Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω αν όλο αυτό που συνέβαινε ήταν αληθινό ή αποκύημα της φαντασίας μου. Ακόμα και αφότου το είχαμε κάνει, δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι ήταν αληθινό...

Φυσικά το συνεχίσαμε. Το ήθελα και το ήθελε. Για όσο τραβούσε...
Ο Σαμ δεν είχε καταλάβει τίποτα. Ή έκανε ότι δεν είχε καταλάβει, δεν μπορούσα να είμαι σίγουρος. Ήξερα πια να μη τον μαρκάρω στο λαιμό αλλά σε άλλα σημεία, πιο προσωπικά, που μόνο εγώ ήξερα που ήταν τα σημάδια. Ευτυχώς ο Κας ήξερε να κρύβεται καλά... Και οι μέρες περνούσαν.

Είχα αρχίσει να ψάχνω για δουλειά και σπίτι, ήδη ένα μήνα φιλοξενούμενός τους. Ήθελα τον προσωπικό μου χώρο. Παρ'ότι τον είχα, δεν μπορούσα να τους ακούω να κάνουν έρωτα. Και με τόσο θόρυβο! Ίσως το έκανε για να μη κινήσει υποψίες, ίσως όντως αγαπούσε τον Σαμ, δεν μπορούσα να το ξέρω... Η ζήλια όμως με έτρωγε μέρα με τη μέρα...

Ένα απόγευμα που ήμασταν οι δυό μας - ο Σαμ βρισκόταν σε επαγγελματικό δείπνο - όρμησα μέσα στη κουζίνα και άρχισα να του φωνάζω.

"Δεν πιστεύω αυτό που κάνεις!" φώναξα. "Είσαι ένας υποκριτής! Πως μπορείς να είσαι μαζί του και μετά να πηδάς εμένα;!"

Εκείνος, ατάραχος, με κοιτούσε μέχρι να σταματήσω να φωνάζω. Ϋστερα, στένεψε τα μάτια του και με πλησίασε. Ήταν τόσο γαμημένα όμορφος! Φορούσε εκείνη την υπέροχη ρόμπα και ήθελα να του ορμήσω... Κάθε λεπτό που δε το έκανα θαύμαζα τον εαυτό μου για την αυτοσυγκράτησή του.

"Ντιν" είπε ήρεμα. "Είμαι μαζί του. Τον αγαπάω. Δεν μπορώ να μην κάνω σεξ μαζί του. Θα του φανεί περίεργο." Με πλησίασε και έβαλε τα χέρια του στο πρόσωπό μου.
"Δεν ξέρω τι εχω πάθει μαζί σου. Δεν ξέρω τι είναι. Έρωτας, αγάπη, λαγνεία, πάθος... δε γνωρίζω. Αλλά δε θέλω να το χάσω" Σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών του και με φίλησε απαλά στα χείλη. Αναστέναξα, κολλώντας τον πάνω μου.

"Πρέπει να φύγω από δω" ψιθύρισα. "Δεν είναι σωστό..."

"Αυτό έπρεπε να το είχες σκεφτεί νωρίτερα..." Με κοίταξε λάγνα και με τράβηξε προς το υπνοδωμάτιο. Γέλασα.

"Ω όχι, δεν εννοώ-" χασκογέλασα σαν χαζός καθώς τον άφησα να με σέρνει πίσω του. "Πρέπει να βρω ένα διαμέρισμα. Να έχω τον χώρο μου. Τον χώρο μας."

Εκείνος με έσπρωξε πάνω στον τοίχο και δάγκωσε το χείλος του. "Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι..." Γονάτισε μπροστά μου και το σώμα μου πήρε φωτιά.

Τα μάτια του, τα οποία πλαισίωναν μακριές πυκνές βλεφαρίδες με κοιτούσαν καθώς άνοιγε το φερμουάρ του τζιν μου. Πήρα μια βαθιά ανάσα.

"Κας..." ψιθύρισα, αναπνέοντας από τη μύτη, καθώς τα έμπειρα χέρια του τυλίγονταν γύρω από το καλυμένο πουλί μου.

"Σςςςς..." Κατέβασε και το τελευταίο εμπόδιο που τον χώριζε από τη στήση μου και έγειρε μπροστά, παίρνοντας με μέσα στο αμαρτωλό του στόμα. Άφησα έναν ανατεναγμό.

Συνέχισε να με χαϊδεύει και να με βασανίζει με τα χείλη του μέχρις ότου ακούσαμε τα κλειδιά στην πόρτα. Γαμώτο.

Σηκώθηκε και με γρήγορες και ψύχραιμες κινήσεις μου ανέβασε το εσώρουχο και το παντελόνι και με έσπρωξε προς τον διάδρομο. "Στο μπάνιο. Άνοιξε το νερό. Γρήγορα!"

Τον είδα να στρώνει τα μαλλιά του και να παίρνει μια βαθιά ανάσα καθώς κατέβαινε κάτω να προϋπαντίσει τον Σαμ. Έβγαλα όλα μου τα ρούχα και άνοιξα το ζεστό νερό. Τους άκουγα κάτω να μιλάνε.

"Πεινάς;" ρώτησε ο αδερφός μου. Δεν άκουσα τι απάντησε ο Κας...

Πήρα μια βαθιά ανάσα και προσπάθησα να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου. Δεν ήξερα που θα μας οδηγούσε όλο αυτό. Το σίγουρο ήταν ένα: ένας από μας θα πληγωνόταν. Και ο Σαμ; Ο Σαμ θα πληγωνόταν περισσότερο απ'όλους.