hoofdstuk 4: Zorro de Zorroak

Darkrai's POV

Niet veel later zat ik naast Zorro in zijn grot. Zorro was de Zorroak die ik zojuist heb leren kennen. Ik ben per ongeluk in zijn grot gaan liggen om wat slaap te krijgen en hij heeft me daar betrapt. Maar in tegenstelling tot alle andere pokemon die ik tot nog toe heb ontmoet stuurde hij me niet weg. Hij liet me slapen en nu zaten we bij een vuur met een appel in de hand.

"Dus je bent weggelopen uit de hall of Origen zonder Arceus toestemming te vragen om te vertrekken?"

Vroeg Zorro licht verbaast. Ik denk dat niet veel legendarische pokemon ooit hebben geprobeerd weg te lopen zonder Arceus zijn permissie.

"Ja, ik weet zeker dat hij me toch niet had laten gaan"

Zei ik met een bedroefde stem. Ik weet het zeker, ik was hun slaafje, niks meer en niks minder. Daarom had ik nog nooit de kans gehad om te trainen of om me gewoon te gedragen als een jonge pokemon.

"dat is best wel stoer weet je, normaal gesproken wachten alle pokemon tot ze Arceus permissie hebben voor ze gaan"

Ik keek hem verbaast aan. Hij was niet boos op me? hij zei me ook niet om terug te gaan omdat ik anders in de problemen zou komen?

"Maar, denk je niet dat ik moeilijkheden zal krijgen als ik niet terug ga?"

Vroeg ik een beetje onzeker. Ik wist niet waarom Zorro niet gemeen tegen me deed zoals alle andere legendarische pokemon, al ben ik nieteens zeker of hij wel een legendarische pokemon is, in ieder geval wist ik niet waarom deze ene pokemon aardig tegen me was terwijl alle andere gemeen tegen me waren.

"bedoel je niet ALS je ooit nog terug gaat?

Zei Zorro terwijl hij heel rustig zijn appel bestuurdeerde. Ik keek hem geschrokken aan nu. Wat bedoelde hij daar nu weer mee?

"Ik bedoel maar, je kan terug gaan en dan blijf je het slaafje van die gekken voor de rest van je leven, of je kan bij mij blijven dan wil ik je best de kneepjes van het vak leren"

hij knipoogde naar mij en ik bloosde een beetje. Ik wist best wat hij daarmee bedoelde. Ik had al de tijd dat ik met de andere legendarische pokemon heb gewoont heb ik nooit de kans gehad om te leren hoe ik mezelf moest verdedigen.

Als ik dat al had gekunt dan weet ik zeker dat ik de andere legendarische pokemon had aangekunt elke keer als ze me aanvielen omdat ik iets niet goed had gedaan...vooral die ene laatste keer...Ik huiverde bij de herinnering aan die aanval, het gevoel dat ik niet sterk genoeg was om ze aan te kunnen en daarna zijn eerste ervaring met de emotie liefde...het gevoel dat me uiteinderlijk had verraden!

"Ik moet in ieder geval naar Appel woods om nieuwe appels te gaan halen"

Zei hij terwijl hij opstond en naar de ingang van de grot liep.

"Ik kan je trainen als je met me mee gaat, de keuze is aan jou"

En met deze woorden liep Zorro de grot uit onderweg naar de appelwoods...

Ik keek heel even naar de achterwand van de grot. De keuze was voor het eerst aan mij...Als ik nu besloot met Zorro mee te gaan dan kon ik over mijn krachten leren... Of ik kon terug gaan naar de Hall of Origen en weer het ongewenste monster worden.

"Darky, ik zou je nooit zo kwetsen, ik hou echt van je"

Ben ik echt zo blind geweest om ooit te geloven dat ze van me hield? Of sprak ze de waarheid en was dit allemaal een truc van een paar van de andere om me gek te maken? Het was wel waar dat ik alleen haar schaduw heb gezien, niet haarzelf... maar was het dan waar wat ze zei?

"Ik was net de hele tijd aan het spelen met Many, ik snap echt niet wat je bedoeld?"

"Had ik niet eerst moeten navragen aan Manaphy of dat waar was" schoot er ineens door mijn hoofd. Ik schudden mijn hoofd om de gedachten van me af te zetten. Ik wilde er niet meer aan denken, nee ik ging hoe dan ook niet meer terug naar het leven dat ik hiervoor leide. Met deze gedachten in mijn hoofd liep ik de grot uit en achter Zorro aan.

"Ik dacht dat je niet meer zou komen"

Grinnikte hij terwijl voor me uit liep naar de Appel woods.

"Ik...Ik was een beetje onzeker over...of ik het wel aan zou kunnen...appel woods klinkt niet als een beginners dungeon en dit is de allereerste keer dat ik...dat ik een dungeon in ga"

Ik bloosde een beetje want in mijn oren klonk dit een beetje dom. Ik was een legendarische pokemon die al best wel oud was, en toch was dit de allereerste keer dat ik zou gaan vechten in een mystery dungeon...

"Appel woods is inderdaad een level 5 dungeon, dat is dus al behoorlijk sterk"

Zei Zorro terwijl hij de weg wees naar de dungeon. Ik keek om me heen om te zien of ik hier niet al eens ben geweest. Ik weet het ik ben nog nooit een mystery dungeon geweest, dus je vraagt je vast af waarom ik op zoek ben naar bekende plekken, wel, ik moet de mystery dungeons dan wel niet in, ik ging wel vaak wandelen en dan kwam ik wel eens langs ingangen van mystery dungeons. dat is waarom ik nu op zoek ben naar bekende plekken.

Zorro leek ook in de gaten te hebben dat ik mijn omgeving in me opnam want hij glimlachte ineens naar me.

"ben je hier al eens vaker geweest?"

Ik keek op toen ik hem die vraag hoorde stellen. Wist hij dat ik hier wel eens ben geweest? Heb ik hem misschien al vaker gezien of aangevoelt zonder het te beseffen?

"Nee, ik herken het hier niet"

Deze plek kwam me niet bekend voor. Ik was dus duidelijk een heel eind weg van want het bos rondom Mr. Coronet kende ik al op mijn duimpje.

"Je zit hier dan ook meer in de richting van de Hoenn regio, ver weg van Mr. Coronet en de Hall of Origen"

Zei Zorro met een vals lachje. Ik keek hem verbaast aan, wat bedoelde hij daar nu weer mee?

Zorro's POV

"hebben ze je nooit verteld dat er een aantal verschillende regio's zijn?"

Vroeg ik met gefronste wenbrauwen. Dit was het raarste dat ik ooit had gehoord. Deze pokemon wist helemaal niks van deze wereld. Hadden de andere legendarische pokemon hem nooit wat geleerd? en wat heeft hij dan gedaan al die tijd.

Darkrai ziet eruit als een jongere legendarische pokemon, ik schat niet ouder dan 500 jaar oud, en dat is jong vergeleken met Arceus,Palkia, Dialga,Giratina, Kyorgre,Razayga groundon en Uxie, Mesperit en Azelf die waren er al sinds het begin der tijden zijn en dus waarschijnlijk al meer dan 2013 jaar oud zijn.

In ieder geval hij is dus nog een jonkie, dat betekend dat hij nog niet alles weet, maar meestal begint Arceus ze van alles te leren als ze de leeftijd van 100 berijkt hebben, zodat ze klaar zijn om hun taak uit te voeren...

"nee, Arceus heeft nooit de moeite genomen me te leren wat ik moet weten"

Ik keek hem nu verbaast aan. Arceus heeft hem nooit de belangrijke dingen verteld?

"waarom dat dan niet?"

Kon ik nog net uitbrengen. Het deed me pijn te weten dat hij niet eens de belangrijke dingen van het onderzoeken wist.

"Arceus wilde mij er nooit bij hebben, alleen mijn tegenpool Cresellia de schijnheillige wou hij hebben, daarom behandeld hij me als afval en heb ik nooit de kans gehad om te leren vechten"

Gaf hij toe met een gebogen hoofd. Ik pakte heel voorzichtig zijn hand. Hij keek me aan met een geschrokken blik in zijn ogen. Hij was er duidelijk niet aan gewend dat andere pokemon aardig voor hem waren.

"Vergeet wat Arceus je heeft geleerd, dat ligt nu allemaal achter je, ik ga je leren hoe je kan vechten en alles wat je voor de rest wil weten"

Ik schrok een beetje van mijn eigen woorden. Vergeet Arceus lessen, dat was iets wat je niet zomaar zei tegen een andere legendarische pokemon. Arceus was onze vader! De gene die ons had gemaakt! Het was heel raar om zoiets te zeggen zonder je rot te voelen. Maar ik wist dat het het beste was voor Darkrai als hij gewoon vergat dat Arceus zijn vader en zijn baas was. Anders zou hij nooit gelukkig kunnen worden.

We stonden ondertussen voor de ingang van de Appel woods dungeon. Darkrai keek me nog heel even geschrokken aan. Mijn laatste woorden hadden volgens mij een diepe indruk op hem gemaakt.

"ben je er klaar voor Darkrai?"

Vroeg ik met een grijns. Darkrai keek een beetje geschrokken op, waarschijnlijk was hij diep in gedachten geweest. Hij knikte en samen gingen we de Dungeon in.

dat was alweer het volgende hoofdstuk. Het blijkt dus dat Arceus Darkrai nog nooit heeft laten vechten uit angst dat de kleine zich zou verdedigen tegen de andere.

Darkrai: dat verklaard waarom ik niet in staat was om mewtwo en de andere van me af te slaan de laatste keer

Ik: Inderdaad Darkrai, Maar Zorro kan je nu in iedergeval goed leren vechten.

Zorro: dat is zo, je leerd het van de beste vechter van de Unova regio

Ik: niet zo poggen Zorro! we zien wel of dat waar is in het volgende hoofdstuk!

Mew: REVIEUW! REVIEUW! REVIEUW! BIJNA NET ZO LEUK ALS CANDYYYY! -maakt een paar salto's van vreugde-

Darkrai-legt zijn handen op zijn oren- REVIEUW MENSEN! ALSJEBLIEFT VOOR IK GEK WORD VAN MEW!

IK: REVIEUW!

met dank aan FireFlyFlies voor beta readen en Vertalen