3. Praten met James en een uitje naar Zweinsveld
Al vanaf het ontbijt bleek dat die dag niet fantastisch zou worden. Lily en haar vriendinnen moesten wachten op het ontbijt omdat een paar puberale eerstejaars de Huis-Elfen zwaar beledigd hadden, en ze de hele nacht hadden gestaakt. Het enige goede nieuws daaraan was dat ze een groot deel van de eerste les van die maandag misten. Ze hadden net hun lessenroosters gekregen, en een maandag kon er niet nog slechter uitzien. Ze begonnen met Toverdranken, een blokuur Geschiedenis van de Toverkunst, na de lunch hadden ze Kruidenkunde en een blokuur Voorspellend Rekenen.
Lily was de enige die Voorspellend Rekenen had die dag, Rose en Jana gaven de voorkeur aan Waarzeggerij.
Lily at mokkend haar brood op, dat de Huis-Elfen eindelijk naar boven hadden geteleporteerd, en zag dat Rose en Jana dat ook deden.
"Lil, wat was dat briefje gisteren nou?" verbrak Rose de stilte. Rose was een echte flapuit, die nooit, maar dan ook nooit zweeg, wat vaak erg gezellig was.
Lily vertelde haar het hele verhaal over de plotse verandering van James' gedrag.
"Goed van Remus, hij kon toch niet eeuwig op die grote, roze wolk blijven leven..." zei Jana goedkeurend.
"En wat ben je van plan met dat stukje over vrienden worden?" vroeg Rose.
"Hij zal altijd een eeuwig kind blijven, en zoland hij zo verwaand blijft doen, zit dat er niet in, denk ik." zuchtte Lily.
"Ik vind dat dat een heel stuk verbeterd is." verdedigde Rose hem.
"Ja, maar verwaand blijft verwaand, en dat jij een rare smaak hebt, blijft ook!" lacht Lily. Rose stak haar tong uit naar Lily en at haar havermout verder op.
"Kom, we gaan naar wat er nog overblijft van de les Toverdranken." zei Lily en ze nam haar schoudertas en haar vriendinnen mee.
De dag verliep traag en al bij al was Lily blij dat ze even kon neerploffen in een rode, pluizige fauteuil in de leerlingenkamer van Griffoendor en de lessen van die hele maandag achter zich kon laten. Terwijl Jana haar spelletje Toverschaak bovenhaalde, herkende ze een vertrouwde stem.
"Mogen we erbij komen zitten?" vroeg Remus.
Lily mocht Remus wel, maar als James en Sirius er ook bij kwamen zitten, bedankte ze liever.
"Tuurlijk," antwoordde Rose in haar plaats met een glimlach, voor Lily kon protesteren. Lily keek haar boos aan, maar Rose meed haar blik.
Zoals Lily al verwacht had, volgden na Remus ook Sirius, James en dat kleine, dikke ventje dat zich altijd als een klein schoothondje achter de populaire jongens voegde.
Peter Pippeling heet hij, denk ik.
"Hoe was jullie eerste schooldag?" vroeg Remus vriendelijk.
"Buiten de lessen en het lange opstel dat we moeten schrijven voor Voorspellend Rekenen viel de dag wel mee." antwoordde Lily.
"Wíj hebben geen huiswerk vandaag!" zei Sirius treiterend.
Met een halfopgetrokken wenkbrauw bekeek Lily hem en hij keek arrgogant terug. Lily verwachtte dat ook James zijn vriend zou bijspringen, en heel de leerlingenkamer arrogant zou laten weten dat twee vijfdejaars uit Griffoendor lekker geen huiswerk hadden, maar James hield zijn mond.
Misschien is hij inderdaad veranderd...
"Gaan jullie naar Zweinsveld?" vroeg Jana aan de vier jongens.
"Euhm... Even denken. Tuurlijk! Dit is onze eerste kans in het schooljaar om wat lol te trappen buiten school!" zei Sirius.
Remus keek hem boos aan en Lily's mond viel bijna open wanneer ze zag dat blijkbaar ook James zich slecht op zijn gemak voelde.
"Nou, ik denk dat ik maar een naar bed ga." zei Lily en ze zette zich recht. Dat opstel was pas voor volgende week, en kon dus best wachten.
"Lily! Wacht even!" riep iemand achter haar. James snelde naar haar toe.
"Sorry van Sirius, hij heeft gewoon een beetje een slechte bui..." verontschuldigde hij Sirius.
"Ach, vertel me eens wat nieuws..." grapte Lily.
James lachte en zei aarzelend: "Heb je mijn... briefje gevonden?"
Lily voelde zich ongemakkelijk worden en zei daarom enkel: "Ja."
"Slaapwel!" zei James en hij voegde zich weer bij de rest.
Lily ging met verwarde gevoelens de meisjesslaapzaal in. Het leek erop dat James tijdens de zomervakantie had ingezien dat zijn flirtpogingen geen nut hadden, en er zich mee verzoend had om normaal te doen tegen Lily. Eindelijk!
Lily had James nooit gekend als een onopvallend persoon, maar nu hij daarin veranderd leek te zijn, vond ze hem best aardig.
Misschien wil hij gewoon indruk maken en is hij binnen een paar dagen alweer zijn drukke zelf... Ik zal maar niet wennen aan zijn rustige gedrag...
Lily viel na nog wat gepieker over de verandering van de mensen hier, in slaap.
De voorbije dagen verliepen traag en op Lily was blij toen het eerste weekend arriveerde. Ze stond snel op en koos haar dagelijkse kleding bij elkaar. Vandaag zou ze met Severus naar Zweinsveld gaan. Ze zag dat de meisjesslaapzaal verlaten was. Blijkbaar was iedereen al omgekleed, klaar om naar Zweinsveld te gaan. Omdat het redelijk koud was voor die periode van het jaar, deed Lily haar oorwarmers op en zwaaide ze de Dikke Dame gedag.
Beneden aangekomen zag ze dat al veel leerlingen in de rij stonden om naar Zweinsveld te mogen. Ze zag James en zijn vrienden opgewonden wachten en ook haar eigen vriendinnen gingen naat Zweinsveld. Tenslotte zag ze ook Severus op haar wachten.
"Hallo Lil!" begroette hij haar.
"Hey Sev!" beantwoordde zij die groet en ze voegden zich bij de leerlingen die zich al goed beschermden tegen de snijdende wind die buiten woei.
Terwijl ze de dichtsbijzijnde route naar Zweinsveld namen, praatten Lily en Severus over de eerste schoolweek, scholden samen enkele leerkrachten uit, die al uitvoerig de ronde hadden gedaan in Lily's vriendengroepje, maar nog steeds leuk waren om te bespreken en lachten wat af.
Na een lange en koude wandeling waren ze aangekomen bij het kleine tovenaarsdorpje.
"Waar wil je eerst naar toe?" vroeg Lily.
"Ik... euh... Moet... eerst even naar het toilet." zei Severus met een doffe, gehaaste stem, net alsof hij niet echt naar haar luisterde, maar gewoon wachtte op iets anders.
Lily trok een wenkbrauw op en zei: "Oké, ik wacht hier even."
Terwijl Severus snel wegliep, keek Lily even om zich heen. Severus was het cafeetje van Madame Rosmerta ingegaan om de toiletten te gebruiken. Madame Rosmerta was een lieve, niet onknappe vrouw en Lily mocht haar wel. De Drie Bezemstelen was een heel erg gezellig kroegje en ze serveerden er een overheerlijk drankje, waarvan je, als je ervan dronk, een gelukzalig, warm gevoel in je voelde opborrelen. Het heette Boterbier en het was echt zalig.
Net toen Lily terugdacht aan haar ervaringen met Boterbiertjes, hoorde ze opeens een kreet achter zich. Ze draaide zich geschrokken om. Het kwam uit een nauw straatje net achter de Drie Bezemstelen... Er zou toch niets met Severus gebeurd zijn...?
Paniekerig liep Lily naar het straatje en met bonkend hart ging ze kijken wat er daar gebeurd was.
Als het maar niets erg was...