"Jacob." Groette ik hem. "Dus je hebt besloten om te komen." Zei Rose. "Ja, wat heb jij daar mee te maken?" zei Jacob bot tegen rosalie.

"Jeez Jake! Wees niet zo onbeleefd tegen mijn vrienden." Zei ik. Voordat ik nog iets kon zeggen kwam Charlie naar ons toe. "Hee Julia." Hij noemde me nooit Bella. "Hee, pap." Zei ik. "Oké, ga maar met je vriendinnen praten , over een half uur wil ik je weer zien en dan ga je dansen met Jacob. Daarna gaan we dineren en zul je je cadeau's openmaken. Dan mag je nog even plezier maken met je vrienden en vriendinnen. Mijn hele leven was een rooster.

Rose, Alice en ik liepen weg en lieten Jacob achter ons. We liepen naar Angela en Ben en praatten met hun voor een tijdje. Toen we wegliepen, kwamen we Lauren Mallory en Jessica Stanley tegen. "Hee, Bella." Groetten ze mij. Ze hadden jurken aan die bij elkaar pastten, als je het al jurken kon noemen. Ze zagen er meer uit als shirts. Een verkeerde beweging en een van hun nep-borsten zouden te zien zijn. Hoi meiden. Dankjewel voor het komen." Zei ik. "Ja, het zal wel. Heb je de Cullens gezien?" Vroeg Jessica. "Nee, waarom?" Vroeg ik. "Die zonen zijn echt heel leuk." Zei Lauren. "Zijn ze leuker dan de Jonas Brothers?" Vroeg Alice. "Veel, veel leuker!" Zei Jessica. "Oké. Dat is leuk om te weten." Zei Rose. Iemand tikte me op mijn schouder. Ik draaide me om en zag Dr. Cullen. "Hoi, Dr. Cullen." Zei ik terwijl ik hem omhelsde. "Hallo Bella. Noem me Carlisle alsjeblieft. En gefeliciteerd." Zei hij. "Dankjewel. Dit zijn mijn beste vriendinnen, Alice en Rosalie." Zei ik. "Het is me een genoegen om jullie twee te ontmoeten." Ze schudden elkaars handen. "Wil je mijn familie ontmoeten?" vroeg hij. We knikten en volgen hem.

Hij leidde ons naar de andere kant van de zaal. "Bella, dit is mijn familie." Zei hij. Ik zag een vrouw en drie jonge mannen, waarschijnlijk negentien of twintig. Ik viel bijna flauw toen ik de derde jongen zag. Hij was adembenemend. Lauren en Jessica maakten geen grapje. "Hoi." Lukte me te stotteren. Rose en Alice waren stil naast me. Dat was de eerste keer dat ik ze zag. Ik keek sprakenloos toe."Bella, dit is mijn vrouw Esme en mijn drie zonen, Emmett, Jasper en Edward."

Carlisle had blond haar, wat normal gesproken uit zijn gezicht getrokken was, gouden-bruine ogen, en was ongeveer 1.95 meter lang. Zijn huid was bijna net zo bleek als dat van mij. Hij zag er goed uit, niet dat ik op die manier over hem dacht, maar ik had niet verwacht dat zijn familie er net zo goed uitzag. Esme had van nature caramel-kleurig haar dat losjes krulde tot haar schouders. Haar ogen waren een lichtgroene kleur en haar huid had dezelfde kleur als die van Carlisle. Ze was ongeveer 1.75 meter. Hun zonen hadden zeker weten hun uiterlijk geerfd.

Emmett was erg, erg gespierd. Hij had zwart krullerig, kort haar en prachtige grijs-blauwe ogen. Zijn huid zag eruit alsof hij heel vaak in de zon was. Hij was ongeveer 1.95 meter lang. Hij staarde naar Rosalie en zij staarde terug. Jasper was mager. Hij had honing-blond haar tot het midden van mijn nek. Zijn haar zag eruit alsof hij net uit bed was gestapt. Zijn ogen waren een hemelsblauwe kleur. Hij was ongeveer 1.93 meter lang. Zijn huid had een lichte abrikoos kleur. Hij staarde naar Alice en zijn staarde naar hem. Ik moest snel wegkijken. Zij hadden mijn aandacht niet echt. Het was Edward die mijn aandacht trok.

Zijn huid was bleker dan de mijne, en dat zegt wel wat. Al zijn gelaatstrekken waren perfect, van de volheid van zijn lippen tot de perfecte hoek van zijn neus en perfecte vlakten van zijn jukbeenderen. Het mooiste aan hem waren twee dingen: zijn ogen en zijn haar. Zijn ogen waren prachtig smaragg-groen. Ik had nog nooit zo'n prachtige, unieke kleur gezien. Zijn haar was een buitengewone rood-bruine kleur. Eigenlijk leek het meer op een bronzen kleur. Het zag er lang genoeg uit dat het bijna in zijn ogen kwam.