Dit zijn 2/3 hoofdstukken bij elkaar. Enjoy!
Ik word de volgende ochtend wakker gemaakt door een vrolijke Elodie in mijn kamer. 'Op staan! Over een uur moeten we al op school zijn,'
Ik kijk haar vernietigend aan en blijf liggen. 'Samantha!'
'Elodie, ik red me wel'
Elodie rolt met haar ogen waarna ze mijn kamer uit gaat. Zuchtend sta ik na een paar minuten toch op. Ik pak, voor het eerst sinds eeuwen, gewoon wat uit mijn kast. Het is mijn skinny-jeans met een knalroze t-shirt en mijn zwarte sneakers geworden. Ik borstel langzaam mijn haren en doe daarna mijn mascara en lipgloss op. Dan pak ik mijn tas in, de boeken hadden we al ontvangen, en slenter ik de trap af. Beneden heeft mijn moeder een ontbijt klaargemaakt en zit Elodie al te eten. Ik werp een blik op de klok, nog 3 kwartier. Vermoeit ga ik zitten. Het ontbijt valt nog redelijk mee en is gelukkig niet echt veranderd. Daarna ga ik toch maar alvast richting de bus lopen, voor het geval ik verdwaal of de juiste halte niet weet. De bus is redelijk rustig en ik zit achterin met mijn koptelefoon op.
Op school aangekomen doe ik mijn koptelefoon om mijn nek en loop ik richting de balie. Daar geven ze mij de sleutel voor mijn locker en mijn lesrooster. Onderweg naar mijn kluisje denk ik aan mijn oude school. Daar was ik altijd erg populair en vrolijk. Van buitenaf dan. Ik heb besloten dat hier niet te doen en daarom loop ik nu ook zo chagrijnig op zoek naar mijn kluisje. Ik heb dan wel veel vrienden, maar geen van allen kent mij echt. Het gevoel van echte vriendschappen mis ik dan ook wel. Hoeveel uur.. Ik word ruw wakker geschud uit mijn gedachtes omdat ik tegen iemand opbots. 'kijk eens uit!' zegt die jongen boos en hij laat me tegen de lokkers aanvallen en loopt meteen door. Ik kijk naar het nummer wat op de locker staat en zie dat het de mijne is. Tenminste één meevaller.
Ik leg mijn boeken in mijn locker en loop richting de eerste les. Nog steeds chagrijnig, wat waarschijnlijk de rede is waardoor ik al die blikken krijg. 'Samantha!' Hoor ik Elodie roepen.
Ze komt naar me toe en begint te praten, in het Nederlands. 'Ten eerste je moet echt wat vrolijker zijn en ten tweede' ze wacht even om de spanning zogenaamd op te bouwen. 'Ik mag auditie doen voor de cheerio's. Moet ik jou ook inschrijven voor een auditie?'
El, dat hoeft niet' zeg ik niet vrolijker dan daarnet.
Ik loop mijn wiskunde lokaal in. Er staat een jonge vrouw voor de klas, die me een invaller lijkt. 'En jij bent?' vraagt ze nieuwschierig.
'Samantha.' zeg ik. 'Ik ben hier nieuw,'
'Welkom,' zegt ze.
Ze wijst me een plek aan naast een jongen die me wel aardig lijkt. 'Is dat wel zo handig?' vraagt een football speler grinnikend.
De lerares denkt zichtbaar even na en glimlacht dan. 'Dat lijkt me niet erg moeilijk.' zegt ze.
Ik loop naar mijn aangewezen plek toe en ga zitten, zonder een beter humeur. De jongen naast mij kijkt mij even aan en grinnikt dan. 'Wat?' vraag ik.
Maar ik vraag het per ongeluk in het Nederlands waardoor hij mij nog vreemder aankijkt. 'Wat?' herhaal ik, dit keer wel in het Engels.
'Niks.' zegt hij en hij draait zich om.
'Dan niet.' Mompel ik in het Nederlands. 'Hoe had jij geheten als je een jongen was geweest?' vraagt hij een tijdje later uit het niets.
Dat is geen lastige vraag, mijn ouders dachten eerst dat ik een jongen zou worden, maar toen bleek dat ik een meisje was hebben ze mijn naam verlengt, gewoon Sam kan ook maar ze dachten dat ik dan daarmee gepest zou worden. 'Waarom wil je dat weten?' vraag ik eerst.
De jongen haalt zijn schouders op 'Gewoon, uit interesse.'
Ik geloof hem niet meteen maar ik denk niet dat het iets kwaad kan als ik het zeg. 'Het is niet bijzonder, gewoon Sam.' zeg ik zachtjes.
De jongen kijkt me even vreemd aan en begint dan te lachen. De hele klas kijkt hem aan. 'Evans!' zegt de lerares waarschuwend.
'Sorry.' zegt de jongen verontschuldigend, maar zijn lach stopt niet. 'Evans.' zegt ze nog een keer 'Je verstoord de les.'
Daarop moet de hele klas lachen, behalve ik. Ik zie er niets grappigs aan. Als de jongen eindelijk gestopt is met lachen gaat de les weer verder.
