Het 2de hoofdstuk.
Ik hoop dat jullie het nu gaan snappen :P.
Aan de andere kant van de wereld ligt een meisje in coma.
Ze lag op sterven…
Sharon:
Ging ze echt sterven?
Hinata:
waarom word ze niet wakker?
Sharon:
het werd zwart voor haar ogen.
Was ze dood?
dat kan niet!.
Ze ziet een lichtje.
Het voelt warm aan.
Ze wilt naar het lichtje toe!
Dus liep ze naar het lichtje toe.
Waar komt ze nu terecht?
Ze ziet een meisje voor haar liggen.
Het meisje ligt in een coma!
"Euhm.. Mevrouw?"
"We zullen het moeten opgeven. Hinata valt niet meer te redden."
"Het spijt ons zeer. We hebben alles gedaan wat we konden."
Sharon loopt naar het meisje toe.
Ze legt haar hand op die van het meisje dat Hinata heet.
Achter haar hoort ze een stem.
"Sharon je bent gestorven als Sharon…"
"Maar je zou dit meisje kunnen redden."
"Je hebt niet veel tijd om na te denken…"
"Je moet nu beslissen."
"Ja ik zou haar met alle liefde redden."
Sharon was op eens geen geest meer.
Ze was nu Hinata.
De doktoren stonden op het punt om haar uit haar lijden te verlossen.
Daar moest ze iets aan doen.
Ze deed haar ogen open.
De doktoren keken naar haar op ze wel echt leefde.
Hinata probeerde zich iets te herinneren, maar het lukt niet…
Hoe was ze hier terecht gekomen… En in coma nog wel!
Ze herinnert zich helemaal niks meer!
De doktoren kwamen op het besluit dat Hinata echt leefde!
Ze was opgestaan uit de dood!
Ze konden het niet geloven.
Even later voelde ze opeens armen om haar heen…
Het waren haar ouders, Minato en Kushina.
Ze waren aan het huilen van blijdschap.
Ze leefde weer!.
Het leven van Sharon begint overnieuw.