Ze hield niet van het feit dat Ozai zo dicht bij haar was, vooral nu, sinds ze een Koninklijke jager is.
"Ah zo, je zal morgen op je missie gaan, maar eerst vertel me wat je weet over mijn zoon." De vuurheer liet haar schouder los en zat neer in zijn sofa. De jager zat neer nadat ze hem zag knikken.
"Uw zoon, prins Zuko, is de erfgenaam van de troon, een excellent krijger en hij werd gevangen door de rebellen." Katara keek naar de man die heel geïnteresseerd leek.
Hij was niet geïnteresseerd in haar kennis, het was haar lichaam.
"We weten dat de naam van de hoofdrebel Jet is, een paar namen van zijn beste vrienden zijn: Smellerbee, Langshot en Pipsqueek. Langshot is een vechter met pijl en boog, Smellerbee vecht met messen en Jet vecht met speciale tweelinghaken. Wees altijd voorzichtig op je missie." Ozai kwam dichter bij de jager.
Hij legde zijn hand op haar knie en leunde voorwaarts om haar te kussen. Een klop op de deur stopte hem en Katara was opgelucht.
Azula kwam binnen gevolgd door Ty-Lee. De vuurheer stond al in de midden van de kamer.
"Vader, Katara moet onmiddellijk vertrekken, als we tot morgen wachten vrees ik dat Zuko deze missie niet zal overleven." Alles dat de prinses zei was een leugen, ze wist dat haar vader een interesse had voor het meisje en ze zou Katara op alle mogelijke manieren proberen te beschermen.
"Het is waar, we kregen een rapport over de situatie bij de rebellen. Uw zoon kreeg 25 zweepslagen toen hij wakker werd en ik ben er zeker van dat ze hem niet lang in leven zullen houden." Ty-Lee zou altijd de prinses helpen zelfs als het betekende dat ze moest ingaan tegen Ozai's orders.
De jager glimlachte naar de 2 andere meisjes en stond op.
"Ik denk dat ik dan moet gaan." Katara wandelde naar buiten gevolgd door Azula en Ty-Lee.
"Dank je prinses, dat je loog tegen je vader." De krijgster boog voorover.
"Ga, red mijn broer en breng hem veilig terug. Zelfs als je sterft zal iedereen denken aan het meisje dat haar leven gaf voor de prins." Azula wandelde naar het meisje en gaf haar een vlugge knuffel.
"Ga nu." Ty-Lee duwde haar naar de geheime gangen.
Katara nam een geheim pad dat haar naar een bos leidde. Het zou haar 5 dagen kosten om de schuilplaats van de rebellen te vinden en hoe zal ze de prins vinden?
--
Elke dag kreeg Zuko 25 zweepslagen, na 2 dagen kon hij er tegen zonder flauw te vallen, maar hij schreeuwde nog steeds als de zweep contact maakte met zijn lichaam. Zijn rug was nu een bloedige massa; gedroogd bloed en diepe wonden waren het enige dat je kon zien.
--
Na 2 dagen wandelen in de geheime gangen vond ze het bos. Het bos was groot, maar je kon duidelijk een pad zien dat richting de rebellen ging.
Katara zag iets rood en wandelde er naartoe. Wanneer ze het opraapte herkende ze het; het was de haarrekker met het Koninklijke symbool. Zuko moest door het bos gedragen zijn.
De jager stak de haarrekker in een zakje dat aan haar riem hing, aan haar riem had ze ook nog een zwaard, tweelingzwaarden en een touw.
De krijgster wandelde naar het kamp van de vijand.
--
"Azula!" De stem was hoorbaar door heel het paleis.
De prinses rende naar haar vader, ze wist dat hij haatte om te wachten.
"Ja, vader." Azula kwam de kamer van haar vader binnen.
"Je loog, Zuko zal dit overleven, 25 zweepslagen is niet erg, dus vertel me waarom." Zijn wenkbrauwen kwamen gevaarlijk dicht bij elkaar.
"Ty-Lee zei dit tegen me, ik wist niet dat het een leugen was." Het meisje boog lichtjes.
"Leugenaar." Ozai greep zijn dochter bij haar nek met één hand.
He duwde haar tegen de muur en hield haar daar. Met zijn andere hand sloeg hij in haar buik, dan sloeg hij haar in het gezicht. Toen ze uit haar neus bloedde stopte hij en liet haar op de grond vallen.
Azula spuwde een beetje bloed op de grond dat in haar mond was gevormd. Ze kroop op en ging naar Song, de paleisheler, het was moeilijk om te wandelen maar het lukte.
"Prinses Azula, wat is er gebeurd?" Vroeg de heler toen ze de prinses zag.
"Niets." Zei Azula, maar Song verstond het.
De paleisheler leidde de prinses naar binnen en heelde haar. Azula's buik deed nog steeds pijn, maar het was beter dan dat alles pijn deed.
--
De geur van verbrand hout vulde haar neus, ze wist dat ze dichtbij was. Katara klom in een boom en keek naar het kamp van de rebellen. Ze kon haar ogen niet geloven, overal waar ze maar kon kijken zag ze tenten, rebellen en kampvuurtjes.
In het midden van het veld een paar km ver zag ze een gebouw, de prins moest daar opgesloten zitten.
De rest van de dag bleef ze in de boom, kijken, observeren, alleen maar om een zwakke plek te vinden.
Wanneer de middag kwam hoorde ze een schreeuw, de stem die ze hoorde was herkenbaar.
'Arme Zuko, hou dit nog een beetje langer vol, asjeblief.' Ze dacht aan de prins.
Ze keek terug naar het kamp, nog steeds hoorde ze de schreeuwen, dan zag ze een man volledig in harnas. Hij ging het bos in waarschijnlijk om op een paar dieren te jagen.
Katara klom uit de boom en volgde de man. Ze had gelijk, de man wandelde naar een val waar een dier was in opgesloten. Hij nam de aap en sloeg de aap tegen de boom.
Ze nam haar zwaard en kwam naar de man, in één vlugge beweging was het blad van het zwaard tegen zijn nek gedrukt, haar linkerhand greep zijn schouder. Ze hadden dezelfde lengte, misschien dezelfde taille.
"Eén verkeerde beweging en het zal je laatste zijn." De man slikte en de aap viel in de grond.
"Goede jongen. Plaats nu je handen achter je rug." De man deed wat ze orderde.
"Als je durft om te draaien, sterf je onmiddellijk." De jager stak haar zwaard weg en nam het touw. Ze bond de armen en benen van de man samen.
"Ik heb een paar vragen als je ze niet eerlijk beantwoord dan zullen de anderen je dode lichaam vinden." De krijgster wandelde rond hem, zijn ogen openden toen hij het meisje zag.
"Een meisje? Wie ben je?" Vroeg de man toen hij naar haar keek.
"Ik zei dat ik de vragen zou stellen. Maar je mag het weten als je wil. Ik ben Katara, een Koninklijke jager en ik ben op een missie." De ogen van de man openden nog meer toen ze zei Koninklijke jager.
Waarom zou de man zo reageren wanneer hij hoort dat ze een Koninklijke jager is.
