AN: Allereerst 2 dingen. 1) Happy Halloween iedereen! en 2) Hartstikke bedankt voor alle reviews en reacties die ik krijg. Nog 2 hoofdstukken vertalen en dan zat ik weer op 1 lijn met mijn 2 verhalen. Ik heb een beetje een writers-block dus ideeën zijn welkom! Mochten er nog vragen zijn. Aarzel niet en review, reageer op hyves of stuur me een PM.
Veel plezier met dit hoofdstuk en I don't own Twilight. (Maar Marieke, Dennis en Christine wel! Take that Stephanie!)
Hoofdstuk 3 Namen
Eerder: ' Heb je nog vragen Bella?' vroeg Christine, nog met een glimlach op haar gezicht.
BPOV
De volgende maanden gingen in een flits voorbij. Na een week kon je al zien dat ik zwanger was en na een maand moest ik bloed drinken. Gelukkig is er altijd bloed in de koelkast omdat Christine elke dag een klein beetje bloed nodig heeft en niet elke dag wil jagen. Zij gaat samen met Dennis en Marieke één keer in zes maanden. Ik vond het goed dat ze mijn verleden zagen. Dennis en Marieke hebben de gift om het verleden van iemand te zien door diegene in de ogen te kijken, maar ze blokkeren het de meeste tijd. Daarna kwamen Dennis en Marieke naast me zitten en legden allebei een hand op de plaats waar mijn hart was. De pijn in mijn hart werd minder. Ze kunnen ook pijn weg nemen. Ik weet nog lang niet wat ze allemaal kunnen doen. Ze hebben zoveel giften. Omdat hun eigenlijke gave de gave is andere giften te kopiëren en ze al heel veel vampiers ontmoet hebben (de meesten van hen in gevechten) hebben ze heel veel giften en het waarschijnlijk dat ik ze weer van hen zal kopiëren. Ik ben nu bijna 4 maanden zwanger en we verwachten de baby snel. Mijn kleine meisje. Een maand geleden vroeg Christine of ik wilde weten of het een meisje of een jongen was zodat kon ik met een naam op de proppen komen. Dat is belangrijk omdat ik na de geboorte meteen door mijn baby gebeten zal worden en ik het dan geen naam kan geven. Gisteren wist ik eindelijk de perfecte naam voor mijn kleine meisje.
Flashback
`Ik heb het!' Schreeuwde ik. `Je hebt wat?' vroegen een verwarde Christine, Dennis en Marieke. 'De namen. Maar ik ben een teleurgesteld, ik dacht dat jullie dat wel konden zien,' plaagde ik Marieke en Dennis. Ze konden niet me zien tijdens mijn zwangerschap. Na de geboorte zou het geen probleem zijn, ze konden Christine immers ook zien. `We kunnen het niet zien, en dat weet jet. ' Dennis was geïrriteerd dat hij mijn toekomst niet kon zien. `. Haar naam is Renesmee Allie Denistine Maria Carlie Jasmet Anthony Cullen Swan.' Zij keken me verward aan. `Renesmee is Esme en Renee samen, Allie is Alice en Rosalie samen, Denistine is Dennis en Christine samen, Maria is van mijn middelste naam Marie en het is ook vanwege Marieke, Carlie is Carlisle en Charlie samen, Jasmet is Jasper en Emmet samen, Anthony is zijn middelste naam, Cullen is zijn achternaam en Swan is mijn achternaam.' Nadat ik dit gezegd had voelde ik pijn, maar Dennis en Marieke namen het voordat het te erg werd. Ze keken zeer gelukkig en emotioneel dat ik mijn meisje naar hen noemde. `Oh dank je wel Bella! Ik houd van je en ik beloof ik zal zijn een goede zus voor Renesmee zal zijn. Als je dat wilt natuurlijk.' Christine sprak met tranen in haar ogen. `Natuurlijk, jullie doen zo veel voor me, dit is het minste wat ik kan doen. En ja, je kunt haar grote zus zijn. Ik zal haar moeder zijn en Marieke en Dennis kunnen jullie haar tante en oom zijn?' `Natuurlijk! Hartstikke bedankt, Bella.' , zeiden ze tegelijk.
Eind van flashback
Dat was gisteren, en ik ben er zeker van dat ze een perfecte familie voor Renesmee zullen zijn. Christine is heel aardig voor me, we zijn een soort zussen. Marieke is mijn beste vriendin en zus en moeder in één, ze is een combinatie van Esme en Alice. En Dennis, Dennis is gewoon geweldig. Hij is grappig als ik opgevrolijkt moet worden, serieus als ik een goed gesprek nodig heb en Marieke zegt dat hij in noodsituatiesituaties kalm is. Zo is hij eigenlijk een mengeling van Emmet, Jasper en Carlisle, maar dan met een draai. Ik kon hun namen alleen denken en dat was omdat Marieke en Dennis de pijn op een niveau hielden waarmee ik kon leven. Meer konden ze niet nemen anders gingen ze er zelf aan onderdoor.
Toen voelde ik een enorme pijn in mijn buik. Ik gilde. `Snel, ze moet naar haar kamer. De baby komt!' Schreeuwde Marieke. Twee koude armen raapten me op en ik was in mijn kamer. Dennis legde me op mijn bed. Hij had een mes in zijn handen. `Het spijt me Bella, maar er is geen andere manier.' Ik knikte en hij sneed mijn buikopen met het mes. Het enige dat ik zag was een mooi meisje met krullend bronskleurig haar voordat het meisje me in mijn hals beet en de verandering begon.
Dus wat vonden jullie ervan. Het is niet echt een boeiend hoofdstuk, maar ik moest door dit deel heen.
Ideeën? Laat ze weten. ze zijn van harte welkom!
Review
XX Marieke
