Hoofdstuk 1 De drie dochters
Veronique,Caitlin en Jade waren opgegroeid met ieder een speciaal talent. Veronique kon altijd geweldig tekenen en schilderen. Caitlin was hartstikke goed in koken en was enorm grappig. En Jade kon mooi piano spelen.
Veronique zat verveeld op het randje van de fontein op het plein. 'Hey Veronique' zei Caitlin. 'Hey, waar is Jade?' 'Proberen tussen al die wachten door te komen' Ze begonnen allebei te lachen. 'Jade kom als de wieder weerga terug naar binnen' 'Nee' Hoorde ze vanachter hun. Caitlin en Veronique gingen staan toen ze hun vader kwaad achter Jade zagen lopen. 'Wel, het zal weer eens niet waar zijn' Jade ging tussen haar zussen in staan en alle drie keken ze naar hun vader. 'Wat zijn jullie in hemelsnaam van plan ?' Zei hij kwaad. 'Nou ik ben van plan om hier heel ver weg te gaan' zei Jade kwaad en gooide haar lange bruine haar over haar schouder. 'Hoezo? Jade we zouden toch alleen gaan paardrijden?' vroeg Veronique. 'Nou vergeet dat maar' zei ze kwaad en streek haar bloedrode jurk glad. 'Hoe bedoel je? wat is hier aan de hand?' vroeg Caitlin. 'Vraag vader het maar' 'Vader wat is er aan de hand?' vroeg Caitlin. De baron zuchtte. 'Ik moet jullie gaan uithuwelijken'
Veronique's en Caitlin's ogen werden groot. 'Wat, maar pap we zijn pas 16 hoor' Zei Caitlin geschrokken. 'En daarom wil ik hier zo ver weg mogelijk, wie weet wie hij uitkiest' Zei Jade kwaad. Veronique sloeg haar lange bruine haar uit haar gezicht. 'Waarom pap? hebben we geld problemen ofzo?' vroeg ze rustig. 'Nou, ja een beetje, maar het is eigenlijk niet alleen dat' zei hij een beetje zenuwachtig. 'Ow wacht dat had je me niet vertelt, wat stond er dan op die brief vader?' Alle drie keken ze gespannen naar hun vader. 'Er zijn met de jaren wat geldproblemen gekomen, en de schuldeisers hebben het gemunt op jullie, en ik wil jullie niet kwijt raken' Caitlin haalde een pluk zwarte haar uit haar gezichtveld. 'Morgen is er een bal en ik wil dat jullie gewoon dansen met de mannen die er zijn en antwoorden geeft op hun vragen, en maak ook een praatje zo hier en daar met de vrouwen en anderen mensen' Jade's groen, bruine ogen keek haar vaders donkere ogen doordringend aan. 'Ik ga naar mijn kamer' zei ze en liep weg. 'Jade wacht nou' riepen Caitlin en Veronique haar nog na. 'Ga maar' zei hun vader. Veronique's paarse jurk wapperde achter haar aan, toen ze Jade probeerde in te halen. 'Jade wacht nou eens' Jade stopte met lopen en stond recht voor de stenen trap. 'Wat? wil je mij de les soms lezen?' vroeg ze kwaad. 'Nee maar we kunnen toch wel praten? gewoon zussen onder elkaar?' Caitlin kwam nu ook bij Veronique staan en streek haar blauwe jurk goed. 'Ja en ik hoor er ook bij ' zei ze.'Hoe gaan we het morgen nou doen?' vroeg Jade eindelijk gekalmeerd. 'Nou, we kunnen weglopen' zei Caitlin. 'Of we kijken gewoon welke mensen er komen en als er niks leuks tussen zit lopen we inderdaad weg' zei Veronique. 'Ach we kunnen net zo goed nu al weglopen want de enige mensen die er komen zijn mensen van adel en andere hoge pieven' zei Jade. 'Wat wil je dan voor man?' zei Veronique. 'Ze wil een boer met een bierbuik en bijna geen tanden' zei Caitlin en begon hard te lachen. 'Nee Caitlin ik wil gewoon een man zelf zoeken en niet worden uitgehuwelijkt' zei Jade. 'Oké oké je hebt een punt' zei Caitlin redelijk geïrriteerd. 'Ik ga op mijn kamer lezen, ik zie jullie wel vanavond bij het eten' zei Jade en liep de stenen trap op. 'Nou, wat gaan we nu doen?' zei Caitlin. 'Meer informatie halen over dat uithuwelijken en zorgen dat zusje lief niet verder komt dan het pleintje' zei Veronique. 'Hoe wil je dat doen?' vroeg Caitlin. 'Gewoon de wachters eventjes hallo zeggen' zei Veronique en liep weg. 'Hey wacht even' riep Caitlin en rende achter haar aan.
Jade zat op haar bed en keek geïrriteerd voor haar uit. Ze haalde van onder haar kussen een klein boekje met een zwart leren kaft tevoorschijn. Ze pakte haar pen en begon er in te schrijven:
Lief dagboek
Vader heeft vandaag aan ons bekent gemaakt dat we uitgehuwelijkt worden, iets wat ik absoluut niet wil. Hij beweert dat het voor geld is of schuldeisers, maar ik geloof het dus helemaal niet. Veronique en Caitlin vinden het waarschijnlijk niet eens erg zo aan hun reactie te zien. Ik daar in tegen vind het vreselijk. Straks moet ik met een viezerik trouwen of een hele oude vent nou lekker hoor. Morgen gaat het allemaal gebeuren. Er komt een feest en veel mensen, nou precies wat ik moest hebben. De anderen willen ook niks loslaten of iets. Caitlin maakt grapjes over de ware liefde en Veronique doet er veel te simpel over. Ik wil eigenlijk het liefst weglopen, maar ik heb geen zin dat mensen me herkennen of bandieten die mij bestelen of vermoorden. Ik zal zien wat er morgen gaat gebeuren.
Jade deed haar boekje dicht en propte hem weer onder haar kussen. 'Milady, kan ik binnen komen?' vroeg een oudere stem. Jade liep naar haar deur en keek recht in de blauwe ogen van Rosario, haar dienstmeid. 'Tuurlijk Rosario kom binnen' zei ze en stapte opzij. 'Is er iets Milady?' vroeg Rosario. 'Nee, ja eigenlijk wel' 'U mag het mij wel vertellen hoor' zei ze. 'Mijn vader gaat ons uithuwelijken morgen' zei Jade. 'Maar dat is toch geweldig?' zei Rosario. Jade deed haar jurk uit en Rosario hielp haar met een ander. 'Nee het verre daarvan. Ik ben ten eerste pas 16 en straks moet ik met een oude vent trouwen ofzo' legde Jade uit en beet op haar lip toen Rosario de touwtjes op de rug van haar jurk aanreeg. 'Nou ik denk het niet hoor Milady, waarschijnlijk houdt uw vader daar wel rekening mee' 'Ik weet het niet' 'Maar Milady uw vader zal alles doen om u en uw zussen gelukkig te maken' 'Als dat zo is, waarom huwelijkt hij ons dan uit?' 'Misschien heeft hij geldproblemen?' vroeg Rosario. 'Misschien' herhaalde Jade en ging zitten op een krukje zodat Rosario haar, haar kon doen.
Veronique keek Caitlin even aan toen Jade de zaal binnen kwam lopen. 'Wat? doe ik iets verkeerds?' vroeg Jade. Veronique en Caitlin schrokken op en keken haar aan. 'Nee hoor' zei Veronique en schikte haar zwarte jurk aan de schouders. 'Mooi' Zei Jade en ging zitten. 'De baron' riep een dun mannetje om. Alle drie stonden ze op en keken toe hoe hun vader ging zitten aan tafel. Nadat hun vader zat gingen hun ook zitten, behalve Jade. 'Vader' begon ze. 'Waarom mogen we niet zelf iemand kiezen?' vroeg ze. 'Omdat je nooit iemand op tijd zal vinden' bromde hij en beet in een stuk vlees. 'Ik begrijp het, ik ga van tafel ik heb geen honger' zei ze en liep weg. Veronique en Caitlin keken naar hun vader. 'Waarom is ze zo dwars? waarom kan ze niet als jullie zijn?' zei hun vader zuchtend. Veronique prikte in een erwt en repte geen woord. 'Omdat ze haarzelf veel te jong vind om te gaan trouwen' legde Caitlin uit. 'Dank je voor je uitleg dochter, ga nu eten en vroeg naar bed' zei hun vader.
Jade zat op haar piano en speelde een deuntje. Ze stopte toen ze een koets hoorde aan komen. Ze liep naar het balkon en zag een zwarte koets aan komen rijden. Veronique en Caitlin kwamen naast haar staan en keken ook toe. 'Wie zou dat zijn?' vroeg Caitlin. 'Misschien is het wel al een van de gasten?' zei Veronique rustig. Jade zei niks en keek zwijgzaam naar de rijdende koets die tot stilstand werd gebracht voor hun deur. Ze zagen de baron vrolijk naar buiten lopen en allerlei verwelkomingen roepen. 'Blijkbaar iemand van een hele hoge stand' zei Jade. 'Hm ik ga toch eens een kijkje van dichterbij nemen' zei Veronique en liep terug naar binnen. 'Ik ook' zei Caitlin en volgde haar zus. Jade bleef alleen op het balkon staan en zag iemand uit de koets stappen. 'Welkom, welkom volgt u mij naar binnen, ik zal mijn dochters even roepen' hoorde ze haar vader zeggen. De man die beneden stond keek naar boven. Hij had felblauwe ogen en donker haar. Jade keek gauw de andere kant op en schikte haar rode jurk. 'Veronique, Caitlin en Jade komen jullie?' hoorde ze haar vader van beneden roepen. Jade keek weer naar beneden en zag dat de jongeman haar nog steeds aan keek. Jade draaide haarzelf om en liep naar binnen. Veronique en Caitlin stonden al onderaan de trap en hadden hun jurken al gladgestreken. Caitlin gooide haar zwarte lange haar naar achter en trok haar fluweel blauwe mouwen naar beneden. Veronique schikte haar schouders van haar groene japon en keek naar haar vader die binnenkwam. 'Waar is Jade?' vroeg haar vader een beetje kwaad. 'Ik weet het niet vader, ik denk dat ze nog boven is' zei Veronique. 'Ga haar halen' zei haar vader. Veronique liep de trappen op naar boven. Ze duwde de kamerdeuren van Jade open. 'Jade je moet komen en heel snel' zei ze. 'Waarom?' 'kom nou maar' zei Veronique en liep Jade voor naar de trappen. Veronique ging weer bij Caitlin staan, maar Jade bleef op de trappen staan. De jongeman keek langs Veronique en Caitlin heen naar Jade. 'En dat is Jade, ze is vaak een rebel maar wel lief' 'Ik zie het, u mag trots zijn met zulke schatten mijn heer' 'Ja dat zeker, en allemaal hebben ze een talent' 'Ow welke?' vroeg de jongeman. 'Veronique kan ontzettend mooi schilderen en tekenen, Caitlin kan hartstikke goed koken en Jade kan pianospelen' 'Pianospelen? Ik kan ook pianospelen misschien wilt Milady Jade straks met mij een duet spelen?' vroeg hij. 'Misschien' zei Jade en keek naar haar zussen, die meteen terugkeken. 'Goed wilt u mij volgen naar uw kamer mijnheer Jason' 'Tuurlijk' Jason bekeek de drie zussen nog voordat hij met de baron mee liep. 'JADE wat mankeert jou?' vroeg Caitlin. 'Wat nou?' zei Jade kwaad. 'Waarom ben je niet beleefd tegen de heer Jason?' zei Veronique. 'Ik ben toch beleefd gebleven?' 'We zien wel hoe het morgen gaat' zei Caitlin en liep de trappen op langs Jade naar haar kamer. 'Je moet je echt aanpassen anders wilt niemand met je trouwen en help je papa's naam naar zijn gootje' zei Veronique rustig. Jade hoorde wel dat ze best kwaad was maar negeerde het. 'ik ga naar mijn bed ik zal jou precies hetzelfde zeggen om dat te doen, anders zie je er morgen niet uit' 'Weltrusten Veronique' zei Jade en keek niet meer naar de felgroene ogen van haar zus. Jade liep in plaats van naar boven, naar beneden. Ze liep naar de Oostvleugel waar de bibliotheek was en haar favoriete piano. Daar had ze het leren spelen met haar moeder maar die was al 12 jaar dood. Ze hoorde voetstappen achter haar en nam aan dat het een wacht was die wisselde met iemand anders. Jade duwde de zware eikenhouten deuren open en liep de open zal binnen. 'Kunnen jullie mij even alleen laten?' vroeg ze aan een paar dienstmeiden. 'Natuurlijk Milady' zeiden ze in koor en liepen langs haar heen weg. Jade ging naar de piano die vlakbij het openhaard zat. Ze pakte het briefje die er altijd op zat. 'Voor mijn lieve dochter Jade, je eerste en grootste cadeau' Jade las het altijd voordat ze plaats nam op het krukje. 'Nou daar gaan we mam' zei ze en begon een rustig nummer te spelen. Ze stopte meteen toen ze de deuren open hoorde gaan. Ze keek om en zag Jason in de opening staan. 'Sorry heb ik u gestoord milady Jade?' Jade ging staan en deed haar handen op haar rug met het briefje in haar linkerhand. 'Nee hoor heer Jason' zei ze. 'Ah u kunt toch nog praten' 'Hoe bedoelt u?' vroeg ze een beetje gebelgd. 'Omdat u daarstraks zo kortaf was' 'Ik was chagrijnig, en ik weet het, het is geen excuus' 'Hm wat was u aan het spelen?' 'Een rustig nummer dat ik ooit had geleerd van mijn moeder' zei Jade. 'Het klonk in ieder geval mooi, wilt u nu een duet met mij spelen?' vroeg hij galant. 'Ik denk dat ik maar eens naar mijn bed ga, excuseer me' zei ze en liep langs Jason heen. 'Waarom ontloopt u mij steeds Milady Jade?' vroeg hij. Jade stond net bij de deur en keek hem geschrokken aan. 'Ik ontloop u niet heer, ik moet gewoon vroeg naar mijn bed, morgen komt er een groot banket' 'Weet u dat zeker Milady?' 'Heel zeker heer' Ze keek recht in zijn felblauwe ogen. 'Een goedenacht heer' 'Een goedenacht Milady' hij maakte een kleine buiging. Jade liep zo snel ze kon weg naar haar kamer. Eenmaal op haar kamer graaide ze haar boekje tevoorschijn en begon te schrijven:
Lief dagboek
Mijn vader meent het qua dat trouwen. Lieve hemel er is zelfs al een gast hier! heer Jason.. en ik geef toe hij is inderdaad niet lelijk en hij is een echte charmeur. Als mijn vader me echt wilt laten trouwen met zo iemand wordt ik gek! Ik wil nog niet trouwen en zo wie zo niet met iemand die ik niet goed ken. Heer Jason hield me zelfs tegen in de Oostvleugel, waarom? Ik wil hier weg, maar dat kan ik mijn vader niet aan doen. Ik wilde dat moederlief nog leefde en mij kon begeleiden. Morgen is het banket ik hoop dat er iets ernstig gebeurt ofzo in ieder geval een reden om hier weg te gaan. We zullen zien wat er gebeurt en wie mijn vader uitkiest om met mij te trouwen.
De volgende ochtend waren de dienstmeiden druk bezig met het kasteel te versieren en op te ruimen. De baron liep constant rond met Jason en vertelde veel verhalen en gaf af en toe een dienstmeid een andere taak. De wachters waren druk bezig met oppoetsen van hun wapens en harnas. Veronique en Jade stonden in de trainingszaal tegenover elkaar. 'U zult ten onder gaan terwijl ik rode wijn drink boven uw afgetakelde lichaam' zei Veronique dramatisch. 'Als u denkt dat het mijn toekomst is om onder uw voet te liggen heeft u het fout voorspelt, u bent namelijk degene die ten onder zal gaan' Zei Jade rechtvaardig. Veronique rende op haar af met het zwaard in haar rechterhand en probeerde Jade te raken. Jade ontweek hem net op tijd en sloeg haar in de zij. 'Ah, dit zijn mijn laatste woorden: U zult vervloekt zijn in de hemel en hel waar u ook heen gaat' Veronique viel dramatisch op de grond en deed alsof ze echt dood was. 'Bravo, Magnifiek' hoorde ze vanuit de andere kant van de zaal. Veronique sprong op en keek naar de deuropening. 'Heer Jason ik wist niet dat u aan het toekijken was?' zei ze stamelend en kreeg een rood hoofd. 'Ik kwam ook maar net voorbij lopen Milady Veronique' zei hij beleefd. 'Ik ga me omkleden, Jade, Heer Jason' Ze liep naar de standaard en legde het zwaard terug. 'Ik denk dat ik me ook maar eens omkleed' zei Jade en liep ook naar de standaard. 'Toe laat mij uw zwaard terug zetten' zei Jason. 'Ow dat hoeft niet hoor, u bent namelijk ook te gast' zei Jade snel. 'Nou u hoeft mij niet als een koning te laten voelen hoor' zei Jason bescheiden. Hij liep op Jade af en stopte recht voor haar. 'Sta mij toe' zei hij. En pakte het zwaard uit haar handen en legde het terug in de standaard. 'Wilt u mij misschien de tuin laten zien?' vroeg hij en keek haar doordringend aan. Jade keek even langs hem heen en zag Veronique en Caitlin in de deuropening staan. 'Excuseer me' Zei Jade en liep naar de deuropening. Caitlin en Veronique deden net alsof ze met elkaar aan het praten waren. 'Is dit een plannetje van jullie ofzo? ik vind het in iedere geval niet grappig! waarom laten jullie hem de tuin niet zien ?' zei Jade kwaad. 'We hebben hier niks mee te maken Jade' zei Caitlin onschuldig. 'Ik weet dat jullie er iets mee te maken hebben' zei ze. Jade duwde Veronique en Caitlin opzij en liep weg. Ze was erg kwaad en liep naar de ruimte waar de wachten zaten. 'Milady' zeiden ze en gingen staan. 'Alstublieft gaat u zitten' De wachten gingen allemaal weer zitten en keken haar verbaasd aan. 'Is Vincent toevallig hier?' 'Ja Milady, hij is in zijn kantoor' 'Dank jullie wel' Jade liep langs de mannen heen en duwde een kleine deur open. 'Milady Jade' Zei Vincent en ging staan. 'Blijft u zitten, alstublieft' Jade deed de deur dicht en ging zitten op de stoel tegenover Vincent. 'Ik wilde vragen wat de precieze orders zijn vanavond?' 'We moeten zorgen dat de gasten veilig aankomen en gaan' 'Moeten jullie je feestkleding aan?' 'Ja dat moeten we toevallig, waarom wilt u dat allemaal weten?' 'Ik wil hier weg en zover mogelijk' 'We hebben helaas ook orders gekregen om u en uw zusters binnen de muren te houden' 'Wat? dus ik kan helemaal niet weg?' Vincent knikte teleurstellend nee. 'Sorry Milady maar als ik u niet binnen de muren houdt gaat mijn hoofd eraf' 'Dank u wel' zei Jade snel en liep toen weg. 'Milady, alstublieft luister even' Jade bleef bij de deur staan. 'Ik ben een goeie vriend van u en uw zusters en ik heb u altijd geholpen, maar alstublieft ik wil graag mijn hoofd nog behouden' 'Ik begrijp het Vincent, ik zal doen wat ik moet doen' Jade deed de deur open en liep weer langs de mannen heen naar buiten. Ze rende naar binnen en ging naar haar kamer.
Rosario was al binnen en was bezig met een knalrode jurk klaar te leggen. Het was een van Jade's mooiste jurken. 'Milady, is er iets?' vroeg ze geschrokken. 'Nee, nee Rosario , kunnen we opschieten met omkleden? daarna wil ik even alleen zijn' 'Tuurlijk Milady' Jade deed haar jurk uit en haar ondergoed. Ze kreeg een corset en ander ondergoed. Rosario trok de corset strak aan. Daarna deed Jade de rode jurk aan. Hij zat vaak wel ietsje te strak bij haar boezem, maar dan leek het ook groter. Aan de achterkant van de jurk zaten ook weer touwtjes die Rosario ook strak aantrok. De onderkant van de jurk viel mooi op de grond en had een mooie sleep. 'Wilt u, uw handschoenen aan?' vroeg Rosario. 'Nee, waar zijn mijn schoenen?' Rosario pakte twee muiltjes uit de kast en overhandigde die aan Jade. 'Dank je Rosario, kun je mijn haar snel doen daarna mag je gaan' 'Tuurlijk milady' zei Rosario. Jade deed haar muiltjes snel aan en ging vervolgens zitten op het krukje van haar kaptafel. Rosario moest de vlecht eruit halen en haar, haar goed uitborstelen. Daarna pakte ze aan beide zijde van Jade's hoofd een streng haar en maakte een klein vlechtje dat aan de achterkant over de rest van haar, haar viel. 'Dank je Rosario, je kunt gaan' zei Jade. Rosario maakte een buiging en liep weg. Jade pakte een klein potje waar rode lippenstift in zat. Ze pakte er wat van en smeerde het op haar lippen. Jade liep naar haar balkon en keek naar buiten. Iedereen was druk bezig met repeteren en versieren een goede bezigheid dus. Jade zag in de verte dat er al veel mensen kwamen met hun koetsen. Haar vader kwam al in zijn mooie pak naar buiten gelopen en schreeuwde allerlei bevelen rond. Iedereen maakte snel hun bezigheid af en gingen vervolgens op hun plaatsen staan. Veronique en Caitlin kwamen de kamer van Jade binnengelopen en gingen bij haar staan. 'En daar komen de gasten aangehuppeld' zei Caitlin. 'Dit wordt een lange avond' zei Jade en zuchtte. 'Misschien' zei Veronique en bleef naar de koets kijken die al naar binnen kwam gereden. De baron riep een dienstmeid naar zich toe. 'Waar zijn mijn dochters? haal mijn dochters nu meteen' 'Natuurlijk mijnheer' zei de dienstmeid en verdween het kasteel in. 'Och we moeten ons weer presenteren' zei Jade en liep weg. 'Kom Caitlin we moeten Jade weer meeslepen' zei Veronique geërgerd. Caitlin knikte en liep naar binnen en greep een arm van Jade. Veronique greep de andere. 'Hey laat me los, ik kan ook zelf wel lopen hoor' zei ze kwaad. 'Nee nu weten we zeker dat je meekomt' zei Caitlin. De dienstmeid die de baron had gestuurd opende net de deur. 'Ow excuseer me' 'Als ik jou was zou ik even opzij gaan' zei Veronique. Ze trokken Jade mee de trap af totdat ze helemaal beneden waren. 'Ah daar zijn mijn dochters' zei de baron trots. 'Ze zijn inderdaad knap' zei de jongeman. 'De linker is Veronique ze is redelijk rustig en kan ontzettend goed tekenen, de middelste is Jade ze kan mooi piano spelen maar is wel een beetje rebels, en de rechter is Caitlin ze kan lekker koken en is meestal neutraal' Veronique liep naar voren en maakte een buiging. 'Ik heet u van harte welkom Heer' zei ze. 'Mijn naam is Bernodras, Milady' 'Zou u misschien een rondleiding willen Heer?' vroeg ze. 'Graag' zei Bernodras. Veronique stak haar arm door de zijne en liep met hem weg. 'Ow daar komt de volgende koets' zei de baron en liep weer weg. 'Die mag jij hebben' zei Jade. 'We zien wel' zei Caitlin. Jason liep langs Bernodras en Veronique heen naar de trap. 'Oh nee hé' zei Jade verveeld. 'Wat heb je toch tegen Heer Jason? hij is hartstikke aardig en charmant' 'Waarom trouw jij dan niet met hem?' zei Jade. 'Hij wilt mij niet, hij wilt jou' Jason stond tegen een pilaar en keek naar Jade. 'Maar ik wil niks met hem, eigenlijk ik wil met niemand' zei ze. 'Je lijkt echt op mama, zo was ze vroeger ook' 'Hoe weet je dat nou?' 'Dat heeft ze me ooit vertelt toen we aan het koken waren'. De baron kwam binnen met een andere jongeman. 'En dit mijnheer Aiden, zijn mijn dochters alleen de oudste is iemand een rondleiding aan het geven' 'Dat maakt niks uit hoor Mijnheer' Ze stopten voor Jade en Caitlin. 'De linker is Jade ze is iet wat rebels maar kan ontzettend mooi piano spelen. en de rechter is Caitlin ze is neutraal en kan lekker koken' 'Indrukwekkend allemaal' zei Aiden. 'Milady Caitlin wilt u zo vriendelijk zijn mij een rondleiding te geven?' 'Natuurlijk, graag zelfs Heer Aiden, volgt u mij maar' zei Caitlin en liep hem voor. De baron keek kwaad naar Jade toen Aiden en Caitlin verdwenen waren. 'Jade je mag jezelf ook aanbieden hoor, waarom moeten je zussen alles doen?' 'Ik ga naar mijn kamer en wachten tot de rest van de gasten komen' zei Jade standvastig en liep naar boven. De baron zuchtte alsof hij het opgaf. 'Mijnheer' zei Jason en liep op hem af. 'Heer Jason kan ik u ergens mee helpen?' vroeg de baron. 'Ik zag zonet het akkefietje tussen u en uw dochter, kan ik u helpen?' 'Ach, ik denk dat niemand haar wilt op deze manier' 'Hoe bedoelt u?' 'Mijn vrouw Catharina was net zo, altijd rebels maar toch had ze een lieve kant, het duurde zo lang voordat ze echt verliefd werd op mij' 'Mag ik eens proberen om met haar te praten?' vroeg Jason. 'Ach u mag vanalles proberen en doen maar ik denk niet dat ze het apprecieert' zei de baron zuchtend. 'Ik zal mijn best doen om haar te redeneren' zei Jason en glimlachte. 'Zolang je haar niet kwetst vind ik het prima, om 6 uur begint het feest, het is nu 4 uur' 'Ik zal er op tijd bij zijn Mijnheer' Jason maakte een buiging en liep vervolgens naar boven.
Lief dagboek
Hier zit ik dan met jou op mijn schoot, in mijn mooiste jurk. Mijn corset zit zo strak dat ik bijna geen adem kan halen, en dan moet ik nog gaan dansen ook, niet dus. Jason stalkt mij waar ik ook heen ga en Veronique en Caitlin zijn de lievelingetjes van pap althans zo krijg ik het idee. Straks komen er nog meer kandidaten en zit ik er gezellig tussen. Ik wil niet gaan dansen of trouwen met iemand waarvan ik niet houd en vooral niet met iemand die waarschijnlijk...
Jade sloeg haar boekje dicht en verstopte hem onder haar kussen. 'Binnen' riep ze en ging staan. 'Milady Jade' ze hoorde de stem van Jason en zag dat hij naar binnen kwam. 'Heer Jason, kan ik u ergens meehelpen?' vroeg ze. Hij sloot de deur achter zich en bleef staan. 'Ik vroeg me alleen af of het wel goed met u ging u was zo snel weg. 'Het gaat prima dank u wel' zei Jade. 'Ah dus het was wel uw kamer' zei Jason en liep naar het balkon. 'Ja dit is mijn kamer' zei Jade en ging bij hem staan. 'Hier stonden jullie alle drie, of niet?' vroeg Jason. 'Ja ik sta hier heel vaak, maar heeft u nog iets nodig?' vroeg Jade met een opdringende toon. 'Ja, wanneer gaan we dat duet nou eens spelen?' vroeg Jason. 'Nooit' zei Jade standvastig. 'Waarom niet?' vroeg Jason kalm. 'Omdat ik dat niet wil' 'Waarom wilt u dat dan niet?' 'Ik speel liever solo' zei ze. Jade draaide haarzelf om en liep terug naar binnen. 'Als ik met u dat duet speel, stalkt u mij dan niet meer?' vroeg Jade. 'Misschien' zei Jason en glimlachte naar haar terwijl hij omdraaide. 'Volgt u mij' zei Jade en liep naar de deur. Ze liepen de trappen af naar beneden. Jason volgde haar op de hielen terwijl ze richting de Westvleugel heen liep. 'Hier zal ook het feest zijn' zei Jade. Ze duwde de zware eikenhouten deuren open en liet Jason eerst naar binnen gaan. 'Wauw' zei hij. 'U bent de eerste die het ziet' zei Jade en sloot de deur achter haar. 'Dit is echt groot' zei hij. 'Tuurlijk anders is het geen feestzaal' antwoordde ze en liep verder. Jason stopte met bewonderen en volgde haar weer. Achteraan de zaal stond een grote piano van mooi hout. 'Wat een mooie piano is dat' zei Jason. 'Hij was ooit van mijn moeder geweest, ze had bijna in elke vleugel een piano, voor als ze zin had om te spelen' legde Jade uit en ging op het krukje zitten. 'Zullen we dan maar' vroeg ze. Jason glimlachte en ging naast haar zitten. 'Altijd' zei hij. Zij begon bij de zware kant met haar linkerhand een deuntje en Jason viel erbij in met de lichte kant met zijn rechterhand.
'Welkom, welkom, ik ben blij dat u kon komen mijnheer' zei de baron. Jongemannen en oudere vrouwen kwamen met koetsen aangereden en werden begeleid naar binnen. Jade stopte met spelen toen ze haar vader een aankondiging hoorde maken. Jason stopte nu ook en luisterde mee. 'Kom we gaan langs de zij- ingang' zei Jade en trok hem zowat mee. Ze liepen net de deur in toen de eikenhouten deuren opengingen. 'Waar leidt dit naar toe?' vroeg Jason. 'Dienstgangetjes , keuken en vervolgens de grote hal, mijn zussen gebruikte dit vroeger om vals te spelen met verstoppertje' legde Jade uit en liet zijn arm los en trok haar rok een stukje omhoog om sneller te lopen. Ze rende van de glibberige trappen af en viel bijna naar beneden. Jason greep in een snelle reactie haar arm en hield haar zo even vast. 'Ik weet dat we snel moeten zijn maar je kan ook overdrijven' zei hij. Jason trok haar terug zodat ze rechtop stond. 'Dank je' zei ze. 'Zie je we leren wel met elkaar om te gaan' zei Jason en glimlachte toen ze omkeek. Ze keek hem doordringend aan en liep vervolgens verder.
Veronique en Caitlin stonden al in de grote hal. Ze waren nog snel opgedoft en omgekleed voordat ze naar binnen werden geroepen. 'Jade?' vroeg Caitlin. Veronique keek naar de dienstingang's deur die open ging. 'Jade, waarom kom je via die deur en wat doe Heer Jason daar?' Jade hijgde en was rood van het rennen. 'Ehm...ik gaf hem een rondleiding?' 'Schiet op schik je haar en jurk we worden zo geroepen' zei Veronique commanderend. Jade kwam tussen hen in staan en gooide haar, haar over haar schouders. Caitlin hielp haar. 'Waarom wilde je ook al weer zulk lang haar?' vroeg ze. 'Dat horen jullie ook eigenlijk te hebben hoor' 'Nou en niemand weet het' zei Caitlin. 'Joh als je alleen maar knotten draagt inderdaad' 'Maar ik kom ook niet zoveel buiten' zei Caitlin gebelgd. 'Dat bedoel ik' Veronique draaide haarzelf om en keek naar de lange strakke mouwen van Jade. 'Oké die moeten een stukje omhoog' zei ze en hielp ze een stuk hoger op de schouders. 'En je jurk hoort ietsje lager' zei ze en trok het wat lager. 'Zo' zei ze tevreden. 'Hallo, nu heb ik een decolleté van hier tot en met de ingang' 'Dat hoort bij die jurk' zei Veronique. 'Wat jij wilt' zei Jade. 'Zo je haar zit ook weer goed' zei Caitlin. 'En net op tijd want daar worden we geroepen' In de verte hoorde ze de stem van een man: 'Veronique, Jade en Caitlin' 'Kom' zei Veronique. Ze liepen sierlijk naar binnen en iedereen bekeek hun aandachtig. Veronique had haar, haar vast in een vlecht die tot iets over haar schouders reikte. Haar jurk was wit met veel pailletjes en parels. Jade had haar, haar los en dat reikte tot net boven haar billen. Haar rode jurk zat nu nog een stuk lager dus leek haar boezem nog groter. Caitlin had haar, haar in een knot en droeg een zwarte jurk van fluweel. Alle drie liepen ze achter elkaar langs de jonge mannen naar hun vader, de baron. Ze gingen alle drie aan zijn linkerkant staan en bekeken de zaal vol mensen. Ze zagen oudere vrouwen met elkaar fluisteren en mannen die oogcontact zochten. 'Ik wens u allen een geweldige avond' riep de baron vrolijk om. De mensen die het muziek verzorgde begonnen te spelen. Veronique en Caitlin mengde hun zelf tussen de mensen en maakte een praatje af en toe met de oudere vrouwen en dansten met hun zonen. Jade had absoluut geen zin en liep tussen de mensen door. Een van de jongemannen bleef vlak voor haar staan en glimlachte. Hij was breed in de schouders en een stuk langer dan haar, dus waarschijnlijk ook sterker. Ze keek omhoog recht in zijn groene ogen. 'U moet vast Milady Jade zijn?' vroeg hij. 'Ja dat ben ik' 'Mijn naam is Damien, mag ik deze dans van u?' vroeg hij en maakte een galante buiging' 'Excuseer me maar ik kan niet dansen' 'Tuurlijk wel' Hij greep haar hand strak vast en trok haar tegen zich aan. 'Anders leer ik het je wel' zei hij. Jade voelde zijn hand langzaam omlaag glijden. 'Excuseer me' zei Jade en probeerde haarzelf los te wurmen. Ze voelde dat Damien meer kracht zette in zijn handen en hield haar stevig vast. 'Oké Heer Damien u wilt het ruig spelen, dan krijgt u ruig' zei Jade. Hij wilde zijn hand weer omlaag laten gaan maar Jade greep die hand vast en trok aan de pink ervan. 'Goed even een tussen onsje of het word een gebroken pink of een hele, uw keus' zei Jade omhoogkijkend. Ze trok een beetje aan zijn pink en voelde dat zijn greep verslapte. 'En nu excuseer ik me' zei ze en trok haar hand uit de zijne en liep langs hem heen. Veronique en Caitlin zagen het gebeuren en begonnen te lachen terwijl ze aan het dansen waren.
Jade liep naar buiten en ging op het fontein randje zitten. Ze zag dat alle wachten haar in de gaten hielden. 'Ook een luchtje aan het scheppen zie ik' zei Jason. Hij zat een stukje van haar vandaan. 'Ach eerder een uitvlucht voor vreselijk parfum en vieze mannen' zei Jade en giechelde. 'Dit is de eerste keer dat ik je zie lachen' zei Jason. 'Ik heb niet meer gelachen sinds mijn moeder is gestorven' zei Jade en keek weer serieus. 'Hoe oud ben jij eigenlijk?' vroeg Jade. 'Wat denk je?' vroeg Jason. 'Hm...34' 'Nou nee' 'oké omdat jij het bent 99' 'Nou ook niet, en als ik dat was zie ik er nog wel knap uit' Jade giechelde weer. 'Nee zeg het maar' zei ze vervolgens. '19' zei Jason en keek Jade aan. 'Oké waarom ben jij eigenlijk hier?' vroeg Jade. 'Ben je hier voor het feest, of zaken of wat?' vroeg ze. 'Ik was uitgenodigd door de baron, hij zei dat hij drie knappe dochters had die uitgehuwelijkt werden en vroeg of ik kon komen' legde Jason uit. 'En weet je al wie je wilt?' vroeg Jade. 'Misschien' zei Jason. Een dienstmeid kwam naar buiten gelopen met een dienblad vol met glazen en drank. Jade pakte een glas en dronk hem in een keer leeg. 'Zo, dat doe je goed, maar ik ben beter' zei Jason. Hij pakte de hele dienblad over van de dienstmeid en zei dat ze kon gaan. Ze liep zonder tegenstribbelen of iets weg, Jason pakte een glas en dronk hem in een teug leeg. 'Oké u wilt een wedstrijd spelen, dat wint u echt niet van mij, zelfs de wachten winnen het niet' Jade pakte nog een glas en dronk hem ook zo leeg. 'Aha denk je dat' Nu pakte Jason ook een glas en dronk hem weer in een teug leeg.
In de deuropening stonden Caitlin en Veronique toe te kijken en begonnen te lachen. 'Ik zei je toch dat komt wel goed, op dit moment wordt ze verleid wedden?' zei Caitlin. 'We zien wel, laten we onze vader maar even op de hoogte stellen' zei Veronique. Ze deden de deur zachtjes dicht en liepen terug naar de zaal vol mensen. Ze kregen nog een aantal dansverzoeken maar weigerde die en liepen door naar hun vader. 'Vader ik denk dat het die Jason echt lukt' zei Caitlin. 'Wat zeg je me nou?' 'Ik denk dat het hem inderdaad lukt vader' zei Veronique. 'Dat moet ik met mijn eigen ogen zien' zei de baron. Hij excuseerde zich en liep tussen de mensen door. Veronique en Caitlin bleven lachend staan. 'En dan zul je zien dat ze plots in eens ruzie hebben ofzo' zei Veronique. 'Wie weet' zei Caitlin. Aiden kwam tussen de mensen door naar Caitlin toe gelopen. 'Mag ik deze dans van u' vroeg hij. 'U altijd' zei ze en stak haar hand in de zijne en vermengde toen tussen de mensen. Bernodras liep naar Veronique toe en knielde voor haar neer. 'Veronique, ik weet niet wat het is, maar ik ben helemaal verliefd op je, zou jij met mij willen trouwen?' vroeg hij. Iedereen stopte met dansen en keken toe. Zelfs de muzikanten stopte met muziek maken. De baron kwam net naar binnen lopen en keek ook toe. Veronique keek naar de 25 jarige jongeman. 'Ja dat wil ik heel graag Bernodras, ik trouw met je' zei ze. Iedereen applaudisseerde en een paar mensen floten. Bernodras stond op en kwam naast haar staan en kuste haar. De baron zuchtte van geluk en liep op ze af. 'Goed gedaan Veronique' zei hij trots.
Jade keek naar het laatste glas wijn en hikte. Jason deed precies hetzelfde maar hikte niet. Eigenlijk hij leek nog vrij nuchter. Net toen Jade het glas wilde pakken, pakte Jason hem. 'Hey... dat is... valsspelen' zei Jade hikkend en probeerde het glas af te pakken. 'Oja let hier maar eens op. Zei Jason en dronk hem helemaal leeg. 'Hey' zei Jade en stond wankelend op. De schouders van haar jurk waren weer naar beneden gezakt dus had ze weer een grote decolleté. Ze wilde gaan lopen maar viel bijna om. Jason stond op en ving haar op. Hij had haar vast bij de heupen en was gewoon nuchter. 'Daar mag je een meisje niet aanraken, jongenman' zei Jade en draaide om. Jason liet haar los en keek haar aan. 'Waarom...ben...jij...niet...dronken?' vroeg ze hikkend en giechelde. 'Dat is mijn kleine geheim' zei Jason. Jade wilde weer lopen en viel voorover in zijn armen. 'Zullen we even rustig aan doen?' zei Jason. Jade giechelde en ging weer rechtop staan. 'Misschien' zei Jade hikkend. Ze sloeg haar armen om zijn nek en keek lang in zijn ogen. 'Ik wordt zeeziek in jou ogen' zei ze hikkend en giechelde weer. Ze liet haarzelf gaan en kuste Jason op zijn lippen. 'Zo jij kan goed kussen' zei Jade en viel achterover. Jason ving haar weer op. 'Ben jij een goochelaar ofzo?' vroeg ze lachend. 'Nou nee' 'wauw dan ben je vast een held' zei ze hikkend en sloeg haar armen weer om zijn nek. 'Ook niet' fluisterde hij en kuste haar nek. Ze hikte en giechelde. 'Hou op dat kietelt' zei ze hikkend. Ze duwde hem van haar af en liep naar het fontein. 'Ik ga zwemmen' zei ze en schopte haar muiltjes uit. 'Ik zou dat maar niet doen' zei Jason. 'Jawel, dat is leuk' zei ze hikkend en ging op de rand van de fontein staan. Jason wilde haar er net vanaf trekken maar was te laat. Ze viel wankelend in het water. 'Jade' Hoorde Jason vanachter hem. Vincent kwam naar hun toe rennen en haalde Jade uit het water. 'Ow dat was leuk' zei ze lachend en hikkend tegelijk. 'Jade je moet nu echt naar binnen, misschien even slapen?' 'Ach wat praat jij nou oude vent' 'Oude vent? ik ben 40 hoor' zei hij. 'Ow' zei Jade. Ze viel in zijn armen. 'Ik leg haar op bed misschien kun jij nog feesten ofzo?' zei Vincent. 'Of ik leg haar op bed en kan jij terug op je post?' 'Dat klinkt logischer' zei Vincent en gaf haar aan Jason. 'Dank je vriend, ik sta bij je in het krijt' Jason liep het huis binnen de trappen op. In Jade's kamer was een dienstmeisje druk bezig met het opmaken van haar bed. 'Mijnheer Jason' zei ze geschrokken. 'U hoeft niet te schrikken hoor vrouwe, maar mag ik Milady Jade even instoppen?' 'Tuurlijk Sir, ik ga meteen weg' De dienstmeid maakte een snelle buiging en liep vervolgens weg. Jason liep verder de kamer in naar het bed en legde Jade erop. 'Ow wat gaan we doen?' vroeg ze lacherig. 'Niks, maar jij gaat slapen' 'Wie zegt dat? misschien wil ik dat wel helemaal niet' ze hikte weer en glimlachte. Jason ging weer rechtop staan toen Jade onder de deken lag. 'Waarom ga jij niet slapen?' vroeg ze. 'Omdat ik nog een beetje ga feesten. 'Oké je hebt toestemming, doei' zei ze en viel in slaap. Jason lachte in zichzelf en liep vervolgens weg, terug naar het feest.
Veronique danste heel de avond met Bernodras. Ze was blij dat ze kon trouwen en misschien dus haar vader een handje helpen. Caitlin zat op een stoel en dronk rustig haar wijn. 'Madam Caitlin mag ik u wat vragen?' vroeg Aiden. 'Tuurlijk' zei Caitlin. 'Wilt u met mij trouwen?' vroeg Aiden. 'Ja graag zelfs' Zei Caitlin. Ze omhelsde hem en drukte een kus op zijn lippen. 'Waar is Jade?' vroeg de Baron aan Veronique en Caitlin. 'Hoezo?' vroeg Veronique. 'Ze is niet meer met Jason buiten' zei hij. 'Ze ligt op bed, Mijnheer' zei een stem. De baron draaide zich om en keek recht in de blauwe ogen van Jason. 'Wat doet ze daar?' 'Ze slaapt, Mijnheer' Veronique en Caitlin kwamen bij hun vader staan en loensde naar Jason. 'Maar waarom? ze wordt uitgehuwelijkt aan een van deze mannen' zei de Baron met een dreigende stem. 'Tenzij ze het woord aan iemand heeft gegeven' zei Veronique. 'Ja inderdaad' zei Caitlin. Ze keken allebei naar Jason met grote ogen. 'Dat klopt, Mijnheer ik heb Milady Jade ten huwelijk gevraagd en ze had het beantwoord met een ja' Caitlin en Veronique juichten en maakte een sprongetje in de lucht. 'Dank u wel Mijnheer Jason, ik vind dit verrukkelijk nieuws om te horen' zei de Baron. 'Zie je wel Heer Jason kon haar wel verleiden tot een huwelijk' zei Caitlin met een opgeluchte stem. De rest van de avond werd er alleen maar gefeest en gedronken.
