Chapter 3: De bijeenkomst van de Dooddoeners

Hij zette haar op een grote ligstoel en maakte snel een kalmeringsdrankje. Dankbaar nam ze dit aan. Hij ging tegenover haar zitten een vraagt;

" Gaat het El"

Ze knikte.

" Sorry, ik wilde je niet van streek maken" zegt hij zachtjes.

Ze pakt zijn hand vast en schudde haar hoofd. Ze sloeg het laatste beetje van het drankje achterover.

"Dat heb je ook niet, Sev. Het is alleen door alles wat er de afgelopen weken is gebeurd werd het me even te veel" legt ze uit.

Severus glimlacht en trekt haar op zijn schoot.

" Zeker weten El? Ik wil niet dat ik je van streek maak" zegt hij zachtjes.

Eileen slaat haar armen om zijn nek, gaf hem een kus en zegt;

" Waarom zou je me van streek maken, Sev? Naar alles wat je voor me gedaan hebt"

Hij keek haar vragend aan.

" De leuke uitstapjes, de jurk, de bloemen" zegt ze glimlachend.

" Hoe weet je dat ik bloemen heb gestuurd" vraagt hij.

Ze glimlachte.

" Het was een van de huiselfen. Alleen ken ik deze niet. Ik geloof dat ze Twinkie heet" zegt ze nadenkend.

" Wat! Twinks!" roept hij.

Eileen kijkt hem verbaast aan.

" Is er iets mis, Sev?"vraagt ze

"Eh…nou… Twinkie is een van mijn huiselfen en ze had beloofd om het stil te houden" zegt hij.

" Twinkie is jou huiself" vraagt ze.

Hij knikte.

" Zij is dat huiselfje waar we een cadeautje voor gingen halen, alleen haar vertrouw ik met zulke dingen" verteld hij.

Eileen lachte zachtjes en zei;

" Dus ik had haar best kunnen uithoren"

Severus ogen werden groot van schik maar moest toen ook lachen. Hij omhelsde haar steviger en Eileen genoot van zijn warmte. Hij vroeg of ze thee lustte en ze knikte. Hij stond op met haar in zijn armen en zette haar zachtjes op de ligstoel.. Hij vroeg wat voor thee ze wilde en met een handzwaai deed hij de openhaard aan. Hij liep naar de keuken om vervolgens weer terug te komen met een pot thee en twee theeglazen. Hij kwam weer bij haar zitten en schonk thee voor hun in. Ze bleven nog een tijdje praten toen Severus plotseling naar zijn voorarm greep. Voldermort riep hem.

" Sorry El, maar ik moet gaan.. De heer van het duister roept me" zegt Severus.

Ze knikt en helpt hem in zijn mantel en masker.

" Sev, wees voorzichtig wil je…Ik wacht op je" zegt ze bezorgd.

Hij knikte en pakte wat haardpoeder en verdween in de vlammen.

De bijeenkomst van de Dooddoeners was net begonnen. Iedereen was daar. Lucius Malfoy, Draco Malfoy, Bellatrix van Detta, Korzel Sr., Kwast Sr., Rabstan, Jekers, Dolochov, Ravenwoud en Schoorvoet stonden al in een cirkel. Severus maakt zijn weg naar de cirkel en ging naast Lucius Malfoy staan waar hij altijd staat.

" Welkom allemaal" groet Voldermort.

" Goedendag My lord" antwoorden de dooddoeners in de cirkel.

" Zoals jullie hebben gehoord heeft Perkamentus een club opricht van 6 en 7 jaars leerlingen van Zweinstijn om tegen mij te vechten" verteld Voldermort.

Sommige dooddoeners knikken instemmig.

" Draco, wat heb je de lord van het duister te melden" vraagt Voldermort.

Draco Malfoy doet een stap naar voren en buigt naar de heer van het duister.

" My lord, volgens de laatste berichten beginnen de 6 en 7 jaars aankomende week met de training die zij van verschillend leraren zullen krijgen. Zij zullen vloeken leren die nuttig zijn voor het gevecht. Diegene die mee zullen vechten aan de kant van Perkamentus zullen een eed moeten afleggen" verteld Draco.

Hij buigt weer en gaat dan weer naast zijn vader zijn.

" Dank je Draco. Aan die informatie heb ik heel veel" zegt Voldermort.

Twee uur later was de bijeenkomst afgelopen en Severus keerde vermoeid terug naar Zweinstijn.

Severus ging gelijk naar het kantoortje van Professor Perkamentus. Professor Anderling was op dat moment daar ook en groette hun.

" Severus, jonge hoor jij niet bij Eileen te zijn" vraagt Professor Anderling.

Toen zag ze dat Severus zijn masker in zijn hand had.

" Voldermort" zegt Professor Perkamentus zachtjes.

Severus knikte en Professor Perkamentus gebaarde dat hij moest zitten. Professor Perkamentus en Professor Anderling gingen ook zitten. Severus vertelde wat er was gebeurd en dat Draco Malfoy Voldermort had ingelicht over de plannen tot betrekking met dat de 6 en 7 jaars. Nu ook Draco een spion voor de orde van de Feniks was geworden kon Perkamentus zijn grote plan in werking stellen.Severus wist dat zijn peetzoon het doodsteken zou dragen en samen waren ze van plan om Voldermort te laten boeten voor alle vloeken die doorstaan moeten hebben. Een half uur later lopen ze met zijn drieën naar Severus' privé kamer. Daar aangekomen zegt Severus het wachtwoord en ze gaan naar binnen. De kamer was lekker warm doordat de haardvuur nog brand. Severus bied ze wat de drinken aan en als hij naar de keuken loopt ziet hij Eileen op de bank liggen. Hij kwam abrupt tot stilstand. Toen hij zich pas realiseerde wie daar op de bank lag liep hij langzaam naar haar toe, alles om zich heen vergeten ging hij zachtjes naast haar op de bank zitten. Hij streek wat haar uit haar gezicht en zag toen dat ze een mantel van hem om zich heen had geslagen. Er kwam een warme glimlach op zijn mond en hij voelde zich een stuk beter. Hij boog voorover en gaf haar zachtjes een kus op haar voorhoofd. De twee oudere professoren lachte stilletjes naar elkaar en Professor Perkamentus' ogen vonkelden dit keer niet alleen van mysterieusheid maar ook van ontroerring. Alleen door dit te zien wist hij in één klap dat Severus eindelijk zijn liefde heeft gevonden. Severus stond op en liep naar de keuken om voor de twee oudere professoren hun drinken te halen. In de keuken was Twinky bezig met het afwassen van pannen. Hij keek haar vragend aan. Twinky wees naar de keuken tafel en Severus zag dat die bezaaid was met lekkere gerechten en een enkele bord en een glas.

" Meesteres Eileen dacht dat u wel wat energie kon gebruiken" antwoord Twinky.

Hij liet zijn ogen over de heerlijke gerechten glijden.

" Heeft ze dit gemaakt?" vraagt hij ongelofelijk.

" Ja meneer" antwoord Twinky.

Er verscheen een stralende glimlach op zijn gezicht en zei;

" Twinks, zou je Professor Perkamentus en Professor Anderling even wat drinken willen geven? Dan ga ik ondertussen even van dit heerlijke genieten" zegt hij glimlachend.

" Natuurlijk, meester" zegt Twinky.

Ze buigt naar hem en gaat dan naar de woonkamer.
Severus gaat zitten en begint op te scheppen. Het eten smaakte zo goed dat hij zelfs nog een tweede bord opschepte. Ondertussen had Twinky de twee oude professoren verteld dat Severus aan het eten was. Professor Anderling bedankte haar dat ze eten voor hem had gemaakt. Hij kon zeker wat energie gebruiken. Twinky schudde haar hoofd en vertelde dat Eileen dat had gemaakt. De professoren lachte weer en Twinky boog naar de twee professoren en liep toen naar een andere kamer. Professor Anderling begon te vertellen wat ze wist over die twee. Dat ze allebei van elkaar houden maar ze zelf nog onzeker van elkaar zijn. Severus had het heerlijk gevonden dat hij weer 3 jaar oud was en door haar werd verzorgd. Zo kreeg hij de liefde die hij nodig had gehad. Zelfs nadat hij zijn normale lengte weer had, koesterde hij om nog steeds bij haar te blijven. Eileen bracht iets in hem boven waarvan hij dacht dat hij dat nooit in zich had. Het leek net of er een vuur in hem was aangestoken. Terwijl hij lekker aan het eten was realiseerde hij zich dat Eileen op hem gewacht had hoe lang het ook zou duren. Dat ze voor hem gekookt had al had hij daar niet om gevraagd. Dat ze voor hem zou zorgen nadat hij bij een Dooddoeners bijeenkomst was geweest. Zulke kleine dingen met zoveel liefde. Hij kon het zelf niet meer vatten wat er met hem gebeurde. Toen herinnerde hij zich dat de twee professoren nog in de huiskamer waren. Hij at snel door en ging toen weer terug naar de woonkamer. Waar de twee oudere professoren druk aan het kletsen waren. Toen Severus bij hun kwam zitten werd er over de nieuwe bijeenkomst van de orde van de Feniks gepraat. Ze spraken af dat deze over een week gehouden zou worden op het hoofdkantoor van de orde in de Grimboudplein 12. De twee oude professoren zeiden goedenacht en liepen toen met een grote glimlach op een mond richting hun kantoor.

" We moeten geduld hebben Minerva. Severus kan dit best alleen af. Hij heeft onze hulp niet nodig" zegt Professor Perkamentus lachend.

Professor Anderling pinkte een traantje weg.

" Ik weet het Albus. Ik ben gewoon gelukkig dat Severus nu eindelijk iemand heeft die om hem geeft en voor hem zorgt" zegt ze ontroerd.