Zachtjes snikkend hield Ray haar gezicht vast. Wanhopig probeerde ze zichzelf in te tomen, maar de tranen bleven vallen. Ze was doodmoe en had al 2 dagen niets meer gegeten. Eenzaamheid had bezit van haar genomen en haar gedachten gingen naar haar ouders. Ze was niet ouder dan 12 jaar en moederziel alleen in de donkere leegte van Jakku. Ze was te ver afgedwaald en had geen flauw idee waar ze was. De kille woestijn deed haar sidderen in haar lichte kleren. Ray viel op haar knieën en begon hartverscheurend te wenen. Het maakte niet uit hoe hard ze schreeuwde, er zou toch niemand komen.
"Nee." Met alle macht die ze heeft, duwt ze Ren uit haar hoofd. Naar adem gappend kijkt ze hem ontzettend aan. Hij zat in haar hoofd, hij had de herinnering gezien. Hoe kon hij zo gemakkelijk in haar hoofd kruipen? Ze schaamt zich voor de herinnering, het was één van haar zwakke momenten alleen in Jakku. Het waren herinneringen die ze zelfs niet aan Finn wou laten zien, laat staan aan Ren. Zijn ogen priemen in de hare, maar ze kon zijn emoties niet lezen. Jamilla kijkt ondertussen verward van Kylo naar Ray. Ze heeft geen idee wat net gebeurt is. Ze bracht Ray haar vertrekken binnen en nu lijken beiden in een mentaal gevecht verwikkeld. Aan de manier waarop Kylo naar Ray kijkt, vermoedt ze dat hij door haar hoofd gebladerd heeft. Zelf heeft ze al ontdekt dat het Heer Ren zijn manier is om iemand te straffen. Aangezien hij het meisje niet kan neerslaan met zijn lichtzwaard, is dit een andere mogelijkheid. Ray zou snel genoeg leren haar opmerkingen achter zich te laten.
"Je gebruikt de Force niet om je gedachten en emoties af te schermen." Zijn stem is kalm.
"Waarom zou ik?" Ze spuwt het bijna uit, maar haar felheid bracht hem niet van zijn stuk.
"Omdat zoiets hier je dood wordt. Voorlopig zal ik die opmerking over mij negeren. Zorg dat het niet nog eens gebeurt."
Zijn mantel wappert achter hem aan, terwijl hij de kamer uit wandelt en haar verbaasd achter laat.
Ray laat zich vallen in de dichtstbijzijnde zetel en ontspant voorzichtig. Jamilla blijft staan en bijt nerveus op haar lippen. Ray voelt dat er iets op het puntje van het meisje haar tong ligt. "Zeg het maar, je hebt geen zwijgplicht bij mij."
"Juffrouw Ray, als ik je wat advies mag geven… Je moet hier voorzichtig zijn, je bent in hel hol van de leeuw en ze hebben slechts een vingerknip nodig om je te verwijderen. Je kan niet zomaar alles zeggen wat je denkt."
"Maak je geen zorgen, ze hebben mij nodig."
"Voorlopig, tot ze gaan beseffen dat ze je niet kunnen veranderen in één van hen. Dan ben je niets meer waard." Ray opent haar mond in protest, maar het meisje is haar voor.
"Ik zeg niet dat je één van hen moet worden, alleen dat je tijd moet rekken en meewerken in de hoop dat iemand van je vrienden je komt redden."
Het meisje kijkt nerveus rond en lijkt bang voor de woorden die ze net heeft uitgesproken. Vervolgen buigt ze houterig en verlaat de kamer.
Haar vrienden… Rey voelt een krop in haar keel opkomen. Zouden ze echt opzoek zijn naar haar? Wat als ze geen flauw benul hadden van waar ze is. Ze zou gedoemd zijn om hier te blijven tot ze bekeerd is tot de Dark Side of tot ze geen nut meer heeft…
De avond valt en Jamilla komt langs om haar medicijnen en een plateau vol eten te geven. Nadat Ray onder haar toeziend oog alles naar binnen heeft gespeeld legt ze zich neer in de grote zetel. Het behulpzame meisje helpt haar met een deken en zegt niets over het feit dat Ray niet in de slaapkamer wil slapen. Daarna laat ze Ray alleen achter met haar gedachten. De uren verstrijken en de slaap lijkt maar niet te komen, er was vandaag zoveel gebeurt, haar hoofd kan het niet bevatten. Ze was klaar om te sterven en toch is de Galaxy nog niet klaar met haar, iets heeft haar in leven gehouden… Was het de Force? Heeft ze nog een rol te vervullen in de toekomst? Wat kan de Force in hemelsnaam voor een aaseter als zij in petto hebben. Ze is een jong meisje zonder familie en nu een gevangene van de First Order, er is helemaal niets meer voor haar in de toekomst behalve pijn en lijden.
Haar ogen willen niet sluiten en ze besluit om haar vertrekken te verkennen. Alles is beter dan liggen piekeren. Op dit uur zou er toch niemand wakker zijn om haar tegen te houden. Stil wandelt ze door de woonkamer. De eigenaar van haar vertrekken heeft duidelijk smaak. Witte muren met kleuraccenten die niet al te opvallend zijn. De sterren die vanuit het grote raam naar binnen schijnen geven Ray genoeg licht om alles te bekijken. Ze wandelt haar slaapkamer in en bewondert het grote bed dat er staat. Het lijkt wel alsof ze een gast is en geen gevangene. Als een spook dwaalt ze alleen door de gangen, het is levensgevaarlijk om zoiets te doen overdag, maar de nacht doet altijd de grenzen verdwijnen die de dag opstelt. Op het einde van de gang is een deur die ze nog niet heeft geopend. Nieuwsgierig als ze is, loopt ze op haar tenen ernaartoe. Hopend dat de deur niet zou kraken, duwt Ray hem open. De kamer is ruim en simpel ingericht met zwarte meubelen. Haar hoofd roept dat ze beter terug keert, maar haar nieuwsgierigheid is nog niet voldaan. Stil loopt ze de kamer door en ziet een deur openstaan. Een man zit met zijn rug naar haar toe. Hij is doodstil en Ray twijfelt of hij zelfs ademt. Hij lijkt op een schilderij zoals hij daar zit en ze blijft staan om hem te bestuderen.
Kylo Ren voelt haar aanwezigheid doorheen de Force. Haar ogen lijken te branden op zijn rug en hij kan zich niet bewegen. De herinnering die hij gezien heeft in haar hoofd, is de hele dag door zijn hoofd blijven spoken. De angst en eenzaamheid van het jonge meisje zijn ongelofelijk herkenbaar voor hem. Om zijn hoofd te kalmeren heeft hij besloten te mediteren, maar nu met zijn onverwachte bezoekster zou dit niet meer lukken. Ze zou hier zelfs helemaal niet moeten zijn en normaal gezien zou hij daar woedend om worden. Toch voelt hij niets, behalve een lichte verbazing dat ze niet bang van hem wegloopt. Met een zucht draait hij zich om en bestudeert zijn indringer. Ze is op blote voeten en heeft een simpel hemd aan met een grijze broek. Het zijn zijn eigen kleren, hij kon niets anders voor haar vinden. Ze kijken elkaar afwachtend aan en bestuderen zorgvuldig de gevoelens van de ander.
Verwacht ze misschien dat hij weer haar hoofd zal binnendringen?
"Je zou beter slapen, je lichaam is nog steeds niet helemaal genezen." Hij besluit de stilte als eerste te doorbreken.
"Ik ben een slechte slaper." Haar simpel antwoord verbaast hem. Ray zou hem moeten haten, maar de manier waarop ze naar hem kijkt, is eerder nieuwsgierig.
"Je kunt wel bij mij slapen." Onmiddellijk beseft Kylo wat hij gezegd heeft. Hij wou dat hij zijn masker had, zodat Ray hem niet kon zien rood worden.
"Ik bedoel op de zetel en niet bij mij…" Hij vermant zichzelf en trekt zijn emoties terug. Hij voelt hoe ze probeert in zijn hoofd te geraken, maar hij blokt haar gemakkelijk af. Ze leert snel, nu al heeft ze een manier gevonden om zijn hoofd binnen te dringen net zoals hij bij haar deed. De Force moet wel erg sterk zijn rondom dit jonge meisje.
"Morgen doen we wat aan je gedachtenlezen." Kylo smijt een deken naar haar toe en knikt naar de grote zetel in het midden van zijn woonkamer. Onzeker gaat ze zitten en ze voelt zich duidelijk niet op haar gemak. Hij besluit te doen alsof hij iets zoekt en loopt de kamer uit. Wanner hij terug komt, ligt ze opgerold op zijn zetel met haar gezicht naar hem toe. Een geeuw ontsnapt haar en haar oogleden worden zwaarder. Het duurt niet lang voor Kylo merkt dat ze in slaap gevallen is. . Hij heeft nog nooit eerder naar een slapend iemand gekeken, het is rustgevend. Ook is het fascinerend om door haar gedachten te bladeren. Haar dromen zijn fragmenten van haar verleden en van Finn, de jongen waarmee hij heeft gevochten. Hij kan hun vriendschap voelen en een afgunst borrelt bij hem op. Hij heeft nooit zoiets gevoeld. Als een boek leest hij haar, het is prachtig om haar gezicht zo vredig te zien en hij merkt dat ze zich rustig voelt bij hem. Zijn mondhoeken krullen omhoog. Hij kan zich de tijd niet meer herinneren dat hij zich zo ontspannen voelde.
Wat in het heelal doet dit meisje met hem?
Bedankt om te lezen ! :)