A/N: There you go, hoofdstuk 2.

Disclaimer.
ouders; wat zou je willen als verjaardagscadeau?
ik; Copright van Twilight. :)
ouders; sorry, Stephenie Meyer is the owner.
ik; nou, een Edward dan?
ouders; sorry...
ik; JACOB?
ouders; NEE!
I do not own Twilight!
:(:(


En Glinster is geboren

Edward POVIk kijk zuchtend voor me uit, de nacht is zwart en verduistert bijna alles buiten, alleen de maan geeft nog een beetje licht af.
Ik wrijf slaperig in mijn ogen en leg de pen aan de kant.

Bella, mooie Bella.

Dat zijn de afsluitende woorden van mijn briefje. Ik bijt op mijn onderlip en lees het nog een keer over. Mijn handen vouwen het briefje dubbel en ik stop het in m'n rugzak.
Vermoeid zwalk ik naar het bed en plof erop neer, zodra mijn hoofd het kussen raakt val ik een diepe, droomloze slaap.

Ik word gewekt door een zacht getik op de deur. "Edward?" Nog meer geklop.
Chagrijnig kom ik overeind. "Ja, Alice?"
Alice's hoofd verschijnt van achter de deur, haar zwarte pixie haar schudt vrolijk heen en weer. "Ik weet niet of je te laat wilt komen, want over een kwartiertje gaan we weg." En ze verdwijnt.
Geschrokken kijk ik op de klok, shit!
Ik spring uit bed en leg de lakens goed, anders wordt Esme boos.
Wild kijk ik om me heen, op zoek naar kleding.
"Maak je maar niet druk om je kleding, het ligt op je bureau stoel." Roept Alice van beneden. Ik rol met m'n ogen en grijns. Typisch Alice.
Snel pak ik de kleding van de stoel en loop de trap af, ondertussen doe ik even m'n broek aan en als ik eenmaal beneden ben trek ik het shirt over m'n hoofd.

Op een been hinkend kom ik de keuken binnen, de sneaker wil niet aan! Geïrriteerd ruk ik een pak melk uit de koelkast en strooi er wat coco pops op. A/N: Die eet m'n zusje altijd, hahaha.
"Doe rustig jongen, voort val je nog!" Roept Esme bezorgd.
Ik snuif. "Ja hoor."
"Edward, is het goed als ik met je mee rijd?" Alice verschijnt naast me en glimlacht lief naar me.
"Ja, ja, is goed." Brom ik.
"Schiet eens op." Zeurt Alice. Ik rol met m'n ogen en gooi het kommetje in de vaatwasser.
"Rustig zei ik!" Gilt Esme.
"Ja mama." En ik glimlach liefjes.
Ze zucht en loopt de trap op.

Plotseling stormt Emmett de trap af, haren door de war, z'n pyjama nog aan. "AAAAH! Waarom heeft niemand me wakker gemaakt?"
"Bro, ik was zelf al te laat, Alice heeft me wakker gemaakt." Grijns ik.
Boos kijkt hij naar Alice. "En waarom mij niet?" Alice snuift.
"Omdat je ongevraagd mijn scheermesje hebt gebruikt voor verkeerde delen van je lichaam, en dan bedoel ik niet je gezicht." Gromt Alice.
Emmett kijkt overdonderd naar Alice.
"Gatver!" Lach ik.
"Ha ha." Gromt Emmett.
"Ga je nou maar omkleden, beertje Emmett!" Lacht Esme en ze trekt hem aan zijn oor mee naar boven.
"Au! Mam! Au!" Huilt hij.
Alice kijkt hem minachtend aan en loopt de deur uit, ik sla de rugzak om mijn schouder en pak de sleutels van de Volvo.

Na het zevende uur loop ik naar m'n kluisje om m'n gymspullen te pakken.
Zenuwachtig loop ik door de gang waar Bella's kluisje is.
De gang is helemaal leeg.
Met klamme handen loop ik naar haar kluisje, nummer honderd, mijn voetstappen klinken hol in de lege gang.
Ik versnel mijn pas en stop voor haar kluisje, met mijn vingers tast ik naar een opening.
Zodra ik die gevonden heb haal ik het briefje uit m'n broekzak en schuif het met trillende handen door de opening heen.
Opgelucht haal ik adem en kijk om me heen of iemand het heeft gezien, nog steeds is de gang leeg.
Ik loop naar mijn kluisje en ga op weg naar gym…


Bella POV

Ik lees het briefje nog eens aandachtig over.
Niet te geloven, ik heb een geheime aanbidder, ik bedoel, wie wil mij nou? Ik zit alleen aan onze tafel,

Bella, mooie Bella

Ik kan mezelf wel voor m'n kop slaan, ik bedoel, wie gelooft dit nou?
Misschien was het wel als grapje bedoelt en zit degene mij nu keihard uit te lachen.
Meteen kijk ik wantrouwig om me heen, een jongen met een bril, hij heet Ben volgens mij, zit me aan te staren.
Als hij mijn blik vang kijkt hij snel weg.
Zou hij het misschien zijn?Natuurlijk niet, doe niet zo dom.

Het zou toch kunnen?Geïrriteerd schud ik die gedachte van me af, als ik het zo zou gaan bekijken ben ik de hele dag bezig.
"Hé Bells." Jasper komt aangelopen, snel vouw ik het briefje netjes dubbel en stop het in m'n broekzak.
"Hé Jazz." Begroet ik hem en glimlach scheef.
"Hebben jij en Alice nou een relatie?" Vraag ik aan Jasper en ik wiebel met m'n wenkbrauwen. Hij grinnikt.
"Ik denk het…" Mijn gezicht betrekt.
"Hoezo denk je dat?"
"Ik heb het nog niet gevraagd, officieel." Ik rol met mijn ogen en kijk hem grijnzend aan.
"Dan moet je dat maar eens snel doen, voort komt er een neefje van Mike Newton op school en heeft Alice een stalker."
Op dat moment komt Alice aanlopen.
"Hé Alice…" en lik mijn lippen af. "Alice, mijn Alice…" Fluister ik als een stalker, en ik blijf Alice aan kijken.
Naast me hoor ik Jasper snuiven. "Ja, dacht het niet."
"Nou, dan zou ik maar snel wezen."
Hij salueert en grijnst ", Yes, Sir!"
"Eddie! Eddie, wanneer zullen we afspreken?" Jessica Stanley.
Ugh.
"Ehm, Jessica… ik eh…," Stamelt Edward. Ik besluit in de te grijpen.
"Hé Edward, kun je me wiskunde even uitleggen? Ik snap er echt niks van."
Dankbaar kijkt Edward me aan. "Maar natuurlijk Bella, sorry Jessica, moet ervandoor."
Ongelovig staart ze Edward aan, denkt ze nou echt dat hij haar wil?
Edward loopt snel naar me toe. "Dank je Bella…" Zijn adem op mijn oor laat me huiveren.
"G-geen prob –bleem." Stotter ik, en ik voel het bloed naar m'n wangen stijgen.
Geweldig, oude Bella is terug.

Alice komt naast me zitten en kijkt dromerig naar de leraar. Wow, wacht even, naar de leraar?
"Alice?" Afwezig kijkt ze me aan.
"Huh, wat?"
"Waarom kijk je zo verliefd naar de leraar?"
Ze trekt haar wenkbrauw op en begint dan te lachen.
"Oh Bella, ik dacht gewoon aan Jasper… morgen gaan we uit eten," plots worden haar ogen groot en haar mond vormt een grote 'o' ", Maar ik heb nog helemaal niks om aan te trekken!" Piept ze.
"Jeetje Alice! Ik dacht minstens dat je een hartaanval kreeg, maar hoezo niet genoeg kleding? Je hebt een kast vol kleding!" Ze maakt een wegwerpgebaar over haar schouder.
"Dat is allemaal van vorige maand en heb ik al een paar keer gedragen, is oud en uit de mode." Fronsend kijk ik haar aan.
"Zei je dat nou echt?"
"Ja, maar je MOET mee shoppen vanmiddag, ik heb zelf de kleding hard nodig, maar jij nog veel harder," Ze laat haar blik minachtend over mijn outfit glijden en kijkt me dan aan met een 'zie je wel' blik.
"Wat is er mis met mijn kleding?" Roep ik verontwaardigd uit, de leraar kijkt me boos aan. "Als ik dat zou moeten uitleggen ben ik morgen nog bezig."
Laat het van je afglijden.

Dat probeer ik, maar ze werkt behoorlijk op mijn zenuwen.

Probeer het toch maar.

Ja, ja.
Oh god, waarom praat ik eigenlijk met jou?

Ik val niet te vermijden, want ik ben jou.

Lekker, dan zit ik dus m'n hele leven met jou opgescheept?

Ja, ik denk het wel.

Geweldig, ga nou maar weer weg.

Pas als je me een naam geeft.

Hoezo irritant?

Ik ben pas stil als je me een naam geeft!
Ik ben pas stil als je me een naam geeft!
Ik ben pas stil als je me een na—

DOE RUSTIG!
Even denken, je heet… Glinster.
Vernoemd naar m'n dode goudvis.

Nou, aardig van je—

Je zou weggaan weet je nog?

Oh ja… nou eh, tot later.

Doei.

Volgens mij begin ik echt gek te worden.
"Oké, Rosalie brengt je truck naar huis en jij rijdt meteen mee naar Port Angeles."
Braaf antwoordt ik", Ja mevrouw Cullen."
"Mooi zo," en ze knikt tevreden.
Halverwege de les is het zo saai dat ik 'het' briefje uit mijn broekzak haal.
Van wie zou dat toch kunnen zijn?

Mike?

Nee joh! Ben jij gek! Die is daar toch veel te onromantisch voor.

Hé Glinster, ben je er weer?

Zoals je hoort.

Je hebt gelijk, Mike niet. Die is gewoon te dom.

Ben?

Nee, die ken ik niet en hij mij niet en volgens mij heeft hij me Angela.

Oké, dan weet ik het niet.

Ik heb echt veel aan je Glinster.

Ja hè? Hmm, hier is ook niet veel te beleven. Ik ben weer… weg?

Ja is goed, ik hoor je later.

"Wat is dat voor briefje?" Nieuwsgierig leunt Alice over mijn arm heen.
Ik wil het briefje weg trekken, maar ze heeft het al uit m'n handen geplukt.
Aandachtig leest ze het briefje, haar ogen worden met de seconde groter.
"O mijn god, o mijn god, o mijn god, Bella heeft een geheime aanbidder!" Gilt Alice blij.
"Ssh! Stil!" Sis ik. "Niet iedereen hoeft het te weten."
Ze kijkt me schaapachtig aan. "Sorry Bells."
"Ja, ja." Verlegen staar ik voor me uit.
"Maar, o mijn god! Weet je al wie het is?" Piept ze.
"Nee… ik heb echt geen flauw idee, maar dit ga je aan niemand vertellen, en dan bedoel ik ook aan niemand!"
Ze glimlacht en knikt dan braaf.
"Ik zal het proberen."

PROBEREN?

Rustig Glinster.

Ik probeer het.

Probeer harder.

"Proberen? Proberen?" Sis ik.
"Oké, ik zal het niet verder vertellen, en als ik dat wel doe dan… mag je m'n creditcards afpakken, deal?" Tevreden grijp ik haar uitgestoken hand.
"Deal."
"Oeh, misschien is het wel Newton."
"Had ik al aan gedacht, maar kom op Alice, alsof hij zoiets ooit zou kunnen bedenken, zo romantisch en slim is hij niet." Alice bijt op haar onderlip en grijnst.
"Misschien is het wel die verlegen jongen die naast je zit met Frans." Ik kijk haar vol afgrijzen aan.
"Nee! Dat mag niet! Hij is zo… nerdy… en puisterig." Fluister ik.
"Klopt, laten we ervan uit gaan dat het een ontzettend lekker ding is en gewoon helemaal geweldig."
"Maar Alice," Werp ik tegen. "Wie zou mij nou willen?" Ze legt haar vinger op mijn mond. "Stil, ik ben aan het denken."
Zuchtend zak ik weg in de oncomfortabele stoel.
"Ik weet het…," Afwachtend kijk ik haar aan als ze haar zin niet vervolgd.
", Ik ben er niet blij mee, maar ik denk… Edward."
"WAT?" Schreeuw ik.
"Mevrouw Swan, zou je ons willen vertellen waar het gesprek over gaat?"
"Nergens over meneer, sorry." Bloos ik en kijk naar mijn handen, afgekloven nagels, erg vrouwelijk.
De leraar werpt me nog een geïrriteerde blik en richt dan zijn aandacht weer op de les.

"Alice, Edward?!"

"Edward." Beaamd ze.

Wat?

Edward?

EDWARD?

Nee.

Wat jij denkt.

Hou je mond Glinster.


A/N: En Glinster is geboren, :)
I like Glinster, haha.
Review en ik ben bly. :D

wss update ik niet voor woensdag, ik probeer het, maar ik beloof niks.

xoxo