Hey hallow, ben ik weer met een spliksplinternieuw chappie :D Dit keer weer Namari in de hoofdrol. Zij jullie even blij :P
Nog even bedankjes aan de reviewers:
Janiek: Do bedankt je(Vast wel :P)
Love Fantasy: Nou, hier isstie :D
Dit hoofdstuk is weer geschreven door moi (Anne) ennuh... Ik hoop dat jullie hem mooi vinden.
x Anne

'Gevraagd'

Ik kon niet slapen... Het was gewoon al drie uur s'nachts en ik had nog geen slaap.

Niet dat ik zin had om uit bed te komen, het was net zo lekker warm. Dus bleef ik maar op mijn rug liggen, starend naar het plafond terwijl ik de vorige dag nog een keer voor mijn ogen liet afspelen.

De ochtend was een soort van een waas, ik kon nog herinneren dat ik mijn koffer had ingepakt. Het ontbijt is een grote vlek, ik kon me nog een paar dingen herinneren. Daarna word alles wel weer helderder, ik kon mijn gesprek met Tom en de hoofdmeesteres nog exact herinneren.

Ook herinnerde ik me nog dat ik met Tom was verdwijnseld, naar hier. En hij me op een stoel had gezet, midden in 'De lekke ketel'. Toen liep hij weg om een glas water te halen.

Nadat hij wegwas keek ik de ruimte rond, er waren allemaal identieke houten tafels, tovenaars en wat me nog het meest verbaasde: het was avond. Terwijl ik zo rondkeek ontmoetten mijn ogen de blik van een jongen, hij was ongeveer mijn leeftijd, had zwart ietwat vettig haar en een grote neus.

Maar dat interesseerde me allemaal niet, het moment dat ik in zijn gitzwarte, diepe ogen keek leek het alsof ik in zijn ziel kon kijken. Voor een seconde flitsten er beelden door mijn hoofd. Het waren geen prettige beelden, ik zag niet een enkele blije gebeurtenis. Alleen maar pijn en haat.

Ik glimlachte naar hem en hij wendde zijn ogen af. Waarna zijn gezicht rood werd.

Waarom wist ik niet, ik had geen idee wat er was gebeurd dat hij zich zo schaamde. Was het mijn schuld?

Ik wou het hem net vragen toen de vrouw aan zijn tafel, waarschijnlijk zijn moeder hem aanstootte: "Severus we moeten gaan, anders word papa boos." Severus hm... Interessante naam...

Maar in dat ene moment van treuzeling waren Severus en zijn (waarschijnlijke) moeder opgestaan en naar de deur gelopen. Ik wou net opstaan en naar de deur lopen toen Tom weer terug kwam, me terug in de stoel drukte en met een: "Doe nou maar rustig." weer in de stoel drukte.

Waarna ze al weg waren.

"Wie waren dat?" vroeg ik aan Tom.

"Dat waren de Sneep's, Elle en haar zoon Severus. Ze zou beter af zijn als ze ging scheiden, waarschijnlijk worden ze allebei geslagen door Tobias Sneep." Zei hij met een bezorgde blik naar de deur. De verschrikkelijke beelden kwamen weer in mijn hoofd op, arme jongen.Hoe kon hij dat doorstaan. En bij zijn eigen vader nog wel...

Toen ineens herinnerde ik me iets, een bepaald beeld uit Severus' hoofd. Ik schoot op in bed en sloeg de lakens van me af. Deed mijn ochtendjas aan en rende bijna van de trap af.

Eenmaal beneden in het donkere café aangekomen zag ik waar ik naar zocht. Op de bar lag een krant. Voorzichtig bladerde ik hem door, vastbesloten om niet te missen waar ik naar zocht.

"Bingo." Fluisterde ik. Daar stond het, midden in de 'gevraagd' katern:

Huishoudster voor de vakantie gevraagd
Geen ervaring verplicht,
moet wel weten hoe dreuzelhuishoudapparaten werken
en kunnen koken.
Interesse bel:
0280093456

Dit was hem, de advertentie die Severus zijn vader had zijn opstellen. Ik pakte de hoorn van de haak en wou net het nummer draaien toen ik me realiseerde dat het midden in de nacht was.

Voorzichtig liep ik om de balie en zocht een schaar in de laden. Na vier laden doorzocht te hebben vond ik er eindelijk een en knipte de advertentie uit. Ik vouwde de krant netjes op en legde hem terug waar ik hem gevonden had, net als de schaar en daarna liep ik terug naar bed. Het nummer in mijn hand vastgeklampt, ik zou hem nog nodig hebben als ik Severus wou helpen.

That's it mensen. Meer kwam er niet uit me... Ik ben opgedroogt. Arme ik!
Ennuh: Vergeet niet te reviewen hè?