Het meisje werd om Half 7 gewekt. Het eten stond klaar. En weer hoorde ze haar moeder roepen: "Sharon schiet eens op, alle croissants zijn bijna op!"…"dadelijk heb je niks gehad." Emiko liep naar onder. Ze schoof aan tafel en begon te eten. Het was een dood normale ochtend. Ze had nog geen idee dat haar die dag iets slechts stond te wachten. Sharon liep weer naar boven en pakte haar tas in voor school.
Ze fietste naar de verzamelplek. Haar beste vriendin stond al te wachten. Ze ging erbij staan. Ze bleven even kletsen en fietsten toen aan. Toen ze op school kwamen begon de saaie schooldag. Gelukkig zat Sharon bij haar beste vriendin, Enna in de klas. Ze had die dag 5 uur. Gelukkig had ze geen lange dag.
Uur 1: CKV… Saai. Ze moesten gaan schilderen. Ze lag alleen heel wat achter. Ze was nog bij het ontwerpen.
Uur 2: ICT… Cool rond lopen en filmen. Ze waren met een film project bezig. Haha lekker niks doen en met een camera rond lopen. Daarna even de filmpjes op de laptop van Enna zetten en klaar waren ze. Daarna nog even kuiten. Jammer de les was afgelopen.
Uur 3: Biologie… Saai. Nu kreeg ze weer een saaie les. Oooh help ze hadden proefwerk. Daar had ze niet voor geleerd. Leuk kreeg ze nog een 1 ook!.
Finaly pauze. Eindelijk weer gezellig doen met haar vriendinnen
Uur 4: Mentor uur… Saai. Yees wat moest ze toch met die mentor. Alleen maar zeuren dat ze ziek was geweest.
Uur 5: Wiskunde… Aaaah al die formules. Wat is het weer verwarrend. Ze snapte er niks van. En dan de volgende dag al proefwerk dat wist ze niet. Wat nu ze snapte er niks meer van!.
Eidelijk uit… Sharon liep naar haar fiets. Ze haalt de fiets uit het rek en fietste naar de winkel. De winkel was niet ver weg 3 straten verder. Ze moest wel een grote drukke straat oversteken. Ze keek goed uit en stak over. Maar toen ze op straat stond reed er een grote vrachtwagen met snelle vaart op haar af gesjeesd. Ze keek verschrikt en bleef in een opwending staan. Het voelde alsof ze verdoofd was. De vrachtwagen kwam dichterbij en dichterbij.
De vrachtwagen was druk aan het remmen en remmen…
Het hielp niet… Hij reed te hard, hij kon niet meer stoppen.
Daar lag ze.. Levenloos op de grond…
Ze was met volle snelheid geraakt..
Was het nu te laat?
Ging ze sterven?
Nee het kon niet!.
Daarna de stem van Danny: "NEEEEE"
"DIT KAN NIET GEBEUREN SHARON"
Ze viel weg. Ze kon het niet… Ze moest er tegen vechten. Ze kon het niet. Ze moest wel. Nee ze was zo zwak… Dit kon niet gebeuren!.
