Het derde hoofdstuk. Sorry dat het zolang duurde. Ook heb ik de spelling in hoofdstuk 1 veranderd enz. Hoop dat dit voor jullie prettiger is. Veel plezier met lezen.

het eerste zwempartijtje

toen Annie, Dick, Julian en George beneden kwamen was er geen spoor te bekennen van Adriellea. Tante Fanny was bezig met het ontbijt op tafel zetten toen Dick vroeg waar Adriellea was. Zij antwoorde dat ze werkelijk geen idee had omdat Adriellea al weg was voor zijzelf beneden was.

''Ze is altijd vroeg op. misschien veranderd dat in de volgende twee jaar maar denk het niet.'' Zei George

''Wat gaan jullie vandaag doen, George?'' Vroeg Oom Quentin

''Wij gaan zwemmen en misschien nog even naar het dorp, vader.'' Antwoorde George

''oké, veel plezier dan.'' Zei Quentin

''Zal wel lukken, Oom Quentin.'' Zei Julian

Toen kwam Adriellea binnen lopen en ging ook aan tafel zitten. Ze knikte naar iedereen en keek vragend naar George, zo van zullen we nu gaan. George knikte ook even en ging daarna door met eten. Adriellea zuchtte diep en keek verveeld voor zich uit.

Oké, als het nog langer duurt wacht ik even. Dit is saai. Dacht Adriellea.

Toen iedereen ,Na een eeuw, klaar was, althans zo lang duurde het volgens Adriellea, gingen ze hun zwemspullen pakken. Toen ze naar het strand liepen leek Adriellea diep in gedachten.

Ze dacht na over de mensen op de Pearle, wie er allemaal niet waren als zij er weer was en dat waren en nog wel wat, wel vier mensen die er dit jaar nog wel opzaten, en ze moest er nog van zes afscheid nemen in het jaar nadat zij er weer was. Ook kwamen er in de volgende drie jaar tien mensen terug. Daarvan waren er ook drie in het zelfde jaar als zij eraf gegaan.

Nu moesten Annie, Dick en Julian George wel gelijk geven dat Adriellea heel stil was. Ze had deze dag nog geen woord gezegd, alleen nog maar geknikt. Nu trokken ze hun kleren uit die ze over hun zwemkleren aangetrokken hadden. Het viel Julian op dat Adriellea tatoeages had op haar schouderblad, net boven haar kont, om haar navel, op haar arm, op de binnenkant van haar linkerenkel en eentje om haar rechter onderbeen heen. Hij stootte Dick aan en wees hem op een paar. Dick floot bewonderd waardoor Adriellea geïrriteerd omkeek. Daarna liep ze het water in en dook onder toen ze diep genoeg was.

Wat is er nu zo bijzonder aan een paar tatoeages. Iedere zeiler heeft er eigenlijk wel een. Oké, ik heb er wat meer dan de gemiddelde maar wat maakt het uit?

Toen ze weer boven kwam zag ze Dick en Julian bewonderend kijken. Toen kwam George er aan rennen en fluisterde dat ze te lang onder was gebleven. Adriellea haalde haar schouders op en dook weer onder. Na een paar seconden zag ze drie benen naderen en ging weer naar boven om zogenaamd weer adem te halen. toen gingen ze wat dollen. Na een uur of twee gingen ze op het strand liggen. Na een tijdje klonk de ijscoman bel. Adriellea rende er heen en kocht wat ijsjes. Na ze 

die op had renden ze weer het water in. George volgde al snel en doken onder. Adriellea pakte George zijn arm en trok hem mee naar hun onderwater grot. Toen ze in de tunnel kwamen veranderde ze haar benen voor haar vissenstaart en spoot vooruit. Even later zette George zich af tegen de bodem. Zelf sprong Adriellea met een salto omhoog en halverwege liet ze haar staart terug veranderen. Ze lande heel mooi net naast George.

Op het strand

''Julian, waar blijven ze.'' Vroeg Annie onzeker

''wat, wie, waar?'' vroeg Julian recht overeind schietend

''George en Adriellea, ze zijn onderwater gegaan en komen niet meer boven.'' Zei Annie

''geen idee, ze redden zich wel, ze kennen het hier veel beter.'' Zei Julian, ''kom we gaan ook zwemmen.''

Julian voegde daad bij woord en rende het water weer in. Toen ze honger kregen gingen ze eten en zonnen. Waneer het te warm werd gingen ze weer zwemmen tot het etenstijd was.

'nog steeds geen spoor van George en Adriellea, wat vreemd.' Dacht Dick

'wat is Adriellea toch raar, ze ziet er vet leuk uit maar ze verbergt iets.' Dacht Julian

Toen ze terug liepen kwamen een stel jongens op hun af. Ineens gaf Annie een schreeuw. Julian en Dick draaide zich gelijk om, waar ze zagen dat een jongen achter Annie stond en een mes tegen haar keel drukte.

Julian vroeg aan hem:''laat mijn zusje los.''

''nee, eerst je geld en sierraden.'' Snauwde die jongen naar ze. Julian en Dick pakten hun geld en andere dingen. De jongen werd ongeduldig en sneed een beetje in Annie's keel. Er liep een straaltje bloed langzaam uit terwijl Annie zachtjes jammerde en de jongens nog sneller gingen werken. Toen de vreemde jongens alles hadden aangepakt kwam het mes langzaam van Annie's keel en werd ze naar haar broers gegooid. De jongens vluchten weg. Julian en Dick tilden Annie op en rende naar huis. Daar riepen ze naar Fanny dat ze moest komen. Fanny schrok erg toen ze de keel van Annie zag en haastte zich naar binnen. De jongens liepen door naar de bank en legde haar neer. Oom Quentin kwam eraan gesneld en vroeg waar George en Adriellea waren. Toen ze antwoorde dat ze het niet wisten kwam Fanny weer terug met de verbanddoos. Fanny vroeg wat er gebeurd was. Julian begon te vertellen. Quentin zei kwaad dat ze er nog wel van langs kregen. Nadat Annie's nek was verzorgd gingen ze aan tafel. Dick vertelde over de rest van de dag. Na het eten gingen ze spelletjes doen en tegen tienen gingen ze slapen. Fanny kwam de kamer van Annie en George binnen om de nek te controleren. Ze kwam tot conclusie dat het verband er wel af kon blijven en ging weer naar beneden. Ze zouden er tijdens het ontbijt wel over hebben. Eerst slapen.