HOOFDSTUK 3 NIET WEER EEN DUISTER TEKEN
Harry en Ginny werden vroeg wakker die ochtend. Harry keek Ginny met een glimlach aan. "goedemorgen Mevrouw Ginny Potter". "Zover is het nog niet Harry James Potter" riep Ginny fel. "Maar het klinkt wel erg leuk vind je niet" vertelde Ginny met een lach en een knuffel. "Zeg Harry we hebben nog wel heel veel te doen voor de bruiloft". "Dat weet ik Ginny". Antwoorden Harry. Ginny keek hem lief aan. "Maar we hebben ook nog iets anders. Ik moet jou ook nog gaan verslaan op het zwerkbalveld. Jullie moeten 80 punten verschil met ons goed maken. Maar dat gaat jullie niet lukken". Met een duivels glimlachje zei ze toen, "de Holyhead harpies gaan jullie verslaan".
Dit was iets dat Harry maar altergoed wist. Ginny's zwerkbalploeg lag 80 punten voor op die van Harry. Het was dus de bedoeling dat Harry zo snel mogelijk de snaai bemachtigd om de 150 punten te pakken. Want punten scoren tegen Ginny's ploeg zou niet zo gemakkelijk zijn. Maar dat was voor later zorg.
Eerst moest hij naar het ministerie en dan naar Olivier plank. Ginny moest Naar de Holyhead harpies. "Expecto patronus" er verscheen een zilver mistachtig hert. Harry vertelde het hert dat Ron en Hermelien wakker moesten worden want ze moesten naar het ministerie. De patronus ging naar het tuin huisje en daar hoorde Harry zijn stem de boodschap herhalen.
Ron en Hermelien hadden die nacht in het tuin huisje geslapen. Eigenlijk woonde ze daar, ze waren nooit in hun flat in dreuzellonden te vinden. Tien minuten later kwam Ron de keuken in gelopen voor het ontbijt. "Hermelien gaat niet mee" vertelde hij. "ze gaat met Ginny mee naar zwerkbaltraning, en daarna kijken ze voor de bruiloft of zo iets". Ron draaide met zijn ogen terwijl hij een heel worstje probeerde weg te slikken. Iedere keer als Harry dat zag dacht hij weer terug aan Zweinstein daar at Ron ook altijd zo veel. "We moeten gaan Ron we hebben een afspraak met Romeo Wolkenveld weet je nog". "Ja, dat weet ik Harry maar wat was dat, iets over de dooddoeners die weer bezig zijn?" vroeg Ron. "Ik heb echt geen idee Ron maar dat horen we straks wel van Romeo".
De twee vrienden gingen via de haard naar het ministerie. Dit was de enige manier om binnen te komen, want je kon daar binnen niet verschijnselen. Ze liepen naar de tweede verdieping. Daar zat het kantoor van Romeo, net op het moment dat Harry op de deur wilden kloppen.
"Ron, Harry wacht even Romeo is in de lekke ketel. Ik moest jullie daar heen brengen van hem". "Morgen pa, echt dan zullen we maar gauw gaan". Zei Ron. "Zeg Arthur" vroeg Harry. "Weet je wat Romeo ons wil vertellen, Hij had mij iets gezegd over dooddoeners, maar meer ook niet". "Nou het enige wat ik weet Harry, is dat er dooddoeners zijn gezien in groepjes rond een paar steden in Engeland".
Aan het gezicht van Harry kon je zien dat hij zat te denken over wat het kon zijn. Hij was zo diep in zijn gedachte dat Hij de lekke ketel op de wegisweg voorbij liep. Ron pakte hem nog net bij zijn gewaad. "Hier moeten we wezen Harry". "Ah, daar zijn jullie" riep Tom de waard. "ga maar naar de speciale kamer daar zit hij al op jullie te wachten". Binnen pakte Harry meteen zijn eigen toverstok uit zijn zak en begon allemaal anti afluisterspreuken te plaatsen. Ron deed de verdedigingsspreuken. Arthur zette de waarschuwingsspreuken in werking. Dit was zo een ritueel geworden, dat het Romeo nog steeds verbaasde hoe goed Harry en zijn vrienden wel niet waren. Romeo nam het woord toen ze allemaal zaten.
"Goedemorgen allemaal, het is van belang dat we de ontmoeting hier houden, en we moeten het snel doen. Ik wil niet dat ze achterdocht krijgen op het ministerie. Zo als ik al verteld hebt gaat het over dooddoeners. De laatste tijd worden ze weer wat actiever, veel van hen denken nog dat heer Voldermort weer terug komt.
Dus hoe dan ook ze blijven gevaarlijk. Naar onze laatste schatting denken we dat er nog zo'n 70 dooddoeners vrij rond lopen. En ook de genen die hun gevangenisstraf hebben uitgezeten horen daar bij. Ik wil jullie vragen om zo goed mogelijk uit te kijken. Ik weet niet wat ze van plan zijn maar het lijkt me niet veel goeds. Er zijn weer drie verdwijningen geweest. Dus wees op jullie hoeden.
Dit moeten we overigens wel stil houden voorlopig denk ik dan. Ik kom op iedere zondag bij jou langs Harry. Dan bespreken we deze situatie en hoe het ermee staat. Dat doen we iedere week rond een uur in de middag net voor jullie wekelijkse zwerkbal familie wedstrijd. Ik weet ook dat jullie hier niet veel aan hebben maar om eerlijk gezegd ik ben gewoon bang. Als het op dooddoeners aankomt vertrouw ik niets meer. Hebben jullie nog wat te vragen of te zeggen anders houd het hier op en dan drinken we wat beneden".
Arthur had niets meer te zeggen hij begreep dat het nog niet veel betekende dan alleen maar dat je goed moest uit kijken. Ron daarin tegen begreep er helemaal niets van, maar wist dat Harry het hem wel zou uitleggen. Harry had wel iets "een ding minister, aanstaande zondag kan het niet dan heb ik de wedstrijd voor het kampioenschap met en tegen Ginny. Dus we zullen het de week er op moeten doen". Daar was iedereen het mee eens want bijna iedereen had wel een kaartje voor die wedstrijd. Wel jammer dat het op zondag was normaal waren de wedstrijden op zaterdag.
Na het drankje ging ieder zijn eigen weg. Minister Romeo en Arthur gingen naar het ministerie. Harry en Ron gingen zogezegd een observerend rondje doen. Eigenlijk gingen ze gewoon wat heen en weer lopen en winkelen. Iets wat ze altijd deden want Harry had een zesde zintuig voor het kwaad ontwikkeld. Dus als er iets was dan wist hij het meteen.
"En Harry" vroeg Ron. "Wat denk je ga je overmorgen winnen van Ginny". "Nee, Ron ik denk het niet. Wij winnen alleen als ik binnen een kwartier de snaai pak, want scoren tegen de Holyhead harpies, dat gaat bijna niet. Ons team is ook helemaal niet zo sterk. We staan alleen maar tweede om dat ik iedere snaai heb gepakt. En van die gouden hand geloof ik ook niet". Riep Harry tegen Ron toen die hem aan keek. Onze jagers zijn niets, de drijvers gaan nog wel, en Olivier Plank gaat er na zondag mee stoppen. "Wie komt er voor Olivier in de plaats" vroeg Ron. Harry haalde zijn schouders op en keek weg.
Rond Half zes kwam Ginny thuis. Titania kwam er meteen aan gelopen om Ginny te helpen. "Meesteres Ginny wat heeft u daar allemaal bij u" Vroeg de huiself. "Nou Titania dat zijn spullen voor de bruiloft en een mooi cadeau voor Harry". "Meesteres Ginny Titania is blij dat u ja hebt gezegd tegen meester Harry, nu bent u echt meesteres over Titania en dat maakt Titania blij". Vertelde de huiself met tranen in haar ogen. De tranen waren Ginny niet ontgaan en ze nam de huiself in haar armen. "Ik ben daar ook enorm blij om Titania". Zelf moest Ginny ook een traantje laten lopen. De huiselfen deden al alles voor haar maar dat ze zo van der hielden had ze nog niet door gehad.
Zaterdag ging snel voorbij. Harry en Ginny gebruikten het om nog gauw wat te trainen. Ron speelde voor keeper en Ginny probeerde zoveel mogelijk te scoren. Harry daar in tegen liet Hermelien golf ballen weg gooien. Net als zijn eerste training met Olivier plank. Na het avondmaal gingen Hermelien en Ron weer terug naar hun flat in dreuzellonden. Met nog een laatste wandeling door het bos en de tuinen van het Prosper landgoed, Was het voor Ginny en Harry tijd om maar naar bed te gaan.
Midden in de nacht werd Harry waker. Hij was te zenuwachtig om nog te kunnen slapen. Met de gedachte aan een lekkere warme beker Melk ging hij naar de keuken. Daar zat Ginny ook al, en had zelfs al een beker met warme melk voor Harry klaar staan. "Ik zie dat jij ook niet kunt slapen Harry. Zeker bang dat ik jou ga inmaken vandaag". Zei ze met dat duivelse glimlachje dat ze had. Harry zei niets maar knikte alleen. Enkel bij zijn alle eerste wedstrijd op Zweinstein was hij zo zenuwachtig geweest.
Ze hadden zich al omgekleed en zaten aan het ontbijt. Een onverwachte kus vol passie van Ginny haalde Harry uit zijn concentratie. Ze lachte naar hem toen hij haar aan keek. "Ik ga Hermelien op halen en naar het stadion. Tot vanavond lieverd". En ze liep weer heupwiegend weg. Meteen kwam Harry weer in zijn trans. "Oja Harry mocht je vanmiddag verliezen wat zeker is. Ook als dat gebeurt, dan houd ik nog wel van jou hoor". Ze gooide hem een hand kus toe en liep lachend weg.
"Dat is nou mijn schoondochter" riep het lachende portret van Lilly Poter aan de muur. Harry keek even boos naar zijn moeder maar meende daar niets van. "Mam ik heb haar eergisteren ten huwelijk gevraag, en je gaat nu al haar kant kiezen". Zijn moeder glimlachte en knikte ja in haar lijst. "Ik niet hoor zoon" vertelde James Potter, "Ik sta geheel aan jou kant, ook als je verliest, oeps sorry". Nu moest zelfs Harry hard lachen. "Dag mam dag pap ik ga ook maar eens. "Veel geluk" hoorde Harry nog roepen net voor dat hij Verdwijnselde.
Olivier was er al en stond hem al op te wachten. Het zou nog een uur of twee duren voor de wedstrijd begon. Maar voor Olivier is dat maar vijf minuten. Een uur voor de wedstrijd ging Harry even het veld op even 15 minuutjes in vliegen. Met een kleine afzet ging Harry de lucht in. Linksom het stadion rond en dan weer rechtsom sneller en sneller. "Lukt het Harry" Ginny was naast hem komen vliegen. Beiden hadden het zelfde ritueel. Een uur voor iedere wedstrijd even in vliegen. Even kijken hoe het weer was en hoe het publiek was.
Op een gedeelte waar de genodigde mochten zitten, zat de gehele familie Wemel. Allemaal waren ze in gewaden van de Holyhead Harpies gekleed. Behalve George die had de helft van beide tenues aan elkaar genaaid. Hij was de enige die Harry een beetje aan moedigde. De bedrukte gelaatsuitdrukking op Harry's gezicht sprak boekdelen. "Wat is er aan de hand Harry". Vroeg Ginny bezorgt. "Iets maar ik weet niet wat, iets voelt niet goed". Harry liet even gauw zijn toverstok zien. Ginny begreep dat ze zelf ook haar toverstok moest halen.
Het gebeurde wel vaker dat Harry die gevoelens had. Meestal was het dan dat er ergens een dooddoener was. En vaak gebeurde er niets. Maar beter sorry dan dood zei Romeo altijd. Ginny vloog de catacombe weer in om zich verder voor te berijden. Haar toverstaf deed ze aan haar been in een speciale houder.
Molly en Arthur Wemel zwaaide naar Harry. Toen Harry hen zag kijken ging hij meteen op hen af. Hield even zijn toverstok met een klein gebaar omhoog. Ron en Arthur Hielden hun toverstok ook even omhoog. Ze hadden het gebaar begrepen. Ron Verdwijnselde meteen. Harry vloog nog even een paar rondjes en zag Ron Weer op zijn plaats zitten. Nu ging ook Harry naar binnen om zich verder voor te berijden.
"Gaat het al beginnen" vroeg Hermelien "ja, daar heb je ze" schreeuwde Ron. Eerst kwamen de Holyhead harpies het veld op vliegen en maakte een ererondje. Vlak daarna kwamen Pullover United het veld op. Allebei de teams werden met oorverdovend kabaal binnen gehaald. De beide zoekers stegen boven iedereen uit. Ginny was deze keer geen zoeker maar jager. Harry wist dat ze daar ook heel goed in was. Eigenlijk was ze een betere jager dan zoeker. Als eerste werd de gouden snaai losgelaten. Het kleine gouden balletje zoefde om de beide hoofden van de zoekers heen en verdween. Toen werden de twee beukers losgelaten en de slurk werd omhoog gegooid. Het spel was begonnen.
Ginny ving de slurk en speelde hem over naar Angelique Jansen en kreeg hem meteen weer terug. Gooide hem richting het doel, en plank was net te laat. 10 punten voor de Holyhead Harpies. De stem kwam Harry bekend voor het was Leo Jordaan die verslag deed.
Harry maakte een duikvlucht achter de snaai aan. Harry werd bijna geraakt door een beuker maar miste daar wel de snaai door. Ginny kreeg de slurk ontweek de twee beukers en ging weer recht op het doel af. Ze maakte een beweging om op het doel te gooien maar gooide hem gauw achter der rug om naar Angelique Jansen. Angelique Jansen ving hem op en gooide hem meteen binnen de ring. "20 punten voor de Holyheads Harpies". De zoeker van de Holyhead Harpies zag de snaai, met volle snelheid ging ze erachter aan. Harry volgde haar en haalde haar zonder veel moeite in. De snaai vloog vlak voor hem. Ginny zag hem gaan en gooide de slurk naar het doel. Olivier Plank zat ook naar Harry te kijken en had niet door dat Ginny had gescoord. "30 punten voor de Holyhead Harpies. "40 punten voor de Holyhead Harpies" Olivier Plank zat nog steeds naar Harry te kijken. Harry kwam steeds dichter bij, nog een metertje. Het geluid in het stadion vervaagde, Harry was helemaal gefocust op het kleine gouden balletje. Nog maar 60 centimeter, de zoeker van de Holyhead harpies was niet meer te zien. Nog maar 40 centimeter, nog maar 30 centimeter. "Ik hou van jou Harry" riep Ginny vlak naast hem Harry schrok en keek opzij, en zag het lachende gezicht van Ginny. Keek weer naar voren maar de snaai was weg.
"Harry laatje nou eens niet afleiden door je vriendin" schreeuwde Olivier plank. Maar ook Olivier lette niet op en Ginny scoorde weer. "50 punten voor de Holyhead Harpies". De jagers van de Pullover United kwamen er gewoon niet aan te pas. En ook de drijvers leken iedere keer mis te slaan. Alles kwam op Harry neer. Hij moest binnen de volgen de tien minuten de snaai hebben anders hebben ze verloren. Harry tuurde het veld over maar zag de snaai niet. Ginny gooide de slurk naar Gwendoline Jacobs. Gwendoline Jacobs gooide hem naar Angelique Jansen. Die hem weer naar Ginny gooide. "Daar gaat Ginny op het doel af en ze scoort, geen houden aan voor plank" klonk het door de luidspreker. "60 punten voor de Holyhead Harpies". Harry zag de snaai vlak bij Olivier plank. De snaai vloog een meter boven de grond het veld over, Harry dook eropaf. Gevolgd door de zoeker van de Holyhead Harpies. De jagers van United verloren de slurk. Ginny ving hem op en ging op het doel af. Harry kwam dicht bij de snaai. Ginny gooide de slurk naar Gwendoline Jacobs. De snaai schoot naar links, Harry volgde. De andere zoeker schoot rechtdoor. Gwendoline Jacobs gooide de slurk naar Ginny, Harry was vlak bij de snaai, Ginny bukte de slurk vloog over haar hoofd heen, Harry stak zijn hand uit om de snaai te pakken. Olivier hield Ginny in de gaten en miste de slurk. De slurk werd door Angelique Jansen opgevangen en meteen op doel gegooid. Harry was nu vlak bij de snaai. "70 punten voor de Holyhead Harpies". Harry sloot zijn vingers om de snaai heen.
Wat was dat in de verte, nee, dat kon niet waar zijn. "Ginny, Ron, Hermelien allemaal mee komen" riep Harry. Harry en Ginny vlogen op volle snelheid het stadion uit op de hielen gevolgd door Ron en Hermelien. Die werden op hun beurt weer gevolgd door de Wemels en Romeo Wolkenveld en vele anderen mensen van het ministerie. "Waar gaan jullie heen" riep Leo. Toen zag hij het "dat is het duisteren teken".
Het teken was nog kilometers weg. Maar meer dan 20 bezems vlogen op het teken af. Harry zag Ron en Hermelien op hun eigen bezems achter hen aan vliegen. Daarom was hij dus verdwijnseld en verschijnseld. Anderen volgden op een wedstrijd bezem. Die hebben ze vast van de spelers gepakt. Ginny vloog links van hem en keek hem bewonderend aan.
Iedere keer als er gevaar dreigt gaat Harry er onverschrokken en gedreven op af. Je kon niets anders dan bewondering voor zijn gedrevenheid hebben. Vijfhonderd meter voor het huis waar het teken boven hing zetten ze de bezems op de grond.
Harry nam het woord. "Toverstokken gereed en in paren van twee. Een doet de schildspreuk en verdedig beide personen en de ander verlamd dan alles wat beweegt. Ginny jij bent bij mij. Hermelien met Ron, fleur met Bill, en Arthur met Molly. Voor de rest zoek jullie partner". "BETER SORRY, DAN DOOD", schreeuwde Romeo.
Op zo een honderd meter van het huis riep Marcel, "NEE dit kan niet, dit mag niet". Vervolgens rende hij de groep voorbij. "Petrificus Tolalus" werd door vier mensen tegelijk geroepen en Marcel viel verstijfd op de grond neer. "Loena blijf bij Marcel" riep Ginny. Er was bijna niets meer over van het huis waar ze voor stonden. Her en der lagen de brokstukken en het huis. Het huis leek totaal verlaten. Ze vormde een kring om het huis heen. Harry, Ginny, Ron en Hermelien gingen naar binnen. Ginny en Hermelien hadden een schild spreuk. Ron Had lumos om alles te verlichten, en Harry had zijn toverstok klaar voor de aanval. Het gehele huis werd afgezocht maar ze vonden gelukkig helemaal niemand. Het huis was leeg, en iedereen liep terug.
Vier mensen van het ministerie doorzochten het huis en zouden later die dag een rapport uitbrengen. "Finite Incatatum" riep Harry bij Marcel. En de spreuk werd teniet gedaan. "Naar de vuurtoren met zijn allen.
Loena neem Marcel mee Romeo ga jij met ons mee en de rest". Harry zuchten even heel diep. "Voor de rest van jullie bedankt voor de hulp, we laten jullie morgen horen wat er allemaal gevonden is, morgen om 10 uur in de grote zaal van het ministerie. De Wemels en Hermelien waren al weg, alleen Ginny en Romeo stonden nog op Harry te wachten. Harry vertelde waar Romeo heen moest en samen Verdwijnselde ze.
De huiselfen van Harry hadden al voor thee gezorgd toen Harry, Ginny en Romeo Verschijnselden. Harry liep regel recht op Marcel af en schreeuwde. "Wat maak je me nou Marcel, waarom deed je dat, het had je dood kunnen wezen, vertel op". "Rustig Harry zei Ginny Marcel heeft er vast een goede rede voor".
Een tweede diepe zucht verliet Harry's mond. Op een rustigere toon zei hij "Je hebt gelijk Ginny. Sorry voor die uitbarsting Marcel. Maar we schrokken er wel enorm van, daarom verstijfde we je ook". Marcel knikte "sorry, sorry".
Alle Wemels zaten in een kring op het strand. Loena en Hermelien zaten er ook bij. Harry bracht Marcel bij de kring. Ze werden vergezeld door Romeo en Ginny. "Marcel vertel op, waarom deed je dat nou". Vroeg Ginny terwijl ze Harry's hand vast hield. "Het huis waar we net waren dat was het vakantiehuisje van professor stronk, het huisje wat ze gebruikt als ze vakantie heeft van Zweinstein". De dames van het gezelschap schrokken en deden van schrik hun handen voor de mondden. "Nou toen ik zag dat het haar huisje was verloor ik mijn zelfbeheersing, ik moest haar vinden. Gelukkig hebben jullie mij verstijf anders was ik er echt regelrecht naar binnen gerend".
Harry stond op en liep uit de groep weg "Expecto patronus", Het zilverachtige hert kwam weer uit zijn toverstok tevoorschijn. "Minerva is professor stronk daar geef antwoord vuurtoren Harry" snauwde Harry. En Harry stuurde de patronus naar Zweinstein.
Iedereen wachten in spanning af, vijf minuten verstreken er als of het een uur was. Twee luide ploffen klonken er bij de voordeur van de vuurtoren. Minerva kwam de hoek om samen met Professor stronk. "Harry wat heeft dat allemaal te betekenen in Merlijns naam". Nog voor dat Minerva een antwoord had gekregen rende Marcel haar voorbij, en vloog om de nek van professor stronk.
"Ze leeft nog Merlijn zei dank ze leeft nog". Gilde Marcel bij het voor bij rennen van Minerva. Nadat Marcel een beetje bedaard was legden ze uit wat er gebeurd was. Professor stronk schrok enorm maar was blij dat ze niet thuis was.
Later die avond zou ze wel even naar haar huisje gaan kijken. Dan zou Romeo met haar mee gaan. "Arthur" riep Romeo toen ze als laatste opstonden om weg te gaan. "Arthur ik zal jou dit zeggen, ik weet dat Voldermort voorgoed weg is, ook weet ik dat we niet veel van die dooddoeners te vrezen hebben. Maar wat ik vanmiddag heb gezien, zoals Harry, Ginny, Ron en Hermelien dit aanpakte. Eerlijk Arthur dat was teamwerk zelfs Dwaaloog Dolleman had het niet beter gekund. Met die vier kunnen we alles aan". "Romeo je hebt helemaal gelijk, het enige wat ik daar op kan zeggen is, is dat ik trots ben op mijn vier kinderen". Want zo zag Arthur ze wel, zijn vier kinderen.