoofd tegen zijn schouder en de tranen stroomde nog steeds. Hij aaide me over mijn rug en langzaam begon ik rustiger adem te halen en de tranen stopte. Ik merkte nu pas hoe snel ik had gelopen en dat mijn voet nog erger pijn deed.
"Kom we gaan terug," zei hij en ik knikte. Ondersteund door hem liepen we terug en kwamen eindelijk aan bij Jacks huis. We gingen naar binnen en ze zagen alledrie gelijk dat er wat gebeurd was.
"Wat is er gebeurd? Je hebt gehuild, je ogen zijn rood," vroeg Draco en ik keek hem aan en zuchtte. Ik ging op de bank zitten en kreeg een glas water van Lucas.
"Ik heb al die jaren tegen jullie gelogen. Altijd zei ik dat die blauwe plekken kwamen doordat ik viel of door Mar of ik had me gestoten, maar dat is niet waar."
"Huh! Waarom heb je altijd gelogen en wat is er da- Nee!" zei Draco geschrokken maar ik knikte toch.
"Nee! Gister ook! Ik hoorde je schreeuwen." Ik knikte en Lucas en Jack keken vreemd van mij, naar Draco en naar Nick.
"Wat, wat is er.. ik snap het niet!" zei Jack verward.
"Ik wordt mishandeld en niet zo'n beetje ook."
"WAT! Maar waarom! Waarom mishandelen ze je?"
"Ze zeggen dat ik niets goed doe en niets kan. Ik ben waardeloos en alleen maar een schande voor de familie. Wat moet ik doen? Willen jullie morgen mee naar mijn huis om mijn nodige spullen te halen? Ik druft niet meer alleen, straks zijn ze thuis. Ik heb mijn moeder net terug geslagen en dat zet ze me zeker weten betaald."
"Tuurlijk ga ik mee, ik laat je daar echt niet meer alleen naar binnen!" zei Draco verontwaardigd en de rest knikte instemmend.
"Om even op een ander onderwerp te komen, waar is Mar?" vroeg Jack.
"Hij staat in de tuin, ik stuur hem straks richting Zweinstein." Jack keek me even raar aan en liep toen naar de tuin.
"Hé Draco, deze lijkt een beetje op die ene die jou bijna heeft vermoord," riep hij. Draco trok een gezicht en ik grinnikte.
"Deze is veel liever. Hij luistert heel goed naar me."
"Oké, laat het me vader niet weten, hij haat hippogriefen."
"Zeg Jack, wat heb je eigenlijk voor eten in huis?" vroeg Lucas die over zijn maag wreef.
"Eeuhm… ik weet het niet. Ik denk dat we niets hebben. We moeten maar in een restaurantje eten of iets bestellen."
"Ik ga niet bij al die dreuzels in een tent zitten!" riep ik geschrokken uit. "En ik weet niet eens of dat eten van die dreuzels lekker is!"
"We kunnen pizza eten. Dat is wel lekker."
"Pizza! Wat is dat!"
"Lekker, hmm.. ja mijn moeder heeft het wel eens besteld. Laten we dat nemen," zei Nick en zuchtend ging ik achterover zitten op de bank.
"Waar was je van plan dreuzel-geld vandaan te halen?" vroeg Lucas en Jack dacht even na.
"Nou, daar heet mijn moeder al wat op bedacht. Ze heeft geld op tafel gelegd want ze wist blijkbaar dat er niets was en dat ik van-"
"Ja het is goed met je, ga nou mar bestellen!" zei Lucas snel en met een plopje was Jack verdwenen.
Een half uur later kwam hij terug met 5 dozen en zette ze op tafel. Ik moest toegeven dat het heerlijk rook en ik had ook best honger dus.
Ik maakte een doos open en begon aan mij pizza. Alweer moest ik toegeven, het was erg lekker en zelfs Draco vond het lekker.
In de avond haalde Jack wat matrassen en slaapzakken. We deden onze pyjama aan, of in dit geval, ik deed een pyjama aan en die jongens sliepen in hun boxer. Ze stonden allemaal, een voor een, versteld van mijn blauwe plekken en wonden die ik had opgelopen.
"Wow, Mel, je zit echt helemaal onder!" zei Jack.
"Komt wel goed, zo wat gaan we doen?" vroeg ik terwijl ik tussen Draco en Nick ging zitten op de bank.
"Nou we kunne gaan slapen, we moeten morgen vroeg op dus… of eeuh…" zei Jack terwijl hij diep nadacht.
"Laten we anders eerst jou wond op je knie ontsmetten, die gaat anders ontsteken," zei Nick met een gebaar naar de verbanddoos.
"Nee, dat hoeft niet."
"Jawel, als hij straks gaat ontsteken moet je naar Madam Plijster en dan ben je nog verder van huis." Hij pakte het jodium flesje en een pleister. Hij deed er een paar druppels jodium op, het prikte enorm.
"Au! Stop! Doe niet! Dat doet pijn!" zei ik boos.
"Niet zeuren, kom op! Het is goed spul hoor!" zei hij terug. Ik had de nijging om hem te slaan, maar dat deed ik toch maar niet. Het was aardig bedoeld maar het deed gewoon erg pijn.
De pijn ging weg en hij deed de pleister erop.
"Wie heeft er zin in morgen?" vroeg ik nieuwsgierig.
"Uhm.. ja ik wel maar ik vind Patty zo irritant. Ze hangt de hele tijd rond Draco!" zei Lucas.
"Ja, Luc heeft gelijk. Vind je dat niet irritant Draco?" zei Nick.
"Ach ja, je went eraan hé. Maar ik heb echt geen zin in school. Ik haat Perkamentus en die domme leraren, alleen Sneep gaat nog wel. We kunnen in ieder geval weer lekker kijken hoe die Griffoendors afgaan. En dit jaar moeten we echt winnen met Zwerkbal. Ik wil niet nog eens dat Zwadderich vernederd wordt door die Griffoendors. Ik heb al helemaal geen zin om Potter en zijn vriendjes te zien! Ik snap niet waarom dat vreselijke schoolhoofd nog modderbloedjes en halfbloedjes aan neemt!"
"Ik geef je groot gelijk, die domme man wordt te oud en kan echt niet meer leiden. Het wordt hoog tijd voor een nieuwe," zei ik nuchter en snoof, ik had een hekel aan die dreuzel-vriend.
"Ja inderdaad, zeg wie wordt onze nieuwe leraar VTZK? Sneep had het vorig jaar al druk met 2 vakken per week, laat staan dit jaar!" zei Jack.
"Ik heb gehoord dat onze dreuzel-vriend iemand heeft gevonden," zei Draco.
"Wat wordt het dit keer, een vampier?" vroeg ik sarcastisch en Draco grinnikte.
"Ja, wie weet. Of misschien krijgen we wel een geest… nee die kunnen niet meer toveren," zei Nick.
"Een elf, wat vind je daarvan?" vroeg Lucas.
"Dat lijkt me wel stoer, een elf als leraar. Maar wie met Perkamentus bevriend is, is sowieso gestoord!" zei ik.
"Je hebt helemaal gelijk Mel." Trots grijnsde ik breed naar De jongens en ging vervolgens languit op de bank liggen, met mijn hoofd op Draco's benen en mijn benen op Nick.
"Ik denk toch dat ik wel moe ben, ik kon vannacht amper slapen op die harde vloer."
"Waarom lag je niet in je bed dan?" vroeg Jack.
"Omdat mijn vader zich uitleefde op mij, ik werd van de een naar de andere kant van de kamer geslingerd, zo hard dat ik niet meer kon opstaan," zei ik zacht. Het was stil en Draco streek met zijn hand door mijn rode krullen.
Het werd verder nog een gezellige avond en uiteindelijk gingen we om 3 uur slapen, nou ja, ik ging om 3 uur slapen. Ik viel in slaap terwijl ik tegen Draco aanlag en hij hevig in discussie was met de jongens.
Toen ik wakker werd was iedereen al wakker. Zij waren gewoon door de wekker wakker geworden, in tegenstelling tot mij. Draco had me wakker gemaakt omdat hij anders niet op kon staan. Maar toen ik wakker was kon hij nog steeds niet opstaan omdat ik gewoon bleef liggen, alsof er niets aan de hand was.
"Mel, ik wil graag opstaan. We moeten zo bij mijn huis zijn en we moeten je spullen nog ophalen."
"Hmm… ik wil niet. Vind je het niet fijn dat ik tegen je aan lig?" zei ik en stak mijn tong uit.
"Ik vind het heel fijn, ik wil ook niet opstaan. Maar ja, ik zal wel moeten. Ik moet nog douchen."
"Hmpf… nou lekker ben jij," zei ik en wilde net op staan toen Lucas binnen kwam. Hij keek ons even raar aan.
"Zo, is onze Julliette ook wakker? Enne Romeo, de douche is vrij." Ik draaide even met mijn ogen en stond op. Pakte mijn tas en vluchtte snel naar de badkamer.
"Hé! Mel! Het was mijn beurt!" riep Draco.
"Moest je maar sneller zijn!" gilde ik terug en sprong onder de douche, voor zover ik kon springen. Meteen slaakte ik een hoge gil want de douche was ijskoud.
"Dat is echt het enige meisje dat jou te slim af kan zijn hé," zei Lucas en grinnikte.
"Ik denk het, heb je de douche ijskoud gezet ofzo?" zei Draco.
"Ja, ik dacht dat jij er onder ging," zei hij en grinnikte nog een keer.
"Nou, het is maar goed dat ik er niet onder sta, ik had een één of andere spreuk naar je hoofd geslingerd. Dat gaat zij straks ook doen."
"Ja, dat denk ik ook."
De douche was op z'n koudst gezet en het was en zo koud! Snel had ik hem warmer gezet. Ik zou Lucas wel krijgen als ik klaar was.
Nadat ik me had omgekleed liep ik snel de badkamer uit.
"Lucas! Waar zit je! Ik krijg je wel! Je had de douche expres koud gezet!"
"Ja, wat dacht jij? Dat doet hij altijd," zei Jack die relaxed op de bank zat.
"Dan moet hij het maar eens afleren, waar is hij?"
"Boven, hij is zich aan het omkleden."
"Ah! Kan ik hem terug pakken!" Ik liep stil naar boven maar helaas was Lucas als klaar en kwam naar beneden.
"Er is verder niemand boven hoor."
"Weet ik, ik had jou ook nodig," zei ik en gaf hem een stompje tegen zijn arm.
"Waarvoor was dat?"
"Voor de douche," zei ik en liep naar beneden. Bij de laatste paar treden gleed ik uit en stuiterde verder. Eenmaal op de grond beland vloekte ik luid omdat de grond zo hard was.
"Gaat het Mel?" Riep Nick vanuit de woonkamer. Hoe wist hij nou dat ik dat was!
"Ja, Ja, hoe weet jij dat ik dat was!"
"Meestal als er iemand van de trap valt ben jij dat, Mel!" riep hij terug. Lucas hielp me overeind terwijl ik grommend naar Nick keek die in de deurpost was komen staan.
"Mensen vinden het leuk om mij te plagen zeker?" Niemand gaf antwoord.
Na een tijdje kwam Draco uit de douche en we wilde net weg gaan toen de bel ging. Draco deed open en schrok een beetje toen hij zijn moeder zag staan.
"Draco! Ik had gezegd dat je naar huis moest om half 10!" zei ze streng.
"Sorry moeder, we wilde net op weg gaan."
"Nou kom snel, ik en je vader hebben nog meer dingen te doen. We Hebben Mellanie's spullen al afgehaald, ze stonden al klaar."
"Oké, ik ga haar even halen." Narsissa liep terug naar de auto die ze van het ministerie had geleend.
"Mel, we moeten gaan. Mijn ouders hebben je spullen al opgehaald. Het stond al klaar." Ik stond op en zei Jack, Lucas en Nick gedag, ik zag ze zo weer op het station maar ja. Ik liep achter Draco en stapte de luxe auto in.
Het was stil tijdens de rit. Draco's vader was niet aanwezig, alleen zijn moeder. Al vrij snel waren we bij het station en ik en Draco werden afgezet.
"Daar gaan we dan, op weg naar de poort," zei ik zuchtend en hij knikte. De kar met mijn spullen erop vooruit duwend liep ik naar de muur. Ik had het altijd nog wat eng gevonden om er doorheen te gaan en deed mijn ogen dicht.
"Waarom doe je je ogen dicht?" vroeg Draco.
"Ik vind het eng om er doorheen te gaan," zei ik en Draco grinnikte.
"We zijn er al door hoor. Je kunt je ogen open doen."
"Oh, oké." Ik deed mijn ogen open en zag de grote trein. De Zweinstein expres. Zuchtend duwde ik het karretje verder en liep met Draco naar een plek waar we Jack, Nick en Lucas zouden ontmoeten. Ik zag ze al staan en zwaaide, blijkbaar hadden ze al een coupé bezet want ze hadden geen koffers.
"Hé jongens, zouden jullie alsjeblieft mijn koffer in de trein willen zetten? Ik kan hem niet dragen door mijn enkel," vroeg ik aan ze en keek ze met puppy oogjes aan.
"Waarom kan jij ons altijd zo ver krijgen dat we alles voor je doen?" vroeg Lucas zuchtend.
"Nou, misschien omdat ik zielig ben. Of omdat ik gewoon heel lief ben of oogverblindend mooi of-" Ik werd onderbroken door Nick terwijl ik dingen op mijn vingers af telde.
"Ja, ja, we doen het," zei Nick en ik grijnsde en keek hem daarna lief en dankbaar aan.
Terwijl Nick, Lucas en Jack mijn spullen sjouwden, hield Draco me met naar de trein toe 'hinkelen' en liet zijn eigen spullen voor zich uit vliegen.
"Hé Draco," riep Patty en liep naar ham toe. Terwijl zij even stonden te praten keek ik rond. Ik zag Potter en zijn vriendjes. Ik keek hem minachtend aan, hij op zijn beurt naar mij. Hij zei iets tegen Griffel en ze zei iets terug.
Heey mensen!
Heel erg bedankt voor jullie reacties!
Ik ben er echt heel blij mee!
Ik heb dit verhaal lang geleden geschreven en het staat al op een andere site, alleen ik ben nu even alle fouten eruit aan het halen ;)
Maar blijf vooral reageren en ik zal mijn best doen met opschieten… al heb ik het wel druk!
Kusjes Noeks