Kabanata Tres: Sobrang Wasak!

Binuksan ni Kaede ang kanilang pintuan at pinapasok si Sendoh. Hindi na pinahubad ni Rukawa ang sapatos ni Sendoh, okay lang yon,. Sa totoo lang madalas naman dito si Sendoh. Madalas mapadaan.

"bahay niyo pala to"

"baket, nakapunta ka na ba dito?"

"di naman, pero madalas ko tong Makita, sainyo pala to…"

"gala ka kase, halika ka na, kumain ka na dito…"

kumain na silang dalawa. Andaming pagkain, kaso di ko na i-enumerate, baka ka kasi maiinggit, kawawa ka naman. Pero ako rin!!!?

"bat antahimik, magisa ka lang dito?"

"ngayon. Next month pa uwi nila mama, busy kasi sila."

"san?"

"trabaho…sa ibang bansa."

'wow. Big time. 'pero syempre di ko yon sinabi, mahiya naman ako…'Ate ko nga puro out of town lang, puro probinsya'

"talaga? E pano ka?"

"ewan…" at ngumiti siya saken. Ang sakit nga eh.

"ewan? Ang ganda naman ng *ewang* buhay. Sana ako rin."

"gunggong."

"tagal ko ng di naririnig yan ah."

"eh matagal na rin naman tayong di naguusap e."

'oo nga pala.' Simula ng marealize ko ang mga kabaliwan ko sa buhay, madalas na kong tumulala at

tumunganga. Hindi na ko nakakapagbonding sa kapatid ko at sa lahat. Pati pala kay Rukawa. matagal-tagal na rin ang huli naming one-on-one.

"oo nga no." 'nakakamiss'

"Sendoh…"

ouch. Bat Sendoh pa rin? Ang sakit.

"batet?"

"me problema ba?"

"huh? Wala.. namannn. "

*sigh* "weh?"

"oo naman"

"talaga lang ah"

kung alam mo lang Rukawa…

"bat naman?"

"meron kasi e."

"merong ano?"

"problema…"

"ikaw?"

"hindi. Ikaw."

"heh. Bat di ko alam."

Huwag ka ng magtanong. Tanong pa ng tanong jan.

"ayaw mo lang alamin."

"…?"

"O ipaalam… Kaya nga aalamin ko palang."

Tama na rukawa… nakakawindang ka naman e.

"ehhhh? Yungggg, yung ano?"

"ewan ko. Sabihin mo sakin."

Rukawa, straight to the point! Ang kulet mo! Wag ka nang mapilit!!!

"huh???"

"…"

"uh?"

"hn…"

Wag na nating pagusapan! Huwag mo ng itanong saken! Di ko rin naman sasabihin eh! Para di ko na iisipin! Parang kanta lang to ah!!! Bumabaduy na tuloy ako!

"di ko rin alam e."

"…"

Rukawa, tama na, Diyos ko, tulungan NIYO naman po ako. Wag mo na kong tignan ng ganyan kaede, mas nawawala lang kasi ako sa sarili ko eh.

"Akira…"

ano daw? AKIRA!!! Nanghihina na ko! Kainis naman!

"kulet mo."

"hehe. lam ko."

"gusto mo ng pilitan? Heh."

"eh wala nga talaga."

kaasar ka naman Sendoh. Asar. Kagatin kaya kita jan, e muka namang kaliligo mo lang e, okay lang…hehe… *evil grin*

"di naman ako mapilit eh…" *ngiti*

shete sais singko, wag mo na kong ngitiian, hirap na hirap na nga ako dito, tapos ganyan ka pa, wag ka nga magpacute, cute ka na eh!

"suko ka na tuloy."

"try ko lang… heh…"

"wala naman kase . wala nga.."

"asus. maniwala naman ako sayo!. "

"yabang mo!!"

magkatabi silang dalawa na linalantakan ang mga masasarap na putahe sa mesa. Magkatabi silang dalawa.

buti na lang naligo ako kanina, amoy axe pa ko..baka maturn on na si Kaede nito. Heh. Kadiri talaga ako

At tumahimik ang kapaligiran///

Nang nagsalita na naman si Sendoh.

"dim uh pa ko nasasagot, ba't ka nga pala nasa gym kanina?"

"huh?...ah yon….wala lang…naisip /lang kita/ ko lang pumunta don"

"baket?"

dahil ba saken?

"para…"

baka kc nandun ka,…naisip ko lang, nagbaka sakali lang,tumama naman… anlakas talaga nang vibes ko pagdating sau..

"para magpraktis?"

"ah. Oo. …sikreto lang yon…kaso ,,.. andun ka pala,"

"sus. Edi papanuorin na lang kita."

tutal naman masaya na kong panoorin ka, ang saya nga eh. Hih . nakakatuwa.

"di ako sanay ng may kasama sa pagpapraktis MAGISA eh"

baka hindi lang ako makapagconcentrate non. Baka maconscious pa ko tas mahulog shorts ko. Ick. Kadiri.

"ahehe." At uminom sa baso. At uminom, hanggang sa ubos na pala ang laman nung baso pero tuloy parin sya sa paginom kahit wala ng laman.

Natawa na lang si Rukawa kay Sendoh at tyaka nya na lang na realize na wala na pala syang iniinum. At natawa.

nakakahiya. Putik.

at tinawanana ang sarili. Tumayo si Rukawa sa kanyang pinagkakaupuan at nagligpit ng kanyang pinagkainan, halos tapos na rin naman na si sendohng kumain e. nagkatinginan silang dalawa at ngumiti ang pangasar na muka ni Rukawa. lumuha naman puso ni Sendoh. pati atay niya naagdurugo na…*ouch*

"ako na maghuhugas ng plato…kakahiya naman sayo.."

"buti alam mo…hehe"

ang sarcastic mo talaga Rukawa.

habang naghuhugas na si Sendoh ng mga pinagkainan, di niya masyadong namalayang umakyat pala si Rukawa.

"hay. Sendoh talaga. " at kinuha ni rukawa ang karton sa aparador niya..mejo maliit lang ito.

Ano kaya ito. Wedding ring? Nararamdaman din ba niya ang nararamdaman para sa kanya ni Sendoh? magpropropose na ba si Rukawa? Abangan,,,, !!! hahaha! Baliw na baliw na tong author… haha…pampahaba lang…wah

bumaba na si Rukawa at katatapos lang naman ni si Sendoh maghugas,onti lang naman yung mga yon eh.

"Rukawa, aalis na ko, gabi na eh…"

"huh? E yun na nga eh, gabi na, baka ka pa marape jan."

"heh. Ulots. Ako, marerape? E ikaw nga yung muntikan jan---"

"ano? ano?" hawak ni Rukawa ang cell phone ni Sendoh na ready to land sa lababong puno ng tubig, kasi may nakabara don sa strainer.

"hehe. wala. Cellphone ko—! Andaya mo talaga Rukawa."

"sasalita ka pa jan? hihirit pa yan.."

"Hehehe"

"tawa ka na lang…"

"sss… akin na nga yan, tagal ko ng hinahanap yan asayo lang pala, di ko tuloy magamit."

"malamang, pabaya ka kasi, BURARA!"

"ang sakit naman non, tagos."

"totoo naman eh…deny ka pa"

"e nawala eh! Malay ko ba!? Akin na!! "

"yoko nga, napulot ko kaya akin na to! Beh!"

kulet mo talaga Kaede. Cute mo pa.

"anu banggusto moh?"

ikaw

"ba't gagawin moh?"

"sige na nga, gagawin ko na kung anong gusto mong gawin ko, basta wag lang *ano*"

"anong *ano*? anong tingin mo sakin? e ikaw lang naman bastos saten ah?!"

"yabang mo! Hambog! Hindi yon!"

"ano, ha?"

"ano ba?!!!"

"hay, masakit lang ang katotohanan, pero sige… hmmm… HUVAD!!!"