Heey mensen!

Heel erg bedankt voor de reacties…

Sorry dat het wat lang duurde, maar ik heb het momenteel behoorlijk druk en ik schrijf nog een aantal verhalen op het moment en aangezien dit verhaal eerst weer helemaal verbeterd moet worden op fouten, duurt het best even voor een nieuw hoofdstukje.

Nja, in ieder geval, hier is het!

Ik hoop dat jullie dit ook nog leuk vinden!

Kusjes

--------------------------------------------------

Hoofdstuk 3

"Draco, wat heb jij nou weer om je nek hangen?" vroeg Patty een beetje minachtend en ik draaide mijn hoofd.

"Mij," zei ik bits terug en ik zag dat Draco met zijn ogen rolde, hij hield niet van die bitchy toon die ik en Patty tegen elkaar uit konden slaan.

"En waarom hang jij om zijn nek? Als ik vragen mag?"

"Misschien omdat ik niet goed kan lopen, misschien omdat mijn voet verstuikt is." Ze snoof en liep vooruit. Ik grijnsde en keek daarna Draco onschuldig aan.

"Kunnen jullie niet gewoon vriendinnen worden? Echt en hoe sla je zo'n gemene taal uit tegen haar?" vroeg hij met een opgetrokken wenkbrauw.

"Hoe? Net als jij bij Potter doet en nee, dat is te veel gevraagd ben ik bang." We liepen verder en ik keek nog even om. Ik zag Potter nog steeds staan kijken met een beetje onbegrijpelijke blik, samen met zijn vriendjes keken ze me na. Het was ook wel een beetje raar, ik had een hekel aan Patty, zo kwam het over in ieder geval, maar toch ging ik met Draco om alsof ik zijn vriendin was.

Eindelijk kwamen we aan bij de gezochte coupé. Ik ging tussen Nick en het raam zitten omdat Patty Draco al naast haar trok. Draco trok een grimmas en ik moest lachen.

"Wat valt er te lachen? Trouwens, Draco, ga je straks nog je ronde doen?" vroeg Jack die het wel interessant vond om Potter weer zo boos te zien worden.

"Hmm… misschien."

"Daar loopt hij, vast opzoek naar een lege coupé. Oeh wacht even hoor," zei ik en stond op. Ik sleepte me naar de deur van de coupé en ging naar buiten.

"Hé Potter, als je geen coupé meer kunt vinden ben je welkom hoor!" riep ik hem achterna en de drie keken verbaasd om.

"Alsof ik zin heb om bij allemaal zwadderaars in één coupé te zitten!" riep hij terug. Zijn stem klonk schel maar niet onvriendelijk.

"Nou ja, wat jij wilt. Er zijn waarschijnlijk geen coupés meer over!" riep ik nog terug en ging met een grote grijns terug de coupé in.

"Waarom deed je dat nou? Ga je flirten met die Potter!" zei Draco afkeurend. Ik haalde onschuldig mijn schouders.

"Iets mis mee? Tja… ik weet dat zij iets weten wat ik niet weet, dat wil ik graag weten. Een beetje slijmen kan geen kwaad toch?" Ik stak een verdwaalde pluk haar terug achter mij oren.

"Jij weet dat zij iets weten wat wij niet weten? En dat wil jij weten?" herhaalde Jack onbegrijpelijk en ik knikte, ik had geen zin om het uit te leggen. Ik ging weer zitten en Patty keek me afkeurend aan.

"Wat? Heb ik iets van je aan ofzo!" vroeg ik geïrriteerd en ze keek gelijk strak de andere kant op. Ik legde mijn hoofd tegen het raam en keek naar buiten. De trein was al aan het rijden en ik had het gevoel dat het een lange reis zou worden. Waarom was de trein geen viavia ofzo, dan duurde het slechts enkele seconden voordat we aankwamen. De slaap kwam weer en overviel me, het glas werd kouder en ik legde mijn hoofd op de schouder van Nick die naast me zat. De slaap won van me en mijn oogleden werden zwaar. Langzaam zakte ze dicht en viel ik weg in een rustige slaap. Ik voelde op het laatst alleen nog het zachte geaai over mijn rug van Nick en toen was ik weg.

Ik werd wakker, niet door iemand maar dit keer door mezelf. Ik zag gelijk dat we Patty misten en daar was ik blij om. Het tweede wat me opviel was hoe ik lag. Ik lag bijna helemaal ik Nick armen, maar schaamde me er niet voor ook al kon hij bijna niet bewegen door mijn houding. Ik ging rechtop zitten en keek de andere aan, ze waren allemaal al in school uniform.

"Zo is onze Julliette ook weer wakker?" zei Lucas en grijnsde. Ik draaide, al voor de zeventigste keer, met mijn ogen.

"Dat zei je vanochtend ook al." Draco grijnsde.

"Je kan beter alvast je school uniform aan doen, we zijn er zo." En met een zwiepje met zijn stok lag mijn uniform opgevouwen op mijn benen. Ik glimlachte dankbaar naar hem en trok mijn trui uit waar ik alleen nog een hemdje onderaan had en deed mijn gewaad er overheen aan. Ik had nog steeds erg veel blauwe plekken maar het deed wonderen dat ik vandaag niet geslagen was.

"Je blauwe plekken zijn er nog steeds er veel, wanneer gaan ze weg denk je? Aangezien we in de zomer altijd zwemmen in het meer," vroeg Jack.

"Ik denk zo'n 2 à 3 weken en dan zijn er alleen nog lidtekens, denk ik," zei ik en deed mijn gewaad nog eens goed.

De trein minderde vaart en uiteindelijk stonden we stil. Met dit keer een arm om Nick geslagen 'hinkte' ik de trein uit. Ook buiten zag ik Patty nergens en ik vroeg me af of er wat gebeurd was.

"Waar is Patty? Ik zie haar nergens," zei ik zacht tegen Nick en hij keek terug.

"Eeuh.. ze heeft ruzie met Draco." Ik keek hem verbaasd aan, Patty en Draco ruzie?

"Waarom dan?" vroeg ik verbaasd en hij keek moeilijk.

"Om jou, ze vond het overdreven dat je zo, eeuh…"

"Dat ik zo wat? Close ben?"

"Ja, omdat je zo tegen mij aan lag en door Draco de trein in wordt geholpen en wij je gewoon graag mogen."

"Aha, ik snap het. Nou moet je haar eens zien, ze hangt al zes jaar aan zijn arm en dit wordt vast het zevende jaar."

"Dat was ook waarom ze ruzie hebben, Draco gebruikte dat als argument om jou te verdedigen."

"Aah, wat lief! Naja, Patty kan 'm peren met haar beledigingen!"

"Hehe, ja, dat zei Jack ook." Ik grinnikte, dat was echt een opmerking die Jack zou kunnen maken. Ik keek opzij en zag Potter wéér lopen.

"Hij kijkt me echt heel raar aan! Het is echt irritant!"

"Wie?"

"Potter, wat heb ik misdaan? Oké, laat ik dat maar niet zeggen. Wat heb ik gedaan, laten we het zo vragen."

"Tja, nu je het zegt. Het viel me ook al op toen je de trein in ging, misschien lijk je erg op iemand die hij kent."

"Onzin, er zijn niet veel mensen die op mij lijken, met al mijn wonden."

"Dat bedoel ik niet, je uiterlijke en niet de wonden."

"Weet ik, weet ik. Zie je nou dat hij iets weet wat ik niet weet en dat ik dat wil weten?"

"Ja, ik begrijp wat je bedoeld. Nou kom, ze wachten in een koetsje." We liepen naar het koetsje dat getrokken werd door Terzielers, ik kon ze alleen niet zien.

Tijdens het ritje was iedereen stil. Ik keek naar buiten en zag de kinderen over het meer varen, zo klein was ik ook toen ik Draco voor het eerst zag en de anderen. We woonde wel ik hetzelfde dorp maar hadden elkaar nooit gezien. Vroeger werd ik niet mishandeld, we hadden een fijn gezin en ik speelde altijd in de tuin. Toen ik 6 werd kreeg ik Mar, hij was toen ook nog heel klein. Naarmate ik ouder werd, werd mijn moeder agressiever en sloeg me vaker. Vanaf mijn tiende begonnen ze me echt te mishandelen. Ik wist niet wat ik fout had gedaan en dat weet ik nu nog niet. Mijn prettige jeugd werd ruw uit mijn gedachten gehaald en de nachtmerrie begon. Toen ik 11 werd, kreeg ik de brief van Zweinstijn. Ik was zo blij dat ik weg mocht, dat het me niets meer kon schelen dat ze me mishandelde.

Op school kwam ik Draco tegen en Nick, Lucas, Jack en Patty. Het klikte niet echt gelijk. Ik zag altijd tegen ze op, ik had veel bewondering voor Patty in het begin, maar ze werd een gemeen kreng. Na een half jaar verstreken werd ik vriendinnen met een meisje van Ravenklauw, Lumina. Daardoor gingen nog meer mensen van Zwadderich me negeren en uiteindelijk kreeg ik ook ruzie met Lumina. Het is nooit meer goed gekomen.

Ik voelde me altijd eenzaam, zat altijd alleen in een hoekje in de LL-kamer tot Nick een keertje bij me kwam zitten en met me begon te praten. Langzaam werden we vrienden en hij stelde me voor aan Jack en Lucas. We kwamen erachter dat we in hetzelfde dorp woonde en we trokken vaak met z'n vieren op.

In de kerstvakantie gingen ze naar huis, terwijl ik weer eenzaam achterbleef in het kasteel. Patty was ook naar huis gegaan en Draco kwam naar mij toe om met me te praten. Ook hij woonde in mijn dorp en ook met hem werd ik langzaam vrienden. Door de school liep ik nooit met hem, Patty hing altijd aan zijn arm en ik had een hekel gekregen aan hem. Zij wist niets van de sterker wordende vriendschap tussen mij en Draco.

In de grote vakantie kwam ik weer 2 maanden in mijn eigen huis. Ik vond het vreselijk want mij blauwe plekken waren in 2 dagen weer terug gekomen. Ik mocht niet naar buiten en geen brieven schrijven. Mijn ouders vonden dat niemand zich met mijn leven mochten bemoeien en ze wilde dat ik niet omging met jongens. Mijn moeder begon in mijn tweede jaar aan de Whisky en werd nog gemener. Mijn tweede jaar was leuker dan het eerste. Ik ging veel om met Nick, we waren hele goede vrienden geworden en in mijn derde jaar hebben we wat gehad. We hebben wel drie maanden wat gehad en toen kapte we ermee. Onze vriendschap met Jack en Lucas daalde doordat wij zoveel bij elkaar waren en dat wilde we niet meer. Onze band is echter altijd heel sterk gebleven, daar ben ik dankbaar om. Onze vriendschap met Jack en Lucas steeg weer en de mijne met Draco. In het vierde jaar werden Nick, Jack en Lucas ook vrienden met Draco maar toch liep hij nog niet met ons op de gangen. Het vijfde verliep net zo, alleen op het laatste hebben we Draco erg moeten steunen. Zijn vader werd door Potter en zijn vriendjes naar azkaban gestuurd. Sindsdien hebben we de grootst mogelijke hekel aan hem gehad en schelden we hem altijd uit. Draco had Korzel en Kwast aan de kant geschoven. Ze waren niet over gegaan en moesten het vijfde jaar over doen. Het enige nadeel was dat Patty ook altijd met ons mee liep. Ik viel nooit op bij de Griffoendors, ze kende me niet. Zo verliep vorig jaar. Mijn band met Draco werd steeds sterker en sterker, Patty ergerde zich daar vreselijk aan. Ik, Draco, Nick, Jack en Lucas hadden hetzelfde vakkenpakket gekozen, helaas moest Patty perse bij Draco in de klas zitten dus had zij ook dat vakkenpakket gekozen. Ik zou waarschijnlijk wel nooit van haar af komen. Ik vroeg me af wat er dit jaar zou gebeuren, of het ook een normaal jaar ging worden of dat er nog andere dingen kwamen. In ieder geval was er dit jaar weer een bal georganiseerd. Een kerstbal. Ik had er op zich wel zin in, maar ik was absoluut niet van plan iemand te vragen, iemand moest mij maar vragen.

"Mel, we zijn er," zei Nick toen iedereen al uit de koest was en ik nog nadenkend erin zat. Ik schrok op en keek verwilderd om me heen.

"Waar zijn we!" Hij keek me vreemd aan.

"Eeuh… bij Zweinstijn. Kom je eruit?"

"Oh oja, ja ik kom, sorry," zei ik verward terwijl hij me hielp met het trapje. Weer met een arm om zijn nek strompelde ik de trappen op en hinkte naar de grote zaal.

"Jufvrouw Hanley, heeft u soms problemen met lopen?" vroeg opeens een stem achter ons en ik draaide mijn hoofd om. Professor Sneep stond met zijn gebruikelijke blik naar ons te kijken.

"Eeuh… ja, blijkbaar."

"Niet zo brutaal, straks moet ik nog punten aftrekken. U kunt beter maar even langs Madam Plijster gaan. Meneer Lond wilt u vast wel even helpen ernaar toe te gaan. Is het niet?"

"Natuurlijk Professor," zei Nick.

"Mooi, dan zie ik jullie zo in de Grote zaal," zei Sneep en liep met grote passen de zaal in. Nick hielp me om naar de ziekenzaal te komen en daar kwam, zoals altijd, Madam Plijster bezorgd aangelopen en vroeg je honderduit.

"Wat is er gebeurd? En wat is er met je voet?"

"Ik heb hem verstuikt tijdens een val op het station." Ik was gewoon echt goed geworden om de boel bij elkaar te liegen, na jarenlange training kon ik dat nu ook wel tegen leraren.

"Hmm.. laat me eens kijken." Ik ging op een bed zitten en deed mijn broek een klein stukje omhoog, net genoeg om mijn blauwe plekken niet te zien. Ze liep weg en kwam terug met een van haar vieze drankjes, hoe vaak had ik die nou al niet moeten drinken?

Ik pakte het aan en dronk het vieze drankje op. Ik bedankte haar en ze zei nog dat ik nog niet veel gewicht op mijn voet moest plaatsen maar dat ik wel gewoon kon lopen. Samen met Nick liep ik weg en begon vervolgens te huppelen door de gang naar de grote zaal.

"Mel, je moest voorzichtig doen weet je nog."

"Ja, maar wat kan mij dat mens schelen. Ik ga heus niet door huppelen door mijn enkel." Nick zuchtte en draaide met zijn ogen voordat hij de vervolging inzetten.

Iedereen was al in de zaal maar ze waren allemaal nog heel druk aan het praten. Het viel toch wel op de ik en Nick later de zaal ik kwamen want bijna de hele school keek vijf seconde naar ons toen we de deur open deden en naar binnen gingen. Sneep knikte naar ons en zei vervolgens wat tegen Anderling en die zei weer wat tegen Perkamentus en liep weg naar de gang. Terwijl Perkamentus opstond en zijn keel schraapte en de hele school naar hem keek, gingen we bij Draco, Jack en Lucas zitten.

"Waar waren jullie?" vroeg Jack nieuwsgierig onder de toespraak van Perkamentus waar we toch nooit naar luisterde. Het was geen toespraak, eigenlijk alleen en sein dat Anderling de eerstejaars kon halen. Even later kwam ze ook binnen met iets van vijftig eerstejaars.

"Naar Madam Plijster en nu stil, ik wil graag weten welke kinderen waar komen. Hé is dat niet je kleine zusje Lucas?" zei ik terwijl ik naar een meisje wees met lang, lichtbruin, golvend haar. Ze had, net als Lucas, een beetje gebruinde huid maar dat kwam omdat ze naar Italië waren geweest. Lucas zelf had half lang haar, licht bruin en een slag erin. Hij had licht bruine ogen wat mooi kleurde bij zijn haar en hij was zeer gespierd, net als al de jongens. Jack had zwart kort haar, het zat alleen wel veel beter als dat van Potter dus waag het niet om het daarmee te vergelijk. Hij had donkerblauwe ogen waar erg lekker ik kon verdrinken, je zag niet vaak iemand met zwart haar en donkerblauwe ogen. En Nick had donker blond haar met een slag erin. Zijn ogen waren gewoon bruin en net als de andere was hij erg gespierd, het verbaasde me ook dat hij helemaal niet veel vriendinnen had gehad, eigenlijk alleen ik. En ik had rood/oranje krullen tot mijn schouders ongeveer. Mijn ogen waren erg apart, ze waren bijna alle kleuren, het hing samen met wat voor een licht er scheen, maar in goed licht kon je alle kleuren zien: blauw, groen, grijs, bruin.

"Ja, dat is mijn zusje, ja."

"Ik wist niet dat jij een zusje had!" zei Jack verontwaardigd.

"Hoefde je ook niet te weten, ik denk dat het een verrassing is als ze niet bij Zwadderich komt. Ze is behoorlijk arrogant en kan zo gemeen zijn!"

"Ben ik dat dan niet?" vroeg ik plagerig.

"Jij? Gemeen?" zei Jack plagerig terug en ik stak mij tong uit. Draco had met een opgetrokken wenkbrauw naar het schouwspel zitten kijken en toen ik hem met een grijns aankeek, grinnikte hij terug. Het eerste kind liep naar voren en werd bij Ravenklauw ingedeeld, het volgende kind bij Griffoendor en nog een hele tijd niemand bij Zwadderich. Lucas' zusje was het eerste kind dat bij Zwadderich kwam en de hele tafel klapte luid. Lucas wenkte haar en ze kwam bij ons zitten. We feliciteerde haar en konden daarna nog een paar keer juichen omdat er nu opeens een aantal kinderen bij kwamen. Er was een jongen die met een zelfvoldane grijns op het krukje ging zitten en de hoed had hem nog niet eens één seconden aangeraakt of er werd duidelijk Zwadderich geroepen.

"Hé Draco, wat vind je van die jongen die nu naar ons loopt? Hij ziet er wel uit als een echte zwadderaars vind je niet?" Draco bekeek de jongen goed.

"Hé Lucas, ken jij dat jongetje?" vroeg hij aan Lucas die in gesprek verwikkeld was met Nick.

"Welke? Die er net bij is gekomen? Nee, jij Natas?" hij keek naar zijn zusje en die keek op haar beurt naar de jongen.

"Ja, ik heb al kennis met hem gemaakt in het bootje. Hij heet Nigel Walsh," zei ze en ik keek de jongen weer aan. Hij keek naar de tafel om te kijken waar hij kon zitten en ik wenkte hem.

"Schuif eens op!" zei ik tegen het meisje dat naast Jack zat en een beetje beledigd schoof ze op. Nigel ging daar zitten en grijnsde naar Natas, ze grijnsde op haar beurt terug.

"Nigel, dit is mijn broer, Lucas Synder. En dat zijn Vrienden van hem en wonen bij ons in het drop; Jack Donovan, Nick Lond, Mel Hanley en Draco Malfidus." Hij keek een tijdje naar Draco, tot Draco er genoeg van kreeg en een verveelde blik terug gaf.

"Hoe denk je dat je het hier gaat vinden Natas?" vroeg ik om even op een ander onderwerp te komen en ze leek even na te denken.

"Ik denk wel leuk, denk ik. Oh wanneer komt het eten ik heb honger!" Ik grinnikte zacht.