A/N: Tweede hoofdstuk. Ik heb Perkamentus' toespraak eruit gelaten omdat ik zelf in slaap viel dr bij O.o
Anyhoo: ENJOY and review!
Come a little closer
Why don't you leave the light on
And it's a nice day
to leave you again
And it's time to
break out and be young
It would be nicer of you to go
Walk away, come again
Walk away, come again
Come again, oh I don't know I have to go
Come again, oh I don't know I have to go
Come a little closer
Why don't you leave the light on
And it's a nice day
to leave you again
And it's time to
break out and be young
It would be nicer of you to go
And I wanted everybody to be closer
But the words came out all wrong and I'm just lonely
Walk away, come again
Walk away, come again
Come again, oh I don't know I have to go
Come again, oh I don't know I have to go
And it's so damn hard
And it's a waste of my time
It's so damn hard
And It's a waste of my time
(Zornik -Closer)
Lily's POV
'Lily, kom nou mee!'
'Nee!'
'Ahw, kom op!'
'Nee, ik ga niet!' Lily ging op haar bed zitten.
'Waarom niet?'
'Omdat – daarom niet!' Eleanore keek haar bedenkelijk aan. Maud knielde bij haar neer.
'Lily, als James ook maar een poot naar je uitsteekt, dan – ' Aan Machteld's inwendige gemompel te horen zou hij er maanden niet goed van zijn.
'Lil,' begon Maud, maar Lily keek hen alle vijf aan.
'Vinden jullie mij egoïstisch?' vroeg ze plots. Bree en Raven keken elkaar even aan, Eleanore wisselde een blik met Maud en alle vier bleken ze zich ontzettend ongemakkelijk te voelen.
'Lil, je bent een ongelofelijk goede vriendin, maar soms – '
' – soms bén je egoïstisch,' viel Eleanore met de deur in huis.
'Honey, egoism is the only way to survive…' zei Bree.
'Ja, kijk naar Bree, waarom denk je dat zij er nog steeds is?' zei Raven droog.
Lily glimlachte, maar Machteld niet. 'Waarom vroeg je dat?' zei ze met een bedenkelijk gezicht. Eleanore keek haar niet begrijpend aan, maar Maud en Raven wisselden een blik van verstandhouding. Alsof Lily ooit ook maar zou vragen of ze egoïstisch was.
'Ach, vergeet maar wat ik vroeg,' mompelde Lily en stond op. 'Kom, we gaan, anders zijn we te laat.
De Grote Zaal zat bijna vol en er was maar net plaats voor zes meisjes, ook al zaten ze dan voor vier jongens die ze deze avond absoluut niet wilden zien. Voor avonden als deze, waarbij je je alvast kon voorbereiden op ellenlange uitleg voor te saaie dingen, waren de afdelingstafels weg en stonden er banken in kerkmodel achter elkaar, met een gang in het midden zodat er leerlingen doorkonden.
'Oh man, ik voel me net een non,' kreunde Raven.
'Heb ik dan helemaal geen kans meer?' vroeg een stem quasi-beteuterd.
Raven kreunde nog harder. 'Oprotten, Zwarts!'
'Hm, zelfs nonnen gaan vreemd,' bedacht Eleanore.
Machteld keek haar vreemd aan: 'Met wie zijn ze dan getrouwd?'
'Met God, duh.'
Voor het eerst in haar leven was Raven blij met het feit dat Perkamentus begon aan zijn ellenlange toespraak. Machteld en Eleanore zwegen.
'Beste zesdejaars. Ik weet dat jullie niet staan te trappelen om hier een hele avond te zitten, maar ik vrees dat dit toch een uiterste van jullie inspanningen zal vragen.' Hij grinnikte zachtjes.
'Oh my god, die vent heeft echt geen gevoel voor humor,' mompelde Eleanore. Raven had haar ogen gesloten en liet haar hoofd rusten op Eleanores schouder.
'…uit ervaring weten we dat leerlingen graag nieuwe dingen willen, daarom hebben we het gebruikelijke uitstapje naar Londen verplaatst en organiseren we dit jaar een festival op school.'
'Die heeft te veel naar Dreuzels geluisterd,' zei Machteld geschokt.
Perkamentus ging verder: 'zoals jullie hoogstwaarschijnlijk hebben opgevangen van broers, zussen of kennissen, is de standaard uitstap naar Londen twee weken, en het uitwisselingsproject met Bauxbatons eveneens twee weken. Uit gevaar voor Voldemort – ' De zaal huiverde. Lily rolde haar ogen. 'zal er dit jaar geen uitwisselingsproject zijn, en zal de uitstap naar Londen niet twee weken zijn, maar twee dagen.' Verontwaardigd gemompel deinsde door de Zaal. 'Daar staat tegenover dat de activiteiten over het hele jaar verspreid zijn, met onder andere een theateropdracht,' de hele zaal kreunde. Lily dommelde in. Zelfs zij kon toespraken van Perkamentus niet weerstaan. Perkamentus' stem kwam van ver. 'De regels…' Regels… ja, die moest je respecteren. Zelfs tijdens de zesdejaarsuitstappen. Als je je misdroeg gingen er vijftig punten af van je afdeling, een tweede keer misdragen betekende naar huis. Waar ging dit over?
'Lily, het is gedaan?' Bree stootte haar aan.
'Huh?' Een stroom leerlingen strompelde naar buiten en verschillenden zaten nog steeds op hun stoel te knikkebollen.
James' POV
'James, wakker worden,' Sirius stootte hem slaperig aan. James opende loom zijn ogen. Hij zat gedraaid op zijn stoel en leunde tegen Remus, die opstond. James viel op de nabij staande stoel.
'Auw! Maanling, wil je me dood!'
'Ben je d'r eindelijk achter gekomen?' merkte Remus droog op. James stond recht, streek zijn donkerrode trui recht en keek naar de deur: 'Leuk hoor.'
'Iemand is ook ingedommeld,' fluisterde Sirius grijnzend in James' oor. James' blik dwaalde af naar Lily, die wakker gemaakt werd door Bree. Ze zag er wel schattig uit zo, met dat verwarde hoofd. Dus zelf Lily Evers kon er uitzien alsof ze net uit een wasmachine kwam. Haar groene ogen kruisten die van hem even en hij keek snel naar Elena Varianaska, een Poolse zevendejaars uit Ravenklauw.
'Man, ik heb honger,' klaagde Sirius. 'Kunnen we niet langs de keukens gaan?'
'Sirius! Je bent de voorbije drie uur twee keer geweest!' riep Remus uit.
'Wat! Maar twee keer? Mijn god, rennen!'
'Ik zei het toch,' zei James afwezig, 'Die ís geflipt.'
'Of hij is verliefd,' gniffelde Peter. James en Remus keken hem stom aan.
'Verliefd?' Peter staarde naar de stenen vloer, beschaamd om zoveel aandacht (een troep derde, vijfde, en zesdejaars stonden inmiddels ook geïnteresseert te luisteren).
'Je weet wel, dan eet je toch ook de meest ranzige dingen?'
James stootte Peter aan: 'Je weet het zo goed?' grijnsde hij.
'Sirius IS goor, dat heeft niks met verliefd zijn te maken,' zei Remus bedachtzaam.
'Oh, oke dan.'
De drie liepen verder naar de leerlingenkamer – James ging Sirius nog wegslepen uit de keukens.