Weer een nieuw hoofdstuk, geen updates volgende week: Zeilwerkweek… :S niet echt zin in maja t is verplicht.

Een bedankje aan mijn lieve reviewers, ga zo door!

Ik zag Lilly's rode haren aan de andere kant van de winkel boven een kledingrek uitsteken en liep er naartoe maar voor ik halverwege was werd ik aangehouden door een arm die me van achteren tegen een lichaam aandrukte en ik hoorde een stem die me maar al te bekent voorkwam: "Hallo schoonheid, wat doet een snoes zoals jij hier nou zo helemaal alleen..."

"Mensen zoals jou ontwijken, Malfidus."

De arm draaide mij om en ik keek recht in de ijsblauwe ogen van Lucius Malfidus, een zwadderaar eersteklas...

Herkenning en complimenten

Zijn ogen vormde zich tot spleetjes: "Zwarts?"

"Wat is er Malfidus? Heeft je brein je in de steek gelaten... oh nee, wacht jij hebt geen brein." Zei ik terwijl ik los probeerde te komen uit zijn sterke grip.

"Mijn god, toen ik zei dat je plastische chirurgie moest overwegen dacht ik niet dat je het ook echt zou doen..." antwoordde hij terug, niet lettend op mijn opmerking of het feit dat ik mijn nagels in zijn vel boorde.

"Dat jij plastische chirurgie nodig hebt om er mooi uit te zien betekend niet dat ik dat ook hoef...En laat me nu los anders zorg ik dat jij chirurgie nodig hebt..." beet ik hem toe.

Malfidus maakte zijn grip minder strak en ik dacht dat hij me los ging laten toen hij me iets achteruit duwde en me op armlengte afstand, nog steeds stevig, vast hield en me van top tot teen bekeek: "Woa Zwarts je bedoeld dat dit puur natuur is? Jeah right, waarom verberg je het dan?"

"Misschien wel hierom!" zei ik terwijl ik nog steeds probeerde om mezelf los te krijgen.

"Waarom?"

"Om het feit dat gasten als jij anders naar me gaan staren..."

Hij knikte: "Zit wat in, ik had jou eigenlijk niet voor het leer type gezien. Heb je ook een zweep?" dat laatste zei hij met een gemene glimlach.

Nu had ik het gehad, de zak zou me loslaten en wel meteen. Ik keek om me heen en berekende mijn kansen. Ik zag dat mijn rechterbeen vrije baan had naar zijn kruis dus smeet ik mijn been omhoog en werd meteen losgelaten. Malfidus boog naar beneden en ik liep snel naar Lil voordat de winkelbediende, die Malfidus had horen kreunen, bij ons kon komen.

Toen ik bij Lilly was keek ze me goedkeurend aan: "Ziet er goed uit."

Ik keek nijdig terug: "Ja, dat vond Malfidus ook…"

Ze schrok duidelijk: "Je bedoelt dat Malfidus hier is? Lucius Malfidus?"

"Nee, de paus heet ook Malfidus… Natuurlijk Lucius Malfidus, hij greep me vanachter vast."

"Wat deed je?"

"Ik heb hem in zijn kruis geschopt en nu ligt hij ergens op de vloer te creperen... Watje."

Lilly's gezicht lichtte op: "Serieus? You go girl!"

Ik glimlachte terug: "Ik koop dit setje…"

"WTF! Jij wou hem toch niet hebben?"

"Ik ga hem ook niet als setje dragen maar als deze kledingstukken me een kans geven mijn woedde op eikels als Malfidus af te reageren dan wil ik hem maar al te graag hebben."

Lilly grijnsde: "That's my girl! Kom dan gaan we de kleren betalen en maken we dat we hier wegkomen voordat Malfidus weer normaal kan lopen."

- - - - - - - - - -

Zo'n twee uur later zaten we samen aan een tafeltje, omgeven door tassen, in de lekke ketel. We waren na de kledingwinkel nog naar een drogisterij geweest voor make-up, nagellak en nieuwe oorbellen. En naar nog een warenhuis voor tasjes, schoenen en nog meer kleding.

Tom kwam aanlopen hij was waarschijnlijk achter in de twintig, best knap om te zien. Ik wist dat hij deze kroeg van zijn vader over zou nemen zodra hij zou overlijden. Toen hij bij ons tafeltje stond vroeg hij: "Willen jullie iets bestellen?"

"Ja graag, ik zou een bord spaghetti willen."

"Lil!"

Ze keek me beledigd aan: "Wat? Ik houd gewoon van Italiaans."

Ik grijnsde en zei tegen Tom: "Doe mij maar hetzelfde."

Tom liep weg en Lilly keek me aan: "Ik denk dat Petun blij is dat we hier eten, ik ben alleen bang in welke positie wij haar aantreffen als we thuis komen."

Hier had ik nog niet aan gedacht: "Dus je bedoelt dat haar vriendje komt?"

Ze keek verafschuwd: "Ja, hij blijft de hele week logeren... Dat betekend dat ik de hele week zo ver mogelijk bij ons huis vandaan wil blijven."

Mijn maag draaide 360 graden rond bij het idee Petunia en haar vriendje halfnaakt op de bank ofzo te vinden: "We gaan uit vanavond!"

Lilly knikte: "Absoluut, Petunia ontlopen en dan kunnen we meteen jou nieuwe kleren uittesten."

Ik grijnsde en knikte. Tom kwam weer terug met een bord spaghetti voor ons allebei: "Willen jullie nog iets te drinken?"

"Doe maar een cola light, Tom."

"Ik wil graag hetzelfde als Chris."

Tom boog: "Dat word dan een cola light voor beide dames."

Even later kwam hij terug: "Alstublieft mijne dames, eet smakelijk."

"Bedankt Tom!" zeiden Lil en ik tegelijk en we schoten daarna alle drie in de lach.

"TOM, HET IS DRUK! STOP MET DE KLANTEN TE FLIRTEN EN HELP!!!"

Tom keek ons verontschuldigend aan: "Sorry dames, plicht roept."

- - - - - - - - - -

"Hallo Lilly, hoe gaat het?" Ik nam net de laatste hap van mijn chocoladepudding toen Peter en Remus tussen de overvolle tafels door kwamen schuifelen.

"Hey Remus, Peter, het gaat prima. Hoe is het met jullie?" antwoordde Lilly terwijl ze naar mij gebaarde naar beneden te blijven kijken.

"Hallo Lilly, m-met mij gaat h-het goed. Wie is je v-vriendin?" Peter, hij herkende me niet.

Ik zag Lilly grijnzen en gaf haar een blik dat niet te doen. Ze hield meteen op: "Gewoon een vriendin."

Remus keek haar aan en zei: "Vind je het erg als we erbij komen zitten? Het is nogal overvol."

Lil glimlachte naar hem: Natuurlijk niet, hoe meer zielen hoe meer vreugd."

Remus ging naast me zitten en ik kon vanuit mijn ooghoeken zien dat hij me in zich opnam.

Peter was naast Lilly gaan zitten en ze waren een gesprek begonnen over de nieuwe boeken. Hoewel ik het niet graag toegaf was Lil best wel een stuudje, ze hield van leren. Zelfs van geschiedenis van toverkunst... Yuk!

Doordat ik naar Lil en Peter aan het luisteren was had ik niet gemerkt dat Remus me nog steeds aan het observeren was. Niet dat hun gesprek interessant was maar toch...

Ineens voelde ik een hand onder mijn kin, Remus draaide mijn gezicht naar de zijne. Ik keek in zijn hazelnoot kleurige ogen en hij keek terug: "Christina?"

Het gesprek aan de andere kant van de tafel viel stil en Peter en Lilly keken geschokt onze kant op. Peter geschokt omdat ik het was en Lilly omdat Remus het gezien had.

"Hoe wist je dat?" vroeg ik hem.

"Ik ken je nou al drie jaar, ik herken je echt wel. Zelfs als je je look veranderd, de enige andere persoon met jou oogkleur heeft rimpels en is een man dus..."

Ik glimlachte naar hem en hij glimlachte terug. Ik mocht hem graag, hij was een van de weinige jongens waarmee ik vrienden was.

"Woa... Je bent wel erg veranderd." Peter had zijn stem weer terug gevonden.

Ik glimlachte ook naar hem: "Is dat positief?" Ik mocht Peter niet zo graag, hij gaf me een raar gevoel, alsof hij iets donkers over zich had. Maar ik ging toch met hem om omdat hij een van de vrienden van mijn broer was en hij dus wel te vertrouwen was.

Peter struikelde over zijn woorden: "Da-dat is heel erg p-positief."

"Zie je wel, ik zei het toch." Lilly mengde zich triomfantelijk in het gesprek.

Ik keek haar geïrriteerd aan: "Ach houd je mond toch."

"Het is wel waar, je ziet er prachtig uit. Niet dat je dat niet altijd hebt gedaan maar nu zie je het tenminste."

Ik keek Remus geschrokken aan, had hij dat nu echt net gezegd? Vond hij me mooi? Waarom bloosde ik?

Remus leek gemerkt te hebben wat hij gezegd had en bloosde nu ook terwijl Lilly een grijns van oor tot oor op haar gezicht kreeg: "Dus Remus... Au!"

Ik had haar tegen haar schenen getrapt en keek haar waarschuwend aan. "Hebben jullie al zin in school?" Probeerde ik het gesprek in een andere richting te duwen.

"Nee, absoluut niet. Ik bedoel, wie wil er nu les hebben?"

Lilly en Remus keken beledigd naar Peter en antwoordden tegelijk: "Wij!"

Peter keek nogal geschokt door deze plotselinge aanval en dus viel ik hem bij: "Ik ben het met Peter eens. Ik vind dat school veel te veel nuttig te gebruiken tijd inneemt."

Lilly keek me quasi-geschokt aan: "Wat is er nou nuttiger dan school?"

Toen moesten we alle vier lachen. We bestelden drinken en bleven tot 8 uur kletsen, daarna namen we afscheid en vertrokken naar Lilly's huis.

- - - - - - - - - -

Eenmaal daar aangekomen liepen we naar haar kamer om ons klaar te maken voor het uitgaan. Lilly haalde me over mijn leren broek aan te doen waarop ik haar bordeauxrode haltertopje deed met het leren jasje eroverheen. Ik deed bordeauxrode lipgloss op en dezelfde kleur oogschaduw. Verder deed ik zwarte eyeliner, oogpotlood en mascara op en om het af te maken deed ik een van Lilly's zilveren kettingen om en een paar donkerrode oorbellen in.

Lilly droeg een kort spijkerrokje, een strak oranje T-shirt met de tekst 'My eyes are up here' en twee pijltjes omhoog ernaast. En daarover een spijkerjasje. Ze droeg oranje oogschaduw, lichtbruine lipgloss, zwarte eyeliner, oogpotlood en mascara. Verder droeg ze een van mijn armbanden en een paar lichtbruine oorbellen.

Lil bekeek me van top tot teen: "Ziet er naar uit dat ik verkeerd zat."

"Wat?! Hoezo?" zei ik geschrokken terwijl ik mezelf in de spiegel bekeek.

Ze glimlachte: "Ik zei dat rood niet jou kleur is, maar dit staat je geweldig!"

Ik lachte terug: "Dank je, jij bent ook prachtig!"

We liepen samen naar beneden en zagen daar Petunia en haar vriendje op de bank zitten, toen we de huiskamer binnenliepen zag ik hem zijn ogen goedkeurend over ons heengaan. Zijn ogen bleven even op mij hangen en ik voelde me nogal ongemakkelijk, ik wist niet zeker of dit wel zo'n goed idee was...

Petunia leek ook te merken dat háár vriendje mij aan het bekijken was: "Mijn god, jullie zien eruit als een stelletje sletten, vind je niet Jeremy?"

Hij liet zijn ogen nogmaals over mijn outfit gaan: "Ik vind het leuk."

Lilly grijnsde tevreden: "Wij gaan uit Petun, we zijn waarschijnlijk rond 2 uur weer thuis."

Petunia haalde haar schouders op: "Whatever."

Lilly en ik liepen naar de deur, pakten onze tasjes en liepen naar buiten. Het was maar zo'n 5 straten verder dus konden we makkelijk lopen.

- - - - - - - - - -

Zo'n tien minuten later stonden we voor de deur en liepen we met gemak naar binnen, het was een teenageparty dus voor een keer mochten we naar binnen, de leeftijd was van 14 t/m 18. We brachten onze jassen weg en liepen meteen door naar de dansvloer. Ik gebaarde naar de DJ een snel nummer op te zetten en ging samen met Lilly op de lege dansvloer staan dansen, al snel stond de hele dansvloer vol.

Na zo'n drie kwartier liepen we naar de bar om wat te drinken. We bestelden twee cola light en gingen aan een tafeltje zitten waar we rustig onze cola opdronken terwijl we bijpraten, tenminste wat we vanmiddag onder het shoppen nog niet besproken hadden. Meerde malen kwamen er jongens naar onze tafel om te vragen of we wilden dansen. We wimpelden ze allemaal vriendelijk af.

Toen we onze cola ophadden liepen we weer naar de dansvloer, toen we er bijna waren werd ik bij mijn pols gegrepen en hoorde ik een stem zeggen: "Godzijdank dat je er bent, waarom ben je zo laat Simone? Jullie moeten zo op."

Lieve, lieve lezers review please please #gaat op de knieën op de grond zitten# mensen verbaas me als ik van zeilwerkweek in Friesland weerkom met lieve reviewtjes zodat ik snel nog een hoofdstuk ga schrijven ;P Please...