Hoofdstuk 2
De volgende ochtend werd ik wakker en rende snel naar de badkamer.
Het was tenslotte al half 11, ik kon het maar moeilijk geloven dat ik zolang heb kunnen slapen.
Normaal was ik altijd vroeg wakker omdat ik ook meestal vroeg naar bed ging om mijn ouders te ontwijken en vooral hun verhalen en voorlichtingen.
Aangekomen in de badkamer deed ik de kraan van de douche aan.
Ik waste me helemaal schoon tot ik opeens de deur hoorde open gaan.
" Bella? Ik moet even m'n tandenborstel van hier pakken hoor!" hoorde ik Edward zeggen.
"GA WEGGGG!" schreeuwde ik zo hard als ik kon naar hem.
Het had duidelijk effect want na 1 seconde ging de deur al weer dicht en dacht ik dat ik alleen was…
totdat ik de wc bril naar beneden hoorde gaan en hoorde dat er iemand op ging zitten..
snel draaide ik de kraan uit en pakte ik mijn veel te grote handdoek om mij af te drogen..
toen ik de douche uit stapte zat Edward daar met zijn hoofd in z'n handen.
"vroeg ik je niet om weg te gaan" snauwde ik geïrriteerd omdat hij schijnbaar problemen aan z'n oren heeft omdat hij niet maar me geluisterd had.
"sorry, ik wou gewoon niet weglopen" zei hij verontschuldigend. De enige vraag die in mij op kwam was waarom?
"Waarom" vroeg ik zachtjes
"Ik weet het niet" zei hij even zachtjes terug. Rustig liep ik naar mijn kamer toen ik doorhad dat Edward mij volgde.
"Edward, wat wil je van me? Kan ik iets voor je doen? En is duidelijk iets anders achtervolg je me niet als een hondje zonder baasje" zei ik net iets te grof waardoor hij teleurgesteld naar mij keek.
"Jee, Bella, nee er is niks, ik wil gewoon een beetje kennis maken is dat zo verkeerd" snauwde Edward snel terug en ik voelde mij snel schuldig.
"Nee sorry, dat is echt niet verkeerd, alleen het feit dat ik onder deze handdoek naakt ben maakt de situatie op dit moment een beetje vervelend vind je niet" antwoorden ik in de hoop dat hij zich niet al te schuldig zou voelen.
Hij keek me even verwarrend aan maar begon al snel met een rood hoofd weg te lopen.
Zo, dit gaf mij eindelijk tijd om me rustig aan te kleden.
Nadat ik er ruim een kwartier over deed om me aan te kleden liep ik naar beneden om een broodje te gaan eten.
Tijd om iedereen hallo te zeggen dacht ik bij mezelf.
Esmee keek me liefdevol aan en kwam meteen naar me toe gelopen en gaf me een dikke knuffel "goeie morgen meis, wat leuk om je eindelijk weer eens te zien" zei ze nadat ze me eindelijk had los gelaten. "Leuk om u ook weer te zien, en nu samen met u te wonen, wordt wel even wennen hoor" zei ik maar als reactie omdat ik simpel genoeg niks beters wist te zeggen.
Ik sliep snel naar de keukentafel om een kom te pakken om hem te vullen met muesli en yoghurt en at het snel op.
Ik wist dat ik vandaag naar de nieuwe school moest omdat ik het vandaag al weer maandag was, maar ik wist niet waar het was.
"ehm, mam? Hoe moet ik naar school? Ik weet niet waar het is" zei ik een beetje vragend naar mijn moeder toe.
"Ja, je kan met je eigen auto gaan, maar je weet de weg natuurlijk niet he schatje" zei mijn moeder terwijl ze na dacht.
"Renee, ze kan vast wel met Edward mee rijden, hij neemt Alice en Emmett ook mee, dus Bella kan er ook nog wel bij." Zei Esmee als reactie op het gesprek tussen mij en mijn moeder.
Ik keek mijn moeder met een smekende blik aan maar op het zelfde moment kwam Edward met een vrolijke blik op zijn gezicht. Wat was er toch met hem?
"Sorry mam, maar ik denk niet dat Bella er bij past. Ik moet Lauren nog ophalen" vertelde Edward met nog steeds dezelfde glimlach. Ik mag hem nu al niet meer.
"Edward, kan je niet 1 dag Bella meenemen?" Zei Esmee met een boze toon terwijl ze Edward woedend aankeek.
"Ugh! Oke, alleen vandaag dan" zei Edward alsof hij er op tegen zat.
Toen we onderweg waren naar school was het extreem stil in de auto.
Alice was voor het eerst stil en Emmett hield zijn grapjes voor zich.
Tot we bij een vreemd huis stropte. Dit was zeker het huis van Lauren dacht ik bij mijzelf.
Er kwam een geblondeerd meisje naar buiten lopen met veel te korte kleren en veel te blote kleren.
Mocht je dit wel op school dragen vroeg ik mij meteen af.
"Hee, Eddie!" riep het geblondeerde monster naar Edward. Dus dat was zijn bijnaam, stom zeg.
"Lauren, Edward is het" riep Alice haar na. Ze gaven elkaar dodelijke blikken en toen begon Lauren mij te bestuderen.
"Wie is dat nou weer Eddie?" Zei Lauren met dezelfde valse toon.
"Ehm, dit is.. ehm.. jaa.. ehm.." Zei Edward toen ik hem onderbrak.
"Bella, hun nieuwe huisgenoot?" zei ik maar met een vraagteken erachter, niet helemaal zeker of iemand dat wel wist.
"Lauren" snauwde ze en ging voorin naast Edward zitten. Wat ziet Edward in haar? Is dat zijn vriendin, want dan mag ik d'r nu al echt niet meer..
Toen ik uit mn gedachten kwam, kwam ik er achter dat we al op school waren.
Hopen dat ik deze dag overleef..
